Piotrowski / Aarset / Isungset - "Horizon"

Piotrowski / Aarset / Isungset 

Grzech Piotrowski – Saksofon
Eivind Aarset – Gitara
Terje Isungset – Perkusja

"Horizon" 

Wydawca: Grzech Piotrowski World Orchestra (2025)

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Grzech Piotrowski od lat ma brzmienie, które rozpoznaje się niemal od pierwszego oddechu. Jego saksofonowy język, bardzo dobrze znany, jest mocno osadzony w estetyce skandynawskiej, z wyraźnym cieniem Jana Garbarka. Tyle że to nie jest kopia ani próba udawania kogokolwiek. To raczej inspiracja przepuszczona przez własny filtr, przemielona, wygładzona i zaostrzona tam gdzie trzeba.

Polish Jazz szuka szuka współpracowników!!!

Polish speakers:

Szukamy recenzentek/recenzentów do naszego zespołu!!! Jeśli:

• kochasz muzykę jazzową i szerzej improwizowaną,
• lubisz pisać lub chcesz się nauczyć,
• chcesz wspólnie z pozostałymi osobami tworzącymi nasz Zespół uczestniczyć w misji informowania słuchaczy w Polsce i na świecie o tym, co dzieje się w świecie muzyki jazzowej i improwizowanej tworzonej z udziałem polskich artystek i artystów.

Orkiestra Pana Leszka - "Rebellion & Freedom - Jazz Reflections on Polish Rock of the 1980's"

Orkiestra Pana Leszka

Leszek Miller - perkusja
Mateusz Sztandarowicz - saksofony
Flawiusz Patyra - fortepian, pianino el.
Żaneta Miller - kontrabas el.
Dominik Sosnowski - wibrafon
Tymon Stupnik - gitara el.

Album: "Rebellion & Freedom - Jazz Reflections on Polish Rock of the 1980's"

Requiem Records (2026)

Tekst: Piotr Banasiak

Jak słusznie zauważył Herbie Hancock – wszystko jest dżezem.

Dżez to próba twórczego ogarnięcia obszaru charakteryzującego się wysoką entropią. Zaś narzędziem twórczo ogarniającym ten chaos z definicji jest improwizacja.

Jak wiadomo układem osiągającym najwyższy stopień entropii - poza damską torebką ma się rozumieć - jest polityka. Pokłosiem i beneficjentem polityki są struktury samorządów terytorialnych. Nic zatem dziwnego, że dla działaczy, aktywistów tudzież dekowników samorządowych improwizacja jest chlebem powszednim, a co za tym idzie, wielu samorządowców bardzo lubi, a nawet czynnie uprawia dżez.

Kratisa Q - "Flare"

Kratisa Q

Dimitrios Hartwich-Vrazas – saksofony
Maja Babyszka – fortepian
Jan Jerzy Kołacki – kontrabas
Jakub Jugo – perkusja

Album's title: "Flare"

Label: self-released (2025)

Review author: Viačeslavas Gliožeris

Polish Jazz Blog Focus on Debut

Kratisa Q is a new Wrocław-Gdansk-based quartet; there is not much information available about the members. All of them are young professional musicians. Sax player Dimitrios Hartwich-Vrazas is most likely responsible for a strong Greek ethos influence in the album's music; he also enjoys playing chess. Pianist Maja Babyszka adds a classic touch besides jazzy piano chops, and she explores Jungian psychology. Double-bassist Jan Jerzy Kołacki generates groovy bass vibes; he plays in the Wrocław Philharmonic NMF Orchestra and is interested in quantum physics. Finally, Jakub Jugo plays percussion; he likes Caucasus kitchen and plays chess too.

Michał Urbaniak Organator - "D- Day in Tomaszów"

Michał Urbaniak Organator 

Michał Urbaniak – skrzypce, saksofony
Wojciech Karolak – organy Hammonda
Piotr Wojtasik – trąbka
Gabriel Niedziela – gitara
Frank Parker – perkusja

Tytuł płyty: "D- Day in Tomaszów"

Wydawnictwo: For Tune (2024)

Tekst: Paweł Ziemba

W historii jazzu zdarzają się momenty szczególne – koncerty, które w chwili wykonania są po prostu kolejnym wieczorem na scenie, lecz z upływem czasu zaczynają nabierać zupełnie innego znaczenia. Dopiero po latach okazuje się, że były spotkaniem muzyków, którzy reprezentowali różne pokolenia, odmienne doświadczenia i własne języki improwizacji, a jednak potrafili stworzyć wspólną przestrzeń brzmienia. Takie nagrania stają się czymś więcej niż dokumentem koncertu – są zapisem chwili, której nie da się powtórzyć.

Jazzpospolita - "Kosmopolis"

Jazzpospolita

Stefan Nowakowski – kontrabas, gitara basowa
Michał Milczarek – gitara, elektronika, sample
Miłosz Oleniecki – fortepian, Fender Rhodes, syntezatory
Wojtek Sobura – perkusja

"Kosmopolis"

Wydawca: AudioCave (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Contemporary Nosie Quintet, Pink Freud i Jazzpospolita - to są zespoły bez których trudno sobie wyobrazić polski jazz spod znaku nu-jazzu czyli muzyki inpirowanej tyleż jazzem, co elektroniką czy rockiem. Muzy ukochanej przez publiczność, o której jednak wielu krytyków niesłusznie pisało jakby była czymś gorszym. Tymczasem na Zachodzie, a zwłaszcza w UK ta muzyka rozkwitała i rozkwita, w dużej mierze budując dzisiaj  tak podziwianą odrębną tożsamość tamtej sceny i zapewniając artystyczny most między najwyższych lotów muzyką improwizowaną, a muzyką popularną. Na szczęście i u nas po pewnej w ostatnich latach posusze - jeśli chodzi o ten rodzaj muzyki - słyszymy odrodzenie, o czym świadczy sukces takich składów jak EABS, Błoto czy Immortal Onion.

Silent Witness - "Silent Witness II"

Silent Witness

Radek Bond Bednarz – git basowa i mnóstwo innych instrumentów

i goście:
Marek Pędziwiatr – instr klawiszowe
Łukasz Dembiński– handpan
Ben Aylon - xalam ngoni, bębny senegalskie
Erland Dahlen - instr perkusyjne
Nimi Tenor - saksofon, flet
Moussa Diallo - śpiew
Stevo Atambire - śpiew, kologo
Sinaubi Zawose - śpiew
Mari Kvien Brunvoll - śpiew, efekty

Album: "Silent Witness II"

Wydawca: Gig Ant (2022)

Ta recenzja powinna ukazać się już dawno. Przecież drugi opis projektu Silent Witness poznałem już pod koniec 2022r.

Niestety… praca, praca, przygoda w stacji RadioJAZZ.FM... no i to zmarnowane półtora roku bezowocnej nauki gry na korze i kalimbafonach...

Niemniej – udało się!

Hilarious Disasters - "Unnatural Root"

Hilarious Disasters

Kateryna Ziabliuk - fortepian, wokale, sampling, glockenspiel
Alex Clov - saksofon tenorowy
Łukasz Jankowski - flet, saksofon altowy, sopiłka
Filip Botor - kontrabas
Piotr Szałajko – perkusja

Tytuł płyty: "Unnatural Root"

Wydawca: AudioCave

Polish Jazz Blog Editor's Choice

Im więcej lat obecny jestem w jazzie, zwłaszcza polskim, tym większy mam dystans do wszelkiego rodzaju podsumowań. Wszakże gdybym miał – może nie wybrać, ale wskazać – muzyka, którego wejście na naszą scenę wywarło na mnie w roku 2025 największe wrażenie, byłaby to prawdopodobnie pianistka Kateryna Ziabliuk.

Tomasz Zyrmont Quartet – "London Manifest"

Tomasz Zyrmont Quartet

Tomasz Zyrmont – fortepian
Sean Khan – saksofon altowy
Ben Hazleton – kontrabas
Filippo Galli - perkusja

Tytuł płyty: "London Manifest" (2026)  

Wydawnictwo: Soliton

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Tomasz Zyrmont, lider mieszkający w Londynie, przedstawia „London Manifest” jako wizytówkę kwartetu. Choć to pierwszy album tej formacji, sam Zyrmont ma już doświadczenie studyjne, więc nie ma tu mowy o debiucie w sensie stawiania pierwszych kroków. Wręcz przeciwnie, od razu dostajemy materiał dopracowany, świadomy i ułożony. I tu pojawia się pierwsza przewrotna myśl: manifest zwykle wykrzykuje hasła, a ten zamiast krzyczeć, stawia swing na piedestale i robi to bez cienia wahania.

Odpoczno - "Dryf"

Odpoczno

Joanna Szczęsnowicz – śpiew, basy, elektronika
Marcin Lorenc – skrzypce
Marek Kądziela – gitara
Piotr Gwadera – perkusja

Gościnnie:
Joanna Gancarczyk - śpiew w "Srebro Ryb"
Paweł Cieślak - syntezatory, elektronika, chór

Album: "Dryf"

Wydawca: Audio Cave (2022)

Tekst: Piotr Banasiak

Ta recenzja powinna ukazać się już dawno. Przecież "Dryf" werdyktem Polskiego Radia został nagrodzony Folkowym Fonogramem Roku 2022! .

Niestety… praca, praca, przygoda w stacji RadioJAZZ.FM... no i to półtora roku pod żaglami Daru Młodzieży... Biskaje, Galapagos... Przylądek Horn...

Niemniej – udało się!

Będzie to opowieść o dwóch olśnieniach i kilku słowach-kluczach.