Monday, April 27, 2015

Art Of Improvisation 2015 - Kreacje

Szukamy improwizatorów! 

Zbliża się 4. edycja ART OF IMPROVISATION CREATIVE FESTIVAL (19-21 czerwca 2015 r.), ogłaszamy zatem nabór dla artystów improwizujących! Jeśli improwizacja to twoja ulubiona metoda twórcza, wyślij zgłoszenie do Centrum Kultury Agora! Termin zgłoszeń: 15 maja 2015.

Konkurs KREACJE PRZEGLĄD/ZDERZENIA skierowany jest do młodych artystów (18-35 lat), zarówno amatorów, jak i profesjonalistów – solistów i zespołów, którzy prezentują szeroko rozumianą sztukę improwizowaną: muzykę, taniec, działania teatralne czy inne sztuki performatywne. Nagroda główna festiwalu to 2000 zł!

ART OF IMPROVISATION to międzynarodowy, interdyscyplinarny festiwal poświęcony sztuce improwizacyjnej. Gośćmi tegorocznej edycji festiwalu będą m. in.: uznany brytyjski saksofonista John Butcher w trio z australijskim perkusistą Tonym Buckiem znanym m. in. z zespołu The Necks, oraz berlińską pianistką Magdą Mayas; Mikołaj Trzaska IRCHA CLARINET QUARTET z Wacławem Zimplem, Pawłem Szamburskim i Michałem Górczyńskim; austriackie eksperymentalne trio Trapist w składzie: Martin Brandlmayer i Martin Siewert (muzycy Radian) oraz Christian Weber, międzynarodowy muzyczno-taneczny kwartet Help Me To Crash, międzynarodowe trio wybitnego amerykańskiego perkusisty Michaela Zeranga z saksofonistą Tobiasem Deliusem i kontrabasistą Ksawerym Wójcińskim. Czeka nas także koncert zeszłorocznych laureatów Kreacji/Zderzeń – Sławka Pezdy i Thomasa Kolarczyka w trio z perkusistą Kubą Janickim., 
Informacje: Marta Kozłowska, 71 325 14 83 w.123,

Friday, April 24, 2015

Mikolaj Trzaska/Olie Brice/Mark Sanders - Riverloam Trio (2012)


Mikołaj Trzaska - alto saxophone, bass clarinet
Olie Brice - double bass
Mark Sanders - drums

Riverloam Trio

NBLP 52/53

By Daniel Sorrells

"Riverloam" is such an evocative word. It makes me think of fungi on a riverbank, colorful mushrooms pushing up through black earth, tiny bright surrogates that hide the true extent of the knotted mycelium whose countless nerve-like connections stretch in all directions just below the surface. Maybe this is a decent metaphor for Riverloam Trio, too - and all improvised music - this idea that perhaps what we’re hearing is the dense, unseen mycelium, the untraceable web of connections that binds musicians on a stage or in a studio. Some vital thing that’s bigger and more deeply rooted than the bodies we see standing before us. 

Plus, there’s Mikołaj Trzaska’s rough-hewn, earthy tones. Trzaska has been an important voice in the modern Polish scene since the early 90s. In recent years, he’s branched out significantly, playing with a number of international musicians and releasing improvised music on his label, Kilogram Records. Here he teams up with two Londoners: bassist Olie Brice and the ubiquitous drummer Mark Sanders. Riverloam Trio features five long improvisations that stretch across two LPs. Trzaska trades off between his woozy alto wail and some quieter, brooding bass clarinet work, clearly inspired by his rhythm section. 

And inspiring it is. Sanders can make anyone sound good, and Brice plays in an almost vertical manner, seemingly building his ideas upward rather than simply laying them out. There’s a wonderful logic to his lines, even in heated exchanges. "Ostrich Season" gives him a central role, his bass thundering through the low simmer of Trzaska’s clarinet. There’s a clear rapport among the trio, and Trzaska and Brice in particular aren’t afraid to circle back on an idea if it seems there’s something more to be extracted. 

"Riverloam Trio" is one of those great albums that feels like it was made for vinyl. The playing keeps pace with the best of the modern crowd, but there’s something aching in Trzaska’s vibrato - even from the first moments of "Riverloam" - that hearkens to the early days of this music, that almost necessitates the physicality of handling a record, the ritual of flipping wax and setting needles. A time when maybe we were a little more emotionally connected to music, because the act of listening was a bit more purposeful than overloaded iPods and hard drives allow. 

As can be said of many NoBusiness releases, "Riverloam Trio" is worth the investment. It’s the fire music of our time—maybe now more like glowing embers, but still remembering something of the flames that gave rise to them.

Tuesday, April 21, 2015

Tom Trio – Radical Moves (2014)

Tom Trio

Tomasz Dąbrowski - trumpet
Nils Bo Davidsen - double bass
Anders Mogensen - drums

Radical Moves


By Adam Baruch

This is the second album by the Tom Trio, led by Polish (resident in Denmark) Jazz trumpeter Tomasz Dąbrowski and including Danish bassist Nils Bo Davidsen and drummer Anders Mogensen. The music consists of ten original compositions, all by Dabrowski, and it was recorded at the fabulous Studio Tokarnia and engineered by Jan Smoczynski, with excellent sonic results.

Contrary to the album's ominous title, this album does not offer any radical developments as such, and is consistent with the path Dąbrowski follows since a few years to achieve his personal voice as a trumpeter and composer, which has been quite remarkable. There is no doubt that he is today not only one of the top Polish Jazz trumpeters, but also one of top European trumpeters, a position he earned by numerous recordings in stylistically diverse setups, always delivering a top notch contribution.

Musically Dąbrowski seems to be most comfortable in the "organized free" environment, when his statements have a solid melodic/harmonic basis underneath, which allows him to stretch his improvisations with flare and passion. The decision to present his music in the intimate trio setting is probably motivated by the fact that the trio allows the most concise ensemble solution enabling the closest interplay possible between the participants. This music is totally dependent on mutual exchange and support and would fail to achieve anything if such complete synthesis did not happen. Fortunately it does happen, from start to finish, elevating the music to a highly aesthetic plane. In spite of the nakedness of the trio setting, the overall effect of the trio is so eventful and intense, that it creates an illusion of a much larger ensemble at work.

The role of the rhythm section in this type of music is radically different from the traditional position, which is to support the leader harmonically and rhythmically without getting involved with his solo parts. The music presented here is fully co-created by all three musicians, on equal footing. Dąbrowski is naturally the most distinctive voice, playing the lead instrument, but everything that is happening in parallel to his playing as equally important each and very step of the way.

People familiar with Dąbrowski's music are used by now to the incredible high standards he sets for himself, pushing them ever forward. This album is another step in the right direction, displaying signs of maturity and reflection rather than youthful enthusiasm. This is perhaps the most contemplative music he ever attempted, offering new vistas of his inner self as composer and performer. Of course music of such complexity and emotional weight requires attentive and often repetitive listening to be fully absorbed and appreciated. Connoisseurs of modern Free Form, but coherent Jazz will find this music fully and beautifully rewarding.

Sunday, April 19, 2015

HoTS – Harmony Of The Spheres (2015)


Mikołaj Poncyljusz - guitar
Radek Nowak - trumpet
Adam Prokopowicz - double bass
Jakub Kinsner - drums

Harmony Of The Spheres

V 006

By Adam Baruch

This is the debut eponymous album by the young Polish Jazz quartet Harmony Of The Spheres (a.k.a. HoTS), led by guitarist/composer Mikołaj Poncyljusz, which also includes trumpeter Radek Nowak, bassist Adam Prokopowicz and drummer Jakub Kinsner. The album presents eight original compositions, all by the leader.

There is no doubt that HoTS emerges as a fresh voice on the local melodic mainstream scene, which happens relatively rarely. Their minimalistic, reserved and very "cool" approach is instantly recognizable and bears a certain "retro" approach reminiscent of early European Jazz. The music is lyrical and melodic, with the melody lines clearly stated in the heads of all the tracks, using typically the trumpet as the leading melodic voice. The guitar serves mostly as the harmonic accompaniment behind the trumpet's solo work, when not soloing of course. The rhythm section serves as the backbone of the music, keeping excellent time but staying mostly in a respectful background. The pulsating bass lines are kept well on the level with the soloists, but the drums are (it seems) kept down in the mix and are often barely audible in the overall sound, which creates a very spacey and open ambience, with lost of breathing air, which serves the music perfectly.

The trumpet is definitely placed in the centre of the listener's attention and gets most of the limelight. Nowak plays some very impressive passages for sure and his overall performance is formidable, especially in view of his age. Poncyljusz emerges mainly as a composer, although his guitar work is also without reproach. The sound of the guitar uses too much reverb, which can be unnerving at times, but obviously the band is still seeking its definitive sound and is doing quite well so far.

This is definitely a formidable debut and HoTS will slowly gain a respected position and the European Jazz scene once they hit the clubs and festivals circuit and continue to release albums of such quality as this one. Wholeheartedly recommended of course!

Saturday, April 18, 2015

Gorzycki & Dobie – Nothing (2015)

Gorzycki & Dobie

Rafal Gorzycki - drums
Jonathan Dobie - guitar


REQUIEM 86/2015

By Adam Baruch

This is the third and last part in a triptych of duo recordings by Polish drummer/composer Rafal Gorzycki (see his duo albums with Sebastian Gruchot and Kamil Pater), this time with British guitarist/composer Jonathan Dobie. The album presents seven original pieces co-composed by Gorzycki and Dobie.

In the last decade or so Gorzycki firmly established his position on the Polish scene as one of the most individual voices, amalgamating Jazz with contemporary Classical music, electronic and ambient influences and above all standing firmly as a symbol of uncompromising music creation. His work as a leader and member of such forward thinking ensembles as Sing Sing Penelope or Ecstasy Project and his individual projects in duo, trio and quartet settings are all exceptional examples of individuality and excellence.

In many respects this duo album is a culmination of Gorzycki's modus operandi, which presents a minimalistic and fragmented approach to melody and harmony, which often hints at some musical statements rather then expressing them in full, leaving it to the listener to connect the dots. Dobie is obviously an ideal partner and cohort in such circumstances, playing short fragments of rapid guitar fire, which reminds early improvising electric guitarists such as John McLaughlin or Jimmy Hendrix and utilizing ancient fuzz and other sound devices. This retro sound combined with the modern approach creates an absolute stunning effect.

Of course, as in every other duo album, the interplay between the two partners is the essential ingredient of the entire project. Gorzycki's seemingly endless palette of drums and percussion instruments and Dobie's guitar pyrotechnics are perfectly suited for each other and their dialogs reach telepathic levels.

I am very glad that Gorzycki manages finally to achieve at least some recognition by the Polish musical "establishment", after years of being ignored and neglected beyond the small circle of his musical partners. Hopefully this recognition will enable him to create even more of his groundbreaking projects, to the delight of old and new fans. Visiting his personal web site will allow a glimpse at his huge achievements so far. This album is a must have for the many fans of the alternative Polish Jazz / contemporary music scene and is of course is highly recommended.

Thursday, April 16, 2015

Premiera płyty formacji Piotr Budniak Essential Group 23.04.2015 !!!

Piotr Budniak Essential Group

Paweł Południak - trumpet
Wojciech Lichtański - alto saxophone
Szymon Mika - guitar
Kajetan Borowski - piano
Alan Wykpisz - double bass
Piotr Budniak - drums
special guest:
Michał Sobierajski - vocal

Simple Stories About Hope And Worries

Soliton Records

„Simple Stories About Hope And Worries” to debiutancki album zespołu Piotr Budniak Essential Group, którego liderem jest wielokrotnie nagradzany na festiwalach jazzowych perkusista, były członek popularnego zespołu LemON, który zrezygnował z showbiznesu dla realizacji celów i idei, jakie nosi w sercu. Niewątpliwie taką ideą jest niniejsza płyta. Album ten to wyłącznie autorskie kompozycje z pogranicza jazzu, world music oraz indie. To swoiste muzyczne historie o życiu balansującym na krawędzi spełnionych marzeń i wielkich rozczarowań, odważnego dążenia do celu i krycia się w cieniu własnych lęków. Historie o wewnętrznych walkach, jakie każdego dnia toczymy sami ze sobą. 

Na płycie oprócz lidera zagrali muzycy, którzy mimo stosunkowo młodego wieku mają na swoim koncie ogromne sukcesy - czy to zwycięstwa na prestiżowych festiwalach w Polsce i za granicą, czy współpracę z takimi legendami jak Randy Brecker, Janusz Muniak, Zbigniew Namysłowski. Gościnnie zaśpiewał urzekający wrażliwością, znany z The Voice Of Poland - Michał Sobierajski, który występował wspólnie z Justyną Steczkowską.

Oficjalna premiera płyty odbędzie się 23 kwietnia w krakowskim klubie Harris Piano Jazz Bar.

Lista utworów:

1. Wypłata Po Terminie 
2. Syzyf 
3. Jem Owies 
4. Unknown 
5. I've Chosen 
6. PS 131 (feat. Michał Sobierajski) 
7. The Light

Wednesday, April 15, 2015

2 Solo Festival w OPT

Joshua Abrams, Frank Rosaly
koncerty – sobota, 18 kwietnia, godz. 21.00 | warsztaty – niedziela, 19 kwietnia 2015, godz. 12:00

Mark Sanders 
koncert – sobota, 25 kwietnia, godz. 20.00 | warsztaty – niedziela, 26 kwietnia 2015, godz. 12:00

Ośrodek Postaw Twórczych
ul. Działkowa 15, Wrocław

W ramach drugiej edycji Solo Festiwal, organizowanego przez Kubę Suchara w Ośrodku Postaw Twórczych we Wrocławiu, odbędą się trzy kolejne występy z ośmiu zaplanowanych koncertów. Już 18 kwietnia zobaczymy dwóch wirtuozów ze sceny chicagowskiej - basistę Joshua Abramsa i perkusistę Franka Rosaly. Tydzień później zaś zagra brytyjski perkusista Mark Sanders.

Joshua Abrams to multiinstrumentalista, fenomenalny kompozytor i niezwykle uzdolniony aranżer. Znanychicagowskiej scenie głównie jako wirtuoz kontrabasu, który od wielu lat nieustannie udziela się w niezliczonej ilości zespołów. Jego bardzo oryginalne podejście do gry i kompozycji stawia go w czołówce najbardziej nowoczesnych i kreatywnych twórców, którzy mimo eksperymentu, jaki uprawiają, nie zapominają o ogromnym dorobku i tradycjach muzycznych nie tylko amerykańskich, jak i europejskich czy afrykańskich. Twórca projektu Natural Information Society, który gościł już w Ośrodku Postaw Twórczych w 2013 roku. Wówczas to obok Abramsa i Lisy Alvorado stanęli na scenie Artur Majewski i Kuba Suchar (Mikrokolektyw). Tym razem 18 kwietnia jego solowy występ będziemy mogli usłyszeć i zobaczyć tego samego dnia, co koncert Franka Rosaly. Ten amerykański perkusista od 2001 roku zasila szeregi muzyków chicagowskich, niestrudzenie uczestnicząc w kilkudziesięciu zespołach z kręgu muzyki improwizowanej, jazzu, sceny eksperymentalnej czy rockowej. Rosaly w Chicago jest znany jako fenomenalnie zdolny i płodny nie tylko perkusista, ale i kompozytor czy aranżer. Mimo że najczęściej możemy go usłyszeć w przestrzeni jazzu i muzyki eksperymentalnej, to jego portorykańskie korzenie dają o sobie znać w autorskim projekcie o nazwie ¡Todos de Pie! Podczas koncertu w OPT bez wątpienia będziemy mogli się o tym przekonać. Joshua Abrams i Frank Rosaly zadeklarowali, że połączą siły i po występach solowych zagrają w duecie. Zapowiada się niezwykle ciekawa muzyczna uczta.

W kolejną sobotę, tj. 25 kwietnia Solo Festiwal przedstawi kolejnego wirtuoza – jednego z najbardziej aktywnych i cenionych perkusistów brytyjskiej sceny jazzowej - Marka Sandersa. To muzyk, którego gigantyczny dorobek muzyczny świadczy o nieprawdopodobnej pracowitości, podpartej muzyczną świadomością oraz wirtuozerią. W efekcie daje to mieszankę iście wybuchową. Sanders stale współpracuje z największymi muzykami naszych czasów jak Evan Parker, Barry Guy, Tim Berne, Mark Dresser, Bill Laswell, Derek Bailey, Phil Wachsmann i wielu innych. Nieskończona wręcz lista muzyków, z którymi gra, świadczyć może, że podczas II edycji Solo Festiwalu w OPT jego solowy występ będzie prawdziwą perełką. Podczas swoich niezwykle kreatywnych występów solowych prezentuje szalenie bogaty język, z którego jest z resztą dobrze znany muzykom i publiczności całego świata.

Podobnie jak podczas poprzednich edycji Solo Festiwal w ramach koncertów odbywają się warsztaty muzyczne, prowadzone przez zaproszonych muzyków. Solo Festiwal w OPT, którego pomysłodawcą i organizatorem jest Kuba Suchar, to cykl koncertów oraz warsztatów, w czasie których można spotkać się ze znakomitymi muzykami i artystami z obszaru muzyki improwizowanej. W dotychczasowych edycjach festiwalu wystąpili: Axel Dörner, Noël Akechoté, Peter Brötzmann, Jason Adasiewicz, Steve Noble, Rob Mazurek, Angelica Sanchez, Matthew Lux, John Herndon, Zlatko Kaučič, Noritaka Tanaka, Jason Ajemian, Anna Kaluza, Kazuhisa Uchihashi.

Joshua Abrams, Frank Rosaly
bilety: 10/20/30 zł | Zapisy na warsztaty:, wstęp wolny z biletem z koncertu

Mark Sanders 
bilety: 10/20/30 zł | Zapisy na warsztaty:, wstęp wolny z biletem z koncertu

Monday, April 13, 2015

How To Be Musician And Survive

Intensywny, 3-dniowy kurs Adama Barucha w Instytucie Jazzu, Katowice, 20 - 22 kwietnia.

3-dniowe seminarium dotyczyć będzie różnych aspektów związanych z funkcjonowaniem przemysłu muzycznego oraz umiejętnościami niezbędnymi, by przetrwać w branży muzycznej. Kurs składa się z kilku wykładów/sesji, które dotykają zasadniczych obszarów szeroko rozumianej działalności muzycznej, a które powinny być częścią strategii życiowej każdego świadomego muzyka.

Tematyka kursu to

1. Wzlot i upadek branży muzycznej oraz jej kondycja w erze epoki cyfrowej i Internetu.
2. Prawa autorskie, umowy i inne prawne kruczki, dzięki którym nie zostaniesz oszukany.
3. Jak wydać płytę bez zaciągania kolejnego kredytu i jak sprawić, żeby taka inwestycja była opłacalna.
4. Jak sprawić, by ludzie zdali sobie sprawę z faktu, że istniejesz, czyli jak trafić do starych i nowych mediów.
5. Jak zarobić na życie, czyli koncerty (kluby, festiwale), nauczanie, pozyskiwanie dotacji oraz sponsorów.

poniedziałek, 20 kwietnia 2015
godz. 9:00 – 11:00, 11:30 –13:30
godz. 14:30 – 16:00 sesja z udziałem zaproszonych gości

wtorek, 21 kwietnia 2015
godz. 9:00 – 11:00, 11:30 –13:30
godz. 14:30 – 16:00 sesja z udziałem zaproszonych gości

środa, 22 kwietnia 2015
godz. 9:00 – 11:00, 11:30 –13:30
godz. 14:30 – 16:00 sesja z udziałem zaproszonych gości

Wstęp wolny

Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego Instytut Jazzu
Sala Teatralna 
ul. Krasińskiego 27

Sunday, April 12, 2015

Jachna/Tarwid/Karch w Pałacu Szustra

Pałac Szustra, Warszawa

Serdecznie zapraszamy na występ znakomitego tria Jachna/Tarwid/Karch. Koncert odbędzie się w ramach Salonu Jazzowego w siedzibie Polskiego Towarzystwa Muzycznego w Pałacu Szustra.

Jachna/Tarwid/Karch to najnowszy projekt wybitnego trębacza Wojciecha Jachny oraz dwójki debiutujących młodych muzyków – Grzegorza Tarwida oraz Alberta Karcha. Ich płyta – "Sundial"– jest jednym z najlepiej przyjętych przez krytykę albumów 2014 roku. Muzyka tria sięga głęboko do klasycznych korzeni, ale dzięki ogromnej świadomości współczesnych nurtów u każdego z muzyków, staje się aktualna i przejrzysta. Dokładną strukturę albumu ożywia improwizacja, wciągając słuchacza do świata romantycznej narracji i wielości muzycznych pejzaży.

Wojciech Jachna (1976) to uznany trębacz i sideman. W jego dorobku znajduje się przeszło 10 albumów z różnymi wykonawcami, w tym ze słynnym Contemporary Noise Sextet, Sing Sing Penelope, Innercity Esemble, czy duetem Jachna/Buhl. Wiele lat występował u boku Andrzeja Przybielskiego, zwanego często jego nieoficjalnym nauczycielem. Charakterystyczne frazowanie i matowy dzwięk Jachny są szeroko cenione przez muzyków i krytykę.

Grzegorz Tarwid (1994), stawiany obok Sebastiana Zawadzkiego czy Kuby Sokołowskiego, jest jednym z najciekawszych pianistów młodego pokolenia w Polsce. Mimo tak młodego wieku, jego pianistykę docenili już - zapraszając do swoich zespołów – chociażby Zbigniew Namysłowski, Kazimierz Jonkisz czy Piotr Rodowicz. Występował w wielu krajach Europy, ostatnio ze Zbigniewem Namysłowskim w Niemczech i na Ukrainie. Na stałe mieszka w Danii. 

Albert Karch (1993) to student prestiżowego Rytmisk Musikkonservatorium w Kopenhadze. Ceniony za swoją pieczołowitą dbałość o dźwięk. Jako sideman wystąpił do tej pory na 4 albumach w przeróżnych stylistykach, występował na ważnych festiwalach w kilku krajach Europy ( Tete-aTete New Opera Festival, JazzArt Festival, Jazz Jantar). Zainspirowany muzyką klasyczną, gra także na fortepianie i komponuje muzykę kameralną. Dawny uczeń legendy polskiej perkusji, Czesława Bartkowskiego.

Friday, April 10, 2015

Jerzy Milian - Semiramida (2015)

Jerzy Milian

Jerzy Milian - vibraphone, marimba
Jacek Bednarek - double bass
Grzegorz Gierłowski - drums
Jacek Ostaszewski - double bass
Marian Siejka - drums


GAD Records

By Maciej Nowotny

Jeśli zapytacie nawet nieźle znającą się na polskim jazzie osobę o wymienienie tzw. gigantów polskiego jazzu, to padną może nazwiska Komedy, Stańki, Trzaskowskiego, Seiferta, Kurylewicza, Namysłowskiego itd., ale rzadko albo i wcale Miliana. A jednak, biorąc pod uwagę jego wpływ na rozwój tej muzyki w Polsce, na wszechobecność jego wibrafonu na niezliczonych nagraniach w złotych latach jazzu w Polsce, czyli 60. i 70. ubiegłego wieku, to uważam, że absolutnie zasługuje on, by wymieniać go jednym tchem z największymi luminarzami jazzu w Polsce. 

Tym większa zasługa Michała Wilczyńskiego z wytwórni GAD Records, który od jakiegoś czasu w niezwykłej serii Jerzy Milian Tapes przypomina nam znane i nieznane dotąd nagrania tego instrumentalisty. Płyta, która trafia do naszych rąk w chwili obecnej, to już czwarta odsłona w tym cyklu i zatytułowana jest "Semiramida". Obejmuje utwory z lat 1966-69 nagrane w trakcie festiwalu Jazz Jamboree w Warszawie z pierwszym własnym zespołem Miliana, w skład którego oprócz lidera grającego na wibrafonie i marimbie wchodzili kontrabasista Jacek Bednarek oraz perkusista Grzegorz Gierłowski. Milian wspomina, że na pomysł stworzenia trio bez instrumentu harmonicznego wpadł po wysłuchaniu debiutanckiego albumu Victora Feldmana nagranego ze Scottem LaFaro i Stanem Levey'em "The Arrival Of Victor Feldman". Dla polskiego jazzu szczęśliwy był to zbieg okoliczności, bo dzięki niemu w 1969 powstał nagrany w tym składzie album "Baazaar", będący jednym z niekwestionowanych arcydzieł naszego jazzu. 

Tak dobrze rozwijająca się kariera tego trio uległa wtedy niestety przerwaniu i w tym samym roku zakończyło ono działalność. Z mojego punktu widzenia szkoda, że tak się stało, bo ten okres w twórczości Miliana jest mi chyba najbliższy i kiedy porównuję tworzoną wtedy przez niego muzykę z tego czasu z okresem późniejszym, zdominowanym przez współpracę z różnymi orkiestrami rozrywkowymi, to nie mogę się oprzeć wrażeniu, że te starsze nagrania lepiej bronią się przed nieubłaganym upływem czasu. Ale to już rzecz gustu, bo prawdę mówiąc każda z płyt w tej serii warta jest grzechu, nawet jeśli mi osobiście ta podoba się najbardziej, a na niej konkretnie niezrównana "Ballada", której mógłbym słuchać i milion razy. Polecam !!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...