Adam Golicki – “The Great Time”

Adam Golicki 

Grażyna Auguścik – wokal
Krzysztof Herdzin – fortepian / aranże
Gilad Atzmon – saksofon altowy i sopranowy
Piotr Lemańczyk – kontrabas
Rafał Sarnecki – gitara
Rafał Jackiewicz – saksofon
Adam Golicki – perkusja

Orkiestra: Polska Filharmonia Kameralna Sopot
Dyrygent: Szymon Morus

Tytuł albumu: “The Great Time”

Wydawnictwo: Afro Vibe (2025)

Tekst: Paweł Ziemba

Jak często zdarzają się Wam sytuacje, w których decydujecie się na jakiś krok bez wyraźnego przekonania, kierując się raczej ciekawością niż rozsądkiem? Życie bywa nieprzewidywalne — i całe szczęście, bo to właśnie takie niepewne decyzje nierzadko okazują się przełomowe. Otwierają nowe drzwi, a czasem nawet całe korytarze. Tak właśnie było ze mną, gdy sięgnąłem po najnowszą płytę Adama Golickiego. Towarzyszyło mi to samo, dobrze znane pytanie: w którą stronę tym razem poprowadzi swoją muzyczną opowieść?

Jacek Kochan & musiConspiracy – „Let Them Find”

Jacek Kochan & musiConspiracy

Jacek Kochan - dream cymbals, drums, all music and lyrics, arrangement, productionAdam Simmons - contra alto clarinet, baritone saxophone
Paul Butler - bass clarinet, clarinet, alto saxophone
Zoey Lamb- - bassoon, alto flute
Kuba Tybulczuk, Rune Hoste - baritone saxophone
Bartek Prucnal - soprano, alto, tenor saxophones
Petr Cancura, Tomek Pruchnicki, Kuba Skowroński - soprano saxophone, tenor saxophone
Guillaume Carpentier - tenor saxophone
Jean-Pierre Zanella, Orazio, Maugeri - alto saxophone
Leszek Wiśniowski - flute, alto flute
Tariq Amery - flute
Emilia Segato - oboe, english horn
Cyprian Baszyński - trumpet, muted trumpet
Sandrine Tremblay Benoit - trumpet
Rupert Bore - tuba, french horn
Dag Eilersten - alto trombone, bass trombone
Muhammad Abdul Al-Khabyyr, Mia Sasseville - trombone

musiCnonspiracy voicEnsemble:
Josh Lebofsky, Mary Rumi, Mario Szaban, Jacek Kochan, Ronda Smoletii, Jamal Dreew

Tytuł: „Let Them Find”

Wydawnictwo: Audio Cave (2025)

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Zdarzają się płyty, które już od pierwszych sekund dają do zrozumienia, że ich twórcom chodzi o coś więcej niż tylko kolejną pozycję w dyskografii. „Let Them Find” Jacka Kochana to właśnie ten przypadek – muzyka groovi przeokrutnie i robi to z taką swobodą, jakby cały ten ogromny, międzynarodowy skład był jednym organizmem oddychającym wspólnym pulsem. Prawdę mówiąc, początkowo miałem obawy, bo blisko pięćdziesięciu muzyków na jednym albumie łatwo mogłoby zakończyć się festiwalem przerostu formy nad treścią. Tutaj jednak absolutnie nic takiego nie występuje. Każdy dźwięk jest na swoim miejscu, a cała monumentalna konstrukcja sprawia wrażenie precyzyjnie zaplanowanej, choć jednocześnie pełnej ludzkiej energii.

Gniewomir Tomczyk - "Perpetus"

Gniewomir Tomczyk 

Gniewomir Tomczyk - perkusja, produkcja muzyczna
Mateusz Smoczyński - skrzypce
Krzysztof Lenczowski - wiolonczela
Jan Smoczyński - fortepian
Kuba Dworak - kontrabas
Kuba Kotowicz - wibrafon, dzwonki
Rafał Dubicki - trąbka, flugelhorn
Szymon Klekowicki - puzon, tuba
Jarek Kaczmarczyk - flet
Ewelina Hajda -marimba
Julianna Kamila Siedler-Smuga ksylofon, marimba

Album: "Perpetus"

Wydawca: Perpetus (2025)

Tekst: Robert Kozubal

Gniewomir Tomczyk to pierwszy muzyk na świecie, który konsekwentnie i na tak wysokim poziomie improwizuje ze sztuczną inteligencją (AI). Choć nie ma to bezpośredniego związku z konkretnymi nutami na tej płycie, sądzę, że definiuje jej autora. Tomczyk nie tylko używa AI, ale aktywnie prowadzi działalność popularyzującą ten mariaż technologii i sztuki. W ten sposób udowadnia, że zaawansowana technologia może być przyjacielem artysty, a nie konkurentem. To artysta, który w pojedynkę, a czasem wbrew własnemu środowisku, przesuwa granice muzyki. Nie mogłem zapomnieć o tym słuchając "Perpetus". Słuchałem albumu artysty świadomego, który - mam takie wrażenie - dobrze wiedział, jaki efekt chciał osiągnąć. Efekt: klasycznego innowatora.

Nene Heroine - "Mova"

Nene Heroine

Michał Zienkowski - gitara
Piotr Chęcki - saksofony, syntezator Roland Juno Ileś Tam
Tomasz Sadecki - bas, syntezator Moog
Sławek Koryzno - perkusja

Album: "Mova"

Wydawnictwo: Alpaka Records (2022)

Tekst: Piotr Banasiak

W życiu niejednego muzyka - a zwłaszcza muzyka jazzowego - może czasem nastąpić taki okres, w którym ww muzyk egzystuje głównie w oparciu o czekoladę gorzką oraz produkty ziołowe, choć niekoniecznie z tych oferowanych przez Herbapol. Ponadto w życiu niejednego polskiego muzyka średniego pokolenia pojawia się podejrzenie, że historia muzyki wcale nie zaczęła się od Radiohead. Powstaniu takiej sensacyjnej myśli może sprzyjać np. przypadkowe zetknięcie się z twórczością kapel takich, jak powiedzmy Żółw* albo Eksplozje Na Nieboskłonie*. Co więcej! Omawiany tu muzyk może niechcący natknąć się na ślad Legendarnych Różowych Kropek* albo Jastrzębiegowiatru*. Co więcej! Taka czekoladowoziołowa podróż poza drzwiami percepcji może naszego Artystę zaprowadzić hen, daleeeeeko w przeszłość, np. do Grupy 1860* albo nawet do Generatora Van der Graafa*!

Mateusz Rybicki — “Apokalypsis”

Mateusz Rybicki  

Mateusz Rybicki – klarnet, saksofon tenorowy
Katarzyna Klebba - skrzypce, viola
Piotr Damasiewicz - trąbka
Paweł Niewiadomski - puzon
Kamil Piotrowicz - fortepian
Zbigniew Kozera - kontrabas
Samuel Hall - perkusja, instrumenty perkusyjne

Tytuł albumu: “Apokalypsis”   

Wydawca: Audio Cave (2025)

Tekst: Marcin Kaleta

W moim przekonaniu nie istnieje niebezpieczniejszy tekst aniżeli Apokalipsa Janowa. Dokonuje się w niej obłaskawianie horroru zbawienia. Otóż katastrofę o kosmicznym rozmiarze jakoby usprawiedliwia konsolacja, w myśl której Nowe Jeruzalem zastąpi nasz ustawicznie marny świat (w optyce religijnej: vanitas vanitatum). Czyli wieczność podmieni doczesność, rajski totalizm — chaotyczną rzeczywistość. Każdy fanatyk czy radykał gotów przyklasnąć owej wizji, a nawet pokusić się o to, by ją pośpiesznie wypełnić, nie bacząc na ofiary. Dlatego chyba współcześnie nowotestamentowa księga prorocka nie wydaje się “popularna”; popularne najwyżej są motywy apokaliptyczne, stamtąd się wywodzące.

Dariusz Ziółek - "Still Got the Bass"

Dariusz Ziółek

Dariusz Ziółek - śpiew, gitara basowa, instr. klawiszowe

Tytuł albumu: "Still Got the Bass"

Wydawca: PPHU Moritz Marek Rożycki (2025)

Tekst recenzji: Maciej Nowotny

To chyba Słowacki jako pierwszy opisał nasz narodowy charakter słowami o „duszy anielskiej w czerepie rubasznym” i „pawiu narodów i papudze”. Cóż, stulecia mijają, ale kompleksy jakoś się nie zmieniają – diagnoza wieszcza równie trafnie opisuje psychologię współczesnych Polaków, muzyków jazzowych nie wyłączając.

Leszek Możdzer, Lars Danielsson, Zohar Fresco - “Beamo”

Leszek Możdzer, Lars Danielsson, Zohar Fresco

Leszek Możdzer 

Fazoli piano (A=440 Hz)
Steinway piano (A=432 Hz)
Østlind & Almquist piano (A=440 Hz strój dekafoniczny)
Sauter piano (A=440 Hz strój dekafoniczny)

Lars Danielsson – Double bass, Cello, Viola da Gamba ( strój dekafoniczny)

Zohar Fresco – Frame drum, Recussion, Voice

Album - “Beamo”

Wydawnictwo: ACT Music (2025)

Tekst: Paweł Ziemba

Polish Jazz Blog Editors' Choice

Są artyści, których twórczość nie potrzebuje chwytania się modnych etykiet czy też podążania ścieżkami, którymi wszyscy wędrują. Wystarczy, że na plakatach pojawią się ich nazwisko — i już wiadomo, że wydarzy się coś ciekawego. Leszek Możdżer, Lars Danielsson i Zohar Fresco należą właśnie do tej kategorii twórców, których obecność w projekcie działa jak magnes. Każdy z nich to muzyczna osobowość, razem tworzą jednak konfigurację, która od ponad 20 lat budzi zachwyt i ciekawość. To muzycy, którzy zbudowali wokół siebie aurę niepodrabialnej autentyczności. Bez względu na to, czy sięgają po nowe brzmienia, czy też powracają do rozpoznawalnych, charakterystycznych dla siebie motywów – ich muzyka zawsze przyciąga uwagę i wywołuje emocje.

O oddechu i czułym ocieraniu łez - felieton Macieja Nowotnego

Maciej Sikała Trio 

Maciej Sikała – saksofon tenorowy i sopranowy

Wojciech Pulcyn – kontrabas
Sebastian Frankiewicz – perkusja

Tytuł albumu: "Better Place"

Wydawca: Soliton (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Wiele jest cech, o których można powiedzieć, że wyróżniają jazz spośród innych gatunków: specyficzne traktowanie rytmu, bluesowe korzenie, złożone harmonie, improwizacja, kolektywne tworzenie przy zachowaniu indywidualności, poszukiwanie unikalnego brzmienia oraz nieustanne poszerzanie granic gatunku i brzmieniowe eksperymenty. Ale wśród tych cech brakuje jednej, która oddziela jazz dobry „na jeden odsłuch” od tego, do którego chce się wracać, bo regeneruje ciało i uwalnia umysł. Tą kategorią jest oddech.

Product May Contain - „Playgrounds”

Product May Contain 

Muzycy: 

Tymon Kosma – wibrafon

Filip Botor – kontrabas

Mateusz Borgiel – perkusja

Gościnnie: Kuba Więcek – saksofon altowy („Szapiro”).

Tytuł płyty: "Playgrounds"

Wydawca: niezależny (2025) / dystrybucja Bandcamp – https://productmaycontain.bandcamp.com/album/playgrounds-2

Autor tekstu: Mariusz Olczyk

Polish Jazz FOCUS ON DEBUT

To muzyka, która zapada w pamięci – jak dobra rozmowa.

Taka sytuacja

Trzech gości na karuzeli. Kadr nieostry. W ruchu. Blok w tle, słońce jeszcze nisko. Drzewo. Niby przypadek, ale każdy kolor – czerwony, zielony, niebieski – trafiony w punkt. Figury jak części „przybijanki”, pogubione trzy elementy.

I na pierwszy rzut oka – raczej płyta hiphopowa niż jazzowa, bo to miejskie tło, prosty kadr, naturalność. Tak to odbieram.

RST_3_WC_XI

Album: "RST_3_WC_XI"

Wydawca: Antenna Non Grata

Tekst: Maciej Nowotny

"Kompilacja RST_3_WC_XI [CKiS w Koninie / ANG CD47 / 2025] zawiera niepublikowane wcześniej utwory artystów, którzy wystąpili na festiwalu Restytucje – podczas jego 7. edycji (2022) i 8. edycji (2024). Festiwal ten organizowany jest od 2013 roku w Galerii CKiS „Wieża Ciśnień” w Koninie.

Co oznacza tytuł?

RST_3 – to trzeci album z serii Restytucje

WC – odnosi się do lokalizacji koncertów: Galerii CKiS „Wieża Ciśnień”

XI – to liczba wydawnictw, które ukazały się dotąd nakładem CKiS w Koninie