Martyna Sabak - "Nic nie trzeba"

Martyna Sabak

Martyna Sabak – wokal
Adam Jarzmik – fortepian, aranżacje
Tymon Trąbczyński – kontrabas
Piotr Budniak – perkusja
Jakub Łępa – saksofon
Ignacy Wendt – trąbka
Michał Zwierniak – gitara
Kinga Moczydłowska, Katarzyna Motyka-Dziedzic, Adam Jarzmik, Martyna Sabak – chórki

Tytuł albumu: "Nic nie trzeba"

Wydawca: SJ Records

Tekst: Maciej Nowotny

"Nic nie trzeba" to album nagrany przez Magdalenę Sabak z towarzyszeniem naprawdę dobrych muzyków, dzięki którym w najlepszych momentach ta muzyka przypomina trochę uwielbiane przeze mnie płyty Gretchen Parlato.

Łukasz Borowicki - "Everywhen"

Łukasz Borowicki

Łukasz Borowicki - gitara akustyczna

Tytuł albumu: "Everywhen"

Tekst: Maciej Nowotny

Link do albumu na You Tube

Angielskie słowo "Everywhen" nie jest właściwie używane w języku potocznym, chociaż pojawia się niekiedy w kontekstach literackich. Kiedy zauważyłem je użyte jako tytuł najnowszego albumu gitarzysty Przemka Borowickiego było dla mnie jak nowe i od razu zachwyciło mnie swoim nie tylko pięknem, ale i potencjałem. I oczywiście zacząłem się zastanawiać jak je przetłumaczyć i co właściwie może ono oznaczać?

Antoni Gralak Quartet - "Cut up"

Antoni Gralak Quartet

Skład:

Antoni "Ziut" Gralak - trąbka, synth.
Adam Stodolski - Kontrabas
Tomasz Leś - gitara
Przemysław Borowiecki - perkusja

Tytuł: "Cut up"

Dzisiaj wieje silny wiatr. Przewraca strony tego dnia, w którym tak jak w dniach poprzednich i w następnych, na pewno dużo się będzie działo. Wojna na Ukrainie trwa już piąty rok. Trump rozwala NATO. Szaleje AI, która być może pozbawi miliony ludzi  pracy i sensu życia, nabijając kabzy kilku miliarderom. A w Polsce inteligenci (to dziś brzmi jak obelga) widzą już za horyzontem nową hordę barbarzyńców w postaci Konfederatów i Brauna. Ale jest w tym wszystkim błysk nadziei. Jest w tym wszystkim coś co trzyma przy życiu. Bezpieczne miejsce, w którym każdy może się znaleźć.

Marcin Masecki - "Bolerosy Y Masecki"

Marcin Masecki

Tytuł płyty: "Bolerosy Y Masecki" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

2 lata po nagranej w klasycznym jazzowym trio - z perkusistą Jurkiem Rogiewiczem i kontrabasistą Maxem Muchą - płycie "Boleros y más", utrzymanej w stylistyce muzyki latynoamerykańskiej, Masecki powrócił do tego repertuaru tylko w wykonaniu orkiestrowym i nagrał (oraz zaśpiewał!) muzykę na płytę "Bolerosy Y Masecki". Zmiany w składzie polegały konkretnie na dodaniu sekcji dętej, co przybliżyło muzykę do jej etnicznych korzeni i jednocześnie pozwoliło artyście spożytkować doświadczenia nabyte podczas współpracy w tym formacie w ramach Jazz Band Młynarski - Masecki czy jeszcze wcześniej w rewelacyjnym Profesjonalizmie.

Beata Przybytek – „Ja tu tylko śpiewam”

Beata Przybytek

Muzycy: Beata Przybytek – śpiew, chórki
Tomasz Kałwak – produkcja, aranżacja, edycja, programowanie, instr. klawiszowe, fortepian, Hammond
Bogusław Kaczmar – fortepian, instr. klawiszowe
Damian Kurasz – gitary, ukulele
Adam Kowalewski – kontrabas, gitara basowa
Tomasz Machański – perkusja

Gościnnie:
Paulinho Garcia – gitara [6]
Marek Podkowa – saksofon tenorowy [9]
Paweł Tomaszewski – Hammond [4]

Tytuł albumu: „Ja tu tylko śpiewam”

Wydawca: SJ Records (Premiera 14 czerwca 2025 r.)

Tekst: Maciej Nowotny

Na stronie wydawcy płyty SJ Records znajdujemy taka informację: 

„Ja tu tylko śpiewam” to muzyczna mozaika nastrojów, w której dźwięk splata się ze słowem, a jazzowe korzenie przenikają się z bluesem, soulem, R’n’B, funky i muzyką latynoską.

I rzeczywiście płyta mile zaskakuje oprawą muzyczną, nie tylko sięgającą do różnorodnych muzycznych stylistyk, ale też zagraną przez zestaw wybitnych instrumentalistów, którzy opanowali niemal zapomnianą dzisiaj sztukę "nienachalnego akompaniamentu". A jednak ich słychać! Przypomina się tutaj Tommy Flanagan wspierający na fortepianie Ellę Fitzgerald. Stara szkoła, ale jak dobra. 

Adam Bałdych i Agnieszka Budzyńska-Bennett - "Laeta mundus"

Adam Bałdych i Agnieszka Budzyńska-Bennett 

Tytuł Albumu: "Laeta mundus"

Wydanie: Anaklasis (2024)

Autor recenzji: Marcin Kaleta

Tej pozycji przeoczyć czy zlekceważyć nie wolno.

Podobne apele zapewne na niewiele się zdadzą. Wątpię, by album, który niniejszym omawiam, był skazany na tzw. komercyjny sukces. Wydany w 2024 przez prestiżową wytwórnię ANAKLASIS w serii “Revisions”, jest skierowany raczej do koneserów lub “słuchaczy o duszy eksploratora” niż do przeciętnego odbiorcy jazzu. Z kilku jednak powodów zasługuje na poszanowanie, dlatego powtórzę: tej pozycji przeoczyć czy zlekceważyć nie wolno.

Omasta - "Jazz Report from the Hood"

Omasta

Paweł Kowalik - trąbka
Antoni Blumhoff - flet, saksofon sopranowy
Bruno Sikorski - fortepian
Wojciech Roman - gitara basowa
Nikodem Wikieł – perkusja

Tytuł: "Jazz Report from the Hood"

wydawnictwo: Astigmatic Records (2025)

Link do muzyki na Bandcamp

Tekst: Kasia Sidor

Brzmienia zanurzone w klimatach hip hopu, a zarazem wywodzące się z jazzowej tradycji i improwizacji. Ta dwudzielność tworzy niezwykłe doświadczenie połączenia obu kultur muzycznych i skłania do refleksji po odsłuchu. Czym właściwie jest jazz? Czy da się wyznaczyć granice tego gatunku?

DBD Trio - "Utopia"

DBD Trio

Mateusz Dymek (piano)
Piotr Bober (kontrabas)
Dominik Drapikowski (perkusja)

Tytuł albumu: "Utopia"

Wydawca: Soliton (2024)

Tekst: Maciej Nowotny

Link do muzyki: you tube playlist

Angielski polityk i pisarz Thomas Moore, żyjący w XVI wieku, stworzył pojęcie Utopii, aby opisać krainę szczęśliwą, zamieszkaną przez ludzi idealnych i rządzoną przez najlepszych. W jego pismach Utopia była wyspą pływającą gdzieś na oceanie czyli znajdującą się nigdzie. Jednak jak zauważył Alfred Jarry w swojej słynnej sztuce teatralnej "Ubu Królem" właściwie "nigdzie" może równie  dobrze oznaczać "w Polsce", bo to przecież kraj hen hen za górami i tam wszystko może się zdarzyć. Ale konkretnie - zapytajmy - gdzie w Polsce? Doprecyzujmy Moora i Jarreye'go geolokalizacje i umieśćmy pinezkę w Rzeszowie. Dlaczego tam, tego dowiedzą się Państwo w następnym akapicie.

Emma Rawicz - "Inkyra"

Emma Rawicz

Emma Rawicz - tenor & soprano saxophones
Gareth Lockrane - flute, alto flute, bass flute, piccolo
David Preston - guitar
Scottie Thompson - Rhodes, piano, Prophet
Kevin Glasgow - electric bass
Jamie Murray - drums

Tytuł albumu: "Inkyra"

Wydany: ACT Music GmbH (data premiery: 31.10.2025)

Tekst: Paweł Ziemba

Link do muzyki na Bandcamp

Muzyka, która nie zna gatunkowych paszportów.
O naturze jazzu i nowym głosie Emmy Rawicz.

W świecie zdominowanym przez algorytmy, playlisty do prasowania i cyfrową powtarzalność jazz pozostaje jedną z ostatnich przestrzeni prawdziwej wolności — choć niektórzy jego ortodoksyjni strażnicy najchętniej zamknęliby go w formalinie.

Franciszek Raczkowski - "Ocean"

Franciszek Raczkowski

Franciszek Raczkowski – Yamaha C3 piano

Album's title: "Ocean"

Label: self-released (2026)

Link to music on Bandcamp

Review author: Viačeslavas Gliožeris

The world is full of piano solo albums – and all listeners are divided into those who love them all as a separate genre (a smaller part) and others, like me, who have mixed feelings. The reason is quite simple. Nearly every more or less renowned jazz piano player has recorded a piano solo album at least once in his life (not all of them are released, though). As a result, we have a monstrous amount of such recordings, which often offer quality, but... quite boring listening. Predictability, sameness... call it as you like – there are not many really original solo jazz piano releases around. Keith Jarrett's “The Köln Concert” success and the imitators' wave that followed made the situation even worse.