Marcin Bożek / Marie Takahashi - "Sadoil"

Marcin Bożek / Marie Takahashi

Marcin Bozek - akustyczna gitara basowa
Marie Takahashi - altówka

Tytuł płyty: „Sadoil”

Wydawca: Creative Sources (2024)

Tekst: Maciej Nowotny

Marcin Bożek, magister sztuki gry na gitarze basowej, aż trudno uwierzyć, że ukończył Akademię Muzyczną w Katowicach, skądinąd znakomitą, lecz kojarzoną raczej z ortodoksyjną interpretacją tradycji jazzowej. Jak się jednak okazuje, wszystko zależy od człowieka, bo ścieżka muzycznego rozwoju Marcina od początku była całkowicie indywidualna i raczej z dala od tzw. „trendów”.

W historii polskiej muzyki improwizowanej – i nie przesadzam – na pewno zapisał się trwającą już prawie dwie dekady współpracą z saksofonistą Tomaszem Gadeckim w duecie Olbrzym i Kurdupel. Kolejne płyty tego projektu – od świetnej EP-ki frrrr… (2009), przez Six Philosophical Games (2012), Work (2014) i In Side Shout (2016) – były świadectwem stałego rozwoju tego mini-zespołu oraz jednym z niewielu naprawdę kreatywnych dowodów na to, że duch polskiego yassu wciąż żyje.

Lis – „Fryderyk”

Lis 

Muzycy:
Jan Smoczyński – syntezatory, elektronika
Łukasz Poprawski – saksofon
Michał Miśkiewicz – perkusja
gościnnie: Zuzanna Malisz na barabanie i zakrzyki

Tytuł płyty: "Fryderyk"

Wydawca: Tokarnia Music Production (2025)

Realizacja: Jan Smoczyński (Studio Tokarnia)

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

To nie jest pierwsza próba.

Muzyka Fryderyka Chopina od dawna krąży w jazzie, ale rzadko bywa traktowana w ten sposób. Sięgali po nią Mieczysław Kosz, Andrzej Jagodziński, Leszek Możdżer czy Adam Makowicz. Najczęściej punktem wyjścia był fortepian i czytelna relacja z oryginałem.

Projekt LIS – „Fryderyk” zaczyna się gdzie indziej.

Ryszard Wojciul United Orchestra - "Zorza Prześliczna Wynika - Pieśni Wielkanocne"

Ryszard Wojciul United Orchestra

Ryszard Wojciul - klarnet basowy, saksofon sopranowy, fortepian, syntezator, EWI
Joachim Mencel - lira korbowa
Wojciech Lubertowicz - bębny obręczowe, duduk
Marcin Olak - gitary
Maciej Szczyciński - kontrabas, git. basowa
Krzysztof Szmańda - perkusja
Maria Pomianowska - śpiew, suka biłgorajska, fidel płocka
Grażyna Auguścik, Dorota Miśkiewicz, Iwona Lorenc, Bartosz Szymoniak, Jacek Hałas, Kwartet wokalny IL Canto - śpiew

Album: "Zorza Prześliczna Wynika - Pieśni Wielkanocne"

FINA (2023)

Tekst: Piotr Banasiak

Ta recenzja powinna ukazać się już dawno. Przecież "Zorza Prześliczna" wniknęła w Czas Wielkanocny 2023 r.!

Niestety… praca, praca, przygoda w stacji RadioJAZZ.FM... no i to nieszczęsne półtora roku w Rawiczu...

Niemniej – udało się!

Piotrowski / Aarset / Isungset - "Horizon"

Piotrowski / Aarset / Isungset 

Grzech Piotrowski – Saksofon
Eivind Aarset – Gitara
Terje Isungset – Perkusja

"Horizon" 

Wydawca: Grzech Piotrowski World Orchestra (2025)

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Grzech Piotrowski od lat ma brzmienie, które rozpoznaje się niemal od pierwszego oddechu. Jego saksofonowy język, bardzo dobrze znany, jest mocno osadzony w estetyce skandynawskiej, z wyraźnym cieniem Jana Garbarka. Tyle że to nie jest kopia ani próba udawania kogokolwiek. To raczej inspiracja przepuszczona przez własny filtr, przemielona, wygładzona i zaostrzona tam gdzie trzeba.

Polish Jazz szuka szuka współpracowników!!!

Polish speakers:

Szukamy recenzentek/recenzentów do naszego zespołu!!! Jeśli:

• kochasz muzykę jazzową i szerzej improwizowaną,
• lubisz pisać lub chcesz się nauczyć,
• chcesz wspólnie z pozostałymi osobami tworzącymi nasz Zespół uczestniczyć w misji informowania słuchaczy w Polsce i na świecie o tym, co dzieje się w świecie muzyki jazzowej i improwizowanej tworzonej z udziałem polskich artystek i artystów.

Orkiestra Pana Leszka - "Rebellion & Freedom - Jazz Reflections on Polish Rock of the 1980's"

Orkiestra Pana Leszka

Leszek Miller - perkusja
Mateusz Sztandarowicz - saksofony
Flawiusz Patyra - fortepian, pianino el.
Żaneta Miller - kontrabas el.
Dominik Sosnowski - wibrafon
Tymon Stupnik - gitara el.

Album: "Rebellion & Freedom - Jazz Reflections on Polish Rock of the 1980's"

Requiem Records (2026)

Tekst: Piotr Banasiak

Jak słusznie zauważył Herbie Hancock – wszystko jest dżezem.

Dżez to próba twórczego ogarnięcia obszaru charakteryzującego się wysoką entropią. Zaś narzędziem twórczo ogarniającym ten chaos z definicji jest improwizacja.

Jak wiadomo układem osiągającym najwyższy stopień entropii - poza damską torebką ma się rozumieć - jest polityka. Pokłosiem i beneficjentem polityki są struktury samorządów terytorialnych. Nic zatem dziwnego, że dla działaczy, aktywistów tudzież dekowników samorządowych improwizacja jest chlebem powszednim, a co za tym idzie, wielu samorządowców bardzo lubi, a nawet czynnie uprawia dżez.

Kratisa Q - "Flare"

Kratisa Q

Dimitrios Hartwich-Vrazas – saksofony
Maja Babyszka – fortepian
Jan Jerzy Kołacki – kontrabas
Jakub Jugo – perkusja

Album's title: "Flare"

Label: self-released (2025)

Review author: Viačeslavas Gliožeris

Polish Jazz Blog Focus on Debut

Kratisa Q is a new Wrocław-Gdansk-based quartet; there is not much information available about the members. All of them are young professional musicians. Sax player Dimitrios Hartwich-Vrazas is most likely responsible for a strong Greek ethos influence in the album's music; he also enjoys playing chess. Pianist Maja Babyszka adds a classic touch besides jazzy piano chops, and she explores Jungian psychology. Double-bassist Jan Jerzy Kołacki generates groovy bass vibes; he plays in the Wrocław Philharmonic NMF Orchestra and is interested in quantum physics. Finally, Jakub Jugo plays percussion; he likes Caucasus kitchen and plays chess too.

Michał Urbaniak Organator - "D- Day in Tomaszów"

Michał Urbaniak Organator 

Michał Urbaniak – skrzypce, saksofony
Wojciech Karolak – organy Hammonda
Piotr Wojtasik – trąbka
Gabriel Niedziela – gitara
Frank Parker – perkusja

Tytuł płyty: "D- Day in Tomaszów"

Wydawnictwo: For Tune (2024)

Tekst: Paweł Ziemba

W historii jazzu zdarzają się momenty szczególne – koncerty, które w chwili wykonania są po prostu kolejnym wieczorem na scenie, lecz z upływem czasu zaczynają nabierać zupełnie innego znaczenia. Dopiero po latach okazuje się, że były spotkaniem muzyków, którzy reprezentowali różne pokolenia, odmienne doświadczenia i własne języki improwizacji, a jednak potrafili stworzyć wspólną przestrzeń brzmienia. Takie nagrania stają się czymś więcej niż dokumentem koncertu – są zapisem chwili, której nie da się powtórzyć.

Jazzpospolita - "Kosmopolis"

Jazzpospolita

Stefan Nowakowski – kontrabas, gitara basowa
Michał Milczarek – gitara, elektronika, sample
Miłosz Oleniecki – fortepian, Fender Rhodes, syntezatory
Wojtek Sobura – perkusja

"Kosmopolis"

Wydawca: AudioCave (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Contemporary Nosie Quintet, Pink Freud i Jazzpospolita - to są zespoły bez których trudno sobie wyobrazić polski jazz spod znaku nu-jazzu czyli muzyki inpirowanej tyleż jazzem, co elektroniką czy rockiem. Muzy ukochanej przez publiczność, o której jednak wielu krytyków niesłusznie pisało jakby była czymś gorszym. Tymczasem na Zachodzie, a zwłaszcza w UK ta muzyka rozkwitała i rozkwita, w dużej mierze budując dzisiaj  tak podziwianą odrębną tożsamość tamtej sceny i zapewniając artystyczny most między najwyższych lotów muzyką improwizowaną, a muzyką popularną. Na szczęście i u nas po pewnej w ostatnich latach posusze - jeśli chodzi o ten rodzaj muzyki - słyszymy odrodzenie, o czym świadczy sukces takich składów jak EABS, Błoto czy Immortal Onion.

Silent Witness - "Silent Witness II"

Silent Witness

Radek Bond Bednarz – git basowa i mnóstwo innych instrumentów

i goście:
Marek Pędziwiatr – instr klawiszowe
Łukasz Dembiński– handpan
Ben Aylon - xalam ngoni, bębny senegalskie
Erland Dahlen - instr perkusyjne
Nimi Tenor - saksofon, flet
Moussa Diallo - śpiew
Stevo Atambire - śpiew, kologo
Sinaubi Zawose - śpiew
Mari Kvien Brunvoll - śpiew, efekty

Album: "Silent Witness II"

Wydawca: Gig Ant (2022)

Ta recenzja powinna ukazać się już dawno. Przecież drugi opis projektu Silent Witness poznałem już pod koniec 2022r.

Niestety… praca, praca, przygoda w stacji RadioJAZZ.FM... no i to zmarnowane półtora roku bezowocnej nauki gry na korze i kalimbafonach...

Niemniej – udało się!