Zbigniew Namysłowski – „Zbigniew Namysłowski”

Zbigniew Namysłowski – „Zbigniew Namysłowski”

Zbigniew Namysłowski Quartet

Zbigniew Namysłowski – saksofon altowy
Sławomir Kulpowicz – fortepian, piano Fendera, klawinet
Paweł Jarzębski – kontrabas, gitara basowa
Janusz Stefański – perkusja

Marek Bliziński – gitara
Józef Gawrych – instrumenty perkusyjne
Wojciech Kowalewski – instrumenty perkusyjne
Orkiestra pod dyrekcją Zbigniewa Namysłowskiego

Album: „Zbigniew Namysłowski”

Wydawca: GAD Records (https://gadrecords.pl/) (2026)

Tekst: Marek Demidowicz

Zbigniew Namysłowski to absolutny gigant polskiego jazzu, postać fundamentalna. Przez lata, szczególnie 70., był wręcz ikoną Polish Jazzu. Tak, jak Niemen był ikoną rocka, tak Namysłowski jazzu. Jako pierwszy polski jazzman doczekał się swojej książkowej biografii. W 1984 nakładem PSJ ukazała się „Follow Namysłowski. 25 lat na jazzowej scenie” autorstwa wybitnego krytyka i historyka jazzu Krystiana Brodackiego. Jego płyty z tamtych lat, a szczególnie „Winobranie” i „Kujaviak goes funky” to arcydzieła. Pozycje obowiązkowe dla zainteresowanych, wielokrotnie wznawiane, są obecne w jazzowym dyskursie do dziś. Potem jego pozycja absolutnego hegemona w zbiorowym imaginarium jazzowej publiczności została nieco podkopana choćby przez Krzysztofa Komedę i Tomasza Stańkę. Jestem jednak pewien, że wkrótce nastanie moda także na Zygmunta, jak bywał nazywany przez przyjaciół.

Know Material - "Now You Know"

Know Material

Maciej Prokopowicz – puzon
Kajetan Skoneczny - wibrafon
Filip Botor - kontrabas
Kacper Kałuża - perkusja

Album: "Now You Know"

Wydawca: Jazz Forum (2023)

Tekst: Piotr Banasiak

Ta recenzja powinna ukazać się już dawno. Przecież płyta "Now You Know" była dodatkiem do numeru JAZZ Forum w październiku 2023! .

Niestety… praca, praca, przygoda w stacji RadioJAZZ.FM... no i to nieszczęsne półtora roku w Rumunii, jako pasterz owiec...

Niemniej - udało się.

Sebastian Zawadzki Nordic Trio – „Cornea”

Sebastian Zawadzki Nordic Trio

Sebastian Zawadzki – fortepian
Mariusz Praśniewski – kontrabas
Haim Peskoff – perkusja

Tytuł płyty: Cornea

Miejsce i rok nagrania: Kopenhaga, 2025
Realizator nagrania: Jason Shooster
Mix i mastering: Mateusz Banasiuk
Projekt okładki: Eldan Alomerovic
Wytwórnia/Wydawca: Sebastian Zawadzki Music

Data premiery: 14 sierpnia 2026

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

Link do muzyki na Bandcamp

Polish Jazz Blog Editor's Choice  

Z Sebastianem Zawadzkim mam pewien kłopot. Trochę niezręczny. Nie znałem go wcześniej tak, jak chyba powinienem był go znać. Przy czym od razu muszę zaznaczyć, że jest to raczej moje spóźnione odkrycie niż coś nowego dla Polish Jazz Blog – nazwisko Zawadzkiego pojawiało się tutaj już grubo ponad dekadę temu.

Sygnał Trwa Dalej czyli rozmowa o nowym rozdziale wytwórni płytowej Not Two Records

Polish Jazz Blog: Jak to się stało, że przejąłeś stery Not Two?

Cezary Lerski: Nie mogę zdradzać szczegółów protokołu. Mogę tylko powiedzieć, że pewnego dnia dotarła do mnie czarna płyta winylowa — bez etykiety, bez numeru katalogowego. Opuściłem igłę i usłyszałem głos Marka płynący nad cichym dronem kontrabasu: „Cezary, twoją misją, jeśli zdecydujesz się ją przyjąć, jest utrzymanie Not Two przy życiu”. Potem dwanaście sekund instrukcji, których zobowiązałem się nigdy nie powtórzyć, a na koniec: „ta płyta ulegnie samozniszczeniu za pięć sekund”. I tak się stało.

Damian Kostka, Judyta Pisarczyk - „Just Let Me Fly”

Damian Kostka, Judyta Pisarczyk

Judyta Pisarczyk – śpiew, syntezator

Damian Kostka – kontrabas, gitara basowa

Tytuł: „Just Let Me Fly” (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Judyta Pisarczyk posiada jeden z najciekawszych i najpiękniejszych głosów młodej polskiej wokalistyki jazzowej głównego nurtu. Jeśli ktoś chce przekonać się, jak interesujące rzeczy nagrywa ta artystka, odsyłam do recenzji Kasi Sidor, która opisywała jej najnowszy album Fickle.

O ile Fickle był nagrany w składzie kwartetu z udziałem znakomitych młodych muzyków, o tyle Just Let Me Fly przyciąga uwagę kameralnością – to spotkanie wyłącznie wokalistki i kontrabasisty/gitarzysty basowego Damiana Kostki. Ten minimalny skład pozwala jeszcze mocniej wybrzmieć głębokiemu, ciepłemu głosowi Judyty, która po raz kolejny zachwyca swobodą i dojrzałością interpretacji.

Zbigniew Namysłowski - "Radio Sessions 1974-1995"

Zbigniew Namysłowski

Zbigniew Namysłowski GROUP 1974 -75

Zbigniew Namysłowski - saks.altowy, wiolonczela
Wojciech Karolak - piano el.
Paweł Jarzębski - git. basowa
Janusz Muniak - saksofony, flet (1974)
Czesław Bartkowski - perkusja (1974)
Tomasz Szukalski - saks. tenorowy (1975)
Kazimierz Jonkisz - perkusja (1975)
Jerzy Bartz - perkusjonalia (1975)

Zbigniew Namysłowski QUARTET 1992

Zbigniew Namysłowski - saksofony
Leszek Możdżer - fortepian
Zbigniew Wegehaupt - kontrabas
Cezary Konrad - perkusja

Zbigniew Namysłowski QUINTET 1995

Skład z 1992 plus Piotr Wojtasik - trąbka

Album "Radio Sessions 1974-1995"

Wydawca: Agencja Muzyczna Polskiego Radia (2023)

Tekst: Piotr Banasiak

Fantastic Swimmers - "ISNY"

Fantastic Swimmers

Julija Šaviel – organy (2-6, 8),
Viktar Siamaška – organy (1, 7, 9), melodie chóralne,
Kanstancin Jaśkoŭ – aranżacja,
chór „Huk Cišy” pod batutą Pawła Sapota

"ISNY"

wyd. 2026

Tekst: Szymon Stępnik

Zespół Fantastic Swimmers to awangardowa grupa jazzowa pochodząca z Białorusi, która za każdym razem tworzy zaskakujące nagrania i poszukuje nowych dźwięków. Jest to muzyka trudna, wymagająca skupienia i zdecydowanie niebędąca typowym „jazzem samochodowym” do umilania czasu w podróży. „ISNY” to moje drugie zetknięcie z tym zespołem. Pierwszym było wydawnictwo o nazwie „Bonaventura”, które zapamiętałem głównie ze względu na fenomenalną grę Piotra Dąbrowskiego na bębnach. Recenzowana płyta niewątpliwie trzyma poziom poprzedniczki, ale czuć tu pewne ograniczenie instrumentarium i brak perkusyjnych ozdobników, które tak bardzo spodobały mi się w poprzednim nagraniu.

Confusion Project – "Identity"

Confusion Project

Michał Ciesielski – fortepian
Piotr Gierszewski – gitara basowa
Adam Golicki – perkusja

Tytuł płyty: "Identity"

Wydawca: Dot Time Records (2026)

Autor tekstu: Mateusz Chorążewicz

Różnej maści projekty około-jazzowe czerpiące z polskiego folkloru mają się całkiem dobrze. Po „Masovian Mantra" Michała Barańskiego czy Into the Roots Piotra Damasiewicza na tapetę trafia teraz Confusion Project z albumem „Identity". Nie ukrywam, że do kolejnych wcieleń tego nurtu podchodzę już z pewną rezerwą - część z nich zrobiła się dość wtórna, jakby powstawała głównie dlatego, że akurat taka panuje moda (od razu zaznaczam: nie mam tu na myśli wymienionych wyżej płyt, bo te akurat bronią się bez trudu). Tym razem jednak byłem jakoś dziwnie spokojny. Znam dotychczasowe dokonania Confusion Project i sznyt kompozytorski Michała Ciesielskiego, który podpisał wszystkie utwory na krążku, więc o efekt końcowy specjalnie się nie obawiałem.

Irek Wojtczak Tentet - "Suita Parzęczewska"

Irek Wojtczak Tentet

Irek Wojtczak - saks. sopranowy, klarnet basowy
Tomasz Dąbrowski - trąbka
Emil Miszk - trąbka
Tomasz Ziętek - trąbka
Piotr Chęcki - saks. tenorowy
Michał Ciesielski - saks. sopranowy
Piotr Mania - fortepian
Paweł Niewiadomski - puzon
Adam Żuchowski - kontrabas
Krzysztof Szmańda - perkusja

Album "Suita Parzęczewska" (2023)

Link do muzyki na Bandcamp

Tekst: Piotr Banasiak

Ta recenzja powinna ukazać się już dawno. Przecież "Suita" była dodatkiem do numeru JAZZ Forum w marcu 2023! .

Niestety… praca, praca, przygoda w stacji RadioJAZZ.FM... no i to półtora roku ciężkiej harówy aktorskiej jako hoplita na planie zdjęciowym "Odysei"...

Niemniej - udało się.

Sneaky Jesus - "for better future"

Sneaky Jesus

Michał Wdowikowski - perkusja, instrumenty perkusyjne, kompozycje (1, 4, 6)
Franciszek Pospieszalski - kontrabas
Matylda Gerber - saksofon altowy i tenorowy, kompozycje (1, 4, 5, 6)
Maciej Forreiter - gitara elektryczna, efekty, syntezator, kompozycje (1-4, 6-8)
Beniamin Łasiewicki - kompozycje (1, 4, 6)

Album's title: for better future

Label: AudioCave (2026)

Album's link on Bandcamp

Review author: Viačeslavas Gliožeris

The quartet from Wroclaw plays yass – Poland’s very own crossover genre of music, mixing free jazz, improvisational music, progressive rock from the 80s, and theatrical atmosphere. Just Sneaky Jesus' yass doesn't come from Bydgoszcz in 1990, if you understand what I mean... It originates in the second decade of a new Millennium - a very different post-liberal universe where the world's most powerful country is ruled by a person who comes from the same country's caricature of the 90s, and people are much closer to their mobile devices than to their closest relatives and best friends. People don’t like having children anymore; in many cases, they prefer owning small dogs…

Niechęć - “2025”

Niechęć 

Michał Załęski – instrumenty klawiszowe (fortepian, Rhodes, Prophet, Nord Stage, lap steel)
Rafał Błaszczak – gitara
Maciej Szczepański – gitara basowa
Alex Clov – saksofon tenorowy i barytonowy
Dominik „Dodos” Mokrzewski – perkusja

Tytuł płyty: “2025”

Wydawca: S.P. Records (2026)

Autor recenzji: Jakub Sokołowski

Link do muzyki na Bandcamp

Wszystko zaczyna się tu niemal romantycznie.

Wygięte w pół ciało Alexa Clova szuka swobody, przestrzeni do gestu. Pozy, jakby pragnął zaczerpnąć z jakiejś pełni.

Jego saksofon płynie lekko. Bez fizycznego oporu, jaki zwykle stawia ten instrument. Jest fuzz, przester, strzelistość, natężenie sprzężeń.

W tym koncertowym nagraniu Niechęci zdaje się nie być wąskiej szczeliny, do której nie wdarłby się dźwięk.

Mazzoll Burnos Zieniawa - "Bromberger Strasse"

Mazzoll Burnos Zieniawa

Jerzy Mazzoll - klarnet basowy, metal klarnet
Szymon Burnos - keyboard, elektronika, nagrania terenowe
Liliana Zieniawa - perkusja

Album: "Bromberger Strasse"

Wydawca: Mazzoleum (2026)

Tekst: Piotr Banasiak

Polish Jazz Editor's Choice

Zaprawdę powiadam Wam – być może Album Roku.

Ale po kolei.

Andre Bachleda – „Climate Change”

Andre Bachleda 

Muzycy:
Andre Bachleda – gitara, śpiew, kompozycje
Mateusz Pałka – fortepian, fortepian elektryczny
Maciej Ślusarczyk – saksofony
Alan Wykpisz – kontrabas, gitara basowa
Grzegorz Pałka – perkusja

Tytuł albumu: „Climate Change”

Wydawca: SJRecords / AB Prod., 2026

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

Andre Bachleda mówił kiedyś, że gra po prostu to, co mu „gra w sercu”. Dodawał, że nie chce naśladować i skupia się na własnym stylu. Na „Climate Change” tym językiem staje się przede wszystkim jazz.

Piotr Schmidt - "Komeda's Songs Without Words"

Piotr Schmidt

Piotr Schmidt - trąbka
Grzech Piotrowski - saksofon
Mimo Cinelu - instr. perkusyjne
Paweł Tomaszewski - fortepian
Michał Barański - kontrabas
Sebastian Kuchczyński - perkusja

Album: "Komeda's Songs Without Words"

Wydawca: SJ Records (2026)

Tekst: Piotr Banasiak

Cytując Pana Premiera: Pan Piotr Schmidt – wiadomo – postać znana. Dorobek już pokaźny, w jednych budzący podziw i szacunek, w innych – nieco odmienne uczucia.

Leszek Kułakowski Trio - "Chlusty"

Leszek Kułakowski Trio

Leszek Kułakowski – kompozycja, fortepian
Tomasz Sowiński – perkusja
Piotr Kułakowski – kontrabas

Tytuł albumu: "Chlusty"

Wydawca: Soliton (2025)

Tekst: Viačeslavas Gliožeris

Tłumaczenie: Kasia Sidor

Link do muzyki na YouTube

English version

Żyjemy teraz w najszybciej zmieniającym się okresie w historii cywilizacji. Zawsze lubiłem zmiany. W latach 80. wydawało się, że życie utknęło w miejscu; całkowicie brakowało świeżego powietrza. Marzyliśmy o zmianie. Lata 90. przyniosły własne dramaty, kiedy nowy świat społeczno-polityczny zmiatał ten stary. Nowe tysiąclecie eksplodowało zmianami technologicznymi, budując świat, w którym krok po kroku straciliśmy kontrolę nad zachodzącymi procesami. Aż pewnego dnia obudziliśmy się w społeczeństwie postindustrialnym i postliberalnym, gdzie wartości nie znaczą nic, a zysk jest wszystkim. Zupełnie odwrotnie niż to, co głosiliśmy, kiedy zaczynały się te zmiany. Dokładnie tak samo jak wieki temu, gdy to, co zaczęło się jako rewolucja francuska, skończyło się rządami cesarza Napoleona. Nic nowego, prawda?

Orkiestra Jazzowa Akademii Muzycznej w Łodzi, Anna Rybacka, Piotr Scholz, Karolina Cegłowska - "Sidła"

Orkiestra Jazzowa Akademii Muzycznej w Łodzi, Anna Rybacka, Piotr Scholz, Karolina Cegłowska 

Jazz Orchestra Akademii Muzycznej w Łodzi:
Milena Handszu – saksofon sopranowy
Maciej Woźnica – saksofon altowy, saksofon sopranowy
Bogdan Ganziuk – saksofon tenorowy
Julia Oleksa – saksofon barytonowy
Grzegorz Jakomulski – trąbka
Igor Wasiński – trąbka
Marcjanna Melerowicz – puzon
Tomasz Lepczak – gitara
Stanisław Szmigiero – fortepian
Szymon Jarzmus – gitara basowa
Jakub Kozłowski – perkusja

Piotr Scholz – dyrygent, kompozytor

Anna Rybacka – wokal I
Karolina Cegłowska – wokal II

Tytuł albumu: - "Sidła" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Wobec tej muzyki miałem dokładnie zero oczekiwań. Owszem, nazwisko Piotra Scholza mignęło mi kilka razy w ciągu ostatniej dekady, bo recenzowaliśmy pięć albumów z jego udziałem. Ale biorąc pod uwagę, że na blogu opisujemy około stu albumów rocznie z polskim jazzem i muzyką improwizowaną, a słuchamy ich dwu-, a czasem trzykrotnie więcej, przyznam, że nie poświęciłem tym płytom wystarczająco dużo uwagi.

Pamiętałem, że Piotr jest utalentowanym gitarzystą, a z czasem coraz mocniej zaznacza swoją obecność jako kompozytor i dyrygent. Jeśli już jakieś nazwisko z tego projektu przykuło wcześniej moją uwagę, to Anna Rybacka – znana mi między innymi z krążków Synesthesii – której sztukę wokalną zawsze bardzo ceniłem.

Ale nic nie przygotowało mnie na szok po pierwszym odsłuchu tej muzyki.

Makowicz & Medyna – "New York Flavors"

Makowicz & Medyna

Adam Makowicz – fortepian
Krzysztof Medyna – saksofon tenorowy

Tytuł płyty: "New York Flavors"  

Wydawca: For Tune (2025)

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Link do muzyki na Bandcamp

24 listopada 2010, Polska Filharmonia Bałtycka w Gdańsku, koncert duetu Joshuy Redmana i Brada Mehldaua. Byłem niedługo po osiemnastce i jazz dopiero zaczynał mnie na dobre wciągać. Szedłem bez oczekiwań, ba, z lekkim powątpiewaniem – fortepian i saksofon, „pewnie będzie nudno". Wyszło dokładnie odwrotnie: tamten wieczór do dziś uznaję za najlepsze jazzowe dźwięki, jakie słyszałem na żywo. To on przypieczętował, że jazz potraktuję jednak na poważnie, a nie na żarty, ze studiami na akademii muzycznej włącznie.

Agata Kulis - "Liberty & Identity"

Agata Kulis 

Agata Kuliś – wokal
Adam Jarzmik – instrumenty klawiszowe
Maciej Nieć – gitara basowa
Filip Mozul – instrumenty perkusyjne
Jakub Łępa – saksofon
Michał Zwierniak – gitary

Tytuł: "Liberty & Identity"

Wydawca: SJ Records

Autor tekstu: Maciej Nowotny

Jak wskazuje Kuliś w jednym z wywiadów jej drugi album jest owocem tyleż lat spędzonych w Ameryce m.in. na studiach w Berklee College of Music (element wolności, czyli „liberty”), co powrotu do Polski (tu tożsamość, czyli tytułowa „identity”), gdzie artystka zamieszkała w Krakowie i podjęła się pracy edukatorki. Jeśli ta muzyka to jeden z pierwszych kroków Kuliś na naszej scenie muzycznej, to warto zadać pytanie: co Agata obiecuje wnieść do naszej muzyki jazzowej?

Błoto + Ion D - "Atmosfera"

Błoto + Ion D

Olaf Węgier (“OlafSaxx”) - saksofon tenorowy, saksofon sopranowy, syntezatory, perkusjonalia
Marcin Rak (“Cancer G”) - perkusja, automat perkusyjny
Paweł Stachowiak (“Wuja HZG”) - gitara basowa, syntezatory
Marek Pędziwiatr (“Latarnik”) - wurlitzer, syntezatory
Ion Dumitrescu (Ion D) - gitara elektryczna, syntezatory, automat perkusyjny

Tytuł albumu: "Atmosfera"

Wydawca: Astigmatic Records (2026)

Link do muzyki: https://bloto.bandcamp.com/album/atmosfera

Autorka tekstu: Kasia Sidor

Mroczny, zamglony wieczór. A jednak, pojawia się przebłysk światła i ciekawości, które prowadzą cię w głąb. Projekt, który jest współpracą Błota z rumuńskim Ion D, tworzy właśnie taką atmosferę. Atmosfera to płyta pełna nieparzystych rytmów, ambientowych dźwięków, elementów z techno i electro-house'u i basowych groove'ów.

Martyna Sabak - "Nic nie trzeba"

Martyna Sabak

Martyna Sabak – wokal
Adam Jarzmik – fortepian, aranżacje
Tymon Trąbczyński – kontrabas
Piotr Budniak – perkusja
Jakub Łępa – saksofon
Ignacy Wendt – trąbka
Michał Zwierniak – gitara
Kinga Moczydłowska, Katarzyna Motyka-Dziedzic, Adam Jarzmik, Martyna Sabak – chórki

Tytuł albumu: "Nic nie trzeba"

Wydawca: SJ Records

Tekst: Maciej Nowotny

"Nic nie trzeba" to album nagrany przez Magdalenę Sabak z towarzyszeniem naprawdę dobrych muzyków, dzięki którym w najlepszych momentach ta muzyka przypomina trochę uwielbiane przeze mnie płyty Gretchen Parlato.

Łukasz Borowicki - "Everywhen"

Łukasz Borowicki

Łukasz Borowicki - gitara akustyczna

Tytuł albumu: "Everywhen"

Tekst: Maciej Nowotny

Link do albumu na You Tube

Angielskie słowo "Everywhen" nie jest właściwie używane w języku potocznym, chociaż pojawia się niekiedy w kontekstach literackich. Kiedy zauważyłem je użyte jako tytuł najnowszego albumu gitarzysty Przemka Borowickiego było dla mnie jak nowe i od razu zachwyciło mnie swoim nie tylko pięknem, ale i potencjałem. I oczywiście zacząłem się zastanawiać jak je przetłumaczyć i co właściwie może ono oznaczać?

Antoni Gralak Quartet - "Cut up"

Antoni Gralak Quartet

Skład:

Antoni "Ziut" Gralak - trąbka, synth.
Adam Stodolski - Kontrabas
Tomasz Leś - gitara
Przemysław Borowiecki - perkusja

Tytuł: "Cut up"

Dzisiaj wieje silny wiatr. Przewraca strony tego dnia, w którym tak jak w dniach poprzednich i w następnych, na pewno dużo się będzie działo. Wojna na Ukrainie trwa już piąty rok. Trump rozwala NATO. Szaleje AI, która być może pozbawi miliony ludzi  pracy i sensu życia, nabijając kabzy kilku miliarderom. A w Polsce inteligenci (to dziś brzmi jak obelga) widzą już za horyzontem nową hordę barbarzyńców w postaci Konfederatów i Brauna. Ale jest w tym wszystkim błysk nadziei. Jest w tym wszystkim coś co trzyma przy życiu. Bezpieczne miejsce, w którym każdy może się znaleźć.

Marcin Masecki - "Bolerosy Y Masecki"

Marcin Masecki

Tytuł płyty: "Bolerosy Y Masecki" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

2 lata po nagranej w klasycznym jazzowym trio - z perkusistą Jurkiem Rogiewiczem i kontrabasistą Maxem Muchą - płycie "Boleros y más", utrzymanej w stylistyce muzyki latynoamerykańskiej, Masecki powrócił do tego repertuaru tylko w wykonaniu orkiestrowym i nagrał (oraz zaśpiewał!) muzykę na płytę "Bolerosy Y Masecki". Zmiany w składzie polegały konkretnie na dodaniu sekcji dętej, co przybliżyło muzykę do jej etnicznych korzeni i jednocześnie pozwoliło artyście spożytkować doświadczenia nabyte podczas współpracy w tym formacie w ramach Jazz Band Młynarski - Masecki czy jeszcze wcześniej w rewelacyjnym Profesjonalizmie.

Beata Przybytek – „Ja tu tylko śpiewam”

Beata Przybytek

Muzycy: Beata Przybytek – śpiew, chórki
Tomasz Kałwak – produkcja, aranżacja, edycja, programowanie, instr. klawiszowe, fortepian, Hammond
Bogusław Kaczmar – fortepian, instr. klawiszowe
Damian Kurasz – gitary, ukulele
Adam Kowalewski – kontrabas, gitara basowa
Tomasz Machański – perkusja

Gościnnie:
Paulinho Garcia – gitara [6]
Marek Podkowa – saksofon tenorowy [9]
Paweł Tomaszewski – Hammond [4]

Tytuł albumu: „Ja tu tylko śpiewam”

Wydawca: SJ Records (Premiera 14 czerwca 2025 r.)

Tekst: Maciej Nowotny

Na stronie wydawcy płyty SJ Records znajdujemy taka informację: 

„Ja tu tylko śpiewam” to muzyczna mozaika nastrojów, w której dźwięk splata się ze słowem, a jazzowe korzenie przenikają się z bluesem, soulem, R’n’B, funky i muzyką latynoską.

I rzeczywiście płyta mile zaskakuje oprawą muzyczną, nie tylko sięgającą do różnorodnych muzycznych stylistyk, ale też zagraną przez zestaw wybitnych instrumentalistów, którzy opanowali niemal zapomnianą dzisiaj sztukę "nienachalnego akompaniamentu". A jednak ich słychać! Przypomina się tutaj Tommy Flanagan wspierający na fortepianie Ellę Fitzgerald. Stara szkoła, ale jak dobra. 

Adam Bałdych i Agnieszka Budzyńska-Bennett - "Laeta mundus"

Adam Bałdych i Agnieszka Budzyńska-Bennett 

Tytuł Albumu: "Laeta mundus"

Wydanie: Anaklasis (2024)

Autor recenzji: Marcin Kaleta

Tej pozycji przeoczyć czy zlekceważyć nie wolno.

Podobne apele zapewne na niewiele się zdadzą. Wątpię, by album, który niniejszym omawiam, był skazany na tzw. komercyjny sukces. Wydany w 2024 przez prestiżową wytwórnię ANAKLASIS w serii “Revisions”, jest skierowany raczej do koneserów lub “słuchaczy o duszy eksploratora” niż do przeciętnego odbiorcy jazzu. Z kilku jednak powodów zasługuje na poszanowanie, dlatego powtórzę: tej pozycji przeoczyć czy zlekceważyć nie wolno.

Omasta - "Jazz Report from the Hood"

Omasta

Paweł Kowalik - trąbka
Antoni Blumhoff - flet, saksofon sopranowy
Bruno Sikorski - fortepian
Wojciech Roman - gitara basowa
Nikodem Wikieł – perkusja

Tytuł: "Jazz Report from the Hood"

wydawnictwo: Astigmatic Records (2025)

Link do muzyki na Bandcamp

Tekst: Kasia Sidor

Brzmienia zanurzone w klimatach hip hopu, a zarazem wywodzące się z jazzowej tradycji i improwizacji. Ta dwudzielność tworzy niezwykłe doświadczenie połączenia obu kultur muzycznych i skłania do refleksji po odsłuchu. Czym właściwie jest jazz? Czy da się wyznaczyć granice tego gatunku?

DBD Trio - "Utopia"

DBD Trio

Mateusz Dymek (piano)
Piotr Bober (kontrabas)
Dominik Drapikowski (perkusja)

Tytuł albumu: "Utopia"

Wydawca: Soliton (2024)

Tekst: Maciej Nowotny

Link do muzyki: you tube playlist

Angielski polityk i pisarz Thomas Moore, żyjący w XVI wieku, stworzył pojęcie Utopii, aby opisać krainę szczęśliwą, zamieszkaną przez ludzi idealnych i rządzoną przez najlepszych. W jego pismach Utopia była wyspą pływającą gdzieś na oceanie czyli znajdującą się nigdzie. Jednak jak zauważył Alfred Jarry w swojej słynnej sztuce teatralnej "Ubu Królem" właściwie "nigdzie" może równie  dobrze oznaczać "w Polsce", bo to przecież kraj hen hen za górami i tam wszystko może się zdarzyć. Ale konkretnie - zapytajmy - gdzie w Polsce? Doprecyzujmy Moora i Jarreye'go geolokalizacje i umieśćmy pinezkę w Rzeszowie. Dlaczego tam, tego dowiedzą się Państwo w następnym akapicie.

Emma Rawicz - "Inkyra"

Emma Rawicz

Emma Rawicz - tenor & soprano saxophones
Gareth Lockrane - flute, alto flute, bass flute, piccolo
David Preston - guitar
Scottie Thompson - Rhodes, piano, Prophet
Kevin Glasgow - electric bass
Jamie Murray - drums

Tytuł albumu: "Inkyra"

Wydany: ACT Music GmbH (data premiery: 31.10.2025)

Tekst: Paweł Ziemba

Link do muzyki na Bandcamp

Muzyka, która nie zna gatunkowych paszportów.
O naturze jazzu i nowym głosie Emmy Rawicz.

W świecie zdominowanym przez algorytmy, playlisty do prasowania i cyfrową powtarzalność jazz pozostaje jedną z ostatnich przestrzeni prawdziwej wolności — choć niektórzy jego ortodoksyjni strażnicy najchętniej zamknęliby go w formalinie.

Franciszek Raczkowski - "Ocean"

Franciszek Raczkowski

Franciszek Raczkowski – Yamaha C3 piano

Album's title: "Ocean"

Label: self-released (2026)

Link to music on Bandcamp

Review author: Viačeslavas Gliožeris

The world is full of piano solo albums – and all listeners are divided into those who love them all as a separate genre (a smaller part) and others, like me, who have mixed feelings. The reason is quite simple. Nearly every more or less renowned jazz piano player has recorded a piano solo album at least once in his life (not all of them are released, though). As a result, we have a monstrous amount of such recordings, which often offer quality, but... quite boring listening. Predictability, sameness... call it as you like – there are not many really original solo jazz piano releases around. Keith Jarrett's “The Köln Concert” success and the imitators' wave that followed made the situation even worse.

TCQ - "It's Not a Fake, It's a Replica"

TCQ

Tomasz Chyła – violin

Emil Miszk – trumpet
Krzysztof Hadrych – guitar
Konrad Żołnierek – electric bass
Sławek Koryzno – drums, congas

Tytuł płyty: "It's Not a Fake, It's a Replica"

Wydawca: Alpaka  Records

Link do muzyki

Tekst: Maciej Nowotny

Polish Jazz Editor's Choice

Najnowsza płyta kwintetu robi dokładnie to, czego spodziewamy się po najwyższej jakości jazzie: zaskakuje, jednocześnie zachowując ciągłość artystycznej ewolucji jednego z najciekawszych jazzowych polskich combo. Zacznijmy zatem najpierw od tej "ciągłości", aby potem przejść do tego, co tygryski lubią najbardziej czyli niespodzianki, świeżości i zdziwienia, bez których nie ma jazzu.

Eli Bennett Quartet – “Breakthrough: Live in Poland”

Eli Bennett Quartet 

Eli Bennett – saksofon tenorowy
Paweł Tomaszewski – fortepian
Robert Kubiszyn – kontrabas
Paweł Dobrowolski – perkusja

Tytuł płyty: "Breakthrough: Live in Poland"

Wydawca: SJRecords

Link do muzyki: You Tube

Premiera: 23 maja 2026

Materiał: utwory live z koncertu Eli Bennett Quartet zarejestrowanego podczas festiwalu Jazz w Ruinach 2024 w Gliwicach

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

Po przesłuchaniu „Breakthrough: Live in Poland” zainteresowała mnie nie tylko sama muzyka, ale też to, jak doszło do tego spotkania. Nie wiem, kto dokładnie połączył tych muzyków: festiwal, wydawca, wcześniejsze kontakty, dobra intuicja organizatorów. Wiem natomiast, że na płycie słychać, iż nie jest to przypadkowe zestawienie.

Eli Bennett nie jest w Polsce nazwiskiem dość dobrze znanym, ale przyjechał tutaj z konkretnym dorobkiem: jako saksofonista jazzowy, kompozytor filmowy i muzyk mający za sobą doświadczenie dużych scen. Po drugiej stronie są Paweł Tomaszewski, Robert Kubiszyn i Paweł Dobrowolski, czyli muzycy, których nie trzeba traktować jako „polskiej sekcji” dopisanej do zagranicznego lidera. Każdy z nich wnosi do tego składu własne doświadczenie i sposób myślenia o zespole.

Horntet - "Direct Message"

Horntet

Bartłomiej Leśniak – fortepian
Robert Wypasek – saksofon tenorowy i sopranowy
Szymon Ziółkowski – saksofon altowy i sopranowy
Mikołaj Sikora – kontrabas
Piotr Przewoźniak – perkusja

Tytuł: "Direct Message"

Wydawnictwo: For Tune (2025)

Link do muzyki na Bandcamp

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Płytę otwiera monumentalny utwór zagrany częściowo rubato. To wejście mówi sporo o całej płycie – będzie intensywnie, gęsto i bez specjalnego oglądania się za siebie. Panowie rzadko kiedy puszczają nogę z gazu. Muzyka jest zdecydowana i od początku nastawiona na dużą energię.

Generalnie mamy tu do czynienia z albumem około-mainstreamowym, choć nie jest to określenie wyczerpujące. Słychać inspiracje Coltrane’em z okresu „A Love Supreme”, ale także Albertem Aylerem i różnymi odmianami bardziej otwartego, free-jazzowego grania z lat 60. Momentami pojawiają się również skojarzenia z późnym okresem Jazz Messengers.

New Bone - "Sorrow"

New Bone

Tomasz Kudyk – trąbka, skrzydłówka
Marcin Konieczkowicz – saksofon altowy
Dominik Wania – fortepian
Maciej Adamczak – kontrabas
Dawid Fortuna – perkusja

gościnnie:
Zuzanna Baum – śpiew (3,8)
Jan Piwowarczyk – śpiew (3,8)

Tytuł: "Sorrow" 

Wydawca: CM Records (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Link do muzyki: https://youtu.be/-yvM1cOCuhs?si=Xl0f-qp6zkfYqKO-

New Bone to zespół istniejący niemal trzydzieści lat, który nagrał i właśnie wydał swój 7 krążek. Zanim popędzimy z tekstem dalej warto chwilę się zatrzymać chwilę i docenić ile pasji, konsekwencji i - nie bójmy się tego stwierdzenia - przychylności opatrzności, potrzeba by coś prowadzić tyle lat. Warto docenić te trwanie w tym świecie, w którym wszystko tak szybko się zmienia, najczęściej niestety na gorsze. W tym sensie New Bone to ewenement, szczególnie że w tym długim okresie skład zmieniał się niewiele. Oczywiście zawsze obecny był w nim grający na trąbce i skrzydłówce Tomasz Kudyk, spiritus movens projektu, który niezmiennie potrafił przyciągnąć do niego wybitnych muzyków. Na siódmej w dyskografii zespołu płycie towarzyszą mu dobrze znani z poprzednich nagrań: Dominik Wania na fortepianie, Maciej Adamczak na kontrabasie oraz Dawid Fortuna na perkusji. Te nazwiska mówią same za siebie. Ale jest i nowa postać, to Marcin Konieczkowicz grający na saksofonie altowym. Ponadto w dwóch utworach pojawiają się wokaliści - czy nie po raz pierwszy w dziejach zespołu? - Zuzanna Baum oraz Jan Piwowarczyk.

Adam Jarzmik Quintet – “A Piece of a New Day”

Adam Jarzmik Quintet 

Muzycy:
Adam Jarzmik – fortepian, kompozycje
Jakub Łępa – saksofon
Marcin Elszkowski – trąbka
Tymon Trąbczyński – kontrabas
Piotr Budniak – perkusja

Tytuł płyty: "A Piece of a New Day"

Wydawca: SJRecords

Premiera: 15 maja 2026

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

Link do muzyki

„A Piece of a New Day” można byłoby opisać bardzo prosto: pandemia, wojna za wschodnią granicą, narodziny dziecka, osobisty przełom. Wszystko to pojawia się w materiałach towarzyszących płycie i ustawia słuchacza wobec konkretnych zdarzeń. Sam Adam Jarzmik pisze o kompozycjach powstałych w czasie napięć, skrajnych emocji i narodzin syna, a także o płycie jako zapisie osobistej drogi.

Ale najciekawsze w tym albumie jest chyba coś innego. Nie to, że układa się w opowieść od jednego wydarzenia do drugiego, lecz to, że takiego porządku właściwie nie ma. Każdy nowy dzień składa się z fragmentów, które nie muszą do siebie pasować. Obok wojny może pojawić się narodzenie dziecka. Obok zmęczenia – czekanie na piątek. Obok snu – zwykła nocna aktywność. Zdarzenia nie ustawiają się w kolejce. Po prostu dzieją się tego samego dnia.

Sviniarski - "Orchestra"

Sviniarski 

Muzycy:
Maciej Świniarski - vocals, guitar
Magda Kuraś - vocals
Alan Kapołka - drums
Alicja Sobstyl - vocals
Szymon Zalewski - double bass
Michał Jan Ciesielski - saxophone
Krzysztof Hadrych - guitar
Adam Skorczewski - trumpet
Małgorzata Priebe - vocals
Małgorzata Oleszczuk - vocals
Weronika Kulpa - cello
Ola Szymańska - violin
Jakub Janoszek - piano

Tytuł albumu: "Orchestra"

Wydawca - Alpaka Records 

Data premiery: 16 maja 2025

Autor recenzji: Jakub Sokołowski  

Link do muzyki: https://alpakarecords.bandcamp.com/album/orchestra

Zaczyna się od ściany dźwięku. Gęstej, przesterowanej, niemal brudnej, w tle której odbijają się echa eterycznie brzmiących zaśpiewów. Jest więc intensywnie, z dużą zawartością dźwięku w dźwięku. Mimo kontrolowanej dzikości, brzmi to miękko, a dźwięk ma przyjemną i gładką fakturę.

To tu między innymi słychać inspiracje post-rockiem z Japonii, o których wspominają twórcy w opisie płyty. Zwiększona dawka patosu na tym etapie póki co nie przeszkadza. Ale czuć, że ewidentnie powzięto tu niemały zamiar.

Loom TM - "In A Convex Mirror"

Loom TM

tadd (Tadeusz Szmigiel): soprano saxophone, voice, fx
maot (Marek Otwinowski): acoustic fretless bass, daxophone, sound objects

Album's title: "In A Convex Mirror"

Label: Loom TM & Authors (2025)

album's link: https://loomtm.bandcamp.com/album/in-a-convex-mirror

Review author: Viačeslavas Gliožeris

Polish Jazz Focus On Debut

Don't be fooled by the name – Loom TM is not a rapper from the nineties (like Master P, Jay Z, LL Cool J, or The Notorious B.I.G.). Loom TM is the electro-acoustic duo from Poznań, consisting of two professional musicians, composers, improvisers, and sound artists – reed player Tadeusz Szmigiel (tadd) and acoustic bassist Marek Otwinowski (maot). What is expected, they don't play hip-hop; they play aerial free improvisations.

Szymon Zawodny Quintet - "Defragmentation of Mind"

Szymon Zawodny Quintet

Szymon Zawodny – saksofon altowy, flet
Szymon Kowalik – saksofon tenorowy i sopranowy
Dominik Kisiel – piano
Konrad Żołnierek – kontrabas
Mikołaj Stańko – perkusja
Maciej Świniarski – wokal (1, 8)

Tytuł płyty: "Defragmentation of Mind" 

Wydawca: Soliton

premiera: 27 marca 2026 

Tekst: Marcin Gwiazda

Miałem duży opór, żeby zabrać się do pisania tej recenzji.

To nie był łatwy tydzień — dużo chaosu, mało skupienia, a do sztuki nie powinno się podchodzić po macoszemu.

Kiedy zrozumiałem, że pisanie recenzji to poważna sprawa, łatwiej nie było. Na szczęście materiał, który dostałem, sam zdefragmentował moje wymyślone przeszkody i poprowadził mnie w świat Szymona.

Syndyba - "Syndyba"

Syndyba

Miłosz Bazarnik – fortepian, Roland Juno106S
Łukasz Giergiel – perkusja

Tytuł: "Syndyba" 

Premiera: 18 października 2024

Link do muzyki: https://syndyba.bandcamp.com/album/syndyba

Autor: Maciej Nowotny

"Syndyba" - tytył płyty - to wg informacji znalezionej na bandcampie "słowo wykrzykiwane przez mojego ówczesnego dwuletniego syna, Stanisława, jako wyraz nieokiełznanej radości i szczęścia. Jednocześnie dające uwolnienie emocji i ukojenie". Niestety z tej informacji nie dowiadujemy się o czyim synie mowa, bo przecież za nagranie muzyki na tej płycie odpowiedzialny jest duet: Miłosz Bazarnik grający na fortepianie i syntetyzatorze i Łukasz Giergiel na perkusji. Obu Panów miałem okazję słuchać już wiele lat temu na przykład przy okazji nagranej w kwintecie muzyki na albumie "New Market", którą pięknie zrecenzował mój niestety już nie piszący kolega Jędrek Janicki.

Klara Cloud & Vultures - "Baroque"

Klara Cloud & The Vultures

Klara Cloud - wokal
Mateusz Smoczyński - skrzypce
Mateusz Gawęda - fortepian
Piotr Budniak - perkusja
Adam Tadel - kontrabas

Bartosz Dworak - skrzypce (11)

Tytuł albumu: "Baroque"

Wydawca: Double Moon Records (dystrybutor płyty w Polsce)

Premiera: 30 stycznia 2026

Tekst:  Maciej Nowotny

W ramach serii Jazz Po Polsku w klubie Jassmine 15 marca tego roku 2026 odbył się kolejny koncert Warsaw Live Sessions z udziałem wokalistki Klary Cloud i towarzyszącego jej kwartetu o nieco jajcarskiej nazwie The Vultures ("Sępy"?). Tego wieczoru i  ja zasiadłem na pluszowych, acz bardzo niewygodnych kanapach, ulubionego miejsca warszawskiej burżuazji, by sycić oczy widokiem poprawionych silikonem ust, biustów i pośladków, łapać nozdrzami zapach wykwintnych potraw i wyśmienitych win, na które mnie nie stać, wszystko to w oczekiwaniu na ucztę dla moich uszu.

Ludzie z Vełny – „Śmierć Poety”

Ludzie z Vełny 

Dorota Nowak – sopran
Joanna Czapińska – fortepian
Mateusz Szwankowski – klarnety, sound design
Tomasz Gluska – trąbki
Michał Edgar Kot – altówka
Rafał Gorzycki – perkusja, elektronika

Tytuł płyty: "Ludzie z Vełny i Śmierć Poety"

Wydawca: Rafał Gorzycki Bandcamp, 2025

album wydany 12 grudnia 2025 roku

Materiał: pięć utworów opartych na partyturach graficznych, zamówionych dla zespołu Ludzie z Vełny w ramach projektu Fundacji Polskiej Muzyki Kameralnej ART MINTAKA; nagrania zarejestrowano 29 i 30 maja 2025 roku w Sali Koncertowej Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy; premiery internetowe odbywały się od 25 do 29 czerwca 2025 roku

Realizacja: Kamil Kęska – sound engineer; 

Kuba Zalewski, Daniel Le Hai – video i video editing

Autorzy kompozycji:

Aleksander Kościów – Horizomeny i Słowidoki
Artur Zagajewski – Finstre, schwarze Riesenfalter töteten der Sonne Glanz
Rafał Gorzycki – Śmierć Poety
Marta Śniady – Brain Activity
Aleksander Nowak – Szedłem

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

„Śmierć Poety” to płyta, którą łatwo byłoby opisać zbyt szybko: album z partyturami graficznymi, projekt zespołu wykonującego polską muzykę współczesną, pięć utworów zamówionych dla Ludzi z Vełny przez Fundację ART MINTAKA. Wszystko to prawda. Tyle że z takiego opisu niewiele jeszcze wynika.

Kosmonauci – “Brudna – Bielizna”

Kosmonauci

Saksofon - Miłosz Pieczonka,
Bass - Bartłomiej Lucjan
Wibrafon - Tymon Kosma
Perkusja - Jan Pieniążek

Tytuł: “Brudna – Bielizna”

Wydawnictwo : U Jazz Me, UJM 010

Data premiery: 03/04/2026

Tekst: Paweł Ziemba

 

„Czy muzyka potrzebuje jeszcze jazzu – tak jak nauka potrzebuje filozofii?

A może odpowiedź brzmi po prostu: nie wiem?”

To pytanie, wypowiedziane gdzieś na granicy żartu i powagi na początku albumu „Brudna-Bielizna” zespołu Kosmonauci, zostaje ze mną na dłużej niż pierwsze dźwięki. Nie dlatego, że domaga się odpowiedzi – przeciwnie, dlatego że ją zawiesza.

Joachim Mencel - "Etno Machina"

Joachim Mencel

Joachim Mencel - lira korbowa

Tytuł płyty: "Etno Machina"

Premiera: 27 marzec 2026

Tekst: Maciej Nowotny

Link do muzyki: https://joachimmencel.bandcamp.com/album/etno-machina

Polish Jazz Editor's Choice

Muzyka. Z chaosu tworzy porządek. To dlatego, przy narodzinach instrumentów obecni byli bogowie. Weźmy lirę. Wg greckich mitów pierwszą wykonał Hermes zabijając groźnego żółwia, którego skorupa posłużyła jako pudło rezonansowe, a wysuszone jelita jako struny. Ostatecznie lira znalazła się na stałe w rękach Apollona, jednego z najważniejszych bogów olimpijskich - tak, tak - tych bogów którym wg starożytnych Hellenów zawdzięczamy pokonanie tytanów, gigantów i w ogóle wszelkich potworów. I zaprowadzenie na świecie harmonii. Może nie na zawsze, bo się okazało, że sami ludzie potrafią te potwory całkiem nieźle zastąpić.

Dorota Piotrowska & Sound Circle – "Voices of Human Consciousness"

Dorota Piotrowska & Sound Circle 

Dorota Piotrowska – perkusja, instrumenty perkusyjne (1,4,6,7,9), oklaski (3)
Greg Osby – saksofon altowy (1-3,5-8)
Hildegunn Øiseth – trąbka (1-3,5,6,8), bukkehorn (4,7,9,10)
Tarek Yamani – fortepian (1-3,5-10)
Ameen Saleem – kontrabas
Bárbaro Crespo „Machito” – kongi (1,3,6-8), udu (4), głos (7)

Gościnnie:
Sanem Kalfa – głos (1,6,9), śpiew (10)
Leszek Możdżer – fortepian (4)
Marlena Grodzicka-Myślak – altówka (9,10)
Jakub Myślak – wiolonczela (9,10)

Tytuł albumu: "Voices of Human Consciousness"  

Wydawca: Inner Circle Music (2026)

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Polish Jazz Focus on Debut

Już sam skład osobowy albumu „Voices of Human Consciousness!” może budzić spore zainteresowanie. Dorota Piotrowska zaprosiła do współpracy muzyków z USA, Polski, Libanu, Kuby i Norwegii. Mamy więc do czynienia z projektem szeroko zakrojonym, międzynarodowym, a przy tym dość ambitnym w swoich założeniach. W materiałach prasowych czytamy, że liderce zależało na zabraniu słuchacza w podróż przez różne muzyczne światy: od norweskich fiordów, przez arabskie rytmy, polski liryzm, po kompozycje Grega Osby’ego mocno osadzone w tradycji jazzowej. Brzmi to jak opis, który bardzo łatwo mógłby skończyć się artystycznym miszmaszem. Na szczęście tak się nie dzieje, choć pewna niespójność między poszczególnymi utworami jest tu słyszalna właściwie od początku.

Judyta Pisarczyk Quartet – „Fickle”

Judyta Pisarczyk Quartet

Judyta Pisarczyk – wokal
Franciszek Raczkowski – fortepian
Alan Wykpisz – kontrabas
Grzegorz Pałka – perkusja

Tytuł albumu: „Fickle”

Wydawca: SJ Records

Data premiery: 24 kwietnia 2026

Tekst: Kasia Sidor

Lekkość i swoboda, a jednocześnie precyzja oraz improwizacja pełna energii najlepiej oddają klimat płyty "Fickle". Głos Judyty Pisarczyk prowadzi słuchacza przez doświadczenie zmienności, które sugeruje sam tytuł albumu. Jej ciepła barwa działa jak promień słońca wpadający przez okno po pochmurnym dniu, a precyzyjna intonacja i kontrola frazy wzmacniają wrażenie swobody, które pozostaje w pełni świadome. Pisarczyk zachowuje wyraźną autonomię muzyczną, łącząc tradycję swingu z niuansami estetyki współczesnego jazzu.

Piotr Komosiński, Jerzy Mazzoll - "Pory"

Piotr Komosiński, Jerzy Mazzoll

Piotr Komosiński - kompozycje, kontrabas, pianino, kalimba, grzechotka, elektronika
Jerzy Mazzoll - klarnet basowy, klarnet metalowy, klarnet hebanowy A

gościnnie:
Franciszek Komosiński - pianino (2, 3, 7, 9, 13)
Ulka Murawko - wibrafon (10)
Waldemar Knade - altówka (8)

Album: "Pory" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Polski jazz rozwija się nie tylko dzięki muzykom jazzowym, ale także dzięki ludziom przychodzącym z zewnątrz – z punka, alternatywy, folku, klasyki, elektroniki, nawet popu. Takie transfery są szansą dla jazzu na odnowienie języka, na uniknięcie pułapki petryfikacji, zamykania się w swoich ramach i zapatrzenia w chwalebną przeszłość. Jako przykłady można tu podać ostatnie płyty takich muzyków jak Maciej Gołyźniak, Waldemar Knade i właśnie Piotr Komosiński, o którym chcę opowiedzieć w tym tekście. Komosiński to basista, kompozytor, producent, obecny na naszej scenie już od 30 lat, który kilka lat temu zaczął zerkać na jazzową stronę mocy i albumem „Wietrzne historie” zdobył serca wielu jazzowych słuchaczy. W 2025 powrócił kolejną płytą zatytułowaną „Pory”, a tekst ten powstaje m.in. z powodu wydania tego krążka na winylu, a jazz na winylu to coś co tygryski lubią najbardziej, prawda?

Oscillate - "Pass The Passion"

Oscillate

Krzysztof Głuch – Rhodes Piano, Wurlitzer Piano, Nord Stage 3
Agnieszka Łapka – vocals, lyrics
Krzysztof Głuch Jr. – guitars
Maciej Kitajewski – bass, double bass
Przemysław Borowiecki – drums, perccusion

& guests:
Józef Skrzek – synth Moog (1)
Antoni Gralak – trumpet (1, 3, 6-8)
Aleksander Korecki – saxophones (3, 6-8), flute (2, 3, 8)
Bronisław Duży – trombone (3, 6-8), synth pad (3), wind section arr.
Henryk Gembalski – violin (3, 4, 7, 8)
Michał Kielak – harmonica (2)

Album's title: Pass The Passion

Label: For Tune (2025)

Review author: Viačeslavas Gliožeris

Polish Jazz Editor's Choice

Over a decade ago, a young, stylish, and ambitious Polish label, For Tune, started offering to the world a series of excellent creative jazz albums, containing the original recordings of domestic and international artists, including Anthony Braxton, William Parker, Mary Halvorson, Oles Brothers, Wojtek Mazolewski, and Waclaw Zimpel, among many others. The first few years of the label were prolific, and it was a time when we jazz listeners were waiting for every new release, expecting a smaller or bigger surprise. Then, For Tune (possibly under the pressure of ever-changing market tastes) switched towards a wider umbrella of genres, including world music, rock, classical, etc. Jazz lost exclusivity as a label's program; still, “Seria Magentowa” offers something for genre fans regularly.

Electric Stories - "Total Music Vol.1"

Electric Stories

Bogusław Raatz – gitara elektryczna, cyfrowy syntezator gitarowy, syntezator analogowy, smyczek elektryczny, fusion sitar, głos
Grant Calvin Weston – perkusja

Goście specjalni:
Grzegorz „Gre” Korybalski – gitara basowa (utwory 2, 6, 7, 8, 9, 10)
Steve Kindler – 9-strunowe skrzypce elektryczne (1, 3, 7)
Jakub Marszałek – trąbka, kornet (6, 7)
Jerzy Marszałek – puzon (6)
Wojciech Jachna – trąbka (10)
Krzysztof Majchrzak – gitara basowa (5)
Daniel Mackiewicz – instrumenty perkusyjne / perkusjonalia (2, 3, 4, 5, 6, 8, 9)
Dariusz Brzeziński – instrumenty klawiszowe / keyboard (2)
Adrian Raatz – gitara elektryczna (7, 8)

Tytuł: "Total Music Vol.1" 

Wydawca: RG records

Premiera: 20 luty 2026

Tekst: Maciej Nowotny

Bogusław Raatz to gitarzysta, kompozytor i aranżer chadzający własnymi drogami po obrzeżach naszej jazzrockowej sceny. Ale może właśnie niezależność artystyczna, jaką sobie wypracował – gdyż ma to szczęście, że nie żyje wyłącznie z muzyki – sprawia, że od lat dostarcza słuchaczom bardzo oryginalną i do niczego niepodobną muzykę. Po opisywanych w ostatnich latach na naszych łamach jego projektach poświęconych Witkacemu, tym razem już bez wsparcia filozoficznego, ale dalej celebruje obszar swojej wolności artystycznej, dopisując kolejny rozdział do współpracy z cenionym amerykańskim perkusistą Grantem Calvinem Westonem, swego czasu grającym z samym Ornettem Colemanem.

Cyryl Lewczuk - "Cactus Flower"

Cyryl Lewczuk

Cyryl Lewczuk – saksofon tenorowy
Jan Maciejowski – fortepian
Mateusz Lorenowicz – perkusja
Jan Dudek – kontrabas

Tytuł: "Cactus Flower" 

Wyd.: SJ Records (2025)

Tekst: Szymon Stępnik

Przyznam szczerze, że jeśli chodzi o botanikę, jestem kompletnym ignorantem.

Gdyby nie album Cyryla Lewczuka “Cactus Flower”, pewnie nigdy nie przyszłoby mi do głowy, że kaktus potrafi zakwitnąć. A jednak –  jego kwiaty bywają zaskakująco duże (często większe niż sam „pęd”) i pełne intensywnych kolorów: bieli, żółci, różu, czerwieni czy pomarańczu. “Cactus Flower” to także klasyczna komedia romantyczna z 1969 roku z brawurową rolą Ingrid Bergman, która – podobnie jak kwiat kaktusa –  z pozoru wydaje się chłodna i zdystansowana, a w rzeczywistości skrywa ogrom ciepła. Jak ten tytuł przekłada się na muzykę zawartą na najnowszym wydawnictwie zespołu Lewczuka?