Ocean Fanfare - "Third Nature"

Ocean Fanfare

Sven Dam Meinild - Alto & Tenor Saxophone, Bass Clarinet
Tomasz Dąbrowski - Trumpet
Richard Andersson - Double Bass
Peter Bruun - Drums

Album's title: "Third Nature"

Label: Barefoot Records (Denmark, 2026)

Album's link: https://barefootrecords.bandcamp.com/album/third-nature

Review author: Viačeslavas Gliožeris

I started a sunny July morning in my cherry-red Jeep Cherokee with 83-year-young Sir Mick Jagger singing “Mr. Charm” on the radio:

….

When I was oh-so-young, I used to want to go to Mars

And burn the rubber on the road

And drive around in fancy cars

And who would take you into space?

Who would you really trust?

Patronat: Festiwal Ensemble 2026 w Radziejowicach startuje już w ten weekend!!!

W dniach 29 sierpnia - 6 września 2026 roku Dom Pracy Twórczej w Radziejowicach ponownie stanie się miejscem spotkania muzyki kameralnej, teatru i jazzu. Festiwal Ensemble, odbywający się nieprzerwanie od 2004 roku, zaprasza publiczność na cykl bezpłatnych koncertów i wydarzeń artystycznych, na których młodzi artyści współtworzą zespoły razem z uznanymi muzykami i artystami z całej Europy.

Polish Jazz Quartet - "One Step Nearer - Live In Bled 1964"

Polish Jazz Quartet

Jan Ptaszyn Wróblewski – saks. tenorowy
Wojciech Karolak - fortepian
Juliusz Sandecki - kontrabas
Andrzej Dąbrowski - perkusja

oraz

Igor Čaplinski - gitara (w dwóch utworach)

Album: "One Step Nearer - Live In Bled 1964"

Wydawca: GAD Records (2026)

Tekst: Piotr Banasiak

Całkiem niedawno, bałwochwaląc na klęczkach koncert Kwitetu Komedy z Bledu wspomniałem, że przyjdzie czas także na grupę Ptaszyna Wróblewskiego. I oto jest! Kolejny skarb wykopany w archiwach słoweńskiego radia i opublikowany przez przedsiębiorstwo archeologiczne GAD Records: kompletny zapis występu Polish Jazz Quartetu na V Jugoslovenskim Festivalu Dżeza w dniu 4 czerwca 1964.

Buba Badje Kuyatex & Łukasz Dembiński - "Two Souls"

Buba Badje Kuyatex & Łukasz Dembiński

Łukasz Dembiński - handpan

Buba Badjie Kuyateh - afrykańska kora

Tytuł albumu: "Two Souls"

Wydawca: Foliba Records (2026)

Tekst: Maciej Nowotny

Czy czytaliście kiedyś książkę pod kołdrą, z latarką, żeby rodzice nie nakryli Was na zarywaniu nocy przed klasówką z matematyki? A może przed obiadem raczyliście się porcją lodów i jeszcze prosiliście o dodatkową gałkę? Ewentualnie zamiast iść grzecznie jak trusia z żoną, deptakiem, we Władysławowie, i patrzeć pod nogi, nie mogliście powstrzymać się, by nie rzucić okiem na krótką spódniczkę... nie, nie to chciałem powiedzieć... na błyszczące w oddali morze?

Jeśli doznaliście kiedykolwiek w życiu tego słodkiego jak miód poczucia winy, że robicie coś niesamowicie przyjemnego, choć niewytłumaczalnego, że zwycięża w Was to, co irracjonalne i podświadome, to doskonale mnie zrozumiecie.

Zbigniew Namysłowski – „Zbigniew Namysłowski”

Zbigniew Namysłowski – „Zbigniew Namysłowski”

Zbigniew Namysłowski Quartet

Zbigniew Namysłowski – saksofon altowy
Sławomir Kulpowicz – fortepian, piano Fendera, klawinet
Paweł Jarzębski – kontrabas, gitara basowa
Janusz Stefański – perkusja

Marek Bliziński – gitara
Józef Gawrych – instrumenty perkusyjne
Wojciech Kowalewski – instrumenty perkusyjne
Orkiestra pod dyrekcją Zbigniewa Namysłowskiego

Album: „Zbigniew Namysłowski”

Wydawca: GAD Records (https://gadrecords.pl/) (2026)

Tekst: Marek Demidowicz

Zbigniew Namysłowski to absolutny gigant polskiego jazzu, postać fundamentalna. Przez lata, szczególnie 70., był wręcz ikoną Polish Jazzu. Tak, jak Niemen był ikoną rocka, tak Namysłowski jazzu. Jako pierwszy polski jazzman doczekał się swojej książkowej biografii. W 1984 nakładem PSJ ukazała się „Follow Namysłowski. 25 lat na jazzowej scenie” autorstwa wybitnego krytyka i historyka jazzu Krystiana Brodackiego. Jego płyty z tamtych lat, a szczególnie „Winobranie” i „Kujaviak goes funky” to arcydzieła. Pozycje obowiązkowe dla zainteresowanych, wielokrotnie wznawiane, są obecne w jazzowym dyskursie do dziś. Potem jego pozycja absolutnego hegemona w zbiorowym imaginarium jazzowej publiczności została nieco podkopana choćby przez Krzysztofa Komedę i Tomasza Stańkę. Jestem jednak pewien, że wkrótce nastanie moda także na Zygmunta, jak bywał nazywany przez przyjaciół.

Know Material - "Now You Know"

Know Material

Maciej Prokopowicz – puzon
Kajetan Skoneczny - wibrafon
Filip Botor - kontrabas
Kacper Kałuża - perkusja

Album: "Now You Know"

Wydawca: Jazz Forum (2023)

Tekst: Piotr Banasiak

Ta recenzja powinna ukazać się już dawno. Przecież płyta "Now You Know" była dodatkiem do numeru JAZZ Forum w październiku 2023! .

Niestety… praca, praca, przygoda w stacji RadioJAZZ.FM... no i to nieszczęsne półtora roku w Rumunii, jako pasterz owiec...

Niemniej - udało się.

Sebastian Zawadzki Nordic Trio – „Cornea”

Sebastian Zawadzki Nordic Trio

Sebastian Zawadzki – fortepian
Mariusz Praśniewski – kontrabas
Haim Peskoff – perkusja

Tytuł płyty: Cornea

Miejsce i rok nagrania: Kopenhaga, 2025
Realizator nagrania: Jason Shooster
Mix i mastering: Mateusz Banasiuk
Projekt okładki: Eldan Alomerovic
Wytwórnia/Wydawca: Sebastian Zawadzki Music

Data premiery: 14 sierpnia 2026

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

Link do muzyki na Bandcamp

Polish Jazz Blog Editor's Choice  

Z Sebastianem Zawadzkim mam pewien kłopot. Trochę niezręczny. Nie znałem go wcześniej tak, jak chyba powinienem był go znać. Przy czym od razu muszę zaznaczyć, że jest to raczej moje spóźnione odkrycie niż coś nowego dla Polish Jazz Blog – nazwisko Zawadzkiego pojawiało się tutaj już grubo ponad dekadę temu.

Sygnał Trwa Dalej czyli rozmowa o nowym rozdziale wytwórni płytowej Not Two Records

Polish Jazz Blog: Jak to się stało, że przejąłeś stery Not Two?

Cezary Lerski: Nie mogę zdradzać szczegółów protokołu. Mogę tylko powiedzieć, że pewnego dnia dotarła do mnie czarna płyta winylowa — bez etykiety, bez numeru katalogowego. Opuściłem igłę i usłyszałem głos Marka płynący nad cichym dronem kontrabasu: „Cezary, twoją misją, jeśli zdecydujesz się ją przyjąć, jest utrzymanie Not Two przy życiu”. Potem dwanaście sekund instrukcji, których zobowiązałem się nigdy nie powtórzyć, a na koniec: „ta płyta ulegnie samozniszczeniu za pięć sekund”. I tak się stało.

Damian Kostka, Judyta Pisarczyk - „Just Let Me Fly”

Damian Kostka, Judyta Pisarczyk

Judyta Pisarczyk – śpiew, syntezator

Damian Kostka – kontrabas, gitara basowa

Tytuł: „Just Let Me Fly” (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Judyta Pisarczyk posiada jeden z najciekawszych i najpiękniejszych głosów młodej polskiej wokalistyki jazzowej głównego nurtu. Jeśli ktoś chce przekonać się, jak interesujące rzeczy nagrywa ta artystka, odsyłam do recenzji Kasi Sidor, która opisywała jej najnowszy album Fickle.

O ile Fickle był nagrany w składzie kwartetu z udziałem znakomitych młodych muzyków, o tyle Just Let Me Fly przyciąga uwagę kameralnością – to spotkanie wyłącznie wokalistki i kontrabasisty/gitarzysty basowego Damiana Kostki. Ten minimalny skład pozwala jeszcze mocniej wybrzmieć głębokiemu, ciepłemu głosowi Judyty, która po raz kolejny zachwyca swobodą i dojrzałością interpretacji.

Zbigniew Namysłowski - "Radio Sessions 1974-1995"

Zbigniew Namysłowski

Zbigniew Namysłowski GROUP 1974 -75

Zbigniew Namysłowski - saks.altowy, wiolonczela
Wojciech Karolak - piano el.
Paweł Jarzębski - git. basowa
Janusz Muniak - saksofony, flet (1974)
Czesław Bartkowski - perkusja (1974)
Tomasz Szukalski - saks. tenorowy (1975)
Kazimierz Jonkisz - perkusja (1975)
Jerzy Bartz - perkusjonalia (1975)

Zbigniew Namysłowski QUARTET 1992

Zbigniew Namysłowski - saksofony
Leszek Możdżer - fortepian
Zbigniew Wegehaupt - kontrabas
Cezary Konrad - perkusja

Zbigniew Namysłowski QUINTET 1995

Skład z 1992 plus Piotr Wojtasik - trąbka

Album "Radio Sessions 1974-1995"

Wydawca: Agencja Muzyczna Polskiego Radia (2023)

Tekst: Piotr Banasiak

Fantastic Swimmers - "ISNY"

Fantastic Swimmers

Julija Šaviel – organy (2-6, 8),
Viktar Siamaška – organy (1, 7, 9), melodie chóralne,
Kanstancin Jaśkoŭ – aranżacja,
chór „Huk Cišy” pod batutą Pawła Sapota

"ISNY"

wyd. 2026

Tekst: Szymon Stępnik

Zespół Fantastic Swimmers to awangardowa grupa jazzowa pochodząca z Białorusi, która za każdym razem tworzy zaskakujące nagrania i poszukuje nowych dźwięków. Jest to muzyka trudna, wymagająca skupienia i zdecydowanie niebędąca typowym „jazzem samochodowym” do umilania czasu w podróży. „ISNY” to moje drugie zetknięcie z tym zespołem. Pierwszym było wydawnictwo o nazwie „Bonaventura”, które zapamiętałem głównie ze względu na fenomenalną grę Piotra Dąbrowskiego na bębnach. Recenzowana płyta niewątpliwie trzyma poziom poprzedniczki, ale czuć tu pewne ograniczenie instrumentarium i brak perkusyjnych ozdobników, które tak bardzo spodobały mi się w poprzednim nagraniu.

Confusion Project – "Identity"

Confusion Project

Michał Ciesielski – fortepian
Piotr Gierszewski – gitara basowa
Adam Golicki – perkusja

Tytuł płyty: "Identity"

Wydawca: Dot Time Records (2026)

Autor tekstu: Mateusz Chorążewicz

Różnej maści projekty około-jazzowe czerpiące z polskiego folkloru mają się całkiem dobrze. Po „Masovian Mantra" Michała Barańskiego czy Into the Roots Piotra Damasiewicza na tapetę trafia teraz Confusion Project z albumem „Identity". Nie ukrywam, że do kolejnych wcieleń tego nurtu podchodzę już z pewną rezerwą - część z nich zrobiła się dość wtórna, jakby powstawała głównie dlatego, że akurat taka panuje moda (od razu zaznaczam: nie mam tu na myśli wymienionych wyżej płyt, bo te akurat bronią się bez trudu). Tym razem jednak byłem jakoś dziwnie spokojny. Znam dotychczasowe dokonania Confusion Project i sznyt kompozytorski Michała Ciesielskiego, który podpisał wszystkie utwory na krążku, więc o efekt końcowy specjalnie się nie obawiałem.

Irek Wojtczak Tentet - "Suita Parzęczewska"

Irek Wojtczak Tentet

Irek Wojtczak - saks. sopranowy, klarnet basowy
Tomasz Dąbrowski - trąbka
Emil Miszk - trąbka
Tomasz Ziętek - trąbka
Piotr Chęcki - saks. tenorowy
Michał Ciesielski - saks. sopranowy
Piotr Mania - fortepian
Paweł Niewiadomski - puzon
Adam Żuchowski - kontrabas
Krzysztof Szmańda - perkusja

Album "Suita Parzęczewska" (2023)

Link do muzyki na Bandcamp

Tekst: Piotr Banasiak

Ta recenzja powinna ukazać się już dawno. Przecież "Suita" była dodatkiem do numeru JAZZ Forum w marcu 2023! .

Niestety… praca, praca, przygoda w stacji RadioJAZZ.FM... no i to półtora roku ciężkiej harówy aktorskiej jako hoplita na planie zdjęciowym "Odysei"...

Niemniej - udało się.

Sneaky Jesus - "for better future"

Sneaky Jesus

Michał Wdowikowski - perkusja, instrumenty perkusyjne, kompozycje (1, 4, 6)
Franciszek Pospieszalski - kontrabas
Matylda Gerber - saksofon altowy i tenorowy, kompozycje (1, 4, 5, 6)
Maciej Forreiter - gitara elektryczna, efekty, syntezator, kompozycje (1-4, 6-8)
Beniamin Łasiewicki - kompozycje (1, 4, 6)

Album's title: for better future

Label: AudioCave (2026)

Album's link on Bandcamp

Review author: Viačeslavas Gliožeris

The quartet from Wroclaw plays yass – Poland’s very own crossover genre of music, mixing free jazz, improvisational music, progressive rock from the 80s, and theatrical atmosphere. Just Sneaky Jesus' yass doesn't come from Bydgoszcz in 1990, if you understand what I mean... It originates in the second decade of a new Millennium - a very different post-liberal universe where the world's most powerful country is ruled by a person who comes from the same country's caricature of the 90s, and people are much closer to their mobile devices than to their closest relatives and best friends. People don’t like having children anymore; in many cases, they prefer owning small dogs…

Niechęć - “2025”

Niechęć 

Michał Załęski – instrumenty klawiszowe (fortepian, Rhodes, Prophet, Nord Stage, lap steel)
Rafał Błaszczak – gitara
Maciej Szczepański – gitara basowa
Alex Clov – saksofon tenorowy i barytonowy
Dominik „Dodos” Mokrzewski – perkusja

Tytuł płyty: “2025”

Wydawca: S.P. Records (2026)

Autor recenzji: Jakub Sokołowski

Link do muzyki na Bandcamp

Wszystko zaczyna się tu niemal romantycznie.

Wygięte w pół ciało Alexa Clova szuka swobody, przestrzeni do gestu. Pozy, jakby pragnął zaczerpnąć z jakiejś pełni.

Jego saksofon płynie lekko. Bez fizycznego oporu, jaki zwykle stawia ten instrument. Jest fuzz, przester, strzelistość, natężenie sprzężeń.

W tym koncertowym nagraniu Niechęci zdaje się nie być wąskiej szczeliny, do której nie wdarłby się dźwięk.

Mazzoll Burnos Zieniawa - "Bromberger Strasse"

Mazzoll Burnos Zieniawa

Jerzy Mazzoll - klarnet basowy, metal klarnet
Szymon Burnos - keyboard, elektronika, nagrania terenowe
Liliana Zieniawa - perkusja

Album: "Bromberger Strasse"

Wydawca: Mazzoleum (2026)

Tekst: Piotr Banasiak

Polish Jazz Editor's Choice

Zaprawdę powiadam Wam – być może Album Roku.

Ale po kolei.

Andre Bachleda – „Climate Change”

Andre Bachleda 

Muzycy:
Andre Bachleda – gitara, śpiew, kompozycje
Mateusz Pałka – fortepian, fortepian elektryczny
Maciej Ślusarczyk – saksofony
Alan Wykpisz – kontrabas, gitara basowa
Grzegorz Pałka – perkusja

Tytuł albumu: „Climate Change”

Wydawca: SJRecords / AB Prod., 2026

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

Andre Bachleda mówił kiedyś, że gra po prostu to, co mu „gra w sercu”. Dodawał, że nie chce naśladować i skupia się na własnym stylu. Na „Climate Change” tym językiem staje się przede wszystkim jazz.

Piotr Schmidt - "Komeda's Songs Without Words"

Piotr Schmidt

Piotr Schmidt - trąbka
Grzech Piotrowski - saksofon
Mimo Cinelu - instr. perkusyjne
Paweł Tomaszewski - fortepian
Michał Barański - kontrabas
Sebastian Kuchczyński - perkusja

Album: "Komeda's Songs Without Words"

Wydawca: SJ Records (2026)

Tekst: Piotr Banasiak

Cytując Pana Premiera: Pan Piotr Schmidt – wiadomo – postać znana. Dorobek już pokaźny, w jednych budzący podziw i szacunek, w innych – nieco odmienne uczucia.

Leszek Kułakowski Trio - "Chlusty"

Leszek Kułakowski Trio

Leszek Kułakowski – kompozycja, fortepian
Tomasz Sowiński – perkusja
Piotr Kułakowski – kontrabas

Tytuł albumu: "Chlusty"

Wydawca: Soliton (2025)

Tekst: Viačeslavas Gliožeris

Tłumaczenie: Kasia Sidor

Link do muzyki na YouTube

English version

Żyjemy teraz w najszybciej zmieniającym się okresie w historii cywilizacji. Zawsze lubiłem zmiany. W latach 80. wydawało się, że życie utknęło w miejscu; całkowicie brakowało świeżego powietrza. Marzyliśmy o zmianie. Lata 90. przyniosły własne dramaty, kiedy nowy świat społeczno-polityczny zmiatał ten stary. Nowe tysiąclecie eksplodowało zmianami technologicznymi, budując świat, w którym krok po kroku straciliśmy kontrolę nad zachodzącymi procesami. Aż pewnego dnia obudziliśmy się w społeczeństwie postindustrialnym i postliberalnym, gdzie wartości nie znaczą nic, a zysk jest wszystkim. Zupełnie odwrotnie niż to, co głosiliśmy, kiedy zaczynały się te zmiany. Dokładnie tak samo jak wieki temu, gdy to, co zaczęło się jako rewolucja francuska, skończyło się rządami cesarza Napoleona. Nic nowego, prawda?

Orkiestra Jazzowa Akademii Muzycznej w Łodzi, Anna Rybacka, Piotr Scholz, Karolina Cegłowska - "Sidła"

Orkiestra Jazzowa Akademii Muzycznej w Łodzi, Anna Rybacka, Piotr Scholz, Karolina Cegłowska 

Jazz Orchestra Akademii Muzycznej w Łodzi:
Milena Handszu – saksofon sopranowy
Maciej Woźnica – saksofon altowy, saksofon sopranowy
Bogdan Ganziuk – saksofon tenorowy
Julia Oleksa – saksofon barytonowy
Grzegorz Jakomulski – trąbka
Igor Wasiński – trąbka
Marcjanna Melerowicz – puzon
Tomasz Lepczak – gitara
Stanisław Szmigiero – fortepian
Szymon Jarzmus – gitara basowa
Jakub Kozłowski – perkusja

Piotr Scholz – dyrygent, kompozytor

Anna Rybacka – wokal I
Karolina Cegłowska – wokal II

Tytuł albumu: - "Sidła" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Wobec tej muzyki miałem dokładnie zero oczekiwań. Owszem, nazwisko Piotra Scholza mignęło mi kilka razy w ciągu ostatniej dekady, bo recenzowaliśmy pięć albumów z jego udziałem. Ale biorąc pod uwagę, że na blogu opisujemy około stu albumów rocznie z polskim jazzem i muzyką improwizowaną, a słuchamy ich dwu-, a czasem trzykrotnie więcej, przyznam, że nie poświęciłem tym płytom wystarczająco dużo uwagi.

Pamiętałem, że Piotr jest utalentowanym gitarzystą, a z czasem coraz mocniej zaznacza swoją obecność jako kompozytor i dyrygent. Jeśli już jakieś nazwisko z tego projektu przykuło wcześniej moją uwagę, to Anna Rybacka – znana mi między innymi z krążków Synesthesii – której sztukę wokalną zawsze bardzo ceniłem.

Ale nic nie przygotowało mnie na szok po pierwszym odsłuchu tej muzyki.