Miejsce i rok nagrania: Kopenhaga, 2025 Realizator nagrania: Jason Shooster Mix i mastering: Mateusz Banasiuk Projekt okładki: Eldan Alomerovic Wytwórnia/Wydawca: Sebastian Zawadzki Music
Z Sebastianem Zawadzkim mam pewien kłopot. Trochę niezręczny. Nie znałem go wcześniej tak, jak chyba powinienem był go znać. Przy czym od razu muszę zaznaczyć, że jest to raczej moje spóźnione odkrycie niż coś nowego dla Polish Jazz Blog – nazwisko Zawadzkiego pojawiało się tutaj już grubo ponad dekadę temu.
This is the second album by Polish Jazz drummer/composer Radek Wośko and his Atlantic Quartet, which includes Norwegian (resident in Copenhagen) guitarist Stian Swensson (who replaced Israeli Gilad Hekselman who played on the debut), Danish pianist Søren Gemmer and Polish bassist Mariusz Praśniewski. The album presents eleven original compositions, eight composed by Wośko and three co-composed by all four members of the quartet.
The music, although sonically continuing
the guitar dominated Fusion ambience of the debut, is way more open and offers
significant proximity to European Jazz elements, including the Nordic loftiness
and Polish lyricism, two of the most powerful ingredients of modern European
Jazz. It is great to find Wośko finally approaching his "natural"
elements in his music, which combined with his maturity and experience accumulated
over time and his excellent compositions come all together on this album.
The playing is also excellent
all the way, with the two Scandinavian melody weavers leading the way with
confidence and finesse. Swensson is a wonderful surprise (sadly I failed to
hear his debut album so far) and steps easily into Hekselman's shoes with
complete confidence. His playing is the most significant color of the music,
but he respectfully leaves space for his cohorts to have their say. He can be
firm and decisive but also delicate and considerate, showing great sensitivity.
Gemmer is a superbly lyrical player and his sense of melody and atmospheric
vistas are simply hair-rising. Praśniewski offers both a solid bottom filling
to the quartet's sound and a significant rhythmic drive. Wośko offers inventive
and supportive drumming parts, especially significant during the open/almost
free compositions, but does not dominate the music, staying respectfully
in-line with the other quartet members.
The album is a wonderful
example of the ideal balance between melody and order and freedom and open
space, which is always so difficult to achieve without pulling the music one
way or another; one could almost say that it is case study of such vague and
evasive musical phenomenon. Overall this is a beautiful and
superbly executed album, for me definitely the best recording by Wośko so far
and a gate of hope for his future endeavors. This quartet is a formidable team,
which exemplifies the best there is in contemporary, still young but already
mature European Jazz. Well done!
Radek Wośko Atlantic Quartet to projekt flagowy, założony przez polskiego perkusistę jazzowego i kompozytora z Kopenhagi Radka Wośko, który ma za sobą już prawie 10 albumów z własną muzyką, i który wystąpił w uznanym przez krytyków międzynarodowym projekcie z udziałem legendy polskiego jazzu, trębacza Tomasza Stańki. Zespół łączy muzyków z Danii, Polski i Norwegii, prezentując nowoczesny jazz na najwyższym poziomie. Muzyka czerpie zarówno z głębokich słowiańskich korzeni, kultury nordyckiej, jak i współczesnej muzyki klasycznej.
Członkowie grupy są solidnie zakorzenieni w nowoczesnym jazzie, ale tworzą równolegle w innych dziedzinach sztuki; Stian Swensson jako kompozytor muzyki kameralnej, a Søren Gemmer z akustyczno-elektroniczną improwizacją i czytaniem poezji z duńskim aktorem Thure Lindhardtem. Nowa płyta jest kontynuacją myśli kompozytora i lidera, który łączy inspiracje zarówno przestrzenią, intensywną, bezpośrednią ekspresją, jak i współczesną muzyką kameralną, starając się, by każdy utwór niósł ze sobą silny element melodyczny i głębię emocjonalną.
Zapraszamy do wsparcia projektu perkusisty Radka Wośko i jego Atlantic Quartet na platformie finansowania społecznościowego Wspieram.to. Celem kampanii jest zebranie pieniędzy na zorganizowanie koncertu w Piwnicy Kany w Szczecinie. Jeśli uda się zebrać więcej, pieniądze przeznaczone zostaną na zrobienie klipu do jednego z utworów formacji.
Radek Wośko Atlantic Quartet to projekt flagowy, założony przez polskiego perkusistę jazzowego i kompozytora z Kopenhagi Radka Wośko, który ma za sobą już prawie 10 albumów z własną muzyką, i który wystąpił w uznanym przez krytyków międzynarodowym projekcie z udziałem legendy polskiego jazzu, trębacza Tomasza Stańki. Zespół łączy muzyków z Danii, Polski i Norwegii, prezentując nowoczesny jazz na najwyższym poziomie. Muzyka czerpie zarówno z głębokich słowiańskich korzeni, kultury nordyckiej, jak i współczesnej muzyki klasycznej.
Członkowie grupy są solidnie zakorzenieni w nowoczesnym jazzie, ale tworzą równolegle w innych dziedzinach sztuki; Stian Swensson jako kompozytor muzyki kameralnej, a Søren Gemmer z akustyczno-elektroniczną improwizacją i czytaniem poezji z duńskim aktorem Thure Lindhardtem. Nowa płyta jest kontynuacją myśli kompozytora i lidera, który łączy inspiracje zarówno przestrzenią, intensywną, bezpośrednią ekspresją, jak i współczesną muzyką kameralną, starając się, by każdy utwór niósł ze sobą silny element melodyczny i głębię emocjonalną.
Albumem "Surge", drugą odsłoną swojej historii, powraca atlantycki kwartet Radka Wośko. Dzieląc się wrażeniami z ich poprzedniej płyty, zastanawiałem się, na jakie muzyczne drogi pokieruje się zespół w dalszej wędrówce. Teraz mamy okazję przekonać się, co wydarzyło się przez minione trzy lata. Najważniejsza zmiana dokonała się w warstwie osobowej. Debiutancki "Atlantic" zdominowany był charakterystycznym brzmieniem gitary Gilada Hekselmana. Izraelskiego muzyka nie ma tym razie w składzie kwartetu – jego miejsce zajął mieszkający w Kopenhadze Norweg, Stian Swensson. Niewątpliwie zmieniło to oblicze grupy. I muszę przyznać, że geograficzne skupienie rezydencji członków zespołu w jednym miejscu wyszło mu na dobre.
Finałowy utwór pierwszej płyty sugerował, że formacja może podążać w stronę współczesnej improwizacji. Tego typu klimatów rzeczywiście jest na "Surge" nieco więcej. Początek i finał "Chords & Discords" przełamane znakomitą, swingującą główną częścią utworu, dwa najkrótsze na płycie "Emerging" i "Abrupt", z lekka szalony "Hesitation". Wreszcie z przytupem rozpoczynający cały album "Together Not Together", świetnie opisany tytułem, zawierającym esencję "zespołowo-indywidualnego" muzykowania kwartetu.
Jednak melodyjnego piękna także nie zabrakło. Kapitalnie wypada szczególnie finałowy "Epilogue". Nastrojowy, pełen zadumy, momentami przypominający klasyczne już, wspaniałe nagrania Hadena z Rubalcabą. Elegancką melodią prowadzoną przez gitarę przyciąga "Brynia". Z kolei oba muzyczne światy znakomicie łączy "Visceral Journey".
Jedenaście kompozycji - osiem podpisanych przez lidera i trzy zespołowe – zajmują niewiele ponad trzy kwadranse. Bardzo dobrze wpasował się w zespół nowy gitarzysta Stian Swensson. Podobnie jak przy pierwszym albumie w samych superlatywach można opisać grę Sørena Gemmera. Obaj najczęściej pojawiają się na pierwszym planie w dłuższych pasażach. Ale godne zapamiętania fragmenty stały się udziałem także pozostałych dwóch muzyków. Mariusz Praśniewski znacząco zaznaczył swoją obecność w wymienionych już "Hesitation" i "Epilogue". Radek Wośko perfekcyjnie zaś wypada w duetowych interakcjach z kolegami z zespołu.
"Ten zespół może zagrać praktycznie każdy rodzaj muzyki" - pisze we wstępie do opisywanej tu płyty lider kwartetu. Trzeba się z tym zgodzić, a warto jeszcze dodać, że Atlantic Quartet gra różne rodzaje muzyki z jednakowym powodzeniem. "Surge" można tłumaczyć jako ostre przyspieszenie, gwałtowny skok naprzód. Czy oznacza też zintensyfikowanie działań zespołu? Oby tak, bo jak na razie tytułowy manewr powiódł się grupie bez jakichkolwiek zastrzeżeń.
Radek Wośko Atlantic Quartet wraca z nowym albumem w odświeżonym składzie. Po kilku latach koncertowania z materiałem z pierwszej płyty wzbogacanym stopniowo nowymi kompozycjami (najpierw z nowojorskim gitarzystą Giladem Hekselmanem, potem z Brianem Massaką, a wreszcie ze Stianem Swenssonem z Norwegii), zespół wszedł z nowymi pomysłami do legendarnego studia The Village Recording w Kopenhadze w marcu 2019 r., aby zarejestrować materiał na album "Surge",, który ukaże się nakładem poznańskiego wydawnictwa Multikulti Project.
Radek Wośko Atlantic Quartet to projekt flagowy, założony przez polskiego perkusistę jazzowego i kompozytora z Kopenhagi Radka Wośko, który ma za sobą już prawie 10 albumów z własną muzyką, i który wystąpił w uznanym przez krytyków międzynarodowym projekcie z udziałem legendy polskiego jazzu, trębacza Tomasza Stańki. Zespół łączy muzyków z Danii, Polski i Norwegii, prezentując nowoczesny jazz na najwyższym poziomie. Muzyka czerpie zarówno z głębokich słowiańskich korzeni, kultury nordyckiej, jak i współczesnej muzyki klasycznej.
Członkowie grupy są solidnie zakorzenieni w nowoczesnym jazzie, ale tworzą równolegle w innych dziedzinach sztuki; Stian Swensson jako kompozytor muzyki kameralnej, a Søren Gemmer z akustyczno-elektroniczną improwizacją i czytaniem poezji z duńskim aktorem Thure Lindhardtem. Nowa płyta jest kontynuacją myśli kompozytora i lidera, który łączy inspiracje zarówno przestrzenią, intensywną, bezpośrednią ekspresją, jak i współczesną muzyką kameralną, starając się, by każdy utwór niósł ze sobą silny element melodyczny i głębię emocjonalną.
This is the fourth album by Polish
(resident in Denmark) Jazz guitarist/composer Łukasz Borowicki recorded this
time with a sextet, which also features three Danish musicians: trumpeter Mads la Cour, pianist Soren Gemmer
and drummer Anders Mogensen and two Polish musicians: saxophonist Bartłomiej
Wawryniuk and bassist Mariusz Praśniewski. The album presents eight original
compositions, all by Borowicki.
The music on this album takes a
step back towards more structured/composed modern European Jazz, with
emphasis on composition and ensemble effort. In contrast to the typical albums
produced by young Polish Jazz musicians these days, this album is much closer
in spirit to Scandinavian Jazz, not only due to the fact that half of the
sextet's members are Danish, but mainly due to the character of the compositions,
which offer typical Nordic open space and "windy" ambiance. The music
is relaxed, and offers a lot of breathing space for all the musicians to solo
and interplay extensively, with every single note being perfectly clearly
audible.
Borowicki plays the guitar with
wonderful minimalist, almost completely acoustic touch, shunning flashy
displays of egocentric show-off. All the rest of the sextet members follow his
lead in this respect, and the album is a wonderful example of mutual respect
and understanding between the musicians, as well as a display of the elegance,
restraint and artistry that characterizes European Jazz.
The sextet members are all superb
instrumentalists, and they all contribute equally to this album's success.
Wonderfully "cool" trumpet parts by la Cour, beautifully melodic
solos by Gemmer and spirited saxophone parts by Wawryniuk are kept in check by
the solid and yet creative work by the rhythm section, which is fully up to par
with the front line players.
Overall this is an excellent
album in every respect, clear evidence that the prolific work of Borowicki is
consistently excellent and has a lot to offer in a long term. Full of great
compositions and excellent playing, this album is an indicator of how young
European Jazz is exploding with talent and extraordinary quality, which never
ceases to amaze. Well done Gentlemen!
This is the second album (well, second physical album, as two more download only albums were also released on the excellent German WhyPlayJazz label) by the European Jazz quartet Almugi, led by Danish cornetist/trumpeter/composer Mads la Cour, which also includes Danish clarinetist/saxophonist Lars Greve, Polish bassist Mariusz Praśniewski and Danish drummer Kasper Tom Christiansen. The album presents nine original compositions, all by the leader.
The
music is a beautiful collection of melodic themes, mostly serene and melancholic,
with a lot of space and breathing air, which allows for each note to be heard distinctly
and clearly. The trumpet/clarinet and trumpet/saxophone duets roll on like intimate
conversations with the rhythm section defining the scope and tempi of these
conversations, always respectfully in the background but always being an inseparable
part of the complete musical unity. Praśniewski and Christiansen already appeared
together as a rhythm section on earlier recordings and their playing together tightens
telepathically in time.
The
individual contributions as well as collective improvisations and ensemble
performances are all superbly executed and convey the European Jazz aesthetics,
elegance and flair. Obvious respect between the musicians and a common goal of
achieving the most fulfilling effect are fully realized herein, and the album
is a truly delightful listening experience. The balance between the Jazz
tradition and the new forms of expression, treatment of time, rhythm and harmony
are a perfect example of the strength and ingenuity of contemporary young
European Jazz, which is bursting with talent and creativity.
This
album also exemplifies the rapidly developing musical ties between Danish and
Polish Jazz scenes, which results is some of the most ambitious and searching
Jazz explorations heard today. This album is highly recommended to all modern
European Jazz connoisseurs, who are open-minded enough to deal with some degree
of Free Jazz, which is well behaved enough to please and avoid chaos, but
challenging enough to keep the listener on his toes. Very well done indeed!
This is the debut album by Polish Jazz drummer/composer Radek Wośko and his new Atlantic Quartet, which also includes Israeli guitarists Gilad Hekselman, Danish pianist Soren Gemmer and Polish bassist Mariusz Praśniewski. Together they perform eight pieces, seven of which are original compositions by Wośko and one is by the late Polish violinist Zbigniew Seifert.
It seems that Wośko finally
found the perfect formula for his music, which is presented here by this
quartet, i.e. a melodic Jazz-Rock Fusion, which does full justice to his
compositions. Coupled with beautiful execution by all the quartet members, this
album guarantees a pleasurable listening experience, without lowering the
musical standards.
The album is dominated by the
enchanting sound of Hekselman's guitar, with virtuosic phrasing and crystal
clear sound bringing on immediately fond memories of early Pat Metheny, but
definitely presenting a unique and personal approach. Gemmer offers a wonderfully
sensitive accompaniment, but sadly does not play too much solo. The rhythm
section moves the music forward amicably, playing exactly what is needed in
such environment.
Although Wosko states in the
liner notes that this music represents the meeting of European and American
influences, as symbolized by it's title, personally I find it to be almost
completely dominated by contemporary American Jazz approach, with very little
of the European aesthetics left, which of course does not diminish its quality. Overall this is a wonderfully
crafted Jazz-Rock Fusion album, perfectly executed by the musicians on board
and accessible to a very wide range of music lovers, which hopefully will result
in at least some commercial success.
This is the debut album by Danish composer / arranger / conductor / bassoonist Rasmus Henriksen, recorded with an international Big Band comprising of musicians associated with the Odense Music Academy, which includes twelve musicians, several of which are from Poland, like trumpeters Tomasz Dąbrowski and Wojciech Morelowski, guitarist Łukasz Borowicki and bassist Mariusz Praśniewski. The album presents eight pieces, six of which are original compositions by Henriksen and two are standards. Fours of the pieces feature vocals performed by Amanda Lagoni.
The music is well within the
mainstream Jazz idiom, with excellent compositions by the leader and of course
the wonderful sound of a Big Band that melts my heart every time. The
arrangements are very elegant and interesting, typical of European Big Band
approach, which treats the Big Band as a complex instrument. In view of the
fact that there are so few Big Band albums released each year these days, every
one of them is a blessing.
The Big Band performs
excellently, obviously well rehearsed and including gifted instrumentalists.
There are plenty of superb, albeit short, solos by the band members, testifying
to the generally high level of the players. The vocal tracks are also
first-rate, much to my surprise, as singing with a Bing Band requires a special
talent, but Lagoni handles the task splendidly.
The overall sound and
atmosphere are at times a bit too "retro", mimicking the great Swing
orchestras of times long gone, but that does not spoil the great fun one can
have with this music. This is pure pleasure from start to finish and mainstream
Big Band/Orchestral Jazz should enjoy this effort to the max. Very impressive
for a debut album and definitely worth getting!
This is the third album by Polish Jazz guitarists/composer Łukasz Borowicki and his second recording with a trio he recorded his debut with, which also includes bassist Mariusz Praśniewski and Danish drummer Kasper Tom Christiansen. The album presents nine original compositions, all by Borowicki and is beautifully recorded with wonderful aural atmosphere.
The music on this album is
meant to present the acoustic side of Borowicki's guitar playing and as a
result is indeed very delicate, intimate and low volume. The rhythm section
offers a remarkable support to this acoustic effort, playing also very subtly,
but clearly in sync with the leader and most inventively. Therefore as a trio
effort, this album is absolutely fascinating and one of the best of its kind I
have come across lately.
However, Borowicki evidently steps
here towards much more Free Jazz and Improvised Music than on his earlier
recordings. In my review of his debut album I mentioned that his playing
reminds me of early John McLaughlin recordings; the music here is much closer
to what Derek Bailey had to offer. Nothing wrong with that of course, except
for the fact that Borowicki is stepping away from the majority of Jazz
listeners and entering the Avant Garde niche, with everything that such a move
implies. As a result there are almost no
melodic themes here, at most some melodic fragments, which is a pity
considering Borowicki's fine composing talent, which he displayed on his
earlier recordings.
Overall this is a bold step for
this young and talented musician, which is obviously a part of his search
towards his musical self-discovery. People expecting traditional guitar playing
will be definitely disappointed, but Improvised Music/Free Jazz lovers should
find this album an exquisite example of trio cooperation and elegant European
non-aggressive and yet completely individualistic music creation.
Pamiętam bardzo dobrze poprzednią płytę Radka Wośki. "Contouring", inspirowany pobytem na polskich pojezierzach, epatował nastrojem tajemniczości i grozy. Tym razem miejscem, gdzie spotkały się najświeższe inspiracje perkusisty, okazał się środek Oceanu Atlantyckiego. Akwen zdecydowanie większy, aczkolwiek sądząc z nastroju płyty, przystępniejszy i łagodniejszy. "Atlantic" jest bowiem zbiorem utworów zdecydowanie mainstreamowych. Nagrania, które przez otchłań tytułowego oceanu niosą słuchacza w podróż nieoczekiwaną, lecz niezwykle przyjemną, niczym rejs wysokiej klasy jachtem z rodzaju tych, jakimi pływać raczy brytyjska królowa.
Melodyjne kompozycje autorstwa lidera kwartetu, uzupełnione seifertowskim "Man Of The Light", od pierwszych taktów zajmują uwagę i często powodują mniej lub bardziej mimowolny odruch nucenia głównego tematu. "Amager", "East River", "Longing", "Summer Session" - niemal każdy z utworów zachwyca i przywołuje na twarzy szeroki uśmiech zadowolenia. Ewentualnym malkontentom pragnę powiedzieć, że nie oznacza to, iż mamy do czynienia z jakąś balladową, mainstreamową plumkaniną. Po pierwsze, chyba żadnego z nagrań nie da się określić mianem ballady. Po drugie, kwartet Wośki potrafi zaskoczyć w trakcie utworu nieoczekiwaną woltą, oryginalnym solo, ciekawym przełamaniem, bez zbytniego oddalania się przy tym od przyjętej konwencji. Duża w tym zasługa zaproszonych instrumentalistów.
Pierwszy plan należy do Gilada Hekselmana, izraelskiego gitarzysty, mieszkającego od kilkunastu lat w Nowym Jorku. Muzyka, który może pochwalić się współpracą między innymi z Chrisem Potterem, Markiem Turnerem, Johnem Scofieldem, Jeffem Ballardem czy Aaronem Parksem. Gitary jest na płycie Wośki dużo, ten instrument dominuje, ale trudno uznać to za wadę. Sposób i jakość gry Hekselmana zdecydowanie bowiem na to zasługuje. Świetnie wypada także duński pianista Søren Gemmer - zarówno w solowych popisach, jak i w konwersacjach z gitarą. Miałem możliwość słuchania tego kwartetu na żywo, kiedy Gemmer dysponował instrumentem elektronicznym i muszę przyznać, że było to co najmniej równie dobre, jak jego fortepianowa obecność w nagraniach studyjnych. Skład kwartetu uzupełnia, współpracujący już wcześniej kilkakrotnie z Wośką, basista Mariusz Praśniewski. Perkusja i bas, które dają rytmiczny podkład Hekselmanowi i Gemmerowi, wypuszczają się na indywidualne prezentacje z rzadka, acz za każdym razem niezwykle smakowicie - jak w "Deep Forest" czy kapitalnej końcówce "Freebop Bloose".
Wreszcie docieramy do dedykowanemu Tomaszowi Stańce utworu "Sad Eyes", który zamyka płytę. Nagrania zupełnie innego od reszty. Nie wiem, czy nie najlepszego. Bliższego poprzedniej płycie niż siedmiu pozostałym nagraniom z "Atlantic". Idącego momentami w kierunku muzyki mocno improwizowanej, kto wie, może będącego zapowiedzią zupełnie innej podróży z tym kwartetem. Mam nadzieję, że taka wyprawa dojdzie kiedyś do skutku, a w oczekiwaniu na nią warto powracać do już dostępnych, opisanych tu atlantyckich wojaży.
This is the debut album by Polish Jazz clarinetist/composer Jakub Dybżyński recorded with his trio called Equilateral Trio, which also includes bassist Mariusz Praśniewski and drummer Karol Domański. All trio members are graduates of Music Academies in Denmark, where many young Polish Jazz musicians study and often also stay in the last decade, and where this album was recorded. Together they perform eight original compositions, all by Dybżyński.
The music is quite diverse and
moves between melodic modern Jazz and open compositions which are closer to
Free Jazz. Some compositions have a steady swinging rhythmic drive others are
much less restrained rhythmically, in short an interesting mixture of melodies,
rhythms and musical freedom, which works out very well.
Dybżyński is a skilled player,
but for the moment lacks the finesse displayed by the veteran Polish Jazz
clarinetists. He is however certainly on the right track and will surely gain
the necessary experience in the years to come. His compositional skills are
already quite mature, and the material on this album is definitely very
promising. The rhythm section is really
excellent and handles the complex rhythmic patterns with ease and elegance,
carrying the music steadily even during the free form passages. They are
perfect accompanists to the delicate clarinet sound, delivering an overall
powerful message to the listener.
The open, free form
compositions are the most impressive parts on this album, and hopefully will be
more prominent in the future recordings by the trio. But even on the steady
swinging tunes the trio plays interestingly enough to keep the listener fully
engrossed in the music. The clarinet is sadly not as
popular in Jazz as it deserves to be, and hearing young musicians pursuing the
great clarinet Jazz tradition is very encouraging. This is definitely an
impressive debut and hopefully will be followed up by no less impressive
recordings in the feature. Well done!
Jakub Dybżyński - clarinet
Mariusz Praśniewski - double bass
Karol Domański - drums
Intuitive Inversions
HV 0135-2-331
Jakub Dybżyński Equilateral Trio to projekt trojga ambitnych muzyków ze środowiska Carl Nielsen Academy of Music (Dania), który zrodził się z inspiracji nowoczesną sceną jazzową. Kompozycje wykonywane przez trio inspirowane są takimi zespołami i artystami jak trio Marka Turnera "Fly”", Steve Lehman Trio, Ornette Coleman, John Coltrane. Celem muzyków jest prezentowanie muzyki improwizowanej, otwartej i eksperymentującej bez rezygnacji z rytmu, harmonii i melodii. W utworach pojawiają się np. spektralne brzmienia a la Kaija Saariaho ("Depths Of The Pond Of Osawa"), hip-hopowy drive ("Market Your Managment"), bluesowo-ornetowskie odniesienia ("Judgement Call"), echa muzyki klubowej ("Thermodynamics") i wiele innych. Eklektyzm muzyki, jej różnorodność i energia tria na scenie przekazują uniwersalny komunikat dla każdego rodzaju publiczności.
Jakub Dybżyński – klarnecista, klarnecista basowy, kompozytor, absolwent The Carl Nielsen Academy of Music w Danii. Uczestnik wielu jazzowych warsztatów w Polsce, jak i za granicą pod kierunkiem takich muzyków jak Brad Mehldau, Ben Street, Jeff Ballard, Rudi Mahall czy Tony Mallaby. W 2014 roku wydał bardzo dobrze przyjętą płytę z zespołem Sphere :Synesthesia". Występował z autorską muzyką w wielu klubach jazzowych w Polsce, Danii, Niemczech, Czechach i Słowacji. Muzyk bierze udział w różnorodnych projektach na pograniczu mainstreamu i free jazzu. Lider i kompozytor Jakub Dybżyński Quartet, aktywny na kopenhaskiej scenie jazzowej. Założyciel międzynarodowego Ephemeric Quintet składającego się z najlepszych młodych muzyków europejskiej sceny jazzowej takich jak Tomasz Dąbrowski, Vit Kristan czy Emil Brun Madsen. Jakub Dybyński koncertował z sukcesami na festiwalach w Polsce, Danii i Czechach.
Mariusz Praśniewski – absolwent Wydziału Jazzu The Academy of Music & Dramatic Arts, Southern Denmark w Odense. Edukację muzyczną rozpoczął od gry na fortepianie, następnie na kontrabasie. Koncertuje z wieloma muzykami, w tym m.in. z Grzegorzem Karnasem, Joao Nascimento z Brazylii, Andersem Mogensenem czy Francesco Cigna oraz bierze udział w międzynarodowych projektach, jak Entropy, Suburbia Surreal, Purple Noise, Orlando. Na koncie swoich dokonań ma występy na wielu festiwalach jazzowych w Polsce i za granicą, w 2014 roku z Łukaszem Borowickim i Kasprem Tomem nagrał płytę "People, Cats And Obstacles”, w 2013 wydał płytę z Sebastian Zawadzki Trio. Wcześniej stypendysta Academy of Music and Drama, Göteborg, Szwecja, w klasie kontrabasu Andersa Jormina. Koncertuje z wieloma zespołami polskiej i duńskiej sceny muzycznej m.in. Maciej Czajkowski Trio, Massaka Storytelling Ensemble, Sebastian Zawadzki Trio czy hip-hopowy RSBT (Roux Spana Beat Trio).
Karol Domański – absolwent Instytutu Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie perkusji mgr Łukasza Żyty oraz Wydziału Jazzu w Warszawie w klasie perkusji prof. Kazimierza Jonkisza. Laureat III nagrody na przeglądzie szkolnych zespołów jazzowych w Elblągu z zespołem Brand New Jazz Quartet w latach 2000 i 2002. W 2001 roku zdobywca II nagrody na festiwalu „Jazzga” w Łodzi z zespołem Twin Tenors. Pierwsza nagroda na festiwalu jazzowym Gdynia 2008 oraz Nadzieje Warszawy w tym samym roku. Otrzymał pierwszą nagrodę na festiwalu „Klucz do kariery” Gorzów 2009 z zespołem Biotone. Kształcił swoje umiejętności u takich muzyków jak: Michał Tokaj, Ben Monder, Bob Gulotti, Bob Moses, Matthew Garrison, Dave Weckl, Rudi Mahall. Występował z takimi artystami polskiej sceny muzycznej jak: Jerzy Małek, Iza Zając, Jarosław Małys, Piotr Rodowicz, Przemysław Dyakowski, Janusz Muniak, Marcin Styczeń, Marek Dyjak, Krystyna Prońko. Absolwent Carl Nielsen Akademie w Danii w klasie jednego z najwybitniejszych duńskich muzyków Andersa Mogensena.
This is the second album by young Polish Jazz guitarist Łukasz Borowicki. Following the debut album recorded in a trio format, this album presents a quartet effort, with Danish flugelhornist Mads La Cour and Polish bassist Mariusz Praśniewski (who also appears on the debut) and drummer Karol Domański. The album includes ten original compositions, eight of which are by Borowicki and two are improvisations credited to the quartet members.
In
contrast to the debut, this album is much more relaxed and organized, probably
since there is no pressure to prove anything this time. The compositions are
lyrical and much closer to the European Jazz idiom, with breathing space and
freedom being the most important ingredients in addition of course to the
personal abilities of the participants. The addition of the flugelhorn expanded
the ensemble's possibilities considerably and Borowicki could have hardly find
a better partner for his musical explorations that the amazing Dane, who has
caught my ear already and who is definitely worth following carefully.
The
quartet is very tight together, which is quite remarkable considering the
complex, both harmonically and rhythmically, music they perform. The rhythm
section truly supports the soloists as well as builds up the platform on which
the entire structure securely advances in time. As the result the instrumental
work is nothing short of amazing. It is hard to believe that this album was
recorded by such young musicians.
Borowicki
also presents an impressive compositional palette and the overall level of his
tunes is very notable. His compositions serve as ideal vehicles for the
musicians to play their best. The interplay between the guitar and the flugelhorn is especially exciting, as are their respective solo parts. Both Borowicki and La Cour have a distinctive sound
and approach and on this album they simply complete each other perfectly.
It is a
joyful feeling to hear music of such quality, especially when it comes from
musicians who are at early stages of their careers. The maturity and talents
displayed here are all exemplary. As a result this is another great album
released by the For Tune label, and certainly one of the strongest releases
this year on the Polish Jazz scene. Congratulations!
This is the debut album by a young Polish Jazz trio comprising of pianist Sebastian Zawadzki, bassist Mariusz Praśniewski and drummer Radek Wośko. The album was recorded in Odense (Denmark) where the trio members studied music at the time of the recording at the local Academy, where many other Polish musicians also study music in the last decade. The album presents eight original compositions, five by Zawadzki, one by Wosko and two collective compositions by all three members of the trio.
Although recorded at the early
stages of their career, this album shows the musicians searching and exploring
the Jazz idiom with a youthful carefree approach, not yet bounded by convention
and "proper" norms. The music is melodic and falls within the
mainstream classic piano trio setting, but it is also pretty adventurous and at
times even unconventional.
Technically both the pianist
and the rhythm section are proficient and sound professional. Zawadzki shows
early signs of his brilliant technique, which will blossom a bit later, as
evident on his subsequent albums. Praśniewski plays beautifully, with great
feel and intrinsic melodious elegance, always exactly when his support is
needed, and so does Wośko, who manages to keep the volume of his drums at a
suitable level, not being obstructive with his solo spots being truly inspired.
The two collective compositions
are much more open and improvised than the strictly composed pieces, and are
the highlights of this album, showing the trio's experimentation and more
ambitious approach. Zawadzki's tunes are a bit too sweet at times, but
definitely not crossing over into the sugary muzak. Overall a very impressive
debut, which is just a glimpse at these talented young musicians, a sonic
document caught for posterity. It is definitely nothing to be ashamed of and
can be proudly mentioned in their respective CVs as a jumpstart success.
This is the debut album by young Polish Jazz guitarist/composer Łukasz Borowicki, recorded in a trio format with Polish bassist Mariusz Praśniewski and Danish drummer and frequent collaborator with Polish musicians Kasper Tom Christiansen. Both Borowicki and Prasniewski studied at the Academy of Music in Odense (Denmark), as did many of Poland's young Jazz musicians in recent years. The album presents nine original compositions recorded by the trio and a bonus track which is a solo guitar piece, all composed by Borowicki.
The music is a surprising
amalgam of many different elements, which create a unique musical perception,
fascinating and absorbing right from the onset. Borowicki has a distinctive
guitar sound, which is raw and distorted, somewhat similar to early John
McLaughlin's efforts. The melodies, or rather melodic fragments, are quirky and
unstable, changing rapidly and continuously, and yet producing an overall
coherent compositional whole. The same applies to the frequent tempo changes
and improvisational approaches, which move within one piece between tightly
knit interplay and completely free form, spacey improvisation. The overall
effect of this unusual music is definitely fascinating and completely fresh.
Considering the fact that guitar is the most popular instrument on this planet,
it takes a truly ingenious musician to create something new with it, such as
Borowicki manages to do in this case.
The leader gets a most
sympathetic support from his cohorts; Praśniewski is a wonderfully melodic
player, who against all odds manages to keep the surreal paste of change this
music demands, supporting the guitar every inch of the way. Christiansen, who
is already a well seasoned musician and a superb composer on his own, is an
ideal partner completing the trio. He plays sparingly and unobtrusively, but is
right where he is needed at all times.
In conclusion, this is a first
class debut effort, which shows an enormous potential and talent that Borowicki
represents which hopefully will mature and develop further in time. As a result
of this album, he immediately becomes a worthy candidate to become one of the
top Jazz guitar players in his country, a position which at the moment is
rather sparingly populated.
Maciej Czajkowski - piano
Mariusz Praśniewski - double bass
Karol Domański - drums
EP (2013)
Maciej Czajkowski Trio is a Polish acoustic jazz group. The members are currently studying at the Carl NielsenAcademy Of Music in Odense, Denmark where the band was formed. Our music is a combination of Scandinavian jazz approach to space, melody and atmosphere with a modern groove, harmony and improvisation. The EP is a trailer of concert tour and regular album. (source: http://maciejczajkowskitrio.bandcamp.com/)
.jpg)
