Jakob Bro Trio i Tomasz Stańko Project na Jazzowej Jesieni w Bielsku-Białej !!!

Jakob Bro Trio
17.11.2016, godz. 18.00
Bielskie Centrum Kultury

Jakob Bro - gitary
Thomas Morgan - kontrabas
Joey Baron - perkusja

Jakob Bro - duński gitarzysta i kompozytor mieszkający w Kopenhadze. Jest obecnie najważniejszym reprezentantem duńskiej sceny jazzowej na świecie. W swoim dorobku ma imponującą ilość autorskich albumów, na których wystąpili również wyjątkowi soliści, jak Lee Konitz, Bill Frisell, Paul Motianem, Kenny Wheeler czy Paul Bley. Drogę do nagrywania dla wytwórni ECM otworzyła mu współpraca z Paulem Motianem & The Electric Bebop Band ("Garden Of Eden", ECM - 2006) oraz Tomaszem Stańko ("Dark Eyes", ECM, 2009).

Po triu z Jonem Christensenem i pierwszym albumie dla ECM jako lider pt "Gefion", Jakob Bro prowadzi obecnie trio z Joey'em Baronem i Thomasem Morganem. Właśnie w tym składzie miało miejsce nagranie nowej płyty, której premiera planowana jest na jesień 2016. Kompozycje i styl gry Jakoba Bro to połączenie melodycznej finezji i poetyckiej wrażliwości. Muzyka Bro jest z jednej strony konceptualna, przemyślana, a z drugiej - otwarta na improwizację, własny język towarzyszących muzyków, którzy niewątpliwie są wielkimi indywidualnościami.

Tomasz Stańko Project

17.11.2016, godz. 18.00

Bielskie Centrum Kultury

Tomasz Stańko - trąbka

David Virelles - fortepian

Reuben Rogers - kontrabas

Marcus Gilmore - perkusja

Nasz najbardziej rozpoznawalny muzyk jazzowy na świecie ze swoim flagowym zespołem Tomasz Stańko Quartet. Nowy skład kwartetu oraz premierowy materiał, który ukarze się na płycie ECM w 2017 roku - tak oto brzmi wysublimowany loftowy jazz wprost ze stolicy światowej muzyki.

Mazur/Neuringer – Diachronic Paths (2016)

Mazur/Neuringer 

Rafał Mazur - acoustic bass guitar
Keir Neuringer - alto saxophone

Diachronic Paths

RELATIVE PITCH 1046





By Adam Baruch

This is the fifth album by the Avant-garde/Improvising Music duo comprising of Polish acoustic bass guitarist Rafał Mazur and American saxophonist Keir Neuringer. Together they perform six spontaneously improvised pieces, co-composed by the duo members.

As usual with Improvised Music it is not about the virtuosic abilities of the players, which of course are also present herein, but about the ability to communicate, cooperate and create together something that is more than the simple sum of the components. Mazur and Neuringer have already successfully proved that they are among the best of the kind and this album firmly verifies again, that this is the case.

The six lengthy pieces present a plethora of moods and emotional states, beautifully illustrated by the music, which often sounds strangely melodic and coherent in spite of its improvised nature. An attentive listener simply gets completely lost within the music, engulfed within the emotional fabric of the sounds. This album is a wonderful example of truly creative Improvised Music that stays relevant beyond the actual moment of creation and is able to reproduce the magic also in recorded form. Sadly such music constitutes a minority within the genre, which many artists involved in it have serious problems understanding.

Of course the individual performances by those two brilliant musicians also deserve a high praise. Mazur managed to create a completely individual bass sound and his incredible technique is also completely unique. Neuringer displays unlimited fluency and improvisational depth, which are both unprecedented. As usual, a great piece of intriguing, wonderfully performed music, which sets the path (pun intended) for others to follow, both as listeners and musicians. Thanks for sharing!

Kuba Więcek/Mateusz Gawęda Special Project feat. Ralph Alessi

Saksofonista Kuba Więcek i pianista Mateusz Gawęda zagrają wspólną trasę koncertową i nagrają płytę z jednym z najwybitniejszych amerykańskich trębaczy - Ralphem Alessi. Trasa odbędzie się w listopadzie 2016 r. Płyta zostanie wydana przez krakowską wytwórnię Audio Cave.

Muzyka napisana specjalnie na tę okazję przez Mateusza i Kubę jest wypadkową miłości do ich własnej tradycji jak i fascynacji amerykańskim jazzem. Muzycy zaprosili do projektu jedną z najbardziej rozchwytywanych sekcji rytmicznych w Europie - kontrabasistę Maxa Muchę oraz mieszkającego w Berlinie perkusistę Moritza Baumgärtnera.

10 listopada 2016 – 12on14 Jazz Club, Warszawa
11 listopada 2016 – Pałac Bobrowskich, Andrychów
12 listopada 2016 – Festiwal Muzyki Improwizowanej Jazz & Beyond, Koszęcin
13 listopada 2016 – sesja nagraniowa

Kuba Więcek - pochodzący z Rybnika saksofonista i kompozytor. Obecnie student pretiżowego Rhythmic Music Conservatorium w Kopenhadze. Laureat wielu nagród oraz międzynarodowych konkursów. Pobierał lekcje u takich mistrzów jak: Lee Konitz, David Binney, Chris Speed, Dick Oatts, Peter Evans, Jim Black oraz wielu innych. Koncertował w Danii, Szwecji, Holandii, Francji, Niemczech, Belgii, Anglii, Polsce, na Łotwie oraz w Stanach Zjednaczonych i Indiach. Współpracował z takimi artystami jak Mike Stern, Gilad Hekselman, Rafał Sarnecki, Michał Barański czy Łukasz Żyta.

Mateusz Gawęda – ur. 1990 r. pianista, kompozytor, aranżer. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu jazzowego dr Joachima Mencla. Współtwórca zespołów: Pezda/Gawęda Duo, Mateusz Gawęda Trio, PeGaPoFo, Cracow Jazz Collective, których repertuarem są przede wszystkim jego autorskie kompozycje. Współpracował i występował ze znakomitościami sceny jazzowej polskiej i zagranicznej m.in. Billy Hart, Rusty Jones, Walter Smith III, Kazimierz Jonkisz, Jacek Kochan, Leszek Żądło, Janusz Muniak i wieloma innymi.

Max Mucha - urodzony 27 września 1989 w Częstochowie. Kontrabasista, studiował na Akademii Muzycznej w Katowicach oraz Jazz Institut Berlin. Aktywny na polskiej i europejskiej scenie, współpracuje m.in. z Dominikiem Wanią, Loganem Richardsonem, Adamem Strugiem, Eliasem Stemesederem, Piotrem Damasiewiczem, Laurą Winkler. Występował na wielu festiwalach, w Europie i poza: Moers Festival, Berlin JazzFest, Delhi Jazz Festival.

Moritz Baumgärtner - perkusista, absolwent Jazz Institut w Berlinie. Laureat wielu nagród i konkursów. Miał okazję wystąpić na niemalże wszystkich najważniejszych festiwalach w Europie m.in Jazz Baltica czy Moers Festival współpracując z takimi muzykami jak Tony Malaby, Kurt Rosenwinkel, Theo Bleckmann czy Julia Hülsmann.

Ralph Alessi - Wybitny amerykański trębacz, kompozytor i pedagog – dyrektor SIM: School for Improvisational Music w Nowym Jorku. Jest kreatywnym improwizatorem i instrumentalistą, od 1991 roku aktywnym uczestnikiem nowojorskiej sceny jazzowej i avant-jazzowej, nagrywa i występuje z takimi muzykami jak: Steve Coleman, Jason Moran, Uri Caine, Don Byron, Ravi Coltrane, Sam Rivers, Fred Hersch, Drew Gress , Tim Berne , Kenny Werner, Michael Cain, Curtis Fowlkes, Tony Malaby, Jim Black, Chris Speed, Matt Mitchell, Nasheet Waits. Jako pedagog jest członkiem wydziałów w Five Towns College i w Eastman School of Music, od 2002 roku wykłada na wydziale jazzowym w New York University. Jest założycielem i dyrektorem SIM, niekomercyjnej instytucji, która zajmuje się prowadzeniem warsztatów muzycznych dla poszukujących muzyków. SIM pod jego kierownictwem kilkakrotnie zrealizował warsztaty także w Polsce. Jako lider nagrał dziesięć płyt, m.in. dla takich wytwórni płytowych jak: ECM, Clean Feed, CAM Jazz.

Artur Tuźnik Trio – Artur Tuźnik Trio (2016)

Artur Tuźnik Trio

Artur Tuźnik - piano
Nils Bo Davidsen - double bass
Jakob Hoyer - drums

Artur Tuźnik Trio

MULTIKULTI MPJ 019




By Adam Baruch

This is a debut album as a leader by young Polish (resident in Copenhagen) pianist/composer Artur Tuźnik, recorded in a classic piano trio format which also includes two Danish musicians: bassist Nils Bo Davidsen and drummer Jakob Hoyer. The album presents nine tracks, all of which are original composition by Tuznik. The album was recorded at the excellent RecPublica Studios and offers excellent sound quality.

The music presents a remarkably mature set of compositions, which although based on melodic themes, are beautifully open and unrestrained. It is pretty amazing to find such young musicians playing in such challenging musical environment and of course this album immediately sets an example to a whole generation of young pianists, which clearly points towards what can be achieved and what should be played, even at the very early stages of a Jazz career. For Polish music connoisseurs and aficionados the challenge here is to discover the hidden clues of the influence of Frederic Chopin on this music.

Tuznik is an outstanding piano player, a fact that becomes clear after just a few notes. His self-confidence and imagination take over the music and lead it securely towards an open-minded expressionism, full of lyricism and emotion regardless of the free form and uneven rhythmic patterns. Of course every piano trio is only as good as its members and Tuźnik definitely found ideal partners herein, who are willing to share his openness and exploration based modus operandi, improvising together without giving up their individuality. This trio is definitely way beyond the concept of a piano and a rhythm section – it is a fully organic ensemble which creates music symbiotically.

I suppose such music making is only possible in Europe, where the minds of the young Jazz musicians have not been mercilessly blunted by overexposure to American mainstream, which completely smothers individuality and progress. Such wonderful creativity and forward-thinking as present on this album is an antidote to everything the American Jazz tradition is trying desperately to cling to.

This is definitely one of the most impressive Polish Jazz recordings of 2016 and a stunning debut effort in every respect. One can only wish that more young musicians will follow the path set by this album, which will make true music lovers exceedingly happy. It is a rare combination of talent, vision and the courage to stand behind ones choices and decisions, which again points out the maturity of the musicians involved.

Polish Jazz is not only alive and kicking, but slowly starts to spread all over Europe and get incorporated into the new fabric of young European Jazz, which bridges Warsaw, Berlin, Copenhagen, Oslo and other European cities where young European music students are brewing the Jazz we will enjoy in the years to come. Hats off!

Luis Nubiola - Global Friendship (2016)

Luis Nubiola

Luis Nubiola - saxophone

Krzysztof Dys - piano
Marcin Chenczke - bass
Krzysztof Szmańda - drums
Ola Trzaska - vocal
Michał Tomaszczyk - trombone 

Global Friendship

SP 2016

By Krzysztof Komorek

Miałem okazję i przyjemność relacjonować łódzki koncert zespołu Luisa Nubioli dwa lata temu. Kubański saksofonista był autorem większości repertuaru zagranego podczas tamtego występu. W bieżącym roku własnym nakładem wydał płytę zwierającą tym razem wyłącznie kompozycje swoich przyjaciół – muzyków z całego świata. Wśród nich znajdziemy między innymi dwukrotnego laureata Grammy, Kostorykańczyka Waltera Floresa czy też kubańskiego artystę Nestora Del Prado. 

Jako kompozytorzy wystąpili na płycie także polscy współpracownicy Luisa Nubioli, którzy wraz z nim wzięli udział w sesji nagraniowej, a trzeba dodać, że saksofoniście towarzyszą muzycy naprawdę wysokiej klasy. Michał Tomaszczyk, Krzysztof Dys i Marcin Chenczke zaproponowali utwory, będące okazją do zaprezentowania instrumentalnego kunsztu każdego z kompozytorów: krótkie "Intro" Krzysztofa Dysa zagrane solo na fortepianie, "River Without Bridges" Marcina Chenczke z wybijającym się na pierwszy plan basem oraz rozpoczynające płytę "The New One" Michała Tomaszczyka, które każdemu z uczestników sesji dało szansę na przedstawienie solówką swojej muzycznej wizytówki. 

Poza wspomnianą trójką na płycie zagrały jeszcze dwie inne znakomitości: Krzysztof Szmańda oraz – gościnnie w jednym z utworów – Ola Trzaska. Ideą artystów było zebranie kompozycji z różnych stron świata i pokazania uniwersalności języka muzyki, nawet jeżeli poszczególne utwory pochodzą z odległych od siebie geograficznie i kulturowo stron. Muszę przyznać, że to zamierzenie udało się Nubioli i jego gościom spełnić doskonale. "Global Friendship" to płyta niezwykle ciekawa, lekka, przyjemna dla ucha i bez wątpienia warta poświecenia jej uwagi.

Zakrocki/Olak/Wielecki – Spontaneous Chamber Music Vol.1 (2016)

Zakrocki Olak /Wielecki

Marcin Olak - electric and acoustic guitars
Patryk Zakrocki - viola, electric mbira, tuning forks
Mikołaj Wielecki - percussion

Spontaneous Chamber Music Vol. 1

FSR 05/2016

By Adam Baruch

This is the debut album by Polish Improvised Music trio comprising of violinist Patryk Zakrocki, guitarist Marcin Olak and percussionist Mikolaj Wielecki. Together they perform eight pieces, all of which are spontaneously improvised and the album is an exact presentation of the music as it was created during the recording session.

The title seems to describe the music pretty accurately, as the intimate mostly acoustic ambience and the melodic proximity certainly belongs to what is considered as Chamber Music. Of course in this case the music is entirely improvised, as opposed to the Classical Chamber idiom, but music is moving ahead and definitions and borders of our musical terminology are changing on the fly.

The pieces are also Chamber in their very nature, due to the fact that they have a relatively short duration and are based on intimate relationships between the three performers, who are "changing positions", i.e. constantly changing the focus of the music from one instrument to another. The level of interplay and telepathic communication between the musicians is truly astounding and this is immediately reflected in the music itself, which remains calm and non-aggressive / non-competitive at all times.

Improvised Music does exist really only at the very moment it is creation and in the vast majority of cases completely loses its meaning and purpose the moment its over, which of course means that recording Improvised Music is an oxymoron of sorts. In some very rare cases however, Improvised Music is able to create a lasting, coherent, meaningful piece of music, which still makes sense after being recorded and then consequently played back. This is definitely one of such magical moments.

It is important to know, however, that contrary to the brand Improvised Music is often trying to "sell" to the listener, there is nothing really revolutionary or innovative in this music, to be honest, regardless of how good it is. Improvised Music exists both in the Classical Music and Jazz idioms for many decades and experimentation and border crossing much bolder than the music recorded here have been achieved many times before. In fact in many respects this music is pretty conservative in most respects and for that reason it is more accessible to a much wider audience than most Improvised Music recordings.

Overall this is a beautiful musical moment captured for posterity on this album, which many open-minded listeners should be able to enjoy. I encourage the people who usually avoid Improvising Music to try this one and perhaps discover an entire universe of music they have been missing earlier.

Jazz Dobry Nad Dolinką - koncert Jachna/Tarwid/Karch - Sundial II

10.11.2016 Warszawa
Służewski Dom Kultury
Godz. 19.30 Bilety 20 zł

Wojciech Jachna - trąbka
Grzegorz Tarwid - instrumenty klawiszowe
Albert Karch - perkusja

Jeden z najciekawszych projektów ostatnich lat na jazzowej scenie. Po obsypanej znakomitymi recenzjami płycie "Sundial" trio Jachna/Tarwid/Karch zdecydowało się na wydanie drugiego albumu w prestiżowej słowackiej wytwórni Hevhetia. W skład zespołu wchodzi Wojciech Jachna, jeden z najważniejszych obecnie trębaczy polskich, znany z zespołów Contemporary Noise Quintet/Sextet, Sing Sing Penelope, współtworzący znakomite składy: Jachna/Buhl, Jachna/Wójciński, Jachna/Mazurkiewicz/Buhl czy Innercity Ensemble, oraz dwóch wybitnych absolwentów prestiżowego Rytmisk Musikkonservatorium w Kopenhadze - pianista Grzegorz Tarwid i perkusista Albert Karch. Młodszych metrykalnie, ale muzycznie świadomych i dojrzałych artystów. Słuchając koncertów tria ma się wrażenie przysłuchiwania muzycznej dyskusji przyjaciół, a nie solisty i tzw. "sekcji", bo wart podkreślenia jest równomierny podział ról w zespole.

O nagrodzonej tytułem TOP NOTE miesięcznika JazzPress Piotr Wickowski napisał: "Płyta "Sundial" jest dziełem wyjątkowym na polskim rynku, trudnym do prostego zaszufladkowania, pełnym ciekawych znaczeń i wewnętrznych napięć. Choć zauważalnie klasycystyczny w swojej wymowie, album tria nie jest zaadresowany wprost do miłośników jazzowych adaptacji klasyki. Muzycy nie szukali też uzasadnienia dla swojej oryginalnej formuły poprzez zamieszczanie na płycie przeróbek utworów muzyki poważnej. Postawili na własny koncept, dostosowując do tego własny styl. Oby wytrwali na tej drodze jak najdłużej."

Materiał z nowej płyty jest krokiem naprzód w ich rozwoju muzycznym, stylistyczne spektrum sięga od muzyki kameralnej aż po jazzowy mainstream. Jaka jest "Sundial II"? Warto sprawdzić na własne uszy, a koncert promocyjny płyty jest do tego najlepszym pretekstem.

Dino Saluzzi Group, Food i Avishai Cohen Quartet na Jazzowej Jesieni w Bielsku-Białej !!!

Dino Saluzzi Group
15.11.2016, godz. 19.00
Bielskie Centrum Kultury

Dino Saluzzi - bandoneon
José María Saluzzi - gitara, gitara requinto
Nicolás "Colacho" Brizuela - gitara
Félix "Cuchara" Saluzzi - saksofon tenorowy, klarnet
Matías Saluzzi - gitara basowa, kontrabas
U. T. Gandhi - perkusja

Argentyński bandoneonista, kompozytor, improwizator, Dino Saluzzi powraca do swoich korzeni z albumem "El Valle de la Infancia". Nagrany w Buenos Aires, to pierwszy od 2005 roku i albumu "Juan Condori", którą ponownie nagrał ze swoim "zespołem rodzinnym". Na saksofonie tenorowym i klarnecie usłyszymy jego brata Félixa "Cuchara" Saluzzi, syna Jose Maria na gitarach i siostrzeńca Matíasa na gitarach basowych. Pozostali członkowie zespołu to wieloletni przyjaciele Saluzziego, grający na siedmiostrunowej gitarze Nicolás "Colacho" Brizuela, znany ze współpracy z piosenkarką Mercedes Sosa oraz perkusista U. T. Gandhi - zaproszeni przez Dino, by rozwinąć jego muzykę, natchnąć ją nowym wymiarem wolności. W notatce towarzyszącej albumowi, Leopoldo Castilla pisze: Różne gatunki muzyczne są tu pełne życia w takich tańcach jak zumba, carnavalito i chacarera.... ta muzyka oddaje świat z którego się narodziła; świat Północnej Argentyny oświetlony żałobą, zatracający się w radości. 

Timoteo "Dino" Saluzzi, argentyński wirtuoz bandoneonu, urodził się w rodzinie muzyków folkowych, w Campo Santo, prowincji Salto w północnej części Argentyny. Pierwszy zespół uformował w wieku 14 lat. Zawsze kluczowe dla konstruowanej muzyki było znaczenie korzeni etnicznych. Podczas studiów w Buenos Aires poznał Astora Piazzolę, potężny autorytet w dziedzinie tango nuevo, który zaszczepił w nim ideę wyzwolenia gatunku z ograniczeń związanych z tańcem. W 1965 r. Saluzzi wrócił do Salto, gdzie koncentrował się na tworzeniu kompozycji opartej na andyjskiej kulturze ludowej. We wczesnych latach 70. współpracował z saksofonistą tenorowym Gato Barbierim. W listopadzie 1982 r. Saluzzi związał się z wytwórnią ECM i odtąd wydawał dla niej płyty przy wsparciu jazzmanów takich jak: Charlie Haden, Palle Mikkelborg i Pierre Favre ("Once Upon A Time - Far Away In The South"), Enrico Rava ("Volver"), Marc Johnson ("Cité De La Musique"), Tomasz Stańko i John Surman ("From The Green Hill") a także Palle Danielsson ("Responsorium").

Food

16.11.2016, godz. 18.00

Bielskie Centrum Kultury

Thomas Strønen - perkusja, elektronika, instrumenty perkusyjne, moog, Fender Rhodes
Iain Ballamy - saksofony, elektronika

Projekt Food tworzy pochodzący z Norwegii multiinstrumentalista Thomas Strønen (instrumenty perkusyjne, elektronika) oraz brytyjski saksofonista Iain Ballamy. Ich pierwsze spotkanie miało miejsce pod koniec lat 90-tych zeszłego wieku, na festiwalu w Trondheim w Norwegii. Ich muzyka to dialog między melodyjnym i lirycznym saksofonem Iaina Ballamiego a przestrzennym i groove’owym graniem perkusisty Thomas Strønena. Dzięki temu połączeniu, Food to jeden z najciekawszych na europejskiej scenie jazzowej projektów, które wnoszą nową jakość w elektroakustyczną improwizację. Dla wytwórni ECM nagrali trzy albumy: “Quiet Inlet” (2010), “Mercurial Balm” (2012), “This is not miracle” (2015). W recenzji albumu “Quiet Inlet” John Fordham tak pisze dla magazynu “The Guardian”: ECM-owska dbałość o jakość dźwięku jest bardzo ważna, “Quiet Inlet” przeszywająco wibruje, fascynuje detalami, przeszywa na wskroś.(..) To jest współczesną muzyka, która wchodzi do wnętrza (…).

Avishai Cohen Quartet

16.11.2016, godz. 18.00

Bielskie Centrum Kultury

Avishai Cohen - trąbka
Yonathan Avishai - fortepian
Yoni Zelnik - kontrabas
Johnathan Blake - perkusja

Avishai Cohen, doskonały trębacz jazzowy młodego pokolenia w swoim autorskim projekcie. Urodził się i wychował w Izraelu, jednak od lat działa z powodzeniem w Nowym Jorku. Absolwent Berklee College of Music, okrzyknięty „wschodzącą gwiazdą” w rankingu DownBeat Critics Poll (2012) cieszy się reputacją muzyka o indywidualnym stylu i oryginalnym brzmieniu.

Niezwykle kreatywny i aktywny zarówno jako lider jak i sideman. Zagrał z sukcesem na Newport Jazz Festival (2012) wraz ze swym trio Triveni. Objechał świat wraz z prestiżowym SF Jazz Collective. Występuje również wraz z The 3 Cohens Sextet – ze swą siostrą klarnecistką i saksofonistką Anat oraz bratem Yuvalem. Wraz z rodzinnym składem The 3 Cohens, Avishai dwukrotnie był headlinerem w legendarnym klubie Village Vanguard. Został również wyróżniony okładką prestiżowego Down Beat. „New York Times” opisał go następująco: Asertywny, doświadczony trębacz o wysmakowanym modernistycznym stylu.

Kamil Piotrowicz Sextet - Popular Music (2016)

Kamil Piotrowicz Sextet

Kamil Piotrowicz - piano
Piotr Chęcki - tenor saxophone
Kuba Więcek - alto & soprano saxophones
Emil Miszk - trumpet
Andrzej Święs - double bass
Krzysztof Szmańda - drums, vibraphone

Popular Music

HEVHETIA 0134

By Adam Baruch

This is the second album by young Polish Jazz pianist/composer Kamil Piotrowicz, this time recorded in a sextet setting with trumpeter Emil Miszk, saxophonists Kuba Więcek and Piotr Chęcki, bassist Andrzej Święs and drummer Krzysztof Szmańda. The album presents nine original compositions, all by Piotrowicz.

The music is a superb collection of modern Jazz compositions, brilliantly arranged for the sextet, using all the power and interplay possibilities of the relatively large ensemble. The compositions are diverse and quite complex, changing styles and tempi rapidly and displaying an incredible maturity relative to the age of the composer. In spite of the complexity and multilayered structure the compositions are completely coherent and deeply moving emotionally. Stylistically the music moves between contemporary Classical oriented pieces and large ensemble compositions, firmly based on the tradition developed in the late 1950s and 1960s by such Jazz mavericks like George Russell and Charles Mingus. Adorned with typical European harmonies this music reaches peaks rarely heard before.

The level of execution of this difficult music is also exceptional. All the participants play amazing solo parts and cooperate brilliantly in the ensemble parts, with the rhythm section firmly holding the intricate musical construction in place. Nothing is taken for granted here and these wonderful musicians keep surprising the listener again and again, with a bag of virtuosic tricks that never ceases to amaze. Most of the individual statements are concise and perfectly suited to the musical setting at the moment of their execution,

This album is a giant step forward for Piotrowicz and although his debut album, released a year earlier, showed a lot of potential, nothing prepared the listeners for this masterpiece following up so soon. This is definitely one of the best Polish Jazz albums released in 2016 and a very strong contender for the top of the heap. If Piotrowicz is able to create music of such profound impact today, what will happen next? This is an absolute must for all Polish Jazz connoisseurs around the world and an exquisite example of the fact that Jazz is alive and kicking and progressing and exciting and intensely beautiful! Hats off!

Jachna/Tarwid/Karch - Sundial II (2016)

Jachna/Tarwid/Karch

Wojciech Jachna - trumpet, flugelhorn
Grzegorz Tarwid - piano
Albert Karch - drums, percussion

Sundial II

HV 0130-2-331



By Adam Baruch

This is the second album by the excellent Polish Jazz trio consisting of trumpeter Wojciech Jachna, pianist Grzegorz Tarwid and drummer Albert Karch. It presents nine original compositions, four of which were composed by Tarwid, two were composed by Karch, one was composed by Jachna, one was co-composed by Jachna and Tarwid and the final one was co-composed by all three members of the trio.

The trio's previous album, which created quite a stir on the Polish scene when it was released two years earlier, has set an incredibly high hurdle before the musicians to follow up and even more so to further develop their music, with the usual "second album dread" hovering above. I am delighted to say that they did not disappoint and managed very successfully to surmount all the perils.

The main element of this album is the decisive role of the composition, which takes over the role of improvised music, which was the primary modus operandi on the debut album. It becomes very apparent after just a few moments of listening, that this music is carefully composed and structured, which takes it even closer to the contemporary Classical idiom and further away from Jazz, than previously. 

The music is mostly very serene, relaxed and minimalistic, with prolonged pauses and a vast amount of space between the notes, except for a few highly intensive passages. Tarwid, who is the primary composer this time, plays long solo piano passages, which resemble the characteristic atmosphere of the music by the great French composer Erik Satie. Jachna almost completely avoids his blistering staccatos and mostly just plays the melody lines and variations. Karch also does not play traditional rhythms, just adds percussive layer to the music, mostly using mallets and playing very modestly. As a trio they are extremely effective, balanced and expressive, using the silence and space as their most efficient tool.

Together the trio creates an amazing amalgam of contemporary music, which simply eschews any simplistic classification. For a lack of a better definition it could be described as belonging to the very liberal and broad definition of the Jazz idiom, but in truth it could be also perceived as a next step in the development of contemporary music. Free yet organized, unconventional yet coherent, composed yet unexpected, this is definitely some of the best music that is being played in Europe these days.

One can only speculate what these young musicians will come up with in the future, but it is pretty sure it will be fresh and intellectually challenging. This level of composition and performance happens only very rarely, even on the European Jazz scene, which is blessed with remarkable quantity of extremely talented young musicians. In the meantime we can enjoy every second of this superb album, filling our hearts with the joy of creation these musicians share with us. Absolutely brilliant!