niedziela, 26 lutego 2017

Evan Parker & RGG – Live@Alchemia (2017)

Evan Parker & RGG

Evan Parker - tenor saxophone
Łukasz Ojdana - piano
Maciej Garbowski - bass
Krzysztof Gradziuk - drums


FSR 2017/01

By Adam Baruch

This is a live recording by the legendary British saxophonist Evan Parker performing together with one of the top Polish Jazz trios RGG, which comprises of pianist Łukasz Ojdana, bassist Maciej Garbowski and drummer Krzysztof Gradziuk. Together the ad hoc quartet performs four spontaneously composed pieces, credited to all four members of the quartet. The music was recorded at the celebrated Krakow's Alchemia club, which since many years is associated with the Polish and international Improvised Music scene.

The courageous experiment of combining forces between Parker and RGG seems, at least in theory, quite unexpected to say the least. Based on their recording history one might contemplate how the music of Parker, which always symbolized the extreme avant-garde and total freedom of expression, might be combined with the music of RGG, which although featured some elements of freedom, was always strongly melody based and full of typical Polish lyricism and romanticism. Apparently, music is able to unite most stylistic gaps and in this particular case simply emerges victorious. As a result we have some of the most "melodic" and relaxed Parker performances ever put on record and the most free oriented music ever recorded by RGG, both wholly amalgamated into a new form of expression.

In spite of the age difference between Parker and the RGG members, there seems to be a complete and profound understanding and mutual respect between the musicians, which allows the music to flow and flourish uninhibited and overwhelmingly moving. As usual in such musical circumstances, the music requires attentive and open-minded listening, but its quality assures a most wonderful aesthetic experience. The personal performances are all, as expected, exhilarating and the challenge of playing with a legend mobilized the RGG members to give absolutely everything they had to give that night.

There is no doubt that this is one of the most challenging and daring Polish Jazz recording lately and a superb way to start 2017, which promises to be as exciting as the incredibly intense 2016. Maciej Karlowski deserves kudos for putting this experiment together and turning his FSR label into an important player on the Polish record scene. Thanks also to the man with the biggest ears in Poland, Jan Smoczynski, for the wonderful mix and mastering, which result in a superb sound quality this album offers to the listener. Well done!

sobota, 25 lutego 2017

Switchback - Live In Ukraine (2016)


Mars Williams - tenor, alto, soprano & sopranino saxophones, toys 
Wacław Zimpel - alto clarinet, Bb clarinet, shrutibox
Hilliard Greene - double bass
Klaus Kugel - drums

Live In Ukraine


By Martin Schray

Switchback - the name says it all. On the one hand the word describes a serpentine path or several sweeping roads on a mountain slope, but it also refers to a rollercoaster. And indeed, this quartet‘s music offers emotional peaks and troughs, alternating dramas where the musical map leads to blues, gospels and folks songs, only to take an abrupt turn into free jazz, klezmer and elements of modern classical. Ecstatic, almost feverish outbreaks gradually flow into slow, quiet phases.

The reason for this lucky bag are the musicians. Switchback is a collision of two musical worlds, American and European. Mars Williams (saxes, toys) has been a long time member of the Chicago free jazz scene and Hilliard Greene is a New York based bassist who is deeply rooted in the jazz tradition. On the other hand there’s Wacław Zimpel (clarinets, flutes, shrutibox), who contributes Polish folk music and a certain Eastern European spirituality, while German percussionist Klaus Kugel delivers a Zen-buddhist-like abstract groove.

The result is excellent music. The reeds work together well: Mars Williams is the expressive center of the band, his powerful solos focussing the listener’s attention, while Wacław Zimpel with his singing and pure clarinet tone, creates sturdy arches to support Williams. More than that, the interaction of sax and clarinet shows a certain congeniality. Despite their different musical personalities, Williams and Zimpel find common ground allowing sharp dialogues with varied runs, where phrases and their counterparts are refined and shaded between them. 

This takes place in front of an excellent rhythm section - and Hilliard Greene and Klaus Kugel are a match made in heaven. Kugel emits a fountain of percussive sprinkles and showers while Greene’s sometimes plucked, sometimes bowed sharp-edged double bass provides a grounding for his fellow musicians and keeps the ship on course. 

A good example of how the band works is "There Were Houses", the opening number. It starts with an almost chaotic dialogue between Williams and Zimpel, which Greene and Kugel try to moderate with long glissandi and fervent drum rolls. Then the piece switches to a free jazz trio before Zimpel throws in a riff reminiscent of circus music. The second part is introduced by Greene’s melancholic arcos and Zimpel on shrutibox, a simple hand-operated instrument often used in Indian music, which provides a rich drone background. It‘s Greene who moves the introspective character of this passage into the public sphere by introducing the melody of the famous spiritual "Kumbaya" on the bass, a song often associated with the Civil Rights Movement. 

This aspect is picked up again at the end of the album. "Plywie Kacza", the last track, is the song the Ukrainian protesters sang on the Maidan Square, where they demonstrated against the Yanukovych government in 2013/14. It’s a sad, yet inspiring song whose melancholic main theme is torn apart by the band and re-connected in the end - a typical Switchback approach.

czwartek, 23 lutego 2017

Bauer/Bałdych/Duchnowski/Konrad – Trans-Fuzja (2016)

Bauer / Bałdych / Duchnowski / Konrad

Andrzej Bauer - cello
Adam Bałdych - violin
Cezary Duchnowski - piano, computer
Cezary Konrad - percussion



By Adam Baruch

This is a live recording by an ad-hoc quartet comprising of two Polish Jazz musicians: violinist Adam Bałdych and drummer Cezary Konrad, a Classical cellist/composer Andrzej Bauer and an electronic music composer/pianist Cezary Duchnowski. Together they perform seven original compositions, three of which are credited to all four participants, being basically spontaneous improvisations, and two each are by Bałdych and Duchnowski. The album was recorded four years before it was finally released.

The music is a variety of contemporary avant-garde Classical Music, with includes a large degree of improvisation, but also other forms of Modern Classical composition. Although conceptually the music does not belong to the Jazz idiom per se, Bałdych's violin phrasing and Konrad's rhythmic parts make the music to sound quite Jazzy, definitely more than probably initially intended, and simply transfers it safely into the Jazz environs.

Although the music is pretty minimalistic and introvert, it is definitely interesting not only to the avant-garde connoisseurs but to a much wider circle of potential listeners, especially during the parts which display a melodic content and rhythmic stability, and as such are relatively easy to follow. Not surprisingly, the two pieces composed by Bałdych are the most melodic and include, as usual in his works, huge doses of the typical Polish melancholy, which almost defines Polish Music as such.

The level of execution is of course brilliant, again with the focus in Bałdych's exquisite violin virtuosity, but also due to the overall superb contributions by all the musicians involved. Bauer, who is of course a renowned cellist in the Classical field, gets a relatively limited opportunity to showcase his talents, but there is still enough of his presence herein to amaze and astonish. Konrad, who is one of top Polish Jazz drummers, exposes his versatility and wonderful ability to listen to his partners while driving the ensemble forward. Duchnowski adds some brilliant electronic effects and plays great piano licks. Overall listening to this recording is an uplifting aesthetic experience.

Kudos, as usual, to For Tune Records for releasing this unusual and obviously non-commercial music, which otherwise might have disappeared in the vaults of music archives, which never see the light of day, especially in view of the fact that this music such a great example of cross genre pollination and Jazz-Classical Fusion at its best.

wtorek, 21 lutego 2017

Jacques Kuba Seguin - Litania Projekt Avec Le Quatuor Bozzini (2016)

Jacques Kuba Seguin

Jacques Kuba Seguin - trumpet
Jonathan Cayer - piano
Frederic Alarie - bass
Jim Doxas - drums
Clemens Merkel - violin
Alissa Cheung - violin
Stephanie Bozzini - viola
Isabelle Bozzini - cello

Litania Projekt Avec Le Quatuor Bozzini 


By Krzysztof Komorek

Kiedy pierwszy raz usłyszałem o opisywanej tu płycie, naturalnym skojarzeniem było uznanie, że jest to jakiś kolejny, mocno spóźniony projekt komedowski, co przyznam, nie nastawiło mnie pozytywnie. Jednak już pierwsze takty rozwiały moje wątpliwości. Wśród siedmiu utworów, które bardzo mnie zaciekawiły i wciągnęły, znalazłem bowiem zupełnie inne nagrania: sześć kompozycji lidera oraz standard Henryka Warsa. Poza dwoma krótkimi, wybrzmiewające po siedem, osiem, a nawet dwanaście minut, co nie ukrywam, na ogół poczytuję jako zaletę. 

Warto przybliżyć nieco grających na płycie muzyków. Jacques Kuba Seguin występował już kilkakrotnie w Polsce, jednak na ogół z naszymi rodzimymi instrumentalistami. Na albumie pojawili się natomiast uznani artyści montrealscy: basista Frėdėric Alarie, pianista Jonathan Cayer i perkusista Jim Doxas – ten ostatni mający w swoim artystycznym c.v. zapisaną współpracę między innymi z Dave’em Douglasem i Steve'em Swallowem. Jazzowemu składowi towarzyszy kwartet smyczkowy Bozzini Quartet znany przede wszystkim z wykonań i nagrań współczesnej muzyki klasycznej. 

Album rozpoczyna czteroczęściowa "Ėtude des Lueurs" z nowoczesną, klasycyzującą częścią trzecią zagraną tylko przez smyczki i znakomitą częścią czwartą z przykuwającymi uwagę solami basu i trąbki. "Miłość Ci wszystko wybaczy" zaciekawia z kolei stylistycznymi zwrotami (zresztą bardzo charakterystycznymi dla całej płyty), indywidualnym popisem pianisty, przyspieszającym gwałtownie tempo utworu i bardzo tradycyjnymi, mainstreamowo-orkiestrowymi początkiem i zakończeniem. 

Płytę zamyka "Krajobraz dla Muniaka" kapitalnie rozegrany w trójkącie trąbka - fortepian - bas, w dwunastu minutach operujących intrygującymi zestawieniami duetowymi oraz indywidualnymi solówkami. To bez wątpienia najlepszy spośród wszystkich - bardzo dobrych skądinąd - utworów. Cała "Litania Projekt" wypada niezwykle udanie, ciekawie zestawiając i mieszając muzyczne style - od orkiestrowych aranżacji, poprzez współczesną kameralistykę, po solidny jazz i muzykę improwizowaną.

niedziela, 19 lutego 2017

Parker/Trzaska/Edwards/Sanders - City Fall: Live At Cafe OTO (2016)

Parker / Trzaska / Edwards / Sanders

Evan Parker - tenor saxophone
Mikołaj Trzaska - alto saxophone, bass clarinet
John Edwards - double bass
Mark Sanders - drums

City Fall: Live At Cafe OTO

FSR 2016/04

By Adam Baruch

This is a live recording by a Free Jazz/Improvising Music quartet, which comprises of three British musicians: legendary saxophonist Evan Parker, bassist John Edwards and drummer Mark Sanders and Polish saxophonist/clarinetist Mikołaj Trzaska. The quartet performs just three lengthy improvisations, the first of which resides on the first CD and the other two reside on the second CD of this 2CD set. All music is credited, as appropriate in such circumstances, to all four members of the quartet. The music was recorded during a concert in London's Café OTO.

Anybody familiar with the British Free Jazz scene will recognize the names of the British musicians as top representative of the genre and the same applies of course of people familiar with the parallel Polish scene, where Trzaska is considered as a unique phenomenon not only as Free Jazz player/leader but also as one of the most important contemporary composers of cinematic music.

The music captured on this album testifies as to the immediate rapport between the players, especially so between Evans (born 1944) and Trzaska (born 1966), who keep exchanging licks, phrases and vast amounts of energy between them for the entire duration of the concert, which often sounds superhuman in its intensity. The age difference seems to be completely inconsequential, which of course does not surprise me at all as my pairing of Trzaska with the Israeli clarinetist Harold Rubin (born 1932) was similarly successful. In fact the saxophone duets, performed without the rhythm section, are some of the most fascinating moments on this album and I'd love to hear more of those.

As far as live albums of Free Jazz/Improvised Music are concerned, my opinion usually is that the music was primarily intended for those people who attended the concert and in recorded form the music loses most of its authenticity, energy and spirit, and becomes significantly less relevant. This album is one of the relatively few exceptions, probably due to the class of the musicians involved and the comradeship between them, and as a result hearing the music in recorded form is still very emotionally involving and aesthetically pleasing.

Of course this music is strictly for connoisseurs of this specific idiom and people who seek entertainment in their musical escapades should avoid this music at all cost. Those brave hearted few who enjoy the organized madness should have a most wonderful time while this music lasts, especially since meetings like these are usually a one time only events. Strong stuff!

sobota, 18 lutego 2017

Fred Lonberg-Holm/Adam Gołębiewski - Relephant (2016)

Fred Lonberg-Holm/Adam Gołębiewski

Fred Lonberg-Holm – cello, electronics
Adam Gołębiewski – drums, cymbals, objects



By Piotr Strzemieczny

Czy to jazz, czy muzyka w pełni eksperymentalna powstała na bazie obróbki dźwięków, cięć, zgrzytów, przesterów i stosowania przeróżnych efektów? Instumentarium Fred Lonberg-Holm i Adam Gołębiewski mają proste – perkusja, obiekty, wiolonczela i elektroniczne gadżety. Obaj artyści mogliby swoim doświadczeniem spokojnie wypełnić niejedną salę koncertową (i nie chodzi mi tutaj o klubokawiarnie czy offowe kluby), obaj już ze sobą współpracowali – razem i w osobnych projektach. Materiał na "Relephant" powstał podczas ich wspólnego gigu w Poznaniu w 2013 roku w Dragonie, liczy raptem cztery kawałki, ale jakościowo jakby upchali na płycie pozycji przynajmniej dziesięć.

Na płycie artyści podejmują bardzo luźny, ale wciągający dialog, który, jak mogłoby się wydawać na początku, idzie obok siebie. Adam Gołębiewski to jeden z ciekawszych perkusistów w kraju, a to, co wyprawia przy zestawie, niekiedy przechodzi ludzkie pojęcie. Pokazywał to podczas koncertów solowych, z Robertem Piernikowskim, Thurstonem Moore’em czy właśnie Fredem Lonberg-Holmem. Sam wiolonczelista w 2015 roku nakładem Bocian Records wydał świetny album "Resistance", na którym zgiełk przesterowanej wiolonczeli mieszał się z rozpoznawalnym i nie do podrobienia stylem gry Kena Vandermarka na saksofonie. To była bardzo dobra płyta, która wciągała i zmuszała do repetycji materiału.

Nie inaczej jest z "Relephant", która swoje przeleżała, zresztą miała się ukazać odrobinę wcześniej. Ale dobrze, że było opóźnienie, bo natłok płyt improwizowanych w ubiegłym roku był spory, a do "Relephant" należy podejść kilkukrotnie. Na pierwszy rzut ucha to zgiełk, noise buchający pełną parą z każdego utworu, ale szaleńcze męczenie instrumentów, sprawdzanie ich wytrzymałości i doprowadzanie do niemal ekstremalnych momentów sprawia, że tworzące się finalnie melodie budują spójną, intensywną całość, coś jak dźwiękowe "Opowieści z krypty", z tym że ciekawsze, mroczniejsze i budujące prawdziwą atmosferę grozy. Grozy i dla uszu, i dla nerwów. Impro miesza się z punkiem, a wszystko spina performatywna klamra.

Duet realia poznańskiego koncertu przeniósł na płytę, co potęguje doznania, budując narrację pełną trzasków, pojękiwań, pisków, ciężkich do zidentyfikowania odgłosów. Bo jakich obiektów użył Adam Gołębiewski w danym momencie? Jak swoją wiolonczelę modyfikował Fred Lonberg-Holm? Jakie to były efekty dokładnie? Uderzenia o blachy, powtórzenia, szuranie pałeczkami, piłowanie smykiem strun, rozkręcenie przesterów, nagromadzenie doznań towarzyszy samym instrumentom, emocje piętrzą się w słuchaczach z każdym dźwiękiem. Czy to łatwa płyta? Nie, ale nikt nie powiedział, że będzie łatwo, miło i przyjemnie, choć tak naprawdę "Relephant" to klarowne wydawnictwo, jeśli myśli się w kategoriach hałasu i faktur ciętych, gęstych, najeżonych i drapiących.

czwartek, 16 lutego 2017

Pimpono Ensemble - Hope Love Peace Faith (2016)

Pimpono Ensemble

Jędrzej Łagodziński - baritone saxophone
Franciszek Pospieszalski - bass
Tomo Jacobson - double bass
Szymon Gąsiorek - drums
Maciej Kądziela - alto saxophone
and others

Hope Love Peace Faith


By Adam Baruch

This is a brilliant debut album by an international Jazz ensemble from Copenhagen, called Pimpono Ensemble, led by young Polish drummer/composer Szymon Gąsiorek (a.k.a. Pimpon), who is also a member of the excellent Polish trio Love And Beauty Seekers. The other members of the ensemble, which is a nonet, includes also the two remaining members of Love And Beauty Seekers, saxophonist Jędrzej Łagodziński and bassist Franciszek Pospieszalski, as well as another Polish bassist Tomo Jacobson and Scandinavian musicians: trumpeter Gustav Bjerre, saxophonist Tobias Pfeil, tuba player Rasmus Kjaergard Lund, guitarist Emil Palme, and a third bassist Lui Severin Falkentorp. Three guest musicians appear on selected tracks. The ensemble performs eight original compositions, all by Gąsiorek.

The music is a fascinating amalgam of modern influences, wildly diverse and ranging from Minimal Music to Free Jazz/Improvised Music, combined coherently and skillfully by the composer, who also makes a brilliant use of the large ensemble, which is sadly very rarely done these days. It is truly amazing to find such a mature piece of music conceived and executed by such young musicians. The music changes moods and atmospheres from one piece to another and also within each piece and the listener is unable to predict what might happen next, which of course turns this into a fascinating listening experience.

This album demonstrates the power of expression and the sophistication of music written and executed by large ensembles, which enables a wide sonic spectrum, a stylistic diversity and of course the inclusion of many soloists playing often in parallel, improvising concurrently. There is of course place for beautiful melodic themes and harmonic arrangements, but these are not the core of the music, only a part of the palette the composer uses to build up his sonic world.

Although this might sound a bit of an overstatement, this album could serve as a text book example of what modern Jazz composition for large ensembles is all about. Therefore my wholehearted recommendation for musicians involved in this area is to get a copy of the album ASAP. Connoisseurs of modern Jazz, who are open-minded and love adventurous music, should find this album a stunning listening experience. Kudos!

wtorek, 14 lutego 2017

Kołakowski/Wykpisz/Korelus – Schönberg (2016)


Mateusz Kołakowski - piano
Alan Wykpisz - double bass
Bartłomiej Korelus - drums



By Adam Baruch

This is the debut album by Polish Jazz piano trio comprising of pianist Mateusz Kołakowski, bassist Alan Wykpisz and drummer Bartłomiej Korelus. The album presents the trio's interpretation of the famous set of six pieces for solo piano by Jewish Austrian composer Arnold Schönberg called "Sechs Kleine Klavierstucke" (Op. 19 from 1911). All the six pieces of the set and an alternate take of the first piece are present herein.

Schönberg's music was as much revolutionary in its nature at the time it was composed, as Free Jazz was some fifty years later, braking with existing tradition of Classical music (or Jazz music later) and paving the way for reinvention of the idiom. The six brilliant miniatures comprising the set influenced an entire generation of young European composers and Classical Music would not be the same from that moment on.

Kołakowski, Wykpisz and Korelus take a giant leap into the unknown by attempting to reinterpret this complex and highly sophisticated music and the final result proves that sometimes taking risks pays off big time. The music is indeed reinvented, often quite distant from the origin, and manages to amalgamate perfectly the essence of Jazz with the compositional concept of tonality, which the original pieces introduce.

The music is beautifully executed, perfect both technically and emotionally and full of virtuosic phrasing and dazzling arpeggios which should make the listener's head spin. The elegance which characterizes the trio's transitions between Classically influenced passages and the Jazzy vistas is mind-bugling and awe inspiring. It is difficult to imagine a more perfect match between Classical Music and Jazz than what this album offers, which simply means that musical genres are really quite meaningless. Overall this is a superb piece of music, which should satisfy the most sophisticated music connoisseurs. Listeners who look for intellectual challenges in what they let into their ears should find this album overwhelmingly satisfying. Hats off!

niedziela, 12 lutego 2017

Oleś Brothers & Antoni Gralak - Primitivo (2016)

Oleś Brothers & Antoni Gralak

Antoni Gralak - trumpet
Marcin Oleś - double bass
Bartłomiej Oleś - drums



By Mateusz Magierowski

Bracia Olesiowie to niewątpliwie ta półka twórców w polskim jazzie, na których kolejne płyty czeka się z jednoczesną niecierpliwością i przekonaniem, że będą one tego oczekiwania warte, niezależnie od tego, czy i kogo dobiorą sobie oni jako kompana kolejnej muzycznej podróży. Jeśli - jak głoszą zapowiedzi - ma nim być artysta o niemałym twórczym potencjale i improwizatorskim talencie, który dodatkowo ostatnimi czasy nie rozpieszczał swoich słuchaczy częstotliwością płytowych produkcji, przekonanie to zamienia się niemal w pewność. 

Taką też pewność poczułem, kiedy w dziale zapowiedzi wytwórni For Tune zauważyłem płytę "Primitivo", na której braterskiej sekcji rytmicznej towarzyszy znany polskiemu słuchaczowi chociażby jako jeden z filarów słynnego Tie Break trębacz Antoni "Ziut" Gralak. Po jej odsłuchu nie czułem się żadną miarą zawiedziony: w muzyce tria mamy i wpadające w ucho, nasycone etniczną melodyką tematy, charakterystyczny sound Gralakowej trąbki i pracującą zgodnie niczym naoliwiony tryb sekcję, wyznaczającą rytm muzycznej wędrówki. 

O ile jednak zawodu nie było, pojawiła się jednak nutka zaskoczenia, bowiem "Primitivo" to w mojej opinii jedna z najbardziej mainstreamowych płyt Olesiów i Gralaka, znanych jednak bądź co bądź z improwizacyjnego wigoru. Na "Primitivo" otrzymujemy muzykę, w której nad harmoniczne wolty i improwizacyjny ogień twórcy przedkładają wyraziste rytmy i melodie, odległą stylistycznie chociażby od takich płyt Olesiów jak nagrania z Kenem Vandermarkiem czy Robem Brownem. Można ją bez większych obiekcji porównać do podróży, w trakcie której twórcy raczej niż na zmienność estetycznych bodźców stawiają przede wszystkim na spójność wrażeń i harmonię jej przebiegu. 

Choć po odsłuchu "Primitivo" znajdą się zapewne fani improwizacyjnych dokonań Olesiów czy Gralaka, którzy nie będą całością usatysfakcjonowani, to jednak wspomniany bardziej mainstreamowy charakter płyty dowodzi wszechstronności i otwartości artystów na różne estetyki, których możemy doświadczyć obcując z tą muzyką i po prostu ciesząc się nią.

piątek, 10 lutego 2017

D.R.A.G. - Oberek - premiera 14.02.2017


Dominika Rusinowska - violin
Mateusz Gawęda - piano
Jakub Mielcarek - double bass
Józef Rusinowski - drums


AUDIO CAVE 003 2017

W dniu 14.02.2017 r. będzie miała miejsce premiera debiutanckiej płyty formacji D.R.A.G., zatytułowana "Oberek". D.R.A.G. to zespół nietuzinkowy – z pozoru jazzowy kwartet jakich wiele, ale już po kilku dźwiękach okazuje się, że grupa przemyca w swojej muzyce także inne inspiracje. Skrzypaczka i liderka formacji, laureatka nagrody publiczności podczas II Międzynarodowego Jazzowego Konkursu Skrzypcowego im. Zbigniewa Seiferta w roku 2016, Dominika Rusinowska, ze swoją pełną liryzmu, momentami rzewną, momentami zaś ognistą grą śmiało zapędza się w rejony zarezerwowane zazwyczaj dla muzyków ludowych.

Koncerty naturalnie najlepiej oddają charakter tego rodzaju grania, toteż dźwięki zawarte na wydanej nakładem wytwórni Audio Cave płycie "Oberek" zostały zarejestrowane podczas występu w Studio M w Radio Opole. Album ukazuje grupę w znakomitej formie, a połączenie jazzowego feelingu z ludową wrażliwością niesie ze sobą mnóstwo pozytywnych emocji i wrażeń. Pozycja obowiązkowa dla miłośników jazzu, folkloru i międzygatunkowych poszukiwań.


1. W moim ogródecku
2. Grają Gracyki, skacą koniki
3. Mazurek podróżny do ślubu
4. Jest drożyna, jest
5. Som w stawie rybecki
6. Oberek

Patroni medialni: Polish-Jazz.blogspot,, JazzPress, Jazz Forum, Lizard.

czwartek, 9 lutego 2017

Marcin Krzyżanowski – Kenosis Music (2016)

Marcin Krzyżanowski

Paulina Owczarek – alto & baritone saxophones
Marcin Krzyżanowski - electric cello
Piotr Żyła - electronicalities
Susanne - harmonium
Mieczysław Eligiusz Litwiński - violin, electric guitar, voice, daf

Kenosis Music


By Adam Baruch

This is a very interesting album by veteran Polish cellist/composer Marcin Krzyżanowski, primarily known as a composer of cinematic and theatrical music, which presents a collection of thirteen relatively short Avant-Garde compositions, all by Krzyżanowski. The music is performed by a core trio, which also includes the excellent saxophonist Paulina Owczarek and electronics manipulator Piotr Żyła. Multi-instrumentalist/vocalist Mieczysław Litwiński appears as guest.

The music is very diverse and touches upon a multitude of Contemporary Avant-Garde Music and other idioms, with also includes spontaneous improvisation. The cycle of three compositions based on Biblical Psalms, which include the original Hebrew texts, are the strongest pieces on the album. A whole album dedicated to such music might have been also truly fascinating. Additional cycles of three chorals and five "Fucksoundages" (yes there is a lot of humor here as well) are also included. The overall level of complexity and wonderful weirdness is in fact intriguing and keeps the listener on his toes throughout the entire duration. The vocals deserve a special mention and are one the most impressive layers of this music.

This is a wonderful example of music, which is still searching and exploring uncharted (at least partly) territories, boldly ignoring genre limitations and taking from the tradition only to push it into a new direction. Definitely not for everybody, but connoisseurs of Contemporary Avant-Garde Classical music and Improvised Music should enjoy this album in full. Kudos to the For Tune label for giving this music a chance to reach a wider public, despite the total lack of commerciality it so proudly displays.

wtorek, 7 lutego 2017

Trzaska/Mazurkiewicz - Nightly Forester (2016)


Mikołaj Trzaska - alto saxophone, clarinet, bass clarinet
Jacek Mazurkiewicz - contrabass

Nightly Forester


By Adam Baruch

This is an album by Polish Improvising Music duo comprising of clarinetist/saxophonist Mikołaj Trzaska and bassist Jacek Mazurkiewicz. They perform nine original compositions/improvisations co-credited their names. The unique aspect of this album is the fact that the music is a "field recording", capturing the two musicians performing in deep forest, away from any urban influences and studio technology. The sound quality of this recording is absolutely sensational.

The music is very intimate and mostly quite introvert, emphasizing the close dialogue Trzaska and Mazurkiewicz are able to create between them. The natural and clean sound of the instruments suits the overall nature of this music perfectly and creates a beautiful sonic ambience, rarely captured in a studio. Trzaska manages to stay relaxed and low key, which shows his lyrical side more expressively than on most of his other numerous recordings. His clarinet work is stunning and full of Hassidic influences, lamentations and howls characterizing serious Klezmer music. Mazurkiewicz utilizes the arco and plucking techniques with great effectives. But most importantly they manage to maintain a coherent dialogue, which results in music being much stronger than just a sum of its ingredients.

Although Improvised Music is often estranged and unfriendly towards the listeners, this music is remarkably accessible and "strangely pleasant", of course in the most positive meaning of the phrase. Over several listening sessions it really gets under the listener's skin and becomes an extension of his inner self, which happens of course very rarely.

Personally I find Trzaska's return to the exploration of the Jewish Music motifs extremely satisfying, especially after a period of time when he was busy with other musical paths. Whatever the motivation might be, the end result is what counts, and it is most welcome. Music like this is the epitome of the "Art Of The Duo", in its most refined and purified form. Superb stuff!

niedziela, 5 lutego 2017

Kenneth Dahl Knudsen Group w Chorzowie !!!

26.02.2017, Chorzowskie Centrum Kultury, godz. 18.00
Bilety: 20/40 zł

Lars Zander – saksofon
Gauthier Toux – fortepian
Maxence Sibille – perkusja
Kenneth Dahl Knudsen – kontrabas oraz kompozycje i aranżacje

Zapraszamy na wyjątkowy koncert międzynarodowego kwartetu pod przewodnictwem niezwykłego duńskiego kontrabasisty i kompozytora Kennetha Dahla Knudsena. Zespół gra współczesny europejski jazz o skandynawskim rodowodzie, z dużą dawką improwizacji. Kenneth wydał dotychczas trzy płyty i wszystkie spotkały się ze znakomitym przyjęciem przez krytykę: debiutancki album "Strings Attached", zarejestrowany w Skyline Studios na Manhattanie, "Clockstopper" z udziałem nominowanego do nagrody Grammy Johnathana Blake’a oraz najnowszy projekt artysty z orkiestrą "We’ll Meet In The Rain" - każdorazowo Knudsen jest doceniany za śmiałe, nowoczesne kompozycje. W Polsce, gdzie artysta ma już swoich wiernych fanów, występował kilkukrotnie: w warszawskim klubie Pardon, To Tu, w Blue Note w Poznaniu, na Before Festiwalu Źródła Nowych Talentów jazz&literatura 2015 w Chorzowie oraz na II Festiwalu Jazz&Literatura 2016 w Pszczynie.

sobota, 4 lutego 2017

NOVI Singers – Chopin (2010)

NOVI Singers

Ewa Wanat - vocals
Bernard Kawka - vocals
Janusz Mych - vocals
Waldemar Parzyński - voclas


MUZA 1295

By Adam Baruch

This is a reissue of the third album by Polish Jazz vocal quartet NOVI Singers, led by vocalist/composer Bernard Kawka and including vocalist Ewa Wanat, Janusz Mych and Waldemar Parzyński. The album, originally entitled "NOVI Sing Chopin", presents eleven compositions by the Polish National composer Frederic Chopin, arranged for the vocal quartet singing a cappella.

Obviously following in the footsteps of The Swingle Singers, who recorded arrangements of music by Johann Sebastian Bach and other Classical composers, NOVI undertook this difficult and very ambitious project to sing Chopin's music in a similar Swing fashion and against all odds succeeded beyond all expectations. This recording immediately achieved a status of a cult album, and although not really a Jazz album per se, was warmly embraced by the Jazz community as part of its milieu.

In many aspects the album symbolizes the Polish Culture, as it embodies the idea of Polish Music, which became a part of Polish Cultural Heritage, transforming in time and staying contemporary regardless the changing frame of reference, in this case the Jazz idiom. The vocal performances on this album are absolutely brilliant and remain unmatched by any other vocal group since attempting to tackle Chopin's compositions, not only on the Polish scene, but globally.

This reissue is well remastered from the original studio tapes and presents a wonderful sonic quality, especially in view of the challenging task of recording human voices. It does not correct, unfortunately, the lack of information that has been associated with this album since day one as to the arrangement credits and the name of the bass player who accompanies the vocal quartet (i.e. the album is not strictly an a cappella recording as the vocals are accompanied by a bass player). This is a timeless classic of course and an absolute must have for any Polish music fan, Jazz or otherwise!

piątek, 3 lutego 2017

The Flash! - Siła (2016)

The Flash!

Sławomir Pezda - tenor saxophone
Jakub Dworak - bass
Max Olszewski - drums



By Adam Baruch

This is the debut album by Polish trio The Flash!, which consists of saxophonist Sławomir Pezda, bassist Jakub Dworak and drummer Max Olszewski. The album presents eleven original compositions, all by Pezda.

The music is a very surprising twist of Punk/Rock/Jazz power trio approach, very similar to the stuff done by Scandinavian trio The Thing. Pezda's solid tunes are structured and melodic enough to be easily followed and serve as a basis for his lengthy improvisations. The bass uses electronic fuzz and distortion to produce a very thick and loud sound and the drums are primarily used to supply a straightforward steady beat. The overall idea is to sound as loud and uncomplicated as possible, providing a hypnotic and easy to follow grove, although the saxophone improvisations are far from simplistic.

It is difficult to guess if the band recorded this album as a cynical exercise to ridicule some of the contemporary directions in Jazz, which tend to castrate the music from its artistic values and its power, or perhaps this is a serious protest against the musical establishment, hypocrisy of the Art world and other social dilemmas. Whatever the motivation might be, this is a very strong statement, which is difficult to be ignored.

Some of the Polish musicians who established the Yass movement in the 1990s might smile and say to themselves "we have already tried this ages ago", but in all fairness this music has perhaps some of the Yass attitude, but musically it is quite different and often much more ambitious. Pezda's performances on this album are a unique example of treating the saxophone as a Rock instrument, similar to what was quite natural in the early 1960s as part of the Rhythm And Blues and Big Beat music, and than completely disappeared.

This album is definitely worth hearing and experiencing (watch the volume!) and it is difficult to predict how it will be accepted by the Jazz audiences, but it's pretty easy to guess that the young generation should love it, as it usually loves everything that is loud and projects anti-establishment (in music this time). Congrats to the band for being unconventional! I had a great fun listening to this stuff!

czwartek, 2 lutego 2017

Minim Experiment - koncerty promujące album "Dark Matter"

Zapraszamy na dwa koncerty formacji Minim Experiment promujące nasz Debiut Roku 2016 - album "Dark Matter". Minim Experiment to międzynarodowy projekt eksplorujący rejony jazzu, muzyki improwizowanej i awangardy, w duchu minimalistyczny, oparty na oryginalnych kompozycjach gitarzysty i lidera Kuby Wójcika. Współtworzą go utalentowani przedstawiciele młodego pokolenia jazzu europejskiego, mieszkający w Kopenhadze: pianista i kompozytor Kamil Piotrowicz, włoski kontrabasista Luca Curcio i perkusista Albert Karch.

03.02.2017 - 12/14 Jazz Club, Warszawa
04.02.2017 - Vertigo Jazz Club, Wrocław

Kuba Wójcik – gitarzysta i kompozytor. Twórca wielu projektów jazzowych i awangardowych, N'ext Quintet, współtwórca Poleshift Project, współpracował z Cracow Improvisers Orchestra oraz z Big Bandami Akademii Muzycznej w Gdańsku pod dyrekcją Leszka Kułakowskiego i Aleksandry Tomaszewskiej, z którymi występował na festiwalu Jazz Jantar i w Gratzu. Uczestnik międzynarodowego programu "You Me - Young Musicians play Europe", w ramach którego występował na Warsaw Summer Jazz Days oraz razem z muzykami z Włoch i Holandii w Hadze. Stypendysta Marszałka Województwa Opolskiego, od najmłodszych lat nagradzany na licznych konkursach muzycznych. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku na kierunku Jazz i muzyka estradowa. Stypendysta w Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. 

Kamil Piotrowicz – polski pianista, kompozytor. Twórca i lider zespołu Kamil Piotrowicz Quintet, Kamil Piotrowicz Sextet. Laureat wielu festiwali jazzowych, m. in. Jazz Nad Odrą (Nagroda Indywidualna za kompozycje), Krokus Jazz Festival (Grand Prix), Blue Note Jazz Competition (Grand Prix), Ogólnopolski Przegląd Zespołów Jazzowych i Bluesowych w Gdyni (Grand Prix) oraz wielu innych. Zadebiutował świetnie przyjętą płytą "Birth" wydaną w wytwórni Hevhetia w 2015 roku. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku w klasie kompozycji Profesora Leszka Kułakowskiego. Kontynuuje studia w prestiżowym Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. 

Albert Karch – perkusista. Występował z Tomaszem Dąbrowskim, Aliną Mleczko, Albertem Begerem, Wojtkiem Jachną czy kwartetem Marka Malinowskiego, a także z zespołem muzyki współczesnej Sort Hul Ensemble. Współtworzy zespół Into Interlude. Debiutancka płyta "Sundial" tria Jachna/Tarwid/Karch otrzymała tytuł Płyty Roku 2014 wg Polish-Jazz.blogspot. Występował na festiwalach w Polsce, Rosji, Anglii i Danii, w tym Jazz Jantar, Copenhagen Jazz Festival, JazzArt Festival. Pasjonat literatury i fortepianu, muzyki Bacha, romantycznej pieśni niemieckiej, Vinnie Colaiuty i Nat King Cole'a. Autor muzyki teatralnej do spektakli wystawianych w Teatrze Mazowieckim w Warszawie. 

Luca Curcio – kontrabasista i kompozytor pochodzący z Włoch. Wszechstronny muzyk aktywnie zaangażowany w różne projekty muzyczne związane z improwizacją. Głęboko zakorzeniony w jazzowej tradycji, swoje studia zaczął w Konserwatorium w Turynie pod okiem Furio di Castri, Dado Moroni oraz Emanuele Cisi. W czasie swojej dotychczasowej muzycznej kariery poszukiwał różnych form ekspresji, by skupić się na współczesnym jazzie i radykalnej improwizacji. Przeprowadził się do Kopenhagi, by studiować na Rhythmic Music Conservatory. Od tego czasu gra intensywnie w całej Europie w prestiżowych klubach i na festiwalach we Włoszech, Szwajcarii, Francji, Hiszpanii, Niemczech, Belgii, Rosji, Anglii, Polsce i w Tunezji. Współpracował z takimi artystami jak: Andy Sheppard, Jon Balke, Dado Moroni, Andrea Manzoni, Gavino Murgia i wielu innych.

środa, 1 lutego 2017

Moonbow - When The Sleeping Fish Turn Red And The Skies Start To Ring In C Major I Will Follow You Till The End (2016)


Danielle Dahl - alto saxophone
Maciej Kądziela - alto saxophone
Mads Egetoft - tenor saxophone
Lucas Leidinger - piano
Anton Jansson - guitar
Tomo Jacobson - double bass
Kresten Osgood – drums

When The Sleeping Fish Turn Red And The Skies Start To Ring In C Major I Will Follow You Till The End

ILK 264

By Krzysztof Komorek

Do przesłuchiwania debiutanckiej płyty septetu Moonbow przystępowałem z entuzjazmem, mając jeszcze w pamięci niezłą i poznaną niewiele wcześniej płytę kwartetu Mount Meander, w którym, podobnie jak w Moonbow, znaczącą rolę odgrywa zamieszkały w Kopenhadze polski kontrabasista Tomo Jacobson. Polski jazzowy desant w Danii ma się bardzo dobrze i wykluwające się tam produkcje gwarantują niezmiennie wysoką jakość doznań. Poza Jacobsonem, który jest autorem wszystkich kompozycji na płycie, w składzie międzynarodowego septetu znajdziemy inne intrygujące nazwiska: norweską awanagradową saksofonistkę Danielle Dahl, uznanego polskiego alcistę Macieja Kądzielę, grającego na tenorze Madsa Egetofta, niemieckiego pianistę Lucasa Leidingera, szwedzkiego gitarzystę Antona Janssona czy perkusistę Krestena Osgooda. 

Moonbow zakładają sobie granie "freedom music", dźwięków pełnych energii, ekstatycznych, zaskakujących i niezapomnianych. Omawiana tu płyta - której tytułu, z konieczności zmieszczenia w recenzji także innych informacji, nie przytoczę - przyjętą wcześniej definicję wypełnia. Niecałe czterdzieści minut muzyki charakteryzuje się niewątpliwym nieskrępowaniem i artystyczną swobodą. Sześć utworów układa się w suitę, co sugerują już nazwy poszczególnych kompozycji, wyjęte z tytułu całego albumu. Niezaprzeczalny atut całości stanowią płynne przejścia pomiędzy kolejnymi nagraniami oraz powtarzalne elementy w większości z nich, w postaci finałowych solówek perkusji, fortepianu, saksofonu i gitary. 

Radosna i odprężająca to płyta. Mnie najbardziej zafascynowały sola w wykonaniu Antona Janssona. Ten muzyk to dla mnie zdumiewające i niezwykle cieszące ucho odkrycie. Zapamiętam także melodyjne fragmenty w "Fish" i "The End" oraz monumentalne, bigbandowe zakończenie tego ostatniego utworu i całej płyty. Dodam, że zwolennicy muzyki improwizowanej również powinni być usatysfakcjonowani licznymi fragmentami free. Ciekawostką jest dołączona do płyty rekomendacja od legendarnego nowojorskiego kontrabasisty Williama Parkera, wyrażona w formie poematu, napisanego po pierwszym przesłuchaniu albumu. Warto będzie, w moim przekonaniu, uważnie obserwować, czy księżycowa tęcza znów pojawi się na muzycznym nieboskłonie. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...