Beata Przybytek – „Ja tu tylko śpiewam”

Beata Przybytek

Muzycy: Beata Przybytek – śpiew, chórki
Tomasz Kałwak – produkcja, aranżacja, edycja, programowanie, instr. klawiszowe, fortepian, Hammond
Bogusław Kaczmar – fortepian, instr. klawiszowe
Damian Kurasz – gitary, ukulele
Adam Kowalewski – kontrabas, gitara basowa
Tomasz Machański – perkusja

Gościnnie:
Paulinho Garcia – gitara [6]
Marek Podkowa – saksofon tenorowy [9]
Paweł Tomaszewski – Hammond [4]

Tytuł albumu: „Ja tu tylko śpiewam”

Wydawca: SJ Records (Premiera 14 czerwca 2025 r.)

Tekst: Maciej Nowotny

Na stronie wydawcy płyty SJ Records znajdujemy taka informację: 

„Ja tu tylko śpiewam” to muzyczna mozaika nastrojów, w której dźwięk splata się ze słowem, a jazzowe korzenie przenikają się z bluesem, soulem, R’n’B, funky i muzyką latynoską.

I rzeczywiście płyta mile zaskakuje oprawą muzyczną, nie tylko sięgającą do różnorodnych muzycznych stylistyk, ale też zagraną przez zestaw wybitnych instrumentalistów, którzy opanowali niemal zapomnianą dzisiaj sztukę "nienachalnego akompaniamentu". A jednak ich słychać! Przypomina się tutaj Tommy Flanagan wspierający na fortepianie Ellę Fitzgerald. Stara szkoła, ale jak dobra. 

Adam Bałdych i Agnieszka Budzyńska-Bennett - "Laeta mundus"

Adam Bałdych i Agnieszka Budzyńska-Bennett 

Tytuł Albumu: "Laeta mundus"

Wydanie: Anaklasis (2024)

Autor recenzji: Marcin Kaleta

Tej pozycji przeoczyć czy zlekceważyć nie wolno.

Podobne apele zapewne na niewiele się zdadzą. Wątpię, by album, który niniejszym omawiam, był skazany na tzw. komercyjny sukces. Wydany w 2024 przez prestiżową wytwórnię ANAKLASIS w serii “Revisions”, jest skierowany raczej do koneserów lub “słuchaczy o duszy eksploratora” niż do przeciętnego odbiorcy jazzu. Z kilku jednak powodów zasługuje na poszanowanie, dlatego powtórzę: tej pozycji przeoczyć czy zlekceważyć nie wolno.

Omasta - "Jazz Report from the Hood"

Omasta

Paweł Kowalik - trąbka
Antoni Blumhoff - flet, saksofon sopranowy
Bruno Sikorski - fortepian
Wojciech Roman - gitara basowa
Nikodem Wikieł – perkusja

Tytuł: "Jazz Report from the Hood"

wydawnictwo: Astigmatic Records (2025)

Link do muzyki na Bandcamp

Tekst: Kasia Sidor

Brzmienia zanurzone w klimatach hip hopu, a zarazem wywodzące się z jazzowej tradycji i improwizacji. Ta dwudzielność tworzy niezwykłe doświadczenie połączenia obu kultur muzycznych i skłania do refleksji po odsłuchu. Czym właściwie jest jazz? Czy da się wyznaczyć granice tego gatunku?

DBD Trio - "Utopia"

DBD Trio

Mateusz Dymek (piano)
Piotr Bober (kontrabas)
Dominik Drapikowski (perkusja)

Tytuł albumu: "Utopia"

Wydawca: Soliton (2024)

Tekst: Maciej Nowotny

Link do muzyki: you tube playlist

Angielski polityk i pisarz Thomas Moore, żyjący w XVI wieku, stworzył pojęcie Utopii, aby opisać krainę szczęśliwą, zamieszkaną przez ludzi idealnych i rządzoną przez najlepszych. W jego pismach Utopia była wyspą pływającą gdzieś na oceanie czyli znajdującą się nigdzie. Jednak jak zauważył Alfred Jarry w swojej słynnej sztuce teatralnej "Ubu Królem" właściwie "nigdzie" może równie  dobrze oznaczać "w Polsce", bo to przecież kraj hen hen za górami i tam wszystko może się zdarzyć. Ale konkretnie - zapytajmy - gdzie w Polsce? Doprecyzujmy Moora i Jarreye'go geolokalizacje i umieśćmy pinezkę w Rzeszowie. Dlaczego tam, tego dowiedzą się Państwo w następnym akapicie.

Emma Rawicz - "Inkyra"

Emma Rawicz

Emma Rawicz - tenor & soprano saxophones
Gareth Lockrane - flute, alto flute, bass flute, piccolo
David Preston - guitar
Scottie Thompson - Rhodes, piano, Prophet
Kevin Glasgow - electric bass
Jamie Murray - drums

Tytuł albumu: "Inkyra"

Wydany: ACT Music GmbH (data premiery: 31.10.2025)

Tekst: Paweł Ziemba

Link do muzyki na Bandcamp

Muzyka, która nie zna gatunkowych paszportów.
O naturze jazzu i nowym głosie Emmy Rawicz.

W świecie zdominowanym przez algorytmy, playlisty do prasowania i cyfrową powtarzalność jazz pozostaje jedną z ostatnich przestrzeni prawdziwej wolności — choć niektórzy jego ortodoksyjni strażnicy najchętniej zamknęliby go w formalinie.

Franciszek Raczkowski - "Ocean"

Franciszek Raczkowski

Franciszek Raczkowski – Yamaha C3 piano

Album's title: "Ocean"

Label: self-released (2026)

Link to music on Bandcamp

Review author: Viačeslavas Gliožeris

The world is full of piano solo albums – and all listeners are divided into those who love them all as a separate genre (a smaller part) and others, like me, who have mixed feelings. The reason is quite simple. Nearly every more or less renowned jazz piano player has recorded a piano solo album at least once in his life (not all of them are released, though). As a result, we have a monstrous amount of such recordings, which often offer quality, but... quite boring listening. Predictability, sameness... call it as you like – there are not many really original solo jazz piano releases around. Keith Jarrett's “The Köln Concert” success and the imitators' wave that followed made the situation even worse.

TCQ - "It's Not a Fake, It's a Replica"

TCQ

Tomasz Chyła – violin

Emil Miszk – trumpet
Krzysztof Hadrych – guitar
Konrad Żołnierek – electric bass
Sławek Koryzno – drums, congas

Tytuł płyty: "It's Not a Fake, It's a Replica"

Wydawca: Alpaka  Records

Link do muzyki

Tekst: Maciej Nowotny

Polish Jazz Editor's Choice

Najnowsza płyta kwintetu robi dokładnie to, czego spodziewamy się po najwyższej jakości jazzie: zaskakuje, jednocześnie zachowując ciągłość artystycznej ewolucji jednego z najciekawszych jazzowych polskich combo. Zacznijmy zatem najpierw od tej "ciągłości", aby potem przejść do tego, co tygryski lubią najbardziej czyli niespodzianki, świeżości i zdziwienia, bez których nie ma jazzu.

Eli Bennett Quartet – “Breakthrough: Live in Poland”

Eli Bennett Quartet 

Eli Bennett – saksofon tenorowy
Paweł Tomaszewski – fortepian
Robert Kubiszyn – kontrabas
Paweł Dobrowolski – perkusja

Tytuł płyty: "Breakthrough: Live in Poland"

Wydawca: SJRecords

Link do muzyki: You Tube

Premiera: 23 maja 2026

Materiał: utwory live z koncertu Eli Bennett Quartet zarejestrowanego podczas festiwalu Jazz w Ruinach 2024 w Gliwicach

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

Po przesłuchaniu „Breakthrough: Live in Poland” zainteresowała mnie nie tylko sama muzyka, ale też to, jak doszło do tego spotkania. Nie wiem, kto dokładnie połączył tych muzyków: festiwal, wydawca, wcześniejsze kontakty, dobra intuicja organizatorów. Wiem natomiast, że na płycie słychać, iż nie jest to przypadkowe zestawienie.

Eli Bennett nie jest w Polsce nazwiskiem dość dobrze znanym, ale przyjechał tutaj z konkretnym dorobkiem: jako saksofonista jazzowy, kompozytor filmowy i muzyk mający za sobą doświadczenie dużych scen. Po drugiej stronie są Paweł Tomaszewski, Robert Kubiszyn i Paweł Dobrowolski, czyli muzycy, których nie trzeba traktować jako „polskiej sekcji” dopisanej do zagranicznego lidera. Każdy z nich wnosi do tego składu własne doświadczenie i sposób myślenia o zespole.

Horntet - "Direct Message"

Horntet

Bartłomiej Leśniak – fortepian
Robert Wypasek – saksofon tenorowy i sopranowy
Szymon Ziółkowski – saksofon altowy i sopranowy
Mikołaj Sikora – kontrabas
Piotr Przewoźniak – perkusja

Tytuł: "Direct Message"

Wydawnictwo: For Tune (2025)

Link do muzyki na Bandcamp

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Płytę otwiera monumentalny utwór zagrany częściowo rubato. To wejście mówi sporo o całej płycie – będzie intensywnie, gęsto i bez specjalnego oglądania się za siebie. Panowie rzadko kiedy puszczają nogę z gazu. Muzyka jest zdecydowana i od początku nastawiona na dużą energię.

Generalnie mamy tu do czynienia z albumem około-mainstreamowym, choć nie jest to określenie wyczerpujące. Słychać inspiracje Coltrane’em z okresu „A Love Supreme”, ale także Albertem Aylerem i różnymi odmianami bardziej otwartego, free-jazzowego grania z lat 60. Momentami pojawiają się również skojarzenia z późnym okresem Jazz Messengers.

New Bone - "Sorrow"

New Bone

Tomasz Kudyk – trąbka, skrzydłówka
Marcin Konieczkowicz – saksofon altowy
Dominik Wania – fortepian
Maciej Adamczak – kontrabas
Dawid Fortuna – perkusja

gościnnie:
Zuzanna Baum – śpiew (3,8)
Jan Piwowarczyk – śpiew (3,8)

Tytuł: "Sorrow" 

Wydawca: CM Records (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Link do muzyki: https://youtu.be/-yvM1cOCuhs?si=Xl0f-qp6zkfYqKO-

New Bone to zespół istniejący niemal trzydzieści lat, który nagrał i właśnie wydał swój 7 krążek. Zanim popędzimy z tekstem dalej warto chwilę się zatrzymać chwilę i docenić ile pasji, konsekwencji i - nie bójmy się tego stwierdzenia - przychylności opatrzności, potrzeba by coś prowadzić tyle lat. Warto docenić te trwanie w tym świecie, w którym wszystko tak szybko się zmienia, najczęściej niestety na gorsze. W tym sensie New Bone to ewenement, szczególnie że w tym długim okresie skład zmieniał się niewiele. Oczywiście zawsze obecny był w nim grający na trąbce i skrzydłówce Tomasz Kudyk, spiritus movens projektu, który niezmiennie potrafił przyciągnąć do niego wybitnych muzyków. Na siódmej w dyskografii zespołu płycie towarzyszą mu dobrze znani z poprzednich nagrań: Dominik Wania na fortepianie, Maciej Adamczak na kontrabasie oraz Dawid Fortuna na perkusji. Te nazwiska mówią same za siebie. Ale jest i nowa postać, to Marcin Konieczkowicz grający na saksofonie altowym. Ponadto w dwóch utworach pojawiają się wokaliści - czy nie po raz pierwszy w dziejach zespołu? - Zuzanna Baum oraz Jan Piwowarczyk.