Tuesday, May 30, 2017

Adam Jarzmik Quintet – Euphoria (2017)

Adam Jarzmik Quintet

Adam Jarzmik - piano
Jakub Łępa - tenor saxophone
Paweł Palcowski - trumpet
Maciej Kitajewski - double bass
Piotr Budniak - drums

Euphoria




AUDIO CAVE 2017/004

By Adam Baruch

This is the debut album by Polish Jazz pianist/composer Adam Jarzmik, recorded in a classic quintet setting with trumpeter Paweł Palcowski, saxophonist Jakub Łępa, bassist Maciej Kitajewski and drummer Piotr Budniak. The album presents seven original compositions by Jarzmik and one arrangement of a standard.

The music is all within the mainstream Jazz idiom, with solid compositions and sleek execution, not very innovative but definitely worth hearing, especially in view of the age of the musicians involved. It is amazing how young Polish Jazz musicians are able to achieve a level of professionalism at an amazingly young age, which often takes musicians elsewhere twice the time.

Jarzmik's compositions are his true forte and their quality and imaginative themes are the focus of this album. Although they are mostly rather atypical as far as the Polish Jazz scene is concerned, being more inclined towards the American Jazz tradition with the post Bebop dominance, they are still interesting enough to save the day. The lyrical ballads, like the title track, are more characteristic of Polish Jazz, and are the best pieces on the album by far.

Overall this is a very presentable debut album, which shows a lot of potential both as far as the leader/composer is concerned and as far as the musicians in the quintet, some of which already have a recording history, especially the drummer, are concerned. For many musicians some decades ago, albums like this one were the pinnacle of their career, and since this is after all a debut, it definitely shows the level of extraordinary musicianship these young people already posses at their early age. These musicians are definitely worth listening to and watching for their future achievements, which are sure to be even more accomplished.

Sunday, May 28, 2017

Do trzech razy sztuka

Wszystko płynie. I w zasadzie nasz wybór ogranicza się do tego czy siedzimy na brzegu obserwując bieg wydarzeń czy też mamy ochotę wskoczyć na fale i surfować z ich biegiem. Ostatnio dołączyłem jakby do tych drugich i postanowiłem skorzystać z okazji by zajrzeć w błękitne jak ocean niespokojny oczy pewnej uroczej blondynki ze Szczecina, dawnej redakcyjnej koleżanki z Radia Jazz.

Spotkaliśmy się w foyer mojego ukochanego Lutosławskiego na warszawskim Mokotowie, a okazją był koncert skrzypka Łukasza Górewicza, którego ostatni krążek “The String of Horizons” wydało wydawnictwo nomen omen Big Flow wspomnianej wyżej Zuzanny Borawskiej. Ponieważ jako prawdziwi koneserzy lubicie wiedzieć kto z kim, to może Was rozczaruję, ale powiem tylko o muzyku, że zanim rozpoczął karierę solową współtworzył m.in. z Rafałem Gorzyckim bardzo ceniony Ecstasy Project, jeden z najciekawszych składów związanych z bydgoskim Mózgiem.

W studiu koncertowym PR zebrała się garstka publiczności i wkrótce przestrzeń zaczęły wypełniać tak bliskie Łukaszowi nasycone jazzem ambientowe pasaże, w których od czasu do czasu pobrzmiewał miły memu uchu seifertowski blues. Tworzący resztę kwartetu Mikołaj Gruszecki na fortepianie, Martin Buhl na kontrabasie i Kuba Gudz na perkusji mieszkają podobnie jak lider w Berlinie i grali momentami naprawdę ciekawie, niemniej słychać było, że wiele jeszcze wspólnego ćwiczenia przed nimi. Wyszedłem z koncertu odświeżony jak po muzykoterapii za co jestem tak muzykom jak i Zuzannie bardzo wdzięczny.


Nie dane mi jednak znowu pogrążyć się w mojej słodkiej bezczynności, bo oto po koncertowym piątku w poniedziałek znalazłem w naszej polishjazzowej skrzynce najnowszy album kolejnego skrzypka Mateusza Smoczyńskiego. Mateusza znają Państwo niewątpliwie z Atom String Quartet o którym nie będę się rozpisywał jako o powszechnie znanej success story. Przechodząc do autorskiego składu Mateusza to bez względu na to czy jest to trio, kwartet czy kwintet towarzyszy mu na fortepianie brat Jan i w miarę stabilna grupa muzyków, do której należą współtworzący jego najnowszy krążek gitarzysta Konrad Zelmer, basista Wojtek Pulcyn, natomiast postacią nową jest udział w tym nagraniu Michała Miśkiewicza, gwiazdy trio Marcina Wasilewskiego i wytwórni ECM.

Muzyka poraża jakością wykonania, wszystko tu płynie, buja, unosi się w sposób cudownie harmonijny i człowiek nie słucha, lecz po prostu rozpływa się w niej, nawet jeśli nurt, któremu dajemy się porwać jest chwilami nieco chłodny jak na mój gust. Jeśli do tego dodać krystaliczną czystość dźwięków, która nie dziwi jeśli się wie, że w innym swym wcieleniu bracia Smoczyńscy są twórcami Tokarni, będącej jednym z najlepszych polskich studiów nagraniowych, otrzymujemy produkt skończony. Jak jednak zauważa dowcipnie autor linear notes do tego albumu Roch Siciński, z którym swego czasu prowadziliśmy razem audycję radiową, “nie w sensie potocznym”, ale jako produkt kompletny. Brawo dla Mateusza, muzyków jak i Rocha za uwieńczone sukcesem zmagania z formą!


I tu zasadniczo mógłbym skończyć, gdyby tytuł tego felietonu nie sugerował czego innego. A było tak, że wybrałem się w drogę do Wrocławia i aby umilić sobie jazdę wziąłem pierwszą lepszą płytę, wkładam do CD w moim wieśwagenie i ku mojemu zdziwieniu znów słyszę skrzypce! Patrzę na okładkę, widzę nazwę Tomasz Chyła Quintet i coś mi zaczyna świtać w głowie, bo przypominam sobie jakąś nagrodę na zeszłorocznym Jazz Juniors, a patrząc po takich dobrze znanych nazwiskach jak saksofonista Piotr Chęcki, pianista Szymon Burnos, perkusista Sławek Koryzno czy basista Krzysztof Słomkowski orientuję się, że jestem w środowisku trójmiejskim i mam do czynienia z naprawdę ciekawym debiutem.

Najbardziej seifertowska ze wszystkich, żywiołowa, entuzjastyczna, taneczna, momentami ekstatyczna, lecz nie chaotyczna porwała mnie swoją różnorodnością i stylistyczną odwagą, która sprawia, że słuchając jej etykietki takie jak mainstream czy awangarda nie mają sensu. Płyta nosi bardzo apropos tytuł “Eternal Entropy” i okazuje się być pod naszym patronatem - nie moja zasługa, lecz zapewne Tomka Łuczaka - nadto jest podobnie jak krążek Mateusza dostępna via spotify nie pozostaje mi więc nic innego jak zachęcić do słuchania, bo może jak mi i Wam sztuka się uda.


Autor: Maciej Nowotny
Chief Editor

Friday, May 26, 2017

Quantum Trio – Duality (Particles & Waves) (2017)

Quantum Trio (Particles & Waves)
 
Michał Jan Ciesielski - tenor & soprano ssaxophones
Kamil Zawiślak - piano, rhodes, keyboards
Luis Mora Matus - drums
Juliana Martina - vocals

Duality


NGM 0001

By Adam Baruch

This is the second album by Quantum Trio, which consists of Polish saxophonist Michał Jan Ciesielski, keyboardist Kamil Zawiślak and Chilean drummer Luis Mora Matus. The double CD album presents fifteen original compositions, nine composed or co-composed by Ciesielski, three by Zawiślak and nine by Matus.

Musically the album continues from where the debut left off, presenting a series of excellent melodic compositions, executed with vigor and obvious technical proficiency. The lack of bass does not hinder the trio's Swing and ability to use odd meters and switch tempi unpredictably, which of course is great fun to listen to. The music is more extrovert and expressive than on the debut, but the basic concept is still there, this time significantly developed and expanded. The use of overdubs on some tracks creates a much denser and complex overall aural effect, also expanding upon the basic concept of the trio.

Although the music is beautifully executed, it is the superb compositions that turn this album into a first class musical experience. Full of great harmonies and lyrical melody lines the music is captivating and flows with a remarkable coherence and elegance. The World Music motifs are much more significant on this album, and they again add a completely new dimension to the music, enabling the exploration of new sonic vistas.

Overall this is a great album, which can be enjoyed by a wide range of listeners, including even those who do not listen to Jazz on a regular basis, as it encompasses many universal musical devices, sub-consciously understandable to a wide range of music loving listeners. It takes several listening sessions to explore the full depth of this impressive and large volume of music that this album offers, but the effort is certainly highly rewarding. It is great to see that the trio is able to pass the "second album" trial with flying colors, and of course they join the list of ensembles on the "worth following" list with distinction. Well done indeed!

Wednesday, May 24, 2017

Dymny/Mazur/Trilla - Tidal Heating (2016)

Dymny/Mazur/Trilla

Michał Dymny – electric guitar
Rafał Mazur – acoustic bass guitar
Vasco Trilla - drums, percussion

Tidal Heating

MW 947-2



By Piotr Wojdat

W ramach późnowiosennych remanentów przypominamy zeszłoroczną płytę tria Dymny/Mazur/Trilla. Album został wydany przez wytwórnię Not Two Records, a jego zawartość stanowi koncert zarejestrowany w krakowskim klubie Alchemia. W skład grupy wchodzi dwóch polskich muzyków improwizujących - Michał Dymny i Rafał Mazur - oraz hiszpański perkusista Vasco Trilla. 

Warto zacząć od muzyka, który zdaje się odgrywać główną rolę na "Tidal Heating". A jest nim gitarzysta Michał Dymny, znany z działalności artystycznej pod szyldami Nucleon czy Cracow Improvisers Orchestra, oraz mający spore doświadczenie w komponowaniu muzyki teatralnej i filmowej. Ważnym ogniwem tria jest także Rafał Mazur - wirtuoz akustycznej gitary basowej, dla którego istotą sztuki jako takiej jest swobodna improwizacja. 

Zarówno Dymny, jak i Mazur są barwnymi postaciami muzycznej sceny ze stolicy Małopolski. Dodatkowo ten drugi cieszy się także uznaniem poza granicami naszego kraju, o czym świadczy jego współpraca z tuzami współczesnego jazzu i muzyki improwizowanej, m.in. z saksofonistą Keirem Neuringerem, pianistą Agustim Fernandezem czy perkusistą Raymondem Stridem. Obaj mają swój styl oraz potrafią płynnie przechodzić z jednej techniki gry na instrumencie w drugą, a tworzenie muzyki traktują poniekąd jako wyzwanie.

Na "Tidal Heating" składają się dwa utwory - prawie 50-minutowy "First Phaze" oraz ponad 30-minutowy "Second Phaze". Oba sprawiają takie wrażenie, jakby były efektem improwizacji od początku do końca. Dzięki temu narracja utworów jest wypadkową stanu umysłu muzyków z tamtych chwil oraz ich umiejętności. A te są niemałe. Zatem dla przykładu gitara Michała Dymnego może wybrzmieć bardziej jazzowo, czego przykładem są pierwsze minuty "Second Phaze". Innym razem słuchacz może poczuć się jak w środku potężnej trąby powietrznej, by potem podążać mało utartymi szlakami sonorystycznych poszukiwań. Jeśli do tego dodać, że preparacje instrumentów są tutaj na porządku dziennym, a współpraca między muzykami układa się niemal idealnie, to summa summarum wychodzi na to, że "Tidal Heating" to bardzo udane wydawnictwo z nurtu szeroko pojętej improwizacji bez ściśle określonych ram gatunkowych.

Tuesday, May 23, 2017

Krzysia Górniak – Moments (2016)

Krzysia Górniak

Krzysia Górniak - guitar
Zdzisław Kalinowski - keyboards
Łukasz Makowski - bass
Grzegorz Grzyb - drums
Gniewomir Tomczyk - drums

Moments




POLSKIE RADIO 1851

By Adam Baruch

This is the seventh album by Polish Jazz guitarist/composer Krzysia Górniak, recorded in a quartet format with keyboardist Zdzisław Kalinowski, bassist Łukasz Makowski and drummers Grzegorz Grzyb or Gniewomir Tomczyk. The album presents nine compositions, five of which are originals by Gorniak, one is co-composed by her, two are by the Greek bassist/composer Evangelos Tzimkas, who played on Górniak's debut album, and the final one is by Makowski.

The music is all melodic mainstream Jazz, on the easy side of the spectrum, with excellent compositions which present a wide spectrum of emotions and moods. The sound of the guitar dominates the proceedings, playing clear single notes and harmonic chord structures, which basically need only limited support from the rhythm section and the keyboards. Górniak clearly developed a mature sound and style over the years and this album is coherent and professional to the max. Some nice World Music influences are also incorporated into the music on some of the tunes.

All the musicians involved play excellently from start to finish and are given an opportunity to show their chops in solo parts, but Górniak is obviously the leader in charge and dictates the terms. Her guitar sound is sleek and demonstrates her absolute charge of the instrument. She is definitely different from all other guitar players on the Polish scene, and her unique approach to the instrument puts her in a class of her own.

It seems that this album is somewhat more Fusion oriented than I expected, which is not that much evident in the guitar playing but more so in the parts played by the band behind. Luckily there is still enough of the Jazz feel on this album, to make it work within the Jazz framework. Górniak's solos are kept carefully in check and don't enter the typical race with the notes, which makes many Fusion albums hard to bear.

Overall this is a wonderful guitar album, which should make guitar lovers wet their lips with delight, and which is also very accessible to a wide range of listeners, without making any compromises as far as the quality of compositions and performances are concerned. Combined with the superb sound quality the album offers, this is an album music lovers should not miss!

Monday, May 22, 2017

Piotr Budniak Essential Group - Into The Life - premiera 31.05.2017

Piotr Budniak Essential Group

Wojciech Lichtański - alto saxophone
Jakub Skowroński - tenor saxophone, bass clarinet
Kajetan Borowski - piano
Szymon Mika - guitar
Alan Wykpisz - double bass
Piotr Budniak - drums



Into The Life

SJ Records 2017

31 maja, nakładem wytwórni SJ Records zostanie wydany album "Into The Life" formacji Piotr Budniak Essential Group. Tego dnia także o godzinie 20.30 w 12on14 Jazz Club w Warszawie odbędzie się koncert premierowy, który będzie transmitowany na antenie Radia JAZZ.FM!

"Into The Life" to najnowszy album zespołu Piotr Budniak Essential Group będący podsumowaniem ostatnich dwóch lat działalności zarówno zespołu, jak i samego lidera. Po sukcesie "Simple Stories About Hope And Worries" (Soliton, 2015) zespół stawia kolejny, odważny krok w centrum zainteresowania stawiając bardziej otwarte i ofensywne granie, jednak przy zachowaniu charakterystycznego dla zespołu spójnego, pastelowego i miękkiego brzmienia.

Płyta zawiera 7 utworów autorstwa Budniaka łączących się w bardzo konkretną historię, która prawdopodobnie była, jest lub będzie udziałem każdego z nas. To historia o drodze, jaką niejednokrotnie musimy przejść, aby naprawdę zacząć żyć i odkryć po co tutaj jesteśmy.

Sunday, May 21, 2017

Jazzpospolita – Jazzpo! Live Made In China (2016)

Jazzpospolita

Michał Przerwa-Tetmajer - guitar
Michał Załęski - keyboards
Stefan Nowakowski - bass
Wojciech Oleksiak - drums

Jazzpo! Live Made In China

AUDIO ANATOMY 001



By Adam Baruch

This is the fifth (and first live) album by Polish Jazz-Rock Fusion group called Jazzpospolita, which comprises of guitarist Michał Przerwa-Tetmajer, keyboardist Michał Załęski, bassist Stefan Nowakowski and drummer Wojciech Oleksiak. As the title suggests, the album was recorded live during the group's tour in China and presents two CDs, each with seven original compositions, all composed and arranged collectively by the members of the group. The album includes live versions of all the nine compositions presented on the group's fourth album ("Jazzpo!") and five compositions from their earlier recordings. The music was mixed and mastered by Jan Smoczyński at the Tokarnia Studio with superb sonic result as usual.

Although these expanded live versions of the Jazzpospolita's material don't present any new facets of the group's superb live act, which I had the pleasure to experience at first hand several times, they do affirm their positions as one of the most successful young European groups that emerged in 2010s, with a strong appeal to the young generation of listeners, apparently across the globe. The highly melodic and hypnotic compositions, which create a trance-like and ever surreal atmosphere are very communicable and appealing.

All four members of the group manage to compliment their individual instrumental abilities and create a unique sound and even style, which is immediately recognizable. The sterile sound of the guitar, which is the leading instrument in most cases, brings memories of the instrumental Rock groups from the early 1960s, but modernized of course and supported by electric piano, create together a surprisingly convincing effect, when supported by the highly skillful rhythm section. Silence and breaks are an integral part of the Jazzpospolita magic, again quite unusual in comparison to what is happening in contemporary music.

This album is an ideal entry point into the Jazzpospolita world, especially for listeners unfamiliar with their earlier albums and therefore highly recommended as such. But overall it is a beautiful stretch of great instrumental music, which manages to create an atmosphere of mystery and anticipation, keeping the listeners in suspense from start to finish. Connoisseurs of atmospheric melodic improvised music should have a field day with this album, which I warmly recommend!

Saturday, May 20, 2017

Michał Kobojek – The Outside (2016)

Michał Kobojek

Michał Kobojek - saxophones
Witold Janiak - piano
Marek Kądziela - guitar
Wojciech Pulcyn - bass
Przemysław Kuczyński - drums

The Outside




MANXIMUM 5908254159596

By Adam Baruch

This is the second album as a leader by Polish saxophonist/composer Michał Kobojek, recorded in a quartet setting with pianist Witold Janiak, bassist Wojciech Pulcyn and drummer Przemysław Kuczyński. Guitarist Marek Kądziela appears as a guest artist. The album presents eight original compositions, all by Kobojek. Kobojek's career is mostly associated with the Polish Pop/Rock scene due to his cooperation with many top Polish artists/groups in that area. But obviously the Jazz streak has always been there as part of his musical personality.

The music is, as expected, definitely on the lighter side of the Jazz idiom, somewhere near the Smooth Jazz concept, which, as I have stated many times, does not mean that the music is necessary inferior in any way to other Jazz styles, as this album overwhelmingly proves. The album is full of absolutely beautiful melodies, all of which manage to avoid the schmaltzy stigma of the bad side of Smooth Jazz. The music is romantic and beautifully lyrical and presents Kobojek as a gifted composer, who mixes feeling with professionalism.

The performances are all highly professional, but relatively constrained without presenting any virtuosic solos or complex improvisations, which of course goes hand in hand with the album's intended character. Kobojek plays with a sweet timbre and stays close to the melody lines, but his skills are obvious as is his feel for the music. Janiak plays excellent accompanying chord structures, exactly what is required in this case, inserting several nicely structured solos. The rhythm section is doing a superb job in the background, with Pulcyn, as always, being the Master of bass accompaniment.

Overall this is a very good straightforward Smooth Jazz album, full of great melodic music, which does not make any compromises as far as the quality is concerned. Listeners, who are Romantics at heart, regardless of their age, should find this album exactly what they need to make their day (or night).

Thursday, May 18, 2017

Słowiński/Requesens International Project w trasie


23 maja w warszawskim 12on14 Jazz Club rozpoczyna się trasa koncertowa Słowiński/Requesens International Project, w którym utwory legendarnego jazzowego skrzypka, Zbigniewa Seiferta, skonfrontowane z utworami i wizją muzyki liderów zespołu pozwoliły zbudować zupełnie nową muzyczną przestrzeń i podjąć próbę redefinicji roli skrzypiec w muzyce improwizowanej. Na program składają się utwory Seiferta z uwielbianych przez miłośników jazzu albumów "Passion", "Man Of The Light", a także kompozycje solowe z wydawnictwa "Solo Violin" w nowych opracowaniach.

Podczas premierowej trasy projektu na scenie liderom pojektu towarzyszyć będą znakomici muzycy: Zbigniew Szwajdych – trąbka; Mateusz Sobiechowski – piano; Kuba Płużek – piano; Justyn Małodobry – kontrabas; Dawid Fortuna – perkusja, Adam Stępniowski – perkusja; Grzegorz Masłowski – perkusja; Tomasz Koper - perkusja.

Projekt obejmuje koncerty w trzech konfiguracjach: duet, trio, kwintet. Duet - najbardziej kameralna, ale jednocześnie najbardziej esencjonalna odsłona projektu; eksponuje możliwości skrzypiec jako instrumentu solowego, ale również akompaniującego, rytmicznego. Specjalnie przygotowane aranżacje dają przestrzeń do rozwinięcia głównej idei projektu - zestawienia duetu improwizujących skrzypków jako centralnego punktu jazzowego bandu. Trio - duet uzupełniony o kontrabas. Wariant eksperymentalny w formie i brzmieniu; format skoncentrowany na dialogu pomiędzy muzykami, łączący inspiracje muzyką Seiferta z wolnością free jazzu, czerpiący z barwowego i fakturalnego bogactwa współczesnej muzyki kameralnej. Kwintet - najbardziej rozbudowany wariant projektu; unikalne połączenie klasycznego jazzowego tria z duetem improwizujących skrzypiec.


Apel-les Carod Requesens - jeden z najwybitniejszych hiszpańskich skrzypków jazzowych, kompozytor. Urodził się w Cambrils w Katalonii w 1989 r. Grę na skrzypcach rozpoczął w wieku ośmiu lat. W wieku lat piętnastu zdecydował się przerwać zgłębianie muzyki klasycznej i rozpoczął swoją przygodę z gitarą elektryczną. W wieku 18 lat, powrócił na studia, by skoncentrować się na jazzie i muzyce współczesnej, które ukończył w 2010 r. w klasach skrzypiec jazzowych i gitary nowoczesnej w L’Aula de Musica Moderna í Jazz del Conservatori del Liceu (Barcelona). W tym samym roku został przyjęty do Escola Superior de Musica de Catalunya w Barcelonie. W lipcu 2014 r. zdobył II Nagrodę w I Międzynarodowym Jazzowym Konkursie Skrzypcowym im. Zbigniewa Seiferta w Krakowie. Powtórzył sukces podczas kolejnej edycji konkursu - w 2016 r. zdobył II Nagrodę w II Międzynarodowym Jazzowym Konkursie Skrzypcowym im. Zbigniewa Seiferta w Krakowie. Prowadzi własne zespoły jazzowe, w tym Apel-les Carod Quartet, Apel-les Carod Septet i Apel-les Carod Trio; współpracował także z Eclectic Colour Orchestra, A Strings Affair, Lecirke, Txarango. Obecnie mieszka w Nowym Jorku, gdzie pogłębia swoją znajomość muzyki w New School for Jazz and Contemporary Music.


Stanisław Słowiński - jeden z najbardziej aktywnych muzyków młodego pokolenia na polskiej scenie muzycznej. Jako lider autorskich projektów, sideman, muzyk sesyjny gra przeszło 100 koncertów rocznie odwiedzając sceny klubów i festiwali całego świata; m.in.: Polska, Hiszpania, Węgry, Serbia, Islandia, Niemcy, Chiny, Korea Południowa, Chile. Z autorskim materiałem zadebiutował albumem "Landscapes Too Easy To Explain", który ukazał się międzynarodowej dystrybucji nakładem prestiżowego wydawnictwa Hevhetia. "Słowiński podtrzymuje słynny "cud nad Wisłą" Możdżera, a mianowicie sprawia, że Polacy chcą słuchać jazzu.(...) Stanisław Słowiński Quintet ma brzmienie, którego nie da się pomylić z żadnym innym."

Podczas premierowej trasy koncertowej liczącej ponad 30 000 km zespół odwiedził wiele krajów europejskich; m.in. Hiszpanię, Serbię, Rumunię, Słowację, Czechy, Węgry; wziął też udział w największej w historii polskiej jazzowej trasie koncertowej w Chinach – Jazzpopolsku. "One can hardly find a more spiritually "Polish Jazz" album than this one." Adam Baruch o Landscapes Too Easy To Explain. Album spotkał się ze świetnym przyjęciem publiczności i krytyków muzycznych. Doceniły go polskie i zagraniczne media branżowe.

Laureat Grand Prix i Nagrody Specjalnej 39. Jazz Juniors oraz Nagrody Publiczności na I Międzynarodowym Jazzowym Konkursie Skrzypcowym im. Zbigniewa Seiferta. Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa. Nominowany w kategoriach Skrzypce oraz Nowa nadzieja w ankietach Jazz Top magazynu Jazz Forum. Dzielił scenę z artystami takimi jak m.in.: Ben Frost, Daniel Bjarnason, Elliot Goldenthal, Diego Navarro, Ludwig Wicki, Joe Hisaishi, Krzesimir Dębski, Hadrien Feraud, Marcin Wasilewski, Mariusz Patyra, Robert Kabara, Joanna Słowińska, Paweł Kaczmarczyk, Grzech Piotrowski, Piotr Orzechowski.

Tuesday, May 16, 2017

Aga Derlak Trio – Healing (2017)

Aga Derlak Trio

Aga Derlak - piano
Tymon Trąbczyński - double bass
Szymon Madej - drums

Healing

HEVHETIA 0149



By Adam Baruch

This is the second album by Polish Jazz pianist/composer Aga Derlak, recorded again in a classic piano trio format, this time with bassist Tymon Trąbczyński, who also played on the debut, and drummer Szymon Madej. The album presents nine original compositions, all by Derlak.

Musically the album continues exactly from where the debut left off. The long, contemplative themes, introvert and full of silent breaths are still here, but they are much more condensed and compressed, which works all for the best. This music is very minimalistic, hinting more that it is actually saying, hiding more than it is actually disclosing. This clever game of hide and seek keeps the attentive listener on the edge at all times, trying to guess the next move. Derlak manages to define her very personal style on this album much more fluently and precisely that on her debut, which is quite understandable.

The performances are extremely hard to judge, as they are fragmented into short passages, which limit the possibility of displaying technical fluency. But perhaps the ability to play a myriad of fragments rather than a steady flow of notes is the true challenge here. If I might use a metaphor from another field of Art, Derlak's music is like impressionist pointillist painting, which in music is called divisionism. I have no idea if Derlak is at all aware of these terms, but that what her music is really all about. Of course in painting, as in music, the individual dots of paint/sound dots create a complete picture of uniquely structured beauty.

The rhythm section faces the same difficulties as the leader, with the music being introvert and constantly intervallic, which of course makes the traditional role of keeping time and pulse devilishly difficult. These young players stand up to the challenge bravely, supporting the pianist amicably, elegantly and with superb cohesiveness and harmony, which is nothing short of being brilliant.

Derlak and her fellow musicians mange to overcome the proverbial second album jinx with flying colors, producing a brilliant piano trio album, which is not only elegant and intelligent, but also completely innovative and unique. Even on the incredibly busy and productive Polish Jazz scene albums like this one are an exception. As a result Derlak becomes a talent worth watching, and considering her achievements in such early stages of her career, God only knows where she intends to take us in the future. Mon plus profond respect Milady!

Monday, May 15, 2017

Czwartek Jazzowy z Gwiazdą - MaBaSo Trio - Gliwice, 18.05.2017


Bernard Maseli - electric vibes (Mallet Kat)
Michał Barański - electric bass
Daniel Soltis - drums, percussion


18.05.2017, Klub Muzyczny 4art, Gliwice
Bilety: 20 zł przedsprzedaż / 25 zł w dniu koncertu


Zbierając doświadczenia w zespole Walk Away, Music Painters, The Globetrotters czy wreszcie od trzech lat jako członek kwartetu amerykańskiego gitarzysty Deana Browna, Bernard Maseli postanowił stworzyć trio które będzie realizowało jego autorską wizję elektrycznego jazzu.

On sam mówi: "od zawsze uważałem, że fusion nie musi być realizowane według zamkniętego schematu "wolno-szybko, cicho-głośno", że może również wykorzystywać wszystkie zdobycze współczesnego akustycznego jazzu". Takie właśnie jest MaBaSo Triogdzie od strony konstrukcyjnej, aranżacyjnej i brzmieniowej muzycy wykorzystują charakterystyczne elementy elektrycznego fusion z mocnymi wpływami muzyki R&B, soul czy funky, lecz już w warstwie harmoniczno-melodycznej i w sposobie rozgrywania partii solowych mamy do czynienia z myśleniem wywodzącym się w linii prostej z akustycznego jazzu.

MaBaSo Trio tworzą również kontrabasista oraz basista elektryczny Michał Barański, współpracownik m.in. takich muzyków jak Bennie Maupin, Nigel Kennedy, Tomasz Stańko, Michał Urbaniak, Aga Zaryan, Urszula Dudziak, Kuba Badach, Ewa Bem, oraz najlepszy słowacki perkusista, obecnie mieszkający w Pradze Daniel Soltis (m.in. Steve Walsh, Rich Perry, Ingrid Jensen, Aga Zaryan, Peter Lipa).

Po niezwykłym sukcesie projektu "Maseli on the Road" Bernard zamierza zabrać publiczność w świat współczesnego, elektrycznego jazzu, zawierającego elementy otwartej muzyki improwizowanej opartej na podstawach rytmicznych muzyki funky.

Sunday, May 14, 2017

Rutkowski & Kossowska – Blues On The Bridge (2016)

Rutkowski & Kossowska

Miłosz Rutkowski - vibraphone
Krzysztof Puma Piasecki - guitar
Beata Kossowska - vocals, harmonica
Grzegorz Piasecki - bass
Wojciech Buliński - drums

Blues On The Bridge



LUNA 395

By Adam Baruch

This is an album by Polish Jazz vibraphonist/composer Miłosz Rutkowski and vocalist/harmonica player Beata Kossowska. They are supported by bassist Grzegorz Piasecki and drummer Wojciech Buliński. Guitarist Krzysztof Puma Piasecki appears as guest artist. Together they perform eleven compositions, all of which are originals by Rutkowski except for one Pop standard and one Polish Pop song.

The music is a nice amalgam of Jazz and Blues, pretty unusual these days as the two genres have grown apart despite their common roots. The original compositions by Rutkowski are all excellent, with strong melodic content and perfect harmonic structure, as well as internal Groove and Funky feeling. The basic sound of the album is very Jazzy and the Blues seasoning is emphasized mostly by the harmonica and guitar parts and the vocals.

The instrumental performances are all excellent from start to finish and the album is a great fun to listen to, beautifully balancing the sophistication of the Jazz ingredients and the emotional influx of the Blues. Personally I'm not really excited by the vocals and would have preferred this album in purely instrumental version, which would have made it truly exceptional, buy hey, that's just me. Kossowska does however contribute some breathtaking harmonica parts. The young rhythm section does a perfect job and Piasecki burns with his electrifying solos. Overall this is a very enjoyable album, which maintains a classy approach to the Blues along with the basic Jazz attitude, which should easily satisfy connoisseurs of both genres. Wholeheartedly recommended!

Saturday, May 13, 2017

Trzaska & Mazurkiewicz w Pardon, To Tu - 14.05.2017


Niedziela, 14.05.2017, godz. 20:00
Bilety: 35 PLN (w dniu koncertu) i 29 PLN (w przedsprzedaży)
Adres: ul. Madalińskiego 10/16; 02-513 Warszawa – Mokotów

Od maja do końca września Pardon, To Tu obejmie opiekę nad letnią klubokawiarnią i Świetlicą Nowego Teatru, gdzie będzie organizować koncerty i bezpłatne warsztaty plastyczne dla dzieci. Przez 5 miesięcy będzie okazja do uczestnictwa w koncertach z pogranicza free jazzu, awangardy, popu, elektroniki etc. Czas ogłosić nasz drugi koncert, który odbędzie się w niedzielę, 14 maja 2017 na warszawskim Mokotowie.

Mikołaj Trzaska, ikona jazzowej awangardy w Polsce, i Jacek Mazurkiewicz, kontrabasista oraz kompozytor, w sierpniu 2015 roku w ostępach kaszubskich lasów, nieopodal wioski Wdzydze Kiszewskie, nagrali wydaną w Multikulti Project płytę "Nightly Forester", która jest wyrazem nieposkromionej wyobraźni, aktem autonomicznej kreacji dwóch znakomitych artystów. Cieszymy się, że po raz pierwszy będziemy ich gościć wspólnie na naszej tymczasowej scenie przy Nowym Teatrze. Zapraszamy!



Mikołaj Trzaska – saksofonista, klarnecista basowy, kompozytor. Był członkiem założycielem legendarnej grupy Miłość, która jest uznawana za jeden z najważniejszych zespołów na ówczesnej scenie yassowej. Nagrał z Miłością pięć albumów, w tym dwa wspólnie z wielki trębaczem Lesterem Bowiem. W 1993 roku Trzaska założył własny zespół Łoskot, a w 1995 nagrał pierwszą płytę solową "Cześć, cześć, cześć". W 2000 roku założył wraz z żoną Aleksandrą wydawnictwo Kilogram Records. Pod koniec pierwszej dekady XXI wieku jego twórczość zwróciła się ku tradycyjnej muzyce żydowskiej, co zostało po części wywołane faktem, iż Trzaska ma żydowskie korzenie. Wyrazem tego są wydawnictwa założonych przez niego zespołów Ircha i Shofar. Z Trzaską współpracowało wiele wybitnych postaci sceny muzycznej i nie tylko, w tym m.in.: Jurij Andruchowycz, Tymon Tymański, Leszek Możdżer, Peter Brötzmann, Marcin i Bartłomiej Oleś, Tomasz Stańko, Lester Bowie, Ken Vandermark, Joe McPhee, Fisz i Emade. Często współpracuje z reżyserem Wojciechem Smarzowskim, nagrał muzykę do jego filmów "Pod Mocnym Aniołem", "Drogówka", "Róża", "Dom zły" oraz "Wołyń".

Jacek Mazurkiewicz - kontrabasista, kompozytor. Interesuje się szeroko pojętą muzyką improwizowaną. Swoje dźwięki składa w całość, bazując na wrażeniach emocjonalnych i pulsie. Łącząc akustykę z elektroniką, wciąż poszukuje nowego brzmienia. Współtworzy głównie projekty autorskie (3FoNIA, Modular String Trio, Gabinet Masażu Ucha Wewnętrznego). Zajmuje się udźwiękowieniem, komponowaniem i produkcją muzyki do filmów i spektakli teatralnych. Prowadzi autorskie warsztaty dźwiękowe i muzyczne. Współpracował z wieloma polskimi i zagranicznymi artystami: Daniel Levin, Rob Brown, Giridhar Udupa, Mikołaj Trzaska, Andrzej Przybielski, Patryk Zakrocki, Tomasz Dąbrowski, Andrew Drury, Michael Zerang, Pulsarus, Słoma, Stanisław Soyka, Jerzy Mazzoll, Limboski, Poszukiwacze Zaginionego Rulonu.

Friday, May 12, 2017

Grzech Piotrowski – Six Seasons (2016)

Grzech Piotrowski

Grzech Piotrowski - saxophone
Marcin Wasilewski - piano
Jarosław Stokowski - bass
Robert Luty - drums
Mariusz Patyra - violin
Mateusz Smoczyński - violin
Aleksandra Jarosińska - viola
Krzysztof Lenczowski - cello



Six Seasons

ALCHEMIK

By Adam Baruch

This is the seventh album by Polish Jazz saxophonist/composer Grzech Piotrowski (a.k.a. Grzegorz Piotrowski), recorded in a quartet setting with pianist Marcin Wasilewski, bassist Jarosław Stokowski and drummer Robert Luty, and with a superb string quartet, which includes violinists Mariusz Patyra and Mateusz Smoczyński, violist Aleksandra Jarosińska and cellist Krzysztof Lenczowski. The album presents six original compositions, all by Piotrowski, named after the usual four seasons with two additional seasons added ("pre-spring" and "pre-winter"), which together constitute a suite-like structure.

The music is an ambitious Jazz-Classical Fusion project, beautifully melodic and gently flowing from one part of the suite to another, full of melancholy and tranquility. In some respects it often sounds like a soundtrack of an imaginary movie, inspiring colorful visions in the mind of the listener. It is all about precision, delicate relationships between the harmonies and elegant melodic vistas, with no much space left for spontaneity.

The performances by all the participants are perfectly suited to this specific musical environment, with Jazzy improvisation being relatively limited, due to the strict arrangements, but nevertheless quite impressive. This album is not intended to present individual virtuosity as much as it is about coordinated effort, perfectly matched and working towards a common goal.

Some critics will probably say that this music is way too sweet and organized and borders on Smooth Jazz or even pastiche. Admittedly, such music as presented herein, quite often ventures into these territories, but in this specific case it does not happen at all. Yes, the music is pleasant and easy on the ear, but at the same time it is full of original melodic themes, superb orchestration and arrangements, topped with flawless execution. There is an obvious effort and talent invested here by Piotrowski, and the resulting music can be seen as a tribute to Romanticism and Classical Music tradition, wonderfully intertwined with contemporary tools of the trade, used in Jazz and Pop.

Personally I had a wonderful time listening to this music, which despite its pleasurable appearance, offers many inspiring moments, superb instrumental solos and fifty minutes of calmness and tranquility, which in our world happen way to infrequently. The album comes in a hand-made packaging, which adds another highly personal dimension to the entire project. Definitely not for everybody, but hopefully many listeners will find this gorgeous music deeply moving and penetrating their souls.

Wednesday, May 10, 2017

Silberman New Quintet - Pieśń Gęsi Kanadyjskich - premiera 12.05.2017

Silberman New Quintet

Maciej Obara - alto saxophone
Mateusz Gawęda - piano
Artur Kudłacik - bass guitar
Jakub Mielcarek - double bass
Łukasz Stworzewicz - drums

Pieśń Gęsi Kanadyjskich

AUDIO CAVE 2017/006


By Tomasz Łuczak

Perkusista Łukasz Stworzewicz z przytupem wszedł w 2016 rok, prezentując ze swoją formacją album „Silberman And Three Of A Perfect Pair” – wymykające się prostym klasyfikacjom przedsięwzięcie poszerzające tradycyjne rozumienie formuły klasycznego tria fortepianowego, gdzie muzyce towarzyszyła awangardowa w wymowie poezja Krystyny Miłobędzkiej, którą na żywo interpretował znakomity Jan Peszek. Biorąc pod uwagę spory deficyt w kontekście podejmowania podobnych prób odświeżenia rzeczonej konwencji na polskiej scenie muzyki jazzowej, fakt ukazania się takiej właśnie płyty uznać należy za duży akt odwagi w kreowaniu wymagającej skądinąd klarownej i konsekwentnej wizji artystycznej. 

Ta ekspansywna, otwarta i siłą rzeczy dobrze przemyślana koncepcja znajduje naturalne rozwinięcie w kolejnym projekcie Stworzewicza – Silberman New Quintet, gdzie oprócz perkusji lidera, fortepianu Mateusza Gawędy, kontrabasu Kuby Mielcarka i gitary basowej Artura Kudłacika, jako gość niepokojąco kreatywne frazy saksofonu altowego wprowadza świetny Maciej Obara. Razem stworzyli idealnie zgraną grupę fachowców twórczo rozwijających idiom nieostrej definicji poszukującej muzyki improwizowanej. Coś na kształt dobrze wyważonego środka, rozumianego jako wzorcowe zbalansowanie inspiracji dotykających główny nurt jazzu ze zdecydowanymi odniesieniami sięgającymi w rejony muzyki free. 

Nowa płyta sygnowana nazwą Silberman to z jednej strony potwierdzenie niebanalnych możliwości zaprezentowanych już wcześniej przez Stworzewicza, z drugiej – stanowi nadzieję na dalszy rozwój perkusisty ukierunkowany na kształtowanie koherentnej filozofii muzycznej jeszcze bardziej rozszerzającej i modyfikującej jego wizjonerskie spojrzenie. Spojrzenie oparte na równowadze pomiędzy kompozycją a improwizacją i pokazujące autorską wypowiedź wzorcowo wpisującą się w szeroki kanon europejskiej muzyki improwizowanej.

Trasa promująca nowy album:

11 maja - Cofeina Cafe, Sucha Beskidzka (koncert przedpremierowy)
12 maja - Metrum Jazz Club, Bielsko-Biała
19 maja - 12on14 Jazz Club, Warszawa
01 lipca - Pałac Bobrowskich, Andrychów



Tuesday, May 9, 2017

Air Condition – Polish Radio Jazz Archives Vol. 28 (2017)

Air Condition

Zbigniew Namysłowski - saxophone
Wojciech Gogolewski - piano
Marek Bliziński - guitar
Jan Cichy - bass
Adam Lewandowski - drums

Polish Radio Jazz Archives Vol. 28


POLSKIE RADIO 2060

By Adam Baruch

This is the twenty-eighths installment in the series of releases initiated by the Polish Radio, which presents archive Jazz recordings from the radio vaults. Radio recordings are always a fabulous source of remarkable material, and as far as Polish Jazz history is concerned, the Polish Radio, which was a state monopoly for 45 years, recorded over time a plethora of invaluable material, which apart from the albums released by the Polskie Nagrania record company (also a state monopoly), is the only available additional source of Polish Jazz recordings. For many years Polish Radio recorded concerts presented during Poland's most important Jazz venues, including the annual Jazz Jamboree Festival and many other festivals as well.

The tracks presented here were recorded live in October 1983 during the twenty-fifth edition of Jazz Jamboree Festival in Warsaw and present the quintet led by one of the Godfathers of Polish Jazz, saxophonist Zbigniew Namysłowski, called Air Condition, which also included pianist Wojciech Gogolewski, guitarist Marek Bliziński, bassist Jan Cichy and drummer Adam Lewandowski. The quintet performs seven original compositions, all composed by Namysłowski.

Namyslowski is one of the very few Polish Jazz musicians who have appeared consistently on the local scene since the 1950s and kept their music up to date over time, pioneering trends and new developments. Over the years his many groups featured the ever young talents of the heart and soul of the Polish Jazz community. This recording is a great document of that phenomenon, showing Namysłowski's Air Condition group, which was active in the early 1980s, recorded several excellent albums and toured worldwide. Although the group changed its lineup quite often, it was always excellent. This particular lineup recorded only one studio album, which was only released in Greece, which makes this recording especially valuable. For Namysłowski's many fans around the world and Polish Jazz enthusiasts this is an absolute must!

The beautifully restored sound quality is excellent and the warm ambience of the analog recording is a true joy. As usual with this series, which is very reasonably priced, I miss the presence of "in depth" liner notes/booklet, which should convey the circumstances at which this music was recorded and its importance to the development of Jazz in Poland. Nevertheless this is an absolutely essential piece of Jazz history which every Jazz fan will surely consider an absolute must.

Sunday, May 7, 2017

Szymon Łukowski Quintet feat. Hannes Riepler - Hourglass - premiera 13.05.2017

Szymon Łukowski Quintet feat. Hannes Riepler

Szymon Łukowski - tenor, alto & soprano saxophones, bass clarinet
Hannes Riepler - guitar
Dominik Bukowski - vibraphone, marimba
Paweł Urowski - double bass
Sławomir Koryzno - drums


Hourglass

HEVHETIA 2017

By Tomasz Łuczak

Przysłuchując się nowej propozycji muzycznej saksofonisty i klarnecisty Szymona Łukowskiego, nie mogę przestać myśleć o wykreowaniu przez wszystkich muzyków obecnych na płycie swoistej klarowności i komunikatywności przekazu, które w połączeniu z rozbudowanym instrumentarium lidera (saksofon tenorowy, altowy, sopranowy plus klarnet basowy), nieszablonowymi i bardzo precyzyjnymi rozwiązaniami aranżacyjnymi, wykorzystaniem melodii i improwizacji jako pretekstu do dalszego rozwijania formy konkretnych utworów, stanowić mogą idealny przykład artystycznego wyrazu w ramach szeroko rozumianego jazzowego idiomu.

Jest w tym wyczuwalny przenikliwy rys kreatywnego jazzowego mainstreamu spod znaku wykonawców wytwórni Criss Cross – Davida Binneya, Alexa Sipiagina czy Davida Kikoskiego, z charakterystyczną dla nich brzmieniową otwartością i elegancją. Koncepcja Łukowskiego, który dodatkowo wykorzystuje ciepłą i wyważoną barwę wibrafonu (świetny Dominik Bukowski) oraz gitary (gość Hannes Riepler), zdaje się sięgać znacznie głębiej, zgrabnie spajając wątki współczesnej kameralistyki z tradycją zapoczątkowaną przez legendy pokroju Joe Hendersona, Woody’ego Shaw czy Kenny’ego Wheelera. W efekcie obcujemy niejako z odświeżoną formułą klasycznego kwintetu jazzowego, bez udziału fortepianu jako instrumentu harmonicznego, co zdecydowanie dodało całości kolorytu i poszerzyło kontekst wypowiedzi artystycznej.

Często w życiu tak bywa z różnymi teoriami, że przynoszą one ze sobą tylko część prawdy, a my nierzadko skupiamy się na pierwszym wrażeniu, nie chcąc wchodzić w detale. Rzeczone detale to w przypadku tego konkretnego składu historia jazzowej tradycji przefiltrowana przez muzyczną wrażliwość Szymona Łukowskiego, który z płyty na płytę wydaje się dążyć w kierunku coraz większej otwartości, subtelnie afirmując tym samym głębię tworzonej przez siebie sztuki.


Szymon Łukowski - saksofonista, klarnecista, kompozytor. Absolwent Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy (klarnet) oraz Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku (saksofon). Laureat wielu nagród, zdobył m.in.: I miejsce w kategorii Solista na Blue Note Poznań Competition (2014), Nagrodę dla najlepszego instrumentalisty XVI Przeglądu Młodych Zespołów Jazzowych i Bluesowych Gdyńskiego Sax Clubu (2013) oraz II nagrodę na Student Jazz Festival w Bydgoszczy z grupą Walking Quartet (2009). Występował u boku takich artystów, jak Jerzy Małek, Piotr Lemańczyk, Tyler Hornby, Cezary Paciorek, Marek Napiórkowski, Cezary Konrad, Krystyna Stańko i wielu innych.

Saturday, May 6, 2017

Karolina Śmietana – Illusion (2017)

Karolina Śmietana

Karolina Śmietana - vocals
Rafał Sarnecki - guitar
Soren Gemmer - piano
Anders Fjeldsted - bass
Radek Wośko - drums

Illusion

RECART 0021


By Adam Baruch

This is the debut album by the Polish (resident in Denmark) singer/songwriter Karolina Śmietana recorded with an excellent Polish/Danish quartet comprising of Polish guitarist Rafał Sarnecki and drummer Radek Wośko and Danish pianist Soren Gemmer and bassist Anders Fjeldsted. The album presents nine tracks, six of which are original compositions by Śmietana, one is co-composed by her and Wośko and the remaining two are standards. Śmietana also wrote the English lyrics to five of the songs, one is a poem by the Polish poetess Wisława Szymborska (and is the only case of Polish lyrics on the album) and the remaining three texts originate from other sources. The album was recorded (mostly) at the excellent RecPublica Studios and engineered by Łukasz Olejarczyk with great sonic results, as expected.

Śmietana's music is quite typical of the Polish Jazz vocal idiom, with solid melodies and coherent structures, which are pleasant and easy on the ear, without being trivial or boring. The songs are diverse enough to show her compositional palette and the lyrics are not an insult to the intelligence, which in today's musical world is a success by itself. On the other hand, however, not everything is perfect; Śmietana has a nice mellow voice, which she uses wisely, but her vocal range is limited and there are no virtuosic vocal performances herein. The usual problem with singing in English, when it is not the singer's native tongue, produces the common pronunciation and accent problems.

What gives the album a great boost are the great instrumental performances by the quartet, which does a superb job accompanying her. Sarnecki plays superbly and manages to create a few brilliant solos. Gemmer also proves to be a great accompanist, with a great feel for melody and excellent technique. The rhythm section does an amicable job all along and plays along with the vocals and the lead instruments with elegance and flair. In short the instrumental parts are top notch. Overall this is a nice vocal Jazz album, which exposes Śmietana as an able vocalist and solid composer, marking a positive kickstart of her career. I am already looking forward to her next project!

Thursday, May 4, 2017

Łukasz Korybalski – CMM (2017)

Łukasz Korybalski

Łukasz Korybalski - trumpet, flugelhorn
Borys Janczarski - tenor saxophone
Michał Tokaj - piano
Andrzej Święs - bass
Łukasz Żyta - drums
Zbigniew Namysłowski - alto saxophone (2)
Bogusz Wekka - shaker (4)

CMM

ALLEGRO 034

By Adam Baruch

This is the debut album as a leader by Polish Jazz trumpeter/composer Łukasz Korybalski, known primarily for his work as composer of cinematic music. This album presents the music Korybalski wrote for the film "Całe Mnóstwo Miłości" (hence "CMM"), performed by a quintet which features the leader on trumpet and also includes saxophonist Borys Janczarski, pianist Michał Tokaj, bassist Andrzej Święs and drummer Łukasz Żyta; a most formidable team. Saxophone icon Zbigniew Namysłowski and percussionist Bogusz Wekka guest on one tune each. The album presents six original compositions, all by Korybalski.

The music is absolutely stunning from start to finish, typical melancholic Polish Jazz very closely reminiscent of early cinematic music by Krzysztof Komeda, with the same melodic hooks one just can't stop humming after the music is over. The similarity is so close, that if I didn't know what album is playing, I'd suspect that a newly discovered Komeda album is on. This is not only reflected by the music, the melodic approach and the harmonic progressions, but also by the way the quintet performs the music, which has a tinge of wonderful "out fashioned" nostalgia to it. Even the one relatively "free" composition on the album is spiritually almost identical to Komeda's famous composition "Astigmatic".

The instrumental performances are all top notch. Korybalski displays some Miles Davis modal influences, all being in the most elegant form, Janczarski has a warm and smooth tone and Tokaj, one of Poland's best pianists, sadly relatively rarely heard on albums, is a dream. The superb rhythm section cements the lineup with amicable support for the soloists and wonderful drive.

Albums like this one are a persuasive proof that contemporary melodic mainstream can be intelligent, creative, fascinating and aesthetically fulfilling. It simply has something that sets it apart from thousands of other mainstream albums, firmly standing in a class of its own. It also shows why European Jazz left the American Jazz in a fifty years slumber. Overall this is one of the best Polish Jazz albums that I have had the pleasure to listen to in many years. It is perfect in every way, it bridges the tradition with contemporary ideas, it pays tribute to its cultural background and sources; in short it is it! Absolutely not to be missed!

Tuesday, May 2, 2017

Stanisław Słowiński - Solo EP

Stanisław Słowiński

Stanisław Słowiński - violin

Solo EP

PRIVATE EDITION






By Krzysztof Komorek

W krótkim czasie po premierze płyty kwintetu Stanisława Słowińskiego, krakowski skrzypek zaprezentował słuchaczom kolejne wydawnictwo. Tym razem są to nagrania solowe wydane jako mini-album (czyli popularna "epka"). Trzy autorskie utwory to niecały kwadrans muzyki. Przedpremierowe informacje definiowały materiał z "Solo" jako kompozycje inspirowane klasycznym kanonem muzyki skrzypcowej, dziełami Bacha, Paganiniego, Szymanowskiego, w połączeniu z wpływami jazzu i muzyki improwizowanej oraz odwołaniem się w tym wypadku do spuścizny Zbigniewa Seiferta. Wydawnictwo miało być także próbą pokazania skrzypiec jako instrumentu solowego właśnie w muzyce improwizowanej. Ciekawostką było wykorzystanie w sesji nagraniowej specjalnie przygotowanych dla muzyka skrzypiec pięciostrunowych. 

Nagrania i koncerty solowe to zawsze ogromne wyzwanie. Wskazują na konieczność przykucia i utrzymania uwagi odbiorców przez dłuższy czas, mając do dyspozycji tylko swoją własną wyobraźnię. Nie jest to oczywiście łatwe dla artysty, ale takie płyty wymagają szczególnego skupienia także od słuchacza. "Solo" Słowińskiego nie powoduje jednak znużenia ani stagnacji. Trzy stosunkowo krótkie utwory pozostawiają raczej wrażenie niedosytu. Artystycznie to naprawdę bardzo ciekawa propozycja. Wszystko, co zostało zapowiedziane, udało się w pełni zrealizować, a Słowiński z sukcesem pokazał skrzypce jako niezwykle ciekawy instrument solowy, wychodząc od klasycznych źródeł – co najlepiej słychać w kończącym płytę "Kaprysie nr 2". Jako zachęta do wyprawy na koncert "Solo" sprawdza się perfekcyjnie. 

Pozwolę sobie jednak na koniec na wtręt "na marginesie". Otóż pomimo tych wszystkich pochwał i niewątpliwej jakości od strony muzycznej, nie bardzo rozumiem sens (przede wszystkim ekonomiczny) wydawania albumu w takim formacie. Zwłaszcza w kontekście zapowiadanego na stronie internetowej większego wydawnictwa łączącego nagrania solowe i duetowe, a w dodatku kilka miesięcy po wydaniu pełnej płyty większego składu. Chyba że kolejne części projektu solo-duo ukazywać się będą stopniowo właśnie w formie mini-albumów. Samych jazzowych płyt ukazuje się przecież tak dużo, że byłoby wielką szkodą, żeby tak ciekawa pozycja miała zginąć w tłumie innych nagrań. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...