Franciszek Raczkowski – Yamaha C3 piano
Album's title: "Ocean"
Label: self-released (2026)
Link to music on Bandcamp
Review author: Viačeslavas Gliožeris
Szymon Zawodny Quintet
Tytuł płyty: "Defragmentation of Mind"
Wydawca: Soliton
premiera: 27 marca 2026
Tekst: Marcin Gwiazda
Miałem duży opór, żeby zabrać się do pisania tej recenzji.
To nie był łatwy tydzień — dużo chaosu, mało skupienia, a do sztuki nie powinno się podchodzić po macoszemu.
Kiedy zrozumiałem, że pisanie recenzji to poważna sprawa, łatwiej nie było. Na szczęście materiał, który dostałem, sam zdefragmentował moje wymyślone przeszkody i poprowadził mnie w świat Szymona.
Syndyba
Miłosz Bazarnik – fortepian, Roland Juno106S
Łukasz Giergiel – perkusja
Tytuł: "Syndyba"
Premiera: 18 października 2024
Link do muzyki: https://syndyba.bandcamp.com/album/syndyba
Autor: Maciej Nowotny
Tytuł płyty: "Etno Machina"
Premiera: 27 marzec 2026
Tekst: Maciej Nowotny
Link do muzyki: https://joachimmencel.bandcamp.com/album/etno-machina
Muzyka. Z chaosu tworzy porządek. To dlatego, przy narodzinach instrumentów obecni byli bogowie. Weźmy lirę. Wg greckich mitów pierwszą wykonał Hermes zabijając groźnego żółwia, którego skorupa posłużyła jako pudło rezonansowe, a wysuszone jelita jako struny. Ostatecznie lira znalazła się na stałe w rękach Apollona, jednego z najważniejszych bogów olimpijskich - tak, tak - tych bogów którym wg starożytnych Hellenów zawdzięczamy pokonanie tytanów, gigantów i w ogóle wszelkich potworów. I zaprowadzenie na świecie harmonii. Może nie na zawsze, bo się okazało, że sami ludzie potrafią te potwory całkiem nieźle zastąpić.
Bogusław Raatz to gitarzysta, kompozytor i aranżer chadzający własnymi drogami po obrzeżach naszej jazzrockowej sceny. Ale może właśnie niezależność artystyczna, jaką sobie wypracował – gdyż ma to szczęście, że nie żyje wyłącznie z muzyki – sprawia, że od lat dostarcza słuchaczom bardzo oryginalną i do niczego niepodobną muzykę. Po opisywanych w ostatnich latach na naszych łamach jego projektach poświęconych Witkacemu, tym razem już bez wsparcia filozoficznego, ale dalej celebruje obszar swojej wolności artystycznej, dopisując kolejny rozdział do współpracy z cenionym amerykańskim perkusistą Grantem Calvinem Westonem, swego czasu grającym z samym Ornettem Colemanem.
Gdynia Improvisers Orchestra
Filip Arasimowicz – kontrabas
Maja Babyszka – pianino
Wojtek Bergiel – saksofon
Stefan Biedronka – głos
Michał Andrys – gitara elektryczna / sampler / noise
Sławomir „Rodriguez” Porębski – perkusjonalia
Tomasz Gadecki – saksofon
Jakub Klemensiewicz – saksofon
Wiktor Klemensiewicz – handpan
Maria Krajk – akordeon
Michał Markiewicz – altówka
Emilia Pollock – głos
Adam Skorczewski – trąbka
Paulina Sidoruk – skrzypce
Piotr Szlempo – trąbka
Grzegorz Aleksander Sycz – perkusja
Zofia Esden-Tempska – głos
Xenia Uranova – handpan / perkusjonalia
Łukasz Żurawski – saksofon
Marcin Bożek – dyrygent
Tytuły albumów: "Plastikowy jednorożec" (2024) i "Miliony słońc" (2025)
Tekst: Maciej Nowotny
Andrzej MazurkiewiczAndrzej Mazurkiewicz – trąbka, flugelhorn
Wydawca: GAD Records (2025)
Formalnie jest to debiut wokalistki i wiolonczelistki Tamary Behler. Płyta wydana ewidentnie z miłości do muzyki. To się czuje – i to cieszy. Do współpracy zaproszeni zostali znakomici muzycy z Polski i zagranicy, z aktywną, wspierającą rolą saksofonisty Grzegorza Piotrowskiego, który w znaczący sposób wpłynął na klimat tego albumu.
Muzyka na tej płycie brzmi pięknie – widać (a raczej słychać) pietyzm wobec brzmienia. W nagraniu uczestniczył Tadeusz Mieczkowski, nie bez powodu nazywany „polskim Rudym Van Gelderem”. To produkcja dopracowana, przestrzenna, oddychająca.
Marcin Bożek / Marie Takahashi
Tytuł płyty: „Sadoil”
Wydawca: Creative Sources (2024)
Tekst: Maciej Nowotny
Marcin Bożek, magister sztuki gry na gitarze basowej, aż trudno uwierzyć, że ukończył Akademię Muzyczną w Katowicach, skądinąd znakomitą, lecz kojarzoną raczej z ortodoksyjną interpretacją tradycji jazzowej. Jak się jednak okazuje, wszystko zależy od człowieka, bo ścieżka muzycznego rozwoju Marcina od początku była całkowicie indywidualna i raczej z dala od tzw. „trendów”.
W historii polskiej muzyki improwizowanej – i nie przesadzam – na pewno zapisał się trwającą już prawie dwie dekady współpracą z saksofonistą Tomaszem Gadeckim w duecie Olbrzym i Kurdupel. Kolejne płyty tego projektu – od świetnej EP-ki frrrr… (2009), przez Six Philosophical Games (2012), Work (2014) i In Side Shout (2016) – były świadectwem stałego rozwoju tego mini-zespołu oraz jednym z niewielu naprawdę kreatywnych dowodów na to, że duch polskiego yassu wciąż żyje.
Grzech Piotrowski od lat ma brzmienie, które rozpoznaje się niemal od pierwszego oddechu. Jego saksofonowy język, bardzo dobrze znany, jest mocno osadzony w estetyce skandynawskiej, z wyraźnym cieniem Jana Garbarka. Tyle że to nie jest kopia ani próba udawania kogokolwiek. To raczej inspiracja przepuszczona przez własny filtr, przemielona, wygładzona i zaostrzona tam gdzie trzeba.
Hilarious Disasters
Tytuł płyty: "Unnatural Root"
Wydawca: AudioCave
Tekst: Maciej Nowotny
Polish Jazz Blog Editor's ChoiceOdpoczno