Orkiestra Jazzowa Akademii Muzycznej w Łodzi, Anna Rybacka, Piotr Scholz, Karolina Cegłowska - "Sidła"

Orkiestra Jazzowa Akademii Muzycznej w Łodzi, Anna Rybacka, Piotr Scholz, Karolina Cegłowska 

Jazz Orchestra Akademii Muzycznej w Łodzi:
Milena Handszu – saksofon sopranowy
Maciej Woźnica – saksofon altowy, saksofon sopranowy
Bogdan Ganziuk – saksofon tenorowy
Julia Oleksa – saksofon barytonowy
Grzegorz Jakomulski – trąbka
Igor Wasiński – trąbka
Marcjanna Melerowicz – puzon
Tomasz Lepczak – gitara
Stanisław Szmigiero – fortepian
Szymon Jarzmus – gitara basowa
Jakub Kozłowski – perkusja

Piotr Scholz – dyrygent, kompozytor

Anna Rybacka – wokal I
Karolina Cegłowska – wokal II

Tytuł albumu: - "Sidła" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Wobec tej muzyki miałem dokładnie zero oczekiwań. Owszem, nazwisko Piotra Scholza mignęło mi kilka razy w ciągu ostatniej dekady, bo recenzowaliśmy pięć albumów z jego udziałem. Ale biorąc pod uwagę, że na blogu opisujemy około stu albumów rocznie z polskim jazzem i muzyką improwizowaną, a słuchamy ich dwu-, a czasem trzykrotnie więcej, przyznam, że nie poświęciłem tym płytom wystarczająco dużo uwagi.

Pamiętałem, że Piotr jest utalentowanym gitarzystą, a z czasem coraz mocniej zaznacza swoją obecność jako kompozytor i dyrygent. Jeśli już jakieś nazwisko z tego projektu przykuło wcześniej moją uwagę, to Anna Rybacka – znana mi między innymi z krążków Synesthesii – której sztukę wokalną zawsze bardzo ceniłem.

Ale nic nie przygotowało mnie na szok po pierwszym odsłuchu tej muzyki.

Makowicz & Medyna – "New York Flavors"

Makowicz & Medyna

Adam Makowicz – fortepian
Krzysztof Medyna – saksofon tenorowy

Tytuł płyty: "New York Flavors"  

Wydawca: For Tune (2025)

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Link do muzyki na Bandcamp

24 listopada 2010, Polska Filharmonia Bałtycka w Gdańsku, koncert duetu Joshuy Redmana i Brada Mehldaua. Byłem niedługo po osiemnastce i jazz dopiero zaczynał mnie na dobre wciągać. Szedłem bez oczekiwań, ba, z lekkim powątpiewaniem – fortepian i saksofon, „pewnie będzie nudno". Wyszło dokładnie odwrotnie: tamten wieczór do dziś uznaję za najlepsze jazzowe dźwięki, jakie słyszałem na żywo. To on przypieczętował, że jazz potraktuję jednak na poważnie, a nie na żarty, ze studiami na akademii muzycznej włącznie.

Agata Kulis - "Liberty & Identity"

Agata Kulis 

Agata Kuliś – wokal
Adam Jarzmik – instrumenty klawiszowe
Maciej Nieć – gitara basowa
Filip Mozul – instrumenty perkusyjne
Jakub Łępa – saksofon
Michał Zwierniak – gitary

Tytuł: "Liberty & Identity"

Wydawca: SJ Records

Autor tekstu: Maciej Nowotny

Jak wskazuje Kuliś w jednym z wywiadów jej drugi album jest owocem tyleż lat spędzonych w Ameryce m.in. na studiach w Berklee College of Music (element wolności, czyli „liberty”), co powrotu do Polski (tu tożsamość, czyli tytułowa „identity”), gdzie artystka zamieszkała w Krakowie i podjęła się pracy edukatorki. Jeśli ta muzyka to jeden z pierwszych kroków Kuliś na naszej scenie muzycznej, to warto zadać pytanie: co Agata obiecuje wnieść do naszej muzyki jazzowej?

Błoto + Ion D - "Atmosfera"

Błoto + Ion D

Olaf Węgier (“OlafSaxx”) - saksofon tenorowy, saksofon sopranowy, syntezatory, perkusjonalia
Marcin Rak (“Cancer G”) - perkusja, automat perkusyjny
Paweł Stachowiak (“Wuja HZG”) - gitara basowa, syntezatory
Marek Pędziwiatr (“Latarnik”) - wurlitzer, syntezatory
Ion Dumitrescu (Ion D) - gitara elektryczna, syntezatory, automat perkusyjny

Tytuł albumu: "Atmosfera"

Wydawca: Astigmatic Records (2026)

Link do muzyki: https://bloto.bandcamp.com/album/atmosfera

Autorka tekstu: Kasia Sidor

Mroczny, zamglony wieczór. A jednak, pojawia się przebłysk światła i ciekawości, które prowadzą cię w głąb. Projekt, który jest współpracą Błota z rumuńskim Ion D, tworzy właśnie taką atmosferę. Atmosfera to płyta pełna nieparzystych rytmów, ambientowych dźwięków, elementów z techno i electro-house'u i basowych groove'ów.

Martyna Sabak - "Nic nie trzeba"

Martyna Sabak

Martyna Sabak – wokal
Adam Jarzmik – fortepian, aranżacje
Tymon Trąbczyński – kontrabas
Piotr Budniak – perkusja
Jakub Łępa – saksofon
Ignacy Wendt – trąbka
Michał Zwierniak – gitara
Kinga Moczydłowska, Katarzyna Motyka-Dziedzic, Adam Jarzmik, Martyna Sabak – chórki

Tytuł albumu: "Nic nie trzeba"

Wydawca: SJ Records

Tekst: Maciej Nowotny

"Nic nie trzeba" to album nagrany przez Magdalenę Sabak z towarzyszeniem naprawdę dobrych muzyków, dzięki którym w najlepszych momentach ta muzyka przypomina trochę uwielbiane przeze mnie płyty Gretchen Parlato.

Łukasz Borowicki - "Everywhen"

Łukasz Borowicki

Łukasz Borowicki - gitara akustyczna

Tytuł albumu: "Everywhen"

Tekst: Maciej Nowotny

Link do albumu na You Tube

Angielskie słowo "Everywhen" nie jest właściwie używane w języku potocznym, chociaż pojawia się niekiedy w kontekstach literackich. Kiedy zauważyłem je użyte jako tytuł najnowszego albumu gitarzysty Przemka Borowickiego było dla mnie jak nowe i od razu zachwyciło mnie swoim nie tylko pięknem, ale i potencjałem. I oczywiście zacząłem się zastanawiać jak je przetłumaczyć i co właściwie może ono oznaczać?

Antoni Gralak Quartet - "Cut up"

Antoni Gralak Quartet

Skład:

Antoni "Ziut" Gralak - trąbka, synth.
Adam Stodolski - Kontrabas
Tomasz Leś - gitara
Przemysław Borowiecki - perkusja

Tytuł: "Cut up"

Dzisiaj wieje silny wiatr. Przewraca strony tego dnia, w którym tak jak w dniach poprzednich i w następnych, na pewno dużo się będzie działo. Wojna na Ukrainie trwa już piąty rok. Trump rozwala NATO. Szaleje AI, która być może pozbawi miliony ludzi  pracy i sensu życia, nabijając kabzy kilku miliarderom. A w Polsce inteligenci (to dziś brzmi jak obelga) widzą już za horyzontem nową hordę barbarzyńców w postaci Konfederatów i Brauna. Ale jest w tym wszystkim błysk nadziei. Jest w tym wszystkim coś co trzyma przy życiu. Bezpieczne miejsce, w którym każdy może się znaleźć.

Marcin Masecki - "Bolerosy Y Masecki"

Marcin Masecki

Tytuł płyty: "Bolerosy Y Masecki" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

2 lata po nagranej w klasycznym jazzowym trio - z perkusistą Jurkiem Rogiewiczem i kontrabasistą Maxem Muchą - płycie "Boleros y más", utrzymanej w stylistyce muzyki latynoamerykańskiej, Masecki powrócił do tego repertuaru tylko w wykonaniu orkiestrowym i nagrał (oraz zaśpiewał!) muzykę na płytę "Bolerosy Y Masecki". Zmiany w składzie polegały konkretnie na dodaniu sekcji dętej, co przybliżyło muzykę do jej etnicznych korzeni i jednocześnie pozwoliło artyście spożytkować doświadczenia nabyte podczas współpracy w tym formacie w ramach Jazz Band Młynarski - Masecki czy jeszcze wcześniej w rewelacyjnym Profesjonalizmie.

Beata Przybytek – „Ja tu tylko śpiewam”

Beata Przybytek

Muzycy: Beata Przybytek – śpiew, chórki
Tomasz Kałwak – produkcja, aranżacja, edycja, programowanie, instr. klawiszowe, fortepian, Hammond
Bogusław Kaczmar – fortepian, instr. klawiszowe
Damian Kurasz – gitary, ukulele
Adam Kowalewski – kontrabas, gitara basowa
Tomasz Machański – perkusja

Gościnnie:
Paulinho Garcia – gitara [6]
Marek Podkowa – saksofon tenorowy [9]
Paweł Tomaszewski – Hammond [4]

Tytuł albumu: „Ja tu tylko śpiewam”

Wydawca: SJ Records (Premiera 14 czerwca 2025 r.)

Tekst: Maciej Nowotny

Na stronie wydawcy płyty SJ Records znajdujemy taka informację: 

„Ja tu tylko śpiewam” to muzyczna mozaika nastrojów, w której dźwięk splata się ze słowem, a jazzowe korzenie przenikają się z bluesem, soulem, R’n’B, funky i muzyką latynoską.

I rzeczywiście płyta mile zaskakuje oprawą muzyczną, nie tylko sięgającą do różnorodnych muzycznych stylistyk, ale też zagraną przez zestaw wybitnych instrumentalistów, którzy opanowali niemal zapomnianą dzisiaj sztukę "nienachalnego akompaniamentu". A jednak ich słychać! Przypomina się tutaj Tommy Flanagan wspierający na fortepianie Ellę Fitzgerald. Stara szkoła, ale jak dobra. 

Adam Bałdych i Agnieszka Budzyńska-Bennett - "Laeta mundus"

Adam Bałdych i Agnieszka Budzyńska-Bennett 

Tytuł Albumu: "Laeta mundus"

Wydanie: Anaklasis (2024)

Autor recenzji: Marcin Kaleta

Tej pozycji przeoczyć czy zlekceważyć nie wolno.

Podobne apele zapewne na niewiele się zdadzą. Wątpię, by album, który niniejszym omawiam, był skazany na tzw. komercyjny sukces. Wydany w 2024 przez prestiżową wytwórnię ANAKLASIS w serii “Revisions”, jest skierowany raczej do koneserów lub “słuchaczy o duszy eksploratora” niż do przeciętnego odbiorcy jazzu. Z kilku jednak powodów zasługuje na poszanowanie, dlatego powtórzę: tej pozycji przeoczyć czy zlekceważyć nie wolno.