Sunday, April 13, 2014

Tomasz Stańko & Marcin Masecki w Alchemii !!!


Kraków, 07.05.2014, Klub Alchemia, godz. 19.00 i 21.00.

Tomasz Stańko

Niepowtarzalne dźwięki jego trąbki brzmią w najbardziej prestiżowych venues na świecie, a jego muzykę wydaje renomowana monachijska wytwórnia ECM Records. Zaczął grać w końcu lat 50. na jazzowej scenie Krakowa. Joachim Ernst Berendt pisał o nim, że był pierwszym w Europie trębaczem grającym free. W latach 60. Stańko stał się filarem kwintetu Krzysztofa Komedy, z którym nagrał arcydzieło europejskiego jazzu, album „Astigmatic”. W początku lat 70. na czele własnego zespołu Tomasz Stanko Quintet, wszedł do czołówki free jazzu i pojawiał się na najważniejszych europejskich festiwalach. Pozycję tę utwierdziły kolejne projekty: Unit z Adamem Makowiczem oraz kwartet prowadzony z Edwardem Vesalą, zespół, z którym w 1975 roku rozpoczął współpracę z wytwórnią ECM. Wydany wówczas album „Balladyna”, stał się legendą po obu stronach Atlantyku. W latach 80. Stańko grywał w orkiestrach Cecila Taylora, prowadził zespoły C.O.C.X. i Freelectronic, do których wprowadzał inspiracje muzyką reggae, latino, elektroniką oraz rapem.

W latach 90. zaczął się powrót Stańki na jazzowy szczyt i kolejna faza współpracy z wytwórnią ECM. Jego nowy kwartet z Bobo Stensonem, Andersem Jorminem i Tony Oxley’em okrzyknięto najlepszą jazzową grupą dekady – rzadka najwyższa ocena płyty „Leosia” w „Penguin Jazz Guide”. Wydany w 1997 roku album „Litania”, który zaprezentował światu muzykę Krzysztofa Komedy stał się jego pierwszym światowym bestsellerem. Dzięki płytom „Soul of Things” i „Suspended Night” nagranym z młodym polskim kwartetem na początku nowego wieku Stańko przebił się na rynek amerykański, gdzie od tamtej pory regularnie koncertuje. W 2002 został pierwszym laureatem European Jazz Prize przyznawanej w Wiedniu, dwa lata później odznaczono go w Polsce wysokim odznaczeniem państwowym, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Od ośmiu lat regularnie pojawia się w pierwszej dziesiątce trębaczy prestiżowej dorocznej ankiety amerykańskiego magazynu magazynu „Down Beat”. Ta sama ankieta honorowała go również w roli kompozytora. Jako lider wydał 37 albumów, jest również autorem muzyki do wielu filmów i spektakli teatralnych. Od 2008 roku mieszka w Nowym Yorku na Manahattanie. Jego przedostatnia płyta to „Dark Eyes” nagrana w 2009 roku z nowym skandynawskim kwintetem. Wśród jego aktualnych projektów znalazły się też zespoły z nowojorskimi muzykami, m. in. Lee Konitzem i Craigiem Tabornem. W 2010 ukazała się w Polsce autobiografia artysty, „Desperado”, która stała się bestsellerem. W roku 2011 Instytut Smithsona, największy na świecie kompleks muzeów i ośrodków edukacyjno-badawczych, wydał sześciopłytową kompilację “Jazz: The Smithsonian Anthology”, którą zamyka utwór Tomasza Stańko, “Suspended Night Variation VIII”, wyróżniając go tym samym jako niewielu z Europejczyków.

Rok 2013 rozpoczyna się premierą albumu “Wisława”. Podobnie jak jego młodzieńczy idol Miles Davis, polski trębacz Tomasz Stańko ma dar układania świetnych zespołów, a ten, sformowany w światowej stolicy jazzu, obiecuje bardzo wiele. Thomas Morgan i Gerald Cleaver to jedna z najbardziej czujnych sekcji bas/bębny we współczesnej muzyce improwizowanej, a kubański pianista David Virelles, inspirowany muzyką rytualną a także Theloniousem Monkiem i Andrew Hillem, wydaje się szczególnie dobrze usposobiony do nabrzmiałego mroku i wyrafinowanej grozy free ballad Stańki. W szybkich tempach jakby wszyscy czterej wkraczali na nowe terytorium, z bardzo ekscytującym rezultatem. Inspiracją dla nowych kompozycji Stańki z tego podwójnego albumu była także poezja Wisławy Symborskiej, polskiej poetki, eseistki, laureatki Nagrody Nobla, zmarłej w 2012 roku. Jak Stańko pisze w książeczce płyty “Lekturze słów Wisławy Szymborskiej zawdzięczam wiele pomysłów i inspiracji. Spotkania z Nią i współgranie z Jej poezją nadały rozmach także i tej muzyce, którą chciałabym z szacunkiem dedykować Jej pamięci.

Marcin Masecki

Marcin Masecki, 1982, Warszawiak, pianista, kompozytor, absolwent prestiżowej Berklee College of Music w Bostonie, laureat wielu nagród, w tym pierwszego miejsca na Międzynarodowym Konkursie Pianistów Jazzowych w Moskwie 2005, oraz Grand Prix w Jazz Hoeilaart’98 w Bruskeli z zespołem Alchemik.

Prowadzi, bądź jest członkiem wielu projektów o szerokim zasięgu stylistycznym. Kreatywnie przekracza granice między poszczególnymi gatunkami oraz między tak zwaną sztuką wysoką i niską. Obecnie jest członkiem międzynarodowego zespołu rockowego Paristetris, prowadzi sekstet jazzowy Profesjonalizm oraz 10-osobową orkiestrę dętą Polonezy, grającą polonezy własnego autorstwa. Jest też dyrektorem artystycznym pierwszej edycji WORu – Warszawska Orkiestra Rozrywkowa, 18-osobowy big band złożony z warszawskich muzyków pochodzących z różnych środowisk muzycznych.

Jego równoległą pasją jest muzyka klasyczna, którą prezentuje w nieortodoksyjny sposób i najczęściej również w nieortodoksyjnych miejscach. Gra najczęściej jak tylko może na swoim spersonalizowanym 6-oktawowym pianinku i stara się w swoich interpretacjach ożywić dość już skostniałe pomniki kultury europejskiej. Tak na przykład pierwsza płyta z tego gatunku „Die Kunst der Fuge” J.S. Bacha została zagrana na tradycyjnym fortepianie, ale za to nagrana na stary dyktafon kasetowy. Współpracował z wieloma artystami - m. in. Raphael Rogiński, Tomasz Stańko, Macio Moretti, Pink Freud, Muzykoterapia, Michał Górczyński, Niewinni Czarodzieje, Piotr Orzechowski, Waglewski/Fisz/Emade, TAQ, Ziv Ravitz, Wacław Zimpel, Tomasz Pokrzywiński, Candelaria Saenz Valiente oraz Pictorial Candi. W 2013 artysta został uhonorowany dwiema nagrodami: „Mateuszem Trójki” oraz Paszportem Polityki w kategorii Muzyka Rozrywkowa. Mieszka w Warszawie i w Buenos Aires.

Tuesday, April 8, 2014

Polish-Jazz blog provides media patronage for new album by Tomasz Licak/Radek Wośko Quartet !!!

Tomasz Licak/Radek Wośko Quartet

Tomasz Licak - tenor saxophone
Carl Winther - piano
Martin Buhl Staunstrup - bass
Radek Wośko - drums

Entrails United (2014)




The band was formed in 2012 as an initiative of drummer Radek Wośko. Originally a trio, which apart from the founder of the band featured two excellent Danish musicians -pianist Carl Winther and bassist Martin Buhl Staunstrup. In 2013 saxophonist Tomasz Licak joined the group and so international quartet was finally established. The two leaders had taken their first steps into jazz together for more than 10 years ago in Szczecin, and than met again in Denmark where they studied at Carl Nielsen Academy of Music in Odense. Positive energy and creative joy resulted in Grand Prix of the 49th Jazz nad Odrą Festival in Wrocław in 2013.

Tomasz Licak / Radek Wośko Quartet is one of Polish-Danish bands in recent years initiated by Polish musicians living in Denmark. Tomasz Licak, a graduate of Carl Nielsen Academy of Music in Odense, continues his postgraduate studies at the elite Rhytmic Music Conservatory in Copenhagen. Radek Wośko, graduate of the first degree at the Carl Nielsen Academy of Music in Odense, have spent this year developing his skills while living in New York and Ghana. Carl Winther, excellent musician of younger generation, has won numerous prizes at international jazz competitions (such as Getxo Jazz Competition 2011 with his own trio). In recent years he toured with such musicians as Jerry Bergonzi and George Garzone. The last member of the team is Martin Buhl, who currently studies at the Jazz Institute in Berlin with legendary Greg Cohen.

Debut album is a result of two concert tours and a very productive year of band’s existence. Success in Wroclaw helped and fastened the decision of recording and issuing the debut album. The recordings were made at RecPublica studio in Lubrza, November 2013, during the group’s second tour. It is a musical summary of quartets work until now. All songs on the album are written by the members of the band, most of them specifically for this recording.

"Entrails United", title of the album, refers to the very essence of the creative process. United is also a word that describes the strength that comes from a common musical development, playing together, communicating through music. It was created by the collision of strong personalities, for whom jazz, improvised music, is a type of binder, a common language, which they perfectly understand. The main source of inspiration is the quartet playing together, being on the stage in the sense of creating new value, which is the result of crossing their skills and exceeding the limits.

Tracks:

01. Spleen And Bowen
02. Kukulkan
03. Wings
04. Folksong
05. East River
06. Take The L Train
07. Viankolia
08. Vertigo
09. Wise One

Monday, April 7, 2014

RED Trio feat. Lebik & Damasiewicz - trasa !!!


Wrocław – 14 kwietnia, klub Firlej, godz. 19:00
Kraków – 15 kwietnia, klub Alchemia, godz. 20:00
Warszawa – 16 kwietnia, Klub Kultury Saska Kępa, godz. 19:00

Przedstawiciele sceny muzyki improwizowanej najwyższych lotów odwiedzają Polskę coraz częściej. Najciekawsi muzycy, największe gwiazdy i doskonałe dźwięki to zjawiska do jakich powoli zaczynamy się przyzwyczajać. Tym razem na trzy koncerty przylatuje skład niezwykły, bo stworzony z dala od Chicago, z dala od Skandynawii... Nietypowe spojrzenie na współczesną muzykę improwizowaną z korzeniem jazzowym prezentowane przez najciekawszych europejskich muzyków – portugalskie Red Trio już niedługo ukaże się fanom we Wrocławiu, Krakowie i Warszawie. Występy w naszym kraju, budzą dodatkową ciekawość z powodu spotkania gwiazd (Hernani Faustino, Rodrigo Pinherio i Gabriel Ferrandini) z wielkimi osobowościami polskiej sceny jazzowej. Będzie to kreacja kwintetu z udziałem polskich artystów, Piotra Damasiewicza oraz Gerarda Lebika. Jak zabrzmi taki zestaw? To dopiero gratka dla wielbicieli muzyki improwizowanej, będzie się działo!

Red Trio to zespół trzech lizbońskich muzyków: Hernani Faustino, Rodrigo Pinherio i Gabriel Ferrandini. Ta trójka to reprezentacja czołówki niezwykle silnej portugalskiej sceny muzyki improwizowanej. Zespół przedstawia wielotorowe podejście do muzyki i jej kreowania przez improwizację. Dźwięki tworzone przez Red Trio nazywane są free jazzem, jednak sami muzycy starają się uciekać od szufladkowych definicji własnej sztuki. Formacja eksploruje najbardziej płodne zestawienie jazzowego tria, czyli połączenie fortepianu, kontrabasu i perkusji. Jednak idea z reguły uprzywilejowanego fortepianu obsługiwanego przez sekcję, ustępuje tu miejsca trzem graczom będącym na równych pozycjach, którzy podejmują próbę symbiotycznej i interaktywnej improwizacji pomiędzy sobą, kreując przestrzeń, w której barwa i rytm spajają się w całość.

Red Trio nagrywa dla renomowanych wytwórni płytowych, takich jak Clean Feed i No Business, koncertując na całym świecie, będąc gościem prestiżowych festiwali i sal koncertowych. Zespół ma na swoim koncie docenione przez krytyków z całego globu nagrania (m.in. z Natem Wooleyem i Johnem Butcherem). Album „Empire” nagrany z Johnem Butcherem otrzymał tytuł Płyty Roku (Album Of The Year) wg. najbardziej opiniotwórczego światowego portalu jazzowego (All About Jazz). Zespół obecnie promuje swoją najnowszą płytę „Rebento” wydaną przez prestiżową oficynę No Business.

Tym razem Red Trio zaprosiło do współpracy wyróżniających się na polskiej scenie artystów – trębacza Piotra Damasiewicza oraz saksofonistę Gerarda Lebika. Połączyła ich wspólna pasja do kreowania nowych zdarzeń muzycznych poprzez stawianie artystycznych wyzwań. Z każdym z muzyków Piotr Damasiewicz i Gerard Lebik występowali już w różnych konstelacjach. Z Rodrigo Pinheiro i Hernani Faustino mieli okazję poznać się podczas pobytów w Portugalii, gdzie zagrali okazjonalne koncerty i zarejestrowali sesje nagraniowe. Współpraca z Gabrielem Ferrandinim od dwóch lat jest dużo mocniejsza. Damasiewicz i Lebik współtworzą z perkusistą formacje Power Of The Horns oraz ImproGraphic.

Sunday, April 6, 2014

Uri Caine/Ksawery Wójciński/Robert Rasz - Szpilman (2014) *****

Uri Caine / Ksawery Wójciński / Robert Rasz 

Uri Caine - piano
Ksawery Wójciński - double bass
Robert Rasz - drums

Szpilman (2014)




By Maciej Nowotny

Thanks to Roman Polański film "Pianist", awarded with 3 Oscars in 2003, Władysław Szpilman became universally one of the symbols of the survivors of Holocaust. But few people abroad or even in his native Poland were acquainted to any degree with his musical oeuvre. The reason for this is that Szpilman was first of all the performer and composer of very light and noncommittal popular tunes. Our grandparents or even parents knew melodies he composed by heart and I remember my father to whistle it to himself while he was shaving in the morning. But over last decades the complete change in the musical tastes of younger generations saw Szpilman songs less and less performed. Even the success of Polański movie did not change the situation and one must confess with complete surprise that this specific project is probably the first serious try to interpret songs written by Szpilman in jazz manner. That is not merely reproducing how they were played hundreds or thousands times before but digging deeper to try to discover them anew.

The occasion for this was created by the order from the Tzadik festival in Poznań for its 2013 edition and by the support of Narodowy Instytut Audiowizualny which together with Multikulti recording label was responsible for releasing this album. In this case the public money was spent well as not only the legacy of the exceptional artist was reminded to the public but also young promising musicians were given the opportunity to prove themselves in inspiring project with the world class artist. Uri Caine does not need to be presented to world jazz audience so let me only add that just from the start he seemed to me the perfect choice. Like Szpilman himself his style is built first of all on the strong foundation of classical music with jazz or pop being complementary. Last but not least he also is of the Jewish origin as Szpilman was.

He is supported on this album by the double-bassist Ksawery Wójciński and the drummer Robert Rasz - arguably one the most "restless minds" in young Polish improvised music. The more one must admire how well they fitted in Caine's orthodox approach to this music. All tunes are easy to recognize and only gradually with the music and album unfolding the Caine and his young collaborators are starting to reveal to us some deeper layers of Szpilman and their own musical ideas. Although I admire Caine's technical proficiency and unbounded creativity I must confess that without Wójciński spontaneity and Rasz unpredictability it would feel somehow incomplete. All in all it is unquestionably the unique album and one of the strong contenders for the title of the Best Album in 2014 in Polish jazz.




Saturday, April 5, 2014

F.O.U.R.S. Collective – Treezz (2014) ****

Michal Salamon - piano
Piotr Schmidt - trumpet
Stanislaw Plewniak - saxophone
Jakub Dworak - bass
Szymon Madej - drums

SJ 010




By Adam Baruch

This is the debut album by a young Polish Jazz ensemble F.O.U.R.S. Collective, formed in 2010. The current quintet lineup was completed when the trumpeter Piotr Schmidt joined the existing members: saxophonist Stanislaw Plewniak, pianist Michal Salamon, bassist Jakub Dworak and drummer Szymon Madej. The album presents nine original compositions, five composed by Salamon and four co-composed by Salamon and Plewniak.

The music is immediately recognizable as "spanking new", full of energy and vigor, which often characterizes the young Polish Jazz generation. Although kept well within the mainstream / melodic idiom, the music demonstrates a wide range of stylistic approaches, touching upon Jazz-Rock Fusion, classic modern Jazz and amalgamating World Music elements. But most importantly the level of the compositions is absolutely outstanding. Every tune on this album is a little gem, with a beautiful melody line, flowing structure and an ideal vehicle for improvisations.

The individual performances are also first class; Salamon plays delicate acoustic piano and funky electric, Plewniak is especially effective on the soprano and the rhythm section does exactly what is right at all times, driving the music forward and providing the pulse which is an essential ingredient of this music. Schmidt, who is the most experienced player in the ensemble, sounds also invigorated in this setting and delivers some scorching trumpet solos.

As a debut this is quite an achievement in any sense. Superb music, great playing, talent, determination and musical intelligence are all clearly visible here and hopefully this is just the first stem in a long a successful future career. Well done amigos!

Friday, April 4, 2014

Oles Brothers / Chris Speed / Simon Nabatov – Walk Songs (2006) ****

Chris Speed - saxophone
Simon Nabatov - piano
Marcin Oles - bass
Bartlomiej Brat Oles - drums

FENOMMEDIA 004





By Adam Baruch

This is a great album recorded by Polish Jazz musicians: bassist Marcin Oles and drummer Bartlomiej Brat Oles, collectively known as Oles Brothers, with the American saxophonist Chris Speed and Russian (living in Germany) pianist Simon Nabatov. Together, as a quartet, they perform nine original compositions, seven of which were composed by Marcin Oles (who is the formal leader of this session) and two by Bartlomiej Brat Oles.

The music is firmly based in the Jazz tradition, seemingly quite "conventional" melody based modern Jazz, but upon careful listening the complexity and intrinsic Freedom become more and more apparent as the album progresses from one tune into another. Both Speed and Nabatov play some excellent solos and contribute to the general quartet sound, which is glued together by the rhythm section. The overall atmosphere is reminiscent of the work by mid-period John Coltrane quartet, which of course is the best model any Jazz musician could strive to achieve.

The tunes use often the specific "walking" bass outline, which is perhaps what Marcin Oles had in mind when he devised this project. But regardless of any intensions, the resulting music is simply some of the finest European Jazz created since the turn of the 21st Century. All four of the quartet members combine their individual power of musical expressions to create a result that is greater than the sum of its ingredients, which is always a wonderful experience. This kind of music shows clearly that music can be sophisticated and complex and be accessible to a diverse group of Jazz connoisseurs.

Like all the other albums by the Oles Brothers, this album emphasizes their talents as composers, in addition to their abilities as players. The ambitious decision to play and record their original music almost exclusively is one of their trademarks and as a result we can all enjoy the wonderful music they are able to weave in their minds. All we can do is raise our hats in a "thank you" gesture.

Thursday, April 3, 2014

Oles Brothers / Kenny Werner – Shadows (2006) ****

Kenny Werner - piano
Marcin Oles - bass
Bartlomiej Brat Oles - drums

FENOMMEDIA 005






By Adam Baruch

This is a superb album recorded by Polish Jazz musicians: bassist Marcin Oles and drummer Bartlomiej Brat Oles, collectively known as Oles Brothers, with the great American pianist Kenny Werner. Together, as a classic piano trio, they perform eight original compositions, seven of which were composed by Bartlomiej Brat Oles and one by Marcin Oles.

Werner is an ideal partner for the Oles Brothers, as he one is of very few American pianists, who combine the Jazz tradition with modernism and are ready to step outside of the stuffy norms which keep most of American Jazz within the conceptual prison of mainstream.

The Oles Brothers also combine the very same qualities; on one hand the respect and love towards the Jazz tradition and canon but at the same time a continuous drive to discover new forms and ways of expression, which will expand the genre's horizons. The full compatibility is immediately apparent and the resulting music is amongst the best of the Oles Brothers achievements.

The music is based on solid melodies and typical piano trio approach to improvisation, which features extensive piano solos and intense accompaniment with occasional bass / drums solos. Werner is wonderfully lyrical, even when the notes he produces are distant from the melodic themes and enter the Free realm. The rhythm section is with him at all times, warmly supportive and intelligently sympathetic. Overall the album is a delight to all piano trio connoisseurs, and ranks among the true minor classics of that Jazz category.

Considering how well this trio sounds it is a pity that the Oles Brothers did not record with Werner again – perhaps this can be remedied, hopefully soon. Of course it would be most interesting to hear them with other pianist of similar status as well. Wholeheartedly recommended!

Wednesday, April 2, 2014

Oles Brothers / Mikolaj Trzaska / Jean-Luc Cappozzo – Suite For Trio + (2005) ****

Marcin Oles - bass
Bartlomiej Brat Oles - drums
Mikolaj Trzaska - saxophone / clarinet
Jean-Luc Cappozzo - trumpet

FENOMMEDIA 001




By Adam Baruch

This is the first album released on the Fenommedia label, owned by Polish Jazz musicians: bassist Marcin Oles and drummer Bartlomiej Brat Oles, collectively known as Oles Brothers. It also features the iconic Polish Jazz saxophonist / clarinetist Mikolaj Trzaska, who was a member of a trio with the Oles Brothers at the time and the excellent French trumpeter Jean-Luc Cappozzo. Together, as a quartet, they perform eight original compositions, five of which were composed by Bartlomiej Brat Oles, one by Trzaska, another one by Marcin Oles and Trzaska and the remaining one is credited to all four musicians.

The music is a wonderful strain of modern Polish Jazz, which flourished again since the beginning of the 21st Century, revitalized by a new generation of excellent and gifted young players, who were not only well schooled but also shared a passion for the music and were completely original and unstoppable. The three Polish Jazz representatives on this album are just a tip of the proverbial iceberg.

Although structured and pre-composed, this music displays a tremendous amount of freedom, both in form and content. Trzaska, one of the founders of the Polish Yass a decade earlier, is a born rebel and shuns conventions of any sort. This album presents a rare opportunity to actually hear him play somewhat restrained and well tempered, but always beautifully expressive and emotional. Cappozzo also contributes some wonderful freely improvised passages, always just right for the occasion. It is for the rhythm section to play the role of the musical compass and lead the music to safe shores. Together the quartet performs simply magnificently, in a spirited and intelligent way, which balances perfectly between the written notes and the freedom of expression.

These are four excellent musicians, a fact which is apparent immediately, and as an ensemble they function as a cohesive unit, which delivers unusual and interesting music, keeping the listener on his toes from the first note to the last. This music maintains its charm and remains untouched by time, always worth being revisited.

Tuesday, April 1, 2014

Jacques Kuba Seguin – Litania Projekt (2014) ***

Adam Baldych - violin
with
Jacques Kuba Seguin - trumpet
Jonathan Cayer - piano
Frederic Alarie - bass
Kevim Warren - drums

ODD SOUNDS





By Adam Baruch

This is the third album by Canadian (of Polish origin) trumpeter / composer Jacques Kuba Seguin, recorded in a quintet lineup which features the Polish violinist Adam Baldych and Canadian musicians: pianist Jonathan Cayer, bassist Frederic Alarie and drummer Kevin Warren. They perform seven original compositions, five by Seguin and two by Baldych.

Musically the material is all over the place; starting with an obvious wink towards the music of the legendary Polish Jazz trumpeter Tomasz Stanko - the album's title and opening track are dedicated to him - it moves towards contemporary Classical, Blues and Modern Jazz, but doest not sit really in place in any specific style, which sometimes works fine but in this case is just chaotic. There are some nice melodies, but overall the music simply goes nowhere. Even the two tunes by Baldych, who usually writes excellent music, in this case, although better than the rest, are still way below his usual standard.

The performances are even more problematic. The trumpet and violin unisono sound is really dissonant and even painful at times, as if both are out of tune; as a result the combination of these two instruments is hard to swallow. Although all five musicians are highly skilled professionals, the overall result simply falls apart. There are problems with tempi, hesitation and basic lack of togetherness, which is essential in a small ensemble setting. Seguin and Baldych play several impressive solos, but those are hardly enough to save the day.

Some of the a.m. problems might be the result of a very problematic recording sound quality, which is harsh and unpleasant, badly balanced and seriously damaging the listening experience.

This is a classic example of an album which has a tremendous potential and turns out to be a failure. Good intentions don't cut it this time.

Monday, March 31, 2014

Oles Brothers / Theo Jorgensmann / Christopher Dell – Fragment & Moments (2012) ****

Marcin Oles - bass
Bartlomiej Brat Oles - drums

with

Theo Jorgensmann - clarinet
Christopher Dell - vibraphone

PRIVATE EDITION




By Adam Baruch

This is a limited edition album celebrating the tenth anniversary of musical cooperation between Polish Jazz musicians: bassist Marcin Oles and drummer Bartlomiej Brat Oles, collectively known as Oles Brothers and German clarinetists Theo Jorgensmann. The album also features the German vibraphonist Christopher Dell and together as a quartet they present eight original compositions: four of which are credited to all quartet members, two are by Jorgensmann and one each by the Oles brothers.

The album follows the pattern set by the three earlier albums recorded by the Oles Brothers with Jorgensmann, but is also somewhat more "conventional" in a way, with clear melody lines and beautiful serene atmosphere, which turns the listening to this album into a truly relaxed experience. Jorgensmann plays beautifully, as always and the rhythm section accompanies him with superb sensitivity, with the bass taking the lead from time to time as well. Dell is the least dominant participant, which is pretty understandable considering the long and established understanding between the other three musicians, but his solos are perfectly suitable for the music as is his accompaniment behind the clarinet.

Overall this is another example of the great music the Oles Brothers are always involved with, and a document of a fruitful musical cooperation between European musicians. Full of great music and perfect delivery this album should satisfy even the sternest Jazz connoisseurs and provide a listening experience worthy of being revisited.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...