Kuba Suchar - "Jednia"

Kuba Suchar

Album: "Jednia" (2024)

Wydawca: 

Tekst: Maciej Nowotny

W powieści Lema Solaris astronauci odkrywają na odległej planecie ocean, który okazuje się rozumną istotą. Niestety, wszelki kontakt z nią okazuje się niemożliwy. Jest ona bowiem – jak opisana przez późnoantycznego filozofa Plotyna „jednia” – bytem niepodzielnym, istniejącym poza czasem, wszechobecnym, a przez to niemożliwym do poznania ludzkim, dualistycznym umysłem. Jeśli jesteśmy „tu i teraz”, możemy jedynie stwierdzić, że „to coś lub ktoś” istnieje w równie oczywisty sposób jak my sami. Ale jak być „tu i teraz” poza naszym dualistycznym umysłem?

Wschód - Wschód (2019)

Wschód

Rodrigo Pinheiro - piano
Zbigniew Kozera - double bass
Kuba Suchar - drums

Wschód

CF 512CD




By Andrzej Nowak

Szara okładka, czarna grafika, w prawym dolnym rogu samotny napis "Wschód", centralnie umieszczone zaś trzy dłonie, ułożone w sposób, który sugeruje współpracę. Jedna z tegorocznych nowości wydawniczych portugalskiego Clean Feed Records. Nie pierwsza i zapewne nie ostatnia improwizowana kooperacja portugalsko-polska. Płyta, która winna przykuć Was do odtwarzaczy zdecydowanie na dłużej. Zaglądamy do środka!

Głębokie dźwięki z samego dna fortepianu, sprytne, małe preparacje na wybranych elementach zestawu perkusyjnego, wreszcie delikatnie głaskanie strun kontrabasu – oto uroczy wstęp do historii, którą śmiało nazwać możemy niemal modelową dla gatunku zwanego swobodną improwizacją, tu istotnie osadzonego korzeniami w idiomie free jazzu. 

Narracja toczy się w skupieniu, bogata w najprzeróżniejsze, filigranowe dźwięki. Z czasem narasta i piętrzy się, wciąż wszakże tonąc w zmysłowych preparacjach na każdym z instrumentów. Gdy muzycy postanawiają opuścić tę fazę improwizacji i przejść na bardziej typowe, jazzowe frazowanie, czynią to z gracją baletnicy. Piano płynie wprost z klawiatury, struny kontrabasu szarpane są zwinnym rytmem, zaś odpowiednią dynamikę nadaje całości skupiony drumming. W szóstej minucie odnotowujemy pierwszą, free jazzową kipiel. Po szybkim wytłumieniu, muzycy z mozołem budować będą kolejną ekspozycję, znów posiłkując się jazzową stylistyką. Co okaże się charakterystyczne dla całego nagrania, proces dochodzenia do szczytu zajmować im będzie sporo czasu, sama zaś eksplozja emocji, zwinne spiętrzenie, ledwie kilkanaście sekund, nie więcej niż pół minuty. Każda opowieść skrzy się tu pomysłami, każdy z muzyków dokłada do efektu końcowego wiele elementów składowych. 

Drugą opowieść rozpoczyna dynamiczne intro Kuby Suchara. Perkusja rodzi się w ogniu, a po podłączeniu się pozostałych instrumentów, nabiera stylu i zamaszyście brnie w otchłań kolektywnej improwizacji. Free jazz z akcentami zadumy - silne pizzicato kontrabasu, piano z nutą post-klasycyzmu, znów progresywny drumming. Udana ekspozycja pianisty na tle dramaturgicznie zawieszonego smyczka. Po siódmej minucie całość opowieści zdaje się płynąć bardzo szerokim strumieniem, brzmieć niczym para-jazzowy ambient. Trzecia opowieść, na zasadzie kontrastu, budowana jest od samego startu pikantnymi preparacjami, także szczyptą sonorystyki, co jakże udanie nawiązuje do początku nagrania. Intrygujący niepokój dramaturgiczny - zadziorny smyczek, szkliste preparacje pianisty, drobiny perkusjonalii, jakże piękny moment. Zaraz potem płynne, skupione wytłumienie, zawieszone na łkającym kontrabasie. Tylko krok, a muzycy znów budują nowy wątek swojej "wschodniej" opowieści – bardziej dynamiczny, z brzmieniem fortepianu lekkim jak puch i perkusją, która zdaje się napędzać narrację. Kontrabas wchodzi na trzeciego, dodaje do ognia i finalizuje opowieść. 

Czwarta historia zdaje się być pełna fonicznych abstrakcji. Początkowo przypomina ciszę przed burzą, rodzaj spokoju pełnego intensywnego… niepokoju. Gdy muzycy wchodzą w zasadniczą część tej opowieści, zdecydowanie frazują już na jazzowo, świetnie ze sobą kooperują, a dramaturgia spektaklu nie stawia jakichkolwiek znaków zapytania. Piano zdaje się stawać na wysokiej górze, dołem płynie gęsty smyczek, po środku zaś werbel trzeszczy rytmicznie. Po wytłumieniu, w nowym wątku piano buduje bardzo melodyjny passus, aż chcę się zatańczyć ze swingiem na ustach. Kolejna kulminacja eksploduje fajerwerkami.

Początek finałowej pieśni "Wschodu" ma klimat końcowej rozbiegówki i szkli się niewyraźnym konturem napisów końcowych. Rezonujące talerze, drżące struny, dudniące werble i tomy, pulsujący kontrabas - piękna, jakże filigranowa ekspozycja. Po niedługim czasie, muzycy budzą się ze snu na repetującym smyku, przestrzeń wokół zdaje się żyć własnym życiem, a sama narracja bardzo swobodnie i z niewątpliwym wdziękiem gęstnieje. Ostatnia prosta nie jest bynajmniej balladą po dobrze spełnionym obowiązku – silny tembr kontrabasu, stanowcze piano i perkusja, która niczym klasyk drum’n’bass, gna w poszukiwaniu ostatniego dźwięku. Z płytą żegnamy się na strunach cichnącego kontrabasu. 

Noël Akchoté & Mikrokolektyw - Noël Akchoté & Mikrokolektyw (2015)

Noël Akchoté & Mikrokolektyw

Noël Akchoté - electric guitar
Artur Majewski - trumpet, cornet
Kuba Suchar - drums, percussion

Noël Akchoté & Mikrokolektyw

MKW-3 NOËL AKCHOTÉ DOWNLOADS


By Bartosz Nowicki

Spotkanie Mikrokolektywu z Noëlem Akchote'em - francuskim mistrzem gitary, muzykiem, który niczym kameleon adaptuje się zarówno w realiach wolnej jazzowej improwizacji, awangardowej kameralistyki, eksperymentalnej elektroniki, czy też jako interpretator muzyki klasycznej - jest zapisem zaskakująco intymnej, improwizowanej sesji nagraniowej, do której doszło w styczniu 2014 roku we wrocławskim Ośrodku Postaw Twórczych. Jej owocem jest wydana, w labelu Francuza godzinna płyta wymagająca od słuchacza wzmożonej koncentracji i podzielności uwagi.

Wspólna sesja sprawia wrażenie starcia bezkontaktowego, prowadzonego trzema równoległymi do siebie, instrumentalnymi wątkami. Każdy z muzyków pozostaje skoncentrowany na własnej improwizowanej ścieżce, z rzadka ingerując w artykulację współtowarzyszy. Mamy zatem do czynienia z formułą dynamicznej, a wręcz instynktownej wymiany bodźców dźwiękowych będącej wynikiem dialogu znakomitych technicznie instrumentalistów. Elementy fabularne, melodie, przewodnie motywy, powtórzenia czy linearność narracji zostają wyrzucone poza obręb jazzowego języka, którym posługują się Suchar. Majewski i Akchoté. Zrębem porozumienia, w którym przecinają się trzy równoległe impresje, okazuje się być temperatura i intensywność improwizacji, które instrumentaliści z wyczuciem kontrolują.

Impresyjna muzyka tria oparta została na pełnych wirtuozerii wypowiedziach przybierających formę kunsztownej ornamentyki. Muzycy kreślą abstrakcyjne struktury i układy arabesek, a forma ich artykulacji przybiera intymny charakter, pozbawiony wykrzykników, mocnych kontrastów i podziału na lidera i tło. Trzej dżentelmeni uprawiają demokratyczną formę, gdzie wymianie ulegają jedynie plany, na których wybrzmiewają instrumenty. I tak, w cyrkularnym cyklu trąbka Majewskiego lub gitara Akchoté wysuwają się na prowadzenie, podczas gdy drugi z instrumentów wraz z perkusją Suchara funkcjonują jako akompaniament. Na nastrój improwizacji wpływa redukcja przestrzeni dźwiękowej, która okrojona z przestronności ech i pogłosów generuje kameralny charakter nagrania. W takich warunkach impresja jazzowa zostaje poprowadzona intymnie, a dźwięki nawlekane są niezwykle gęsto. Fakt ten jednak sprawia, że trąbka Majewskiego i gitara Akchoté operujące w podobnych rejestrach, momentami wchodzą sobie w drogę, co niekorzystnie wpływa na selektywność nagrania. 

Płyta Mikrokolektywu z Akchoté proponuje muzykę nieustannego ruchu, o olbrzymiej dynamice dialogu. To narracja funkcjonująca bez podziału na wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Wypowiedź zbudowana z kaskady drobnych jazzowych gestów - unikalnych i błyskawicznie przemijających, układająca się w abstrakcyjną układankę. Wspólna improwizacja tria Suchar/Majewski/Akchoté finalnie okazuje się być niezwykle szkicowa w swojej prostocie, delikatna i pozbawiona spektakularności donośnych gestów. Muzycy unikają bezpośredniego kontaktu zarówno ze sobą, jak i ze słuchaczem. Są oszczędni w epatowaniu technikami improwizacyjnymi, a także w użyciu efektów. Z elektroniki będącej dotąd ważną częścią kompozycji Mikrokolektywu, zrezygnowali całkowicie. Rozmach i moc tej płyty ujawnia się w gęstej i intensywnej artykulacji muzyków, wyrażonej w subtelnych i kameralnych dialogach.

2 Solo Festival w OPT

Joshua Abrams, Frank Rosaly

koncerty – sobota, 18 kwietnia, godz. 21.00 | warsztaty – niedziela, 19 kwietnia 2015, godz. 12:00

Mark Sanders 

koncert – sobota, 25 kwietnia, godz. 20.00 | warsztaty – niedziela, 26 kwietnia 2015, godz. 12:00

Ośrodek Postaw Twórczych

ul. Działkowa 15, Wrocław

W ramach drugiej edycji Solo Festiwal, organizowanego przez Kubę Suchara w Ośrodku Postaw Twórczych we Wrocławiu, odbędą się trzy kolejne występy z ośmiu zaplanowanych koncertów. Już 18 kwietnia zobaczymy dwóch wirtuozów ze sceny chicagowskiej - basistę Joshua Abramsa i perkusistę Franka Rosaly. Tydzień później zaś zagra brytyjski perkusista Mark Sanders.

Joshua Abrams to multiinstrumentalista, fenomenalny kompozytor i niezwykle uzdolniony aranżer. Znanychicagowskiej scenie głównie jako wirtuoz kontrabasu, który od wielu lat nieustannie udziela się w niezliczonej ilości zespołów. Jego bardzo oryginalne podejście do gry i kompozycji stawia go w czołówce najbardziej nowoczesnych i kreatywnych twórców, którzy mimo eksperymentu, jaki uprawiają, nie zapominają o ogromnym dorobku i tradycjach muzycznych nie tylko amerykańskich, jak i europejskich czy afrykańskich. Twórca projektu Natural Information Society, który gościł już w Ośrodku Postaw Twórczych w 2013 roku. Wówczas to obok Abramsa i Lisy Alvorado stanęli na scenie Artur Majewski i Kuba Suchar (Mikrokolektyw). Tym razem 18 kwietnia jego solowy występ będziemy mogli usłyszeć i zobaczyć tego samego dnia, co koncert Franka Rosaly. Ten amerykański perkusista od 2001 roku zasila szeregi muzyków chicagowskich, niestrudzenie uczestnicząc w kilkudziesięciu zespołach z kręgu muzyki improwizowanej, jazzu, sceny eksperymentalnej czy rockowej. Rosaly w Chicago jest znany jako fenomenalnie zdolny i płodny nie tylko perkusista, ale i kompozytor czy aranżer. Mimo że najczęściej możemy go usłyszeć w przestrzeni jazzu i muzyki eksperymentalnej, to jego portorykańskie korzenie dają o sobie znać w autorskim projekcie o nazwie ¡Todos de Pie! Podczas koncertu w OPT bez wątpienia będziemy mogli się o tym przekonać. Joshua Abrams i Frank Rosaly zadeklarowali, że połączą siły i po występach solowych zagrają w duecie. Zapowiada się niezwykle ciekawa muzyczna uczta.

W kolejną sobotę, tj. 25 kwietnia Solo Festiwal przedstawi kolejnego wirtuoza – jednego z najbardziej aktywnych i cenionych perkusistów brytyjskiej sceny jazzowej - Marka Sandersa. To muzyk, którego gigantyczny dorobek muzyczny świadczy o nieprawdopodobnej pracowitości, podpartej muzyczną świadomością oraz wirtuozerią. W efekcie daje to mieszankę iście wybuchową. Sanders stale współpracuje z największymi muzykami naszych czasów jak Evan Parker, Barry Guy, Tim Berne, Mark Dresser, Bill Laswell, Derek Bailey, Phil Wachsmann i wielu innych. Nieskończona wręcz lista muzyków, z którymi gra, świadczyć może, że podczas II edycji Solo Festiwalu w OPT jego solowy występ będzie prawdziwą perełką. Podczas swoich niezwykle kreatywnych występów solowych prezentuje szalenie bogaty język, z którego jest z resztą dobrze znany muzykom i publiczności całego świata.

Podobnie jak podczas poprzednich edycji Solo Festiwal w ramach koncertów odbywają się warsztaty muzyczne, prowadzone przez zaproszonych muzyków. Solo Festiwal w OPT, którego pomysłodawcą i organizatorem jest Kuba Suchar, to cykl koncertów oraz warsztatów, w czasie których można spotkać się ze znakomitymi muzykami i artystami z obszaru muzyki improwizowanej. W dotychczasowych edycjach festiwalu wystąpili: Axel Dörner, Noël Akechoté, Peter Brötzmann, Jason Adasiewicz, Steve Noble, Rob Mazurek, Angelica Sanchez, Matthew Lux, John Herndon, Zlatko Kaučič, Noritaka Tanaka, Jason Ajemian, Anna Kaluza, Kazuhisa Uchihashi.

Joshua Abrams, Frank Rosaly

bilety: 10/20/30 zł | Zapisy na warsztaty: info@opt-art.net, wstęp wolny z biletem z koncertu

Mark Sanders 

bilety: 10/20/30 zł | Zapisy na warsztaty: info@opt-art.net, wstęp wolny z biletem z koncertu

Mikrokolektyw in RE !!!

22.05.2014, klub RE, Kraków, godz. 20.00 (koncert w ramach Green Zoo Festival)

Kuba Suchar i Artur Majewski stworzyli Mikrokolektyw w 2004 r. we Wrocławiu. Od początku istnienia eksperymentują z brzmieniem, którego trzon zawsze stanowi trąbka i perkusja. Do podstawowego instrumentarium dodają inne elementy jak perkusjonalia, syntezatory czy sampler. Muzyka duetu bywa z jednej strony abstrakcyjna i surowa, a z drugiej melodyjna i pełna ekspresji. Zespół od samego początku współpracuje z innymi twórcami, m.in. z Robem Mazurkiem i Maurizio Takara (Sao Paulo Underground ), Jasonem Ajemianem (LayAllOverIt, Hi Life) czy Noritaką Tanaką (LayAllOverIt). Koncertował też jako część Exploding Star Orchestra.

Krakowski występ promuje najnowsze wydawnictwo/projekt - "Białoszewski do słuchu" wydane przez oficynę Bołt. Dwupłytowy album, będący częścią większej całości, zawiera płytę z oryginalnymi nagraniami 150 wierszy autora i materiał muzyczny przygotowany przez Kubę Suchara i Artura Majewskiego inspirowany czternastoma z nich. Na koncercie program Mikrokolektywu rozszerzony będzie o kompozycje i szkice wykorzystujące archiwalne, autorskie nagrania poezji Białoszewskiego. Wszystko jednak w koncertowej, nieprzewidywalnej formie.

Kaluza / Majewski / Mazur / Suchar – Tone Hunting (2013) ****

Anna Kaluza - alto saxophone
Artur Majewski - trumpet, cornet
Rafal Mazur - acoustic bass guitar
Kuba Suchar - drums, percussion, kalimba, megaphone

CLEAN FEED 285






By Adam Baruch

This is the debut album by the Improvising Music quartet, which consists of German saxophonist Anna Kaluza and three Polish musicians: trumpeter Artur Majewski, acoustic bass guitarist Rafal Mazur and drummer Kuba Suchar. Majewski and Suchar are or course known as the excellent duo Mikrokolektyw and Suchar is a member of the TRC Trio. The album presents five extended improvisations, credited to all quartet members and was released by the excellent Portuguese Clean Feed label.

The music is a great example of the vitality of the Polish / European Improvising Music scene, which is enjoying a tremendous Renaissance and involves a new generation of players and enthusiasts. These four musicians are among the most innovative and interesting representatives of the genre and have been already recognized internationally as important creative forces. Listening to this album clearly shows why they deserve such recognition.

Although improvised, the music presents a diverse stylistic collage of sound vistas, from minimalistic and delicate breathing tones to expressive collective forceful statements. Most of the sounds and tones heard on this album are quite remote from what one would expect from the conventional usage of the instruments involved, and yet they somehow make all perfect sense and create a wonderful amalgam, which is obviously unlike almost anything heard before. In most cases the quartet members produce a series of rapid staccato sounds, which then are all intermixed into one sonic whole.

In contrast to most "conventional" music, which once stated becomes unwavering in consequent listening encounters, this music is constantly alive and chameleonic, changing each time one listens to it. That elusiveness and constant ability to be transformed is of course what makes this music so fascinating.

Obviously this is definitely not something for a casual listener and its overall accessibility is limited to connoisseurs of the genre, but as such, it is unquestionably one of its finest exhibits.

Anna Kaluza / Artur Majewski / Rafal Mazur / Kuba Suchar - Tone Hunting (2013) ****

Anna Kaluza / Artur Majewski / Rafal Mazur / Kuba Suchar

Anna Kaluza - alto sax
Artur Majewski - trumpet
Rafał Mazur - acoustic bass guitar
Kuba Suchar - drums, megaphone

Tone Hunting (2013)

This recording confirms everything you may have heard about the dynamism and richness of the Polish jazz and improvised music scene, more and more a rival of the much talked Scandinavian and Portuguese ones. German alto saxophonist Anna Kaluza met in Wroclaw three of the most important musicians around for an exquisite session of abstract jazz, resulting in this beautiful “Tone Hunting”. Herself a new value in ascension, coming from a collaboration with the London Improvisers Orchestra and the very welcomed creation of the Berlin Improvisers Orchestra, she couldn’t have found more defiant partners.

Artur Majewski is on his way to become one of the most intriguing trumpeters in Europe, judging from his work with drums / trumpet duo Mikrokolektyw, co-led with Suchar and the Foton Quartet. Rafal Mazur is a virtuoso of the acoustic bass guitar, having developed extended techniques of his own for its definitive emancipation as an instrument. Drummer (and also a recognized intermedia artist) Kuba Suchar already crossed Poland’s frontiers, having international partnerships with such different people as Rob Mazurek, Nicole Mitchell, Keith Rowe, Kevin Drumm and Matt Bauder, among others. They’re hunting tones indeed, but hear what they do to get them…

(source: Cleen Feed press release)

Anna Kaluza / Artur Majewski / Rafal Mazur / Kuba Suchar - Tone Hunting (Clean Feed 2013) by Jazzariumpl on Mixcloud

Mikrokolektyw - Absent Minded (2013) ****

Mikrokolektyw

Artur Majewski - trumpet, cornets, electronics
Kuba Suchar - drums, percussion, electronics

Absent Minded (2013)

By Stephan Moore

Well it's been three years since we heard the dynamic and creative duo Mikroklektyw. They have been working in various forms with their respective collaborative groups, but finally we get hear their dense, expansive imagination again on "Absent Minded".

"Absent Minded" delves deeper into the rabbit hole of sound as the duo completely restructure our thoughts on what jazz and sound sculpture can be. A slightly less emphasis on the electronics from it's predecessor,  "Revisit", Mikrokolektyw are still exploring melodies that burst out of spontaneity than structure. "Thistle Soup" and "Crazy Idea" a great sources improvisation exploding into melody before you know it. Majewski provides sharp notes that are juxtaposed to Suchar blistering pace and while at first seem completely unrelated slow unravel to showcase a beautiful picture of sound and space. "Fossil Stairway" is the one track that does hearken back to Revisit's electronic elements. A cascade of sound, almost like air raids. This, all the while, Majewski and Suchar are weaving between the noise with pattens that set a rough but fun path for the listener to follow. Fun might the other way to describe "Little Warrior" in which the tribal elements of this piece reminded me of Les Baxter, Raymond Scott, Don Cherry shoved in a room with Chris & Cosey (of Throbbing Gristle) and told to make beautiful music. This is what they might come up with. Intriguing, beat-driven, exotic and masterfully executed.

"Absent Minded" is great follow up to "Revisit". And Mikrokolektyw have shown that they are a duo with layers of ideas and will continue to challenge our conceptions. Once again, for me, they have made one the best albums of this year.

Mikrokolektyw - Absent Minded (2013)

Mikrokolektyw

Artur Majewski - trumpet, cornets, electronics
Kuba Suchar - drums, percussion, electronics

Absent Minded (2013)





By Ken Shimamoto

Forward-thinking American jazz musicians have made a ton of important and influential recordings for European labels, but seeing an exploratory European outfit on an American label is more of a rarity. So it was a noteworthy event when the Polish duo Mikrokolektyw – drummer Kuba Suchar and trumpeter Artur Majewski – released their debut disc "Revisit" and the live DVD "Dew Point" on Chicago-based indie Delmark back in 2010.

In operation for over half a century, Delmark’s revered in jazz circles for releasing some of the earliest waxings of Sun Ra and the first recordings by the musicians who would become the Art Ensemble of Chicago, as well as a stack of seminal urban blues discs by Junior Wells, Magic Sam, and J.B. Hutto, among others. Producer Raymond Salvador Harmon heard them in 2007 and brought them to the label.

Suchar and Majewski, refugees from imploded Polish jazz supergroup Robotobibok, deftly combine the natural sounds of their instruments with electronic elements – more seamlessly integrated on this new release than on their debut - creating a sound that is simultaneously timeless and of its moment. (I’ve heard Dallas-based drummer Gerard Bendiks and trumpeter Chris Curiel pull off a similar gambit, with the addition of a spoken word artist, in Swirve.)

Suchar’s integration of tuned percussion and sampling with his traps gives Mirokolektyw a broad sonic palette, ranging from lapidary gamelan sounds to seething atmospheric textures. On “Dream About The One,” they careen into Edgard Varese territory. Majewski’s voice on trumpet recalls both the majestic loneliness of Miles Davis and the multicultural extroversion of Don Cherry. The proximate model for a trumpet-percussion duo is Cherry and Ed Blackwell’s Mu, but the musos in Mikrokolektyw are clearly their own guys. At times, Majewski sounds like the voice of a lost traveler, soliloquizing as he stumbles through the dense forest of Suchar’s drum clatter. An early candidate for my “best of 2013” list.

Mikrokolektyw - Revisit (Delmark, 2010) by Adam Baruch

Mikrokolektyw (band)

Jakub Suchar - drums, electronics
Artur Majewski - trumpet, electronics

Revisit (Delmark, 2010)

This is the debut album by Polish Jazz duo Mikrokolektyw, which includes trumpeter Artur Majewski and drummer Kuba Suchar. Both musicians play also electronic keyboards. The album includes eleven tracks, all composed by the duo members, either individually or collectively. The album was released on the veteran US (Chicago) Delmark label and was the label's first release by Eastern European Jazz musicians.

Mikrokolektyw creates a wonderful musical world of their own, with the trumpet and drums becoming one as if fused together and the electronic effects and sounds provide a background upon with the melodic content is spread. Although very close to Free Jazz, the music is lyrical and surprisingly melodic, not crossing over to the spontaneous Improvised Music territory. It is obvious that the music is carefully planned, before being executed, but during the actual performance a wide range of musical freedom is involved.

Although the concept of a trumpet / drums duo is seldom seen in Jazz, the Polish Jazz scene seems to be an exception, with several such duos active on the local scene. The excellent Wojciech Jachna / Jacek Buhl album "Niedokonczone Ksiazki" is in fact quite similar to this album, but there are several others. Of course one can always go back to the roots and seek out the Don Cherry / Ed Blackwell collaboration "Mu".

Of course the music of Mikrokolektyw is well based on the Jazz tradition, but tries to innovate on many fronts, including the electro-acoustic sound and the World Music influences. They also display a phenomenal level of communication with each other, which is essential especially in an intimate setting like a duo.

Overall this album is a great example of Jazz being alive and kicking, developing and growing, with an interesting future ahead. Hopefully other US and European labels will decide to release more albums originating in Poland, as that country seems to have more to offer than most others these days.

Jazz enthusiasts, who like their music with an interesting twist, will have a field day with this album!

By Adam Baruch

http://www.adambaruch.com/

Tracklisting: 1. Revisit 2. Rocket Street 3. Running Without Effort 4. Tiring Holiday 5. Almost a Good Mood 6. Attention! 7. Lipuko 8. Casio 9. Tar Man 10. Watermelon From the 80s 11. Gift

Robotobibok - Nawyki przyrody (2005)

Robotobibok (band)

Artur Majewski – trąbka, el. piano
Maciej Bączyk – gitara, ARP Odyssey
Marcin Ożóg – kontrabas
Kuba Suchar – perkusja, MiniMoog

Nawyki przyrody (2005)

(Editor) One of the most interesting bands of Polish post-yass scene. Their third album after equally succesful "Jogging" (2000) and "Instytut Las" (2003). Obligatory!

Third studio album from Robotobibok explores the paths previously stablished by the band in an even more concise, concentrated way. That is to say, a complex reflection on droning both in terms of recent times electronica scene and jazz as a deconstructed genre. Somehow, the hypnotic and voluptous rhythms from their first album "Jogging" and the ethereal mood from "Instytut Las" are here combined to once again deliver this form of music that talks both about the sampler philosophy of modern electronic music (that is, to make the exact cut and create a brief abstract of a musical idea, powerful enough to say everything with a minimum of invested language) and the live, physical dimension of jazz music as genre. But this time, the electronic elements are much more in front as a genre on its own, as can be heard in the opening track, for example. This is a modern jazz album that nevertheless deals with classic jazz effortlesly, creating a unique mix and rich dialogue between source of inspiration and digital interpretation of it. Lovely, exciting album, dense at times but not at all hard on the ears. Unless of course you don't like that sampler philosophy which here, although not present as a disturbing element, will not be appealling to those reluctant to such genres as Trip Hop or Drum and Bass. Of course, those who like such genres will certainly smile from the very first second. Within those parameters, a must have (by cuncuna).

Tracks Listing
1 Kamagi 5:12
2 Symfonia Zmysłów 3:40
3 54 Kw 6:50
4 Skipping A 4:48
5 100000 Lat Gwarancji 4:56
6 Tylko dla Zwierząt 4:07
7 Zemsta Gniewosza 3:07
8 Skipping C 4:20
9 Jurij 3:58

Robotobibok - Jogging (Vytvornia OM, 2000)

Robotobibok (band) 

Artur Majewski / trumpet

Adam Pindur / saxophone, Moog synthesizer

Marcin Ożóg / acoustic bass
Maciek Bączyk / guitar, ARP Odyssey synthesizer
Kuba Suchar / drums

Jogging (Vytvornia OM, 2000)

(Editor) It is difficult to believe that this recording is already more than 10 years old! It sounds as fresh and creative as on day of its releasing proving that viewed in retrospective the band Robotobibokk was simply one the most influential in history of Polish modern avantjazz music (check also on this blog review of their second album titled "Instytut Las").

"Just because you don't live in Chicago doesn't mean you can't groove with sax and samplers. Poland's post-jazz scene is going strong, sauntering through the territories cut by Poland's first wave Yass (formerly hard-core musicians who then defined Polish post-jazz) for a more refined downtempo hybrid of psychedelic post-rock and schooled jazz. Purveyors of this sweet and patient new sound fall into two camps: the jazzier and jocular, with bands like Robotobibok leading the former and splinter group AGD doing the latter. Robotobibok bridges Bitches Brew, Bill Laswell, breakbeat drumming and the whole of the Polish jazz tradition. Combining the motor of 'robot' with the Polish word "obibok" (loosely translated as droning or loafing) their name says all that the music conveys. Robotobibok's direction follows avantjazz legends Maestro Trytony, whose leader Tomasz Gwincinski produced their debut "Jogging," a landmark of this newly grooving downtempo scene" (source: Tamizdat).

Robotobibok (a blend of two Polish words for robot and skiver) was formed in 1998 in Wrocław, Poland. From the very beginning, their music has seemed to combine modern electronic music with the energy of improvised jazz. Strong and acoustic drums, double bass and trumpet intertwine with dreamy vibraphone, electric guitar and characteristic 70’s analogue electronica (source: Last.fm).

(Editor) Check tune "Podróż do Meksyku" from this album:

Robotobibok - Instytut Las (Vytvornia Om, 2003)

Robotobibok

Artut Majewski - trumpet
Adam Pindur - saxophon, Moog
Adam Bączyk - guitar, ARP Oddysey
Marcin Ożóg - doblebass
Kuba Suchar - perkusja

Vytvornia Om, 2003

(Editor) Few years has passed since this album was released but music is still fresh and I see now Robotobibok as one on the most important bands in Polish jazz history. If you want to continue from this point check Mikrokolektyw ("Revisit"), Slug Duo ( "Organic Stone") or Foton Quartet ("Zomo Hall")...

It's been a while ago since I heard such a great new jazz record! The last album I reviewed for KindaMuzik was the latest from Roy Hargrove. At the time quite enthusiastic, relatively quick came the feeling that it was all a bit to soft, a bit to smooth. 'Real' jazz should be rougher and more radical, I felt.

But then come this second album by Polish jazz-formation Robotobibok. A while ago I saw this band at the Sergey Kuryokhin International Festival in Berlin and already there I was seriously impressed. "Not with a 'standard' jazz-line-up, but with trumpet, saxophone, piano, two Moogs, guitar, bass and drums, they succeeded in developing this music and at the same time staying at a safe distance from over-consciously hip jazz-beats projects," I wrote in the article to this festival. Having said all this, I did not expect this album to make such an impression. I feared they might use to many electronics (read: Moog) and end up with an average electrojazzmix. Nothing could be further removed from the truth however. Jazz, jazz, and jazz is what you will find here! The first song starts with a creaking that reminds you of the intro to Michael Jackson's Thriller, but then suddenly shifts to swingbop. Not for long however, you wouldn't want to be caught dead listening mainstream jazz of course. Instead, let's throw the Moog in and add some saxophone-layers for good taste!

Through all this, a light psychedelic groove organizes the whole. What does this mean? It means that you are constantly being wrong-footed and yet never annoyed with the amount of experimentation. It means that you listen amazed to the complexity of freaking going on and still are able to submerge yourself in some sort of repetitive groove. It means that we are dealing here with an album that often border on the genius. It means that it's about time that we can enjoy this band live in the Netherlands. And it means that this album really should be picked up by a distributor in Holland. 

(Editor) Check hi-octane title "Wymiana tlenu na stacji Mir" (The exchange of oxygen at station Mir) from this album:

Author of text: Bas van Heur

www.kindamusic.net

Slug Duo - Fully Improvised Sets From Falanster 2009 ( 2010); Slug Duo - Organic Stone (2010); Mikrokolektyw - Revisit (2010)

This essay of Stef Gijssels (I want to thank him for permission to republish it here - make sure to check his fantastic web site http://freejazz-stef.blogspot.com/) treats about jazz duos: great topic especially as far as free jazz is concerned. Since duos are for free music the same as trios for cool jazz or quartets and quintets for bop. As examples to clarify his ideas he uses three very interesting, avantgarde albums issued last year in Poland. Although I would rate them a bit higher (especially in Mikrokolektyw case), I believe this text gives valuable insight into one of main free jazz genres and some of most interesting recordings in Polish avantjazz last year...

"The Art Of The Duo

In the earliest days of mankind, next to more functional and formal language utterances, our distant ancestors did something special: they made music, creating melody over rhythm and sharing the experience together, creating, communicating and enjoying it, listening and interacting, possibly dancing too. Unlike any other art form, this is still magic today. There is nothing comparable to the completeness of that experience: pure, social, expressive, and lifting the individual high above himself or herself, becoming part of a communal experience, something spiritual, something bigger than life.

This feeling of communion and spontaneous creation is the essence of free music. That's why I like horn-percussion duets because they embody this in its perfect form of freedom without becoming the chaos of too many voices conflicting, because it allows for more precise and attentive listening. 

That's what I felt when I heard this Polish duo for the first time some weeks ago. The Slug Duo is Jakub Suchar on drums, percussion, moog synthesizer and elctronics, and Gerard Lebik on tenor sax, contra alto clarinet, generators, DIY, and electonics.Surprisingly enough, the duo released two albums this year on the same Polish label.

Slug Duo - Fully Improvised Sets From Falanster 2009 (Vytvornia OM, 2010) ****

The first album was recorded live at the Falanster Club in Wroclaw, Poland, in November of last year. The music is mainly acoustic with ongoing superb and varied free improvisation : from incredibly playful and rhythmic interaction, over fierce and wild moments, they can easily switch to more sensitive slower passages and back. It is all very straight-ahead, without too many pyrotechnics, and it is really a joy to listen to from beginning to end. It is pure, unadultered fun. The audience, though limited in number, claps and cheers, adding some value to this performance. It is so good, that it is real easy to recommend. 

Slug Duo - Organic Stone (Vytvornia OM, 2010) ***

Their second release, "Organic Stone", is a little bit of a different beast. Recorded in the studio, it starts well, with a deep slow and free interaction between howling tenor and thundering drums. On the third track the electronics enter into play, and then this guy's attention starts to drift off. Yes, there is some drumming to be heard under the crackling noise, but we are far away from the pristine joy of celebrating music in its simplest form. We have left the realm of "close celebration" and we have entered the realm of "distant posture", with sounds that are made of plastic instead of made of wood. The same holds true for the rhythms, why would you process them into an endless repetitive beat if you can add lots of variation and subtle changes with natural playing. Luckily, the natural sound dominates most tracks and the playing is really good. 

Mikrokolektyw - Revisit (Delmark, 2010) ***

We find drummer Kuba Suchar back on this new album on Delmark, with Artur Majewski on trumpet and electronics. That it appears on Delmark is no real suprise, since the influence and support of Rob Mazurek is quite clear, not only because of the format, but also through the use of electronics in processing the sounds. But both Mazurek and Majewski have influences that go back to Don Cherry, which is obvious in the joyful free and melodious playing that Majewski demonstrates. 

But then the whole thing falls flat on its face at moments because of the use of silly electronic sounds. And don't get me wrong : there are tracks with electronic processing that really sound good. I have always been a fan of Mazurek and the Chicago Underground Duo, for whom electronic processing is almost a must, but you have to know how to use it, and to which degree. It should be functional for the overall listening experience, and not disturb the rest of the sound. 

This is again one of those albums that sound great if you just select the better tracks. And if the electronic part is used sparingly, the result is really powerful, like in "Running Without Effort", or very functional as on the title track or on "Tiring Holiday", it works to perfection. 

Maybe I'm getting too old, but why would anyone want to ruin the good ideas they have? An album with great moments, but unfortunately insufficiently consistent."



Author of text: Stef Gijssels (http://freejazz-stef.blogspot.com/)

Mikrokolektyw - Revisit (Delmark, 2010) by Maciej Nowotny

My path in jazz leads between all too obvious mainstream and all too extravagant free, improvised, avant garde (delete unnecessary) music. As far as mainstream is concerned it happens quite often that music is perfectly  played but because everything is so well known it does not move me too deeply (there are exceptions to that of course). On the other hand free jazz often  avoids any structure to the point of being merely chaotic and quickly tires my mind. What appeals to me most is synthesis of mainstream communicativeness and avant garde freshness. Such a synthesis though is very rare and this record is one of the best if not the best example of such combination in Poland last year.

Kuba Suchar is drummer while Artur Majewski trumpeter but they both very creatively use different electronical instruments to enliven their music. In fact they use so original instrumentation and play together for so long time that they both sound like some new instrument, very unique and unheard of, with the name for group so well matching for such perfect cooperation. They were both playing for 10 years from 1998 to 2008 in group called Robotobibok (can be translated as "Lazy Robot") which had important role on Polish music scene experimenting not only with jazz but also with all kinds of electronic music, rhythm driven, avantagarde.
In 2004 they created duo Mikrokolektyw but only after 6 years of playing together they decided to record first CD. In the meantime they got opportunity to gig with excellent American jazzman Rob Mazurek which helped them to secure printing this material by well known Delmark label. Let us hope that it shall allow wider audience and not only Polish to get to know with this fantastic musicians and their music. They certainly deserve it and in my opinion this is simply one of the best recordings in Polish jazz in 2010!
As usual links with artists' web pages where you can find even more informations and some samples of their music: http://www.myspace.com/mikrokolektyw

Concert:


Author: Maciej Nowotny
http://kochamjazz.blox.pl/html