Hania Rani - "Non Fiction (Piano Concerto In Four Movements)"

Hania Rani

Tytuł albumu: Non Fiction (Piano Concerto In Four Movements)

Wydawca: Universal Music Polska (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

O Hani Rani dochodziły mnie słuchy zewsząd. Znajomi słuchali jej muzyki z płyt, streamingów, chodzili na koncerty. Słyszałem, że wydaje płyty w świetnych wytwórniach o światowej renomie, że jest realnie słuchana nie tylko w Polsce, ale i poza nią, że otrzymuje znaczące nagrody. Niemniej mnie osobiście to wszystko mijało bokiem. Aż do tej płyty, która pewnego dnia znalazła się w mojej skrzynce. Nadszedł zatem czas – być może za sprawą wydawcy, Universal Music Polska – abym w końcu zapoznał się z jej muzyką i sprawdził, co sądzą o niej moje jazzowe uszy.

O.N.E. - "Well, actually..."

O.N.E.

Kateryna Ziabliuk - piano
Monia Muc - alto & baritone saxophones
Kamila Drabek - double bass
Patrycja Wybrańczyk - drums

Tytuł płyty: "Well, actually..."

Wydawca: April Records (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Polish Jazz Blog Editors' Choice

Kim Rossi Stuart, grający główną rolę w mającej premierę w tym roku na Netfikx adaptacji słynnej powieści Tommasa di Lampedusy Lampart, zapytany o to, co jako aktorowi najbardziej podobało mu się w pracy nad tym serialem, odpowiedział, że reżyser Tom Shankland pozwalał, by jedno z ujęć danej sceny zagrać całkowicie „dla zabawy” — for fun — odrywając się od szczegółowego scenariusza i oczekiwań reżysera. Jak stwierdził, wielokrotnie zdarzało się, że właśnie te ujęcia okazywały się najlepsze i ostatecznie trafiały do filmu.

Anegdota ta przypomniała mi się, gdy zastanawiałem się nad jazzem w ogóle i nad muzyką tworzoną przez kwartet O.N.E., a nad tytułem ich najnowszego krążka w szczególności.

Marcin Bożek / Danny Kamins - "Ignorantka"

Marcin Bożek / Danny Kamins

Marcin Bożek – Electric Bass 

Danny Kamins – Sopranino Saxophone

Album's title: "Ignorantka"

Musical Eschatology (2025)

Album's link: https://marcinbozekdannykamins.bandcamp.com/album/ignorantka

Video: https://youtu.be/lYLOFf4CD3E

Review author: Viačeslavas Gliožeris

As for many teenagers of the late 70s, rock music was an extremely important element of my reality. Every new album of Black Sabbath or Deep Purple was a bigger-than-life event in our then-world. It's funny, I still remember many of the popular album covers from that time ( and hardly remember the details of many much more significant events from my life when I was 25 or 35 years old young man). One thing I recall pretty well from my teenage rock rebellion period is “LISTEN LOUD!” stickers on many of the heavy rock albums we then adored. The realization of this recommendation wasn't usually an easy deal, and never made our parents (and neighbours) happy.

Marek Piowczyk Trio - "Baltic Experience"

Marek Piowczyk Trio

Marek Piowczyk – gitara elektryczna
Jan Mieleszko-Myszka – gitara basowa
Jędrzej Szmelter – perkusja
Gościnnie: Adam Skorczewski – trąbka

Tytuł: "Baltic Experience" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Nie wiem, jakim cudem tak utalentowany muzyk jak gitarzysta Marek Piowczyk zdołał tak długo ukrywać się przed wnikliwym okiem — a raczej uchem — redaktorów Polish Jazz Blog. Przyznaję jednak: udało mu się. Pochodzący ze Śląska (i to Górnego), konkretnie z Zabrza, studiował na bliskiej memu sercu Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.

Artur Dutkiewicz Trio – „From Sound to Silence. Nowosielski Live”

Artur Dutkiewicz Trio 

Muzycy:
Artur Dutkiewicz – fortepian
Andrzej Święs – kontrabas
Sebastian Kuchczyński – perkusja
Wizualizacje: Andrzej Wąsik

Tytuł płyty: "From Sound to Silence. Nowosielski Live"

Wydawca: Artur Dutkiewicz Pianoart, 2025
Materiał: utwory live z cyklu koncertów Nowosielski Audiovisual Misterium (2023–2025)

Realizacja: mixing & mastering – Jan Smoczyński, Tokarnia Music Production

utor kompozycji: Artur Dutkiewicz (z wyjątkiem „Peace” – traditional)

Autor tekstu: Mariusz Olczyk [MO]

Polish Jazz Blog Editors' Choice

Odwrócona perspektywa

From Sound to Silence jest płytą koncertową, ale nie daje się opisać wyłącznie językiem nagrania. To zapis projektu, którego sens ujawnia się najpełniej w doświadczeniu na żywo – w relacji z przestrzenią i własną percepcją. Dlatego pisząc o tej płycie, nie sposób pominąć koncertu jako punktu wyjścia. To właśnie on pozwala zrozumieć, co zostało na płycie utrwalone – i co, mimo braku obrazu i miejsca, nadal w niej pracuje.

Mielcarek / Silberman - "Liczby urojone"

Mielcarek / Silberman

„Liczby urojone”
Audio Cave, 2025

Jacek Mielcarek – saksofon altowy i tenorowy, elektronika
Łukasz Stworzewicz – perkusja, elektronika

Tekst: Maciej Nowotny

W przypadku takich płyt jak ta – i takich muzyków jak saksofonista Jacek Mielcarek oraz perkusista Łukasz Stworzewicz – aż się prosi, by użyć dobrze znanego powiedzenia: gdyby ich i tej muzyki nie było, należałoby ją i ich wymyślić. Bo są – trochę jak tytułowe liczby urojone – jednocześnie nieistniejące i absolutnie niezbędne, by zrozumieć to, co rzeczywiste.

Slow the Band - "Quartet Live"

Slow the Band

Tomasz Kaczmarczyk – gitara

Leszek Szczerba – saksofon

Tomasz Grabowy – bas

Łukasz Sobolak- perkusja

Tytył albumu: "Quartet Live" (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Kiedy przed lat zaczynałem słuchać muzyki zespołu o nazwie "Slow"  - mam tu na myśli ich debiutancki krążek "Art Of Silence" wydany w roku 2011 - nie zwróciłem zbytniej uwagi na tę muzykę. Zbyt "smooth jazzowa" jak na mój ówczsny gust, bardziej nawet irytowała niż ciekawiła, a na pewno w życiu bym nie pomyślał, że po 15 latach ciągle będę jej słuchał i to - przyznaję - z rosnącym zainteresowaniem i uznaniem. 

Marcin Hałat / Maciej Garbowski - "The Dialogues"

Marcin Hałat / Maciej Garbowski

Marcin Hałat- violin
Maciej Garbowski - bass

Tytuł: „The Dialogues”

Wydawca: FSR (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

The Dialogues to zapis 17 krótkich improwizowanych spotkań muzycznych dwóch wybitnych instrumentalistów: skrzypka Marcina Hałata i kontrabasisty Macieja Garbowskiego. Improwizacje na skrzypce i kontrabas – do tego całkowicie swobodne – są czymś z pogranicza muzycznej akrobatyki, dodatkowo wykonywanej bez jakiejkolwiek siatki bezpieczeństwa.

Drumbientone (feat. Mira Opalińska) - "Time Diary"

Drumbientone (feat. Mira Opalińska)

Bartłomiej Oleś - kompozycje, produkcja, elektronika
Mira Opalińska – fortepian

Tytuł albumu: "Time Diary"

Wydawca: Audio Cave (2025)

Tekst recenzji: Mateusz Chorążewicz

„Time Diary” jest albumem bardzo ambientowym. I to nie w tym rozumieniu, że „trochę spokojnym”, tylko w tym najbardziej dosłownym, klasycznym sensie: muzyka oddycha, ma wokół siebie dużo powietrza, a cisza bywa tu równie znacząca jak dźwięk. W wielu momentach mam wrażenie, że nie śledzę melodii, tylko pozwalam, by kolejne fragmenty same układały tempo oddechu. Wszystko płynie podobnym nurtem, lecz detal zmienia kolor. Raz cieplejszy, raz surowszy.

Adam Czerwiński, Darek Oleszkiewicz, Marcin Wądołowski - "Song for My Mother"

Adam Czerwiński, Darek Oleszkiewicz, Marcin Wądołowski

Adam Czerwiński – perkusja
Darek Oleszkiewicz – kontrabas
Marcin Wądołowski – gitary

Goście: w nagraniach w Los Angeles uczestniczyli również uznani amerykańscy muzycy:Alan Pasqua (fortepian) i Bob Sheppard (saksofony)

Tytuł: "Song for My Mother"

Wydawca: AC Records (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

Wielkie to szczęście mieć kochającą Mamę w tej podróży, którą nazywamy życiem. Szczególnie, gdy tę podróż zaczynamy, kochająca obecność Mam jest szczególnie ważna i pozostaje jak najcenniejszy kapitał w banku naszych doświadczeń. Przypomina mi się moje dzieciństwo spędzone na wrocławskim Oporowie, na piętrze starej poniemieckiej willi na ulicy Sobótki 6.

DR ZOLO - "Trickster Music"

DR ZOLO - „Trickster Music”

Maciej Dymek – instrumenty klawiszowe
Paweł Kowalski – perkusja
Bartosz Smorągiewicz - saksofony

Wydawca: Music And More Records

Tekst recenzji: Mateusz Chorążewicz

Debiutancki album formacji DR ZOLO od pierwszych minut jasno sygnalizuje, że nie będzie tu ani gładko, ani bezpiecznie. „Trickster Music” porusza się w estetyce jazz punka, gdzie energia, zadziorność i pewien kontrolowany chaos są ważniejsze niż dopieszczone harmonie czy klasycznie rozumiana jazzowa narracja. To płyta, która bardziej prowokuje niż zaprasza i raczej stawia opór niż stara się przypodobać.

Sławek Pezda Quartet - "Meditations"

Sławek Pezda Quartet

Sławek Pezda - saksofon tenorowy
Mateusz Gawęda - fortepian
Alan Wykpisz - kontrabas
Grzegorz Pałka - perkusja

Album: "Meditations" (2025)

Tekst: Piotr Banasiak

Polish Jazz Blog Editors' Choice

Kręte bywają drogi do osiągnięcia oświecenia i wewnętrznej harmonii. Bywa, że…

Ale po kolei.

Rafał Jackiewicz Quartet - "Sea Poetry"

Rafał Jackiewicz Quartet

Rafał Jackiewicz – saksofon altowy, kompozycje
Piotr Dziadkowiec – fortepian
Maciej Kitajewski – kontrabas
Przemysław Borowiecki – perkusja

Tytuł: "Sea Poetry"  

Tekst: Maciej Nowotny

Rafał Jackiewicz to wciąż młody, niezwykle zdolny saksofonista, który studiował w Bydgoszczy pod okiem legendarnego polskiego muzyka – Macieja Sikały. Po dobrze przyjętym debiucie z 2021 roku, albumie Sometimes (warto wrócić do jego recenzji pióra Szymona Stępnika na naszym blogu), artysta powraca z drugą płytą, nagraną – co warto podkreślić – z tym samym zespołem. Jedyną zmianą w składzie kwartetu jest pojawienie się na perkusji Przemka Borowieckiego, dawno niesłyszanego muzyka, który wsławił się grą w kultowej formacji 100nka.

Szturomski / Wośko / Chamoun / Szczyciński / Mazzoll – „Ptaki Polski”

Szturomski / Wośko / Chamoun / Szczyciński / Mazzoll – 

Muzycy:
Michał Szturomski – elektronika, sampling, produkcja
Miłosz Wośko – instrumenty klawiszowe
Adeb Chamoun – instrumenty perkusyjne
Maciej Szczyciński – kontrabas
Jerzy Mazzoll – klarnety
Filip Kosior – narracja
Aleksandra Kornelia Maj – teksty popularnonaukowe

Tytuł płyty: „Ptaki Polski”

Wydawca: Requiem Records (2025)

Autor tekstu: Mariusz Olczyk

Ptaki Polski wymykają się jazzowej etykiecie – muzyka rozwija się tu zgodnie z logiką przyrody, niemuzycznego gatunku. To w pewnym sensie odwrócenie projektu „Sowy Polski. Podział gatunkowy”: tam solowa elektronika, tu wspólne muzykowanie i żywa improwizacja.

To projekt, w którym Michał Szturomski wraz z zespołem próbuje przełożyć strukturę natury na strukturę dźwięku. Ale nie wprost. Tu nie muzyka ilustruje ptaki, ale to ptaki inicjują muzykę, jakby to one otwierały okno.

Scandinavian Art Ensemble w/ Tomasz Stańko - "The Copenhagen Session Vol. 2"

Scandinavian Art Ensemble w/ Tomasz Stańko

Johanna Elina Sulkunen: wokal
Tomasz Dąbrowski - trąbka
Snorri Sigurðarson - trąbka
Thomas Hass - saksofon
Martin Fabricius – wibrafon
Artur Tuźnik – pianino
Richard Andersson – kontrabas
Radek Wośko – perkusja
Tomasz Stańko – trąbka

Tytuł: "The Copenhagen Session Vol. 2"

Wydawca: April Records (2025)

tekst: Szymon Stępnik

(Zdanie Odrębne - Maciej Nowotny) Z Redaktorem Stępnikiem znamy sie od lat i łączy nas jazzowa przyjaźń. Wszakże jego recenzja tego albumu wprawiła mnie w osłupienie! Przy czym nie chodzi o to, że Szymonowi muzyka się NIE podoba. W naszej Redakcji zawsze trzymamy się bowiem zasady, że oceny muzyki redaktorów są formułowane niezależnie, a kolektyw szanuje różne punkty widzenia, nawet jeśli są one całkiem rozbieżne. Problem w tym, że zupełnie nie przemawia do mnie argumentacja. 

Adam Golicki – “The Great Time”

Adam Golicki 

Grażyna Auguścik – wokal
Krzysztof Herdzin – fortepian / aranże
Gilad Atzmon – saksofon altowy i sopranowy
Piotr Lemańczyk – kontrabas
Rafał Sarnecki – gitara
Rafał Jackiewicz – saksofon
Adam Golicki – perkusja

Orkiestra: Polska Filharmonia Kameralna Sopot
Dyrygent: Szymon Morus

Tytuł albumu: “The Great Time”

Wydawnictwo: Afro Vibe (2025)

Tekst: Paweł Ziemba

Jak często zdarzają się Wam sytuacje, w których decydujecie się na jakiś krok bez wyraźnego przekonania, kierując się raczej ciekawością niż rozsądkiem? Życie bywa nieprzewidywalne — i całe szczęście, bo to właśnie takie niepewne decyzje nierzadko okazują się przełomowe. Otwierają nowe drzwi, a czasem nawet całe korytarze. Tak właśnie było ze mną, gdy sięgnąłem po najnowszą płytę Adama Golickiego. Towarzyszyło mi to samo, dobrze znane pytanie: w którą stronę tym razem poprowadzi swoją muzyczną opowieść?

Jacek Kochan & musiConspiracy – „Let Them Find”

Jacek Kochan & musiConspiracy

Jacek Kochan - dream cymbals, drums, all music and lyrics, arrangement, productionAdam Simmons - contra alto clarinet, baritone saxophone
Paul Butler - bass clarinet, clarinet, alto saxophone
Zoey Lamb- - bassoon, alto flute
Kuba Tybulczuk, Rune Hoste - baritone saxophone
Bartek Prucnal - soprano, alto, tenor saxophones
Petr Cancura, Tomek Pruchnicki, Kuba Skowroński - soprano saxophone, tenor saxophone
Guillaume Carpentier - tenor saxophone
Jean-Pierre Zanella, Orazio, Maugeri - alto saxophone
Leszek Wiśniowski - flute, alto flute
Tariq Amery - flute
Emilia Segato - oboe, english horn
Cyprian Baszyński - trumpet, muted trumpet
Sandrine Tremblay Benoit - trumpet
Rupert Bore - tuba, french horn
Dag Eilersten - alto trombone, bass trombone
Muhammad Abdul Al-Khabyyr, Mia Sasseville - trombone

musiCnonspiracy voicEnsemble:
Josh Lebofsky, Mary Rumi, Mario Szaban, Jacek Kochan, Ronda Smoletii, Jamal Dreew

Tytuł: „Let Them Find”

Wydawnictwo: Audio Cave (2025)

Tekst: Mateusz Chorążewicz

Zdarzają się płyty, które już od pierwszych sekund dają do zrozumienia, że ich twórcom chodzi o coś więcej niż tylko kolejną pozycję w dyskografii. „Let Them Find” Jacka Kochana to właśnie ten przypadek – muzyka groovi przeokrutnie i robi to z taką swobodą, jakby cały ten ogromny, międzynarodowy skład był jednym organizmem oddychającym wspólnym pulsem. Prawdę mówiąc, początkowo miałem obawy, bo blisko pięćdziesięciu muzyków na jednym albumie łatwo mogłoby zakończyć się festiwalem przerostu formy nad treścią. Tutaj jednak absolutnie nic takiego nie występuje. Każdy dźwięk jest na swoim miejscu, a cała monumentalna konstrukcja sprawia wrażenie precyzyjnie zaplanowanej, choć jednocześnie pełnej ludzkiej energii.

Gniewomir Tomczyk - "Perpetus"

Gniewomir Tomczyk 

Gniewomir Tomczyk - perkusja, produkcja muzyczna
Mateusz Smoczyński - skrzypce
Krzysztof Lenczowski - wiolonczela
Jan Smoczyński - fortepian
Kuba Dworak - kontrabas
Kuba Kotowicz - wibrafon, dzwonki
Rafał Dubicki - trąbka, flugelhorn
Szymon Klekowicki - puzon, tuba
Jarek Kaczmarczyk - flet
Ewelina Hajda -marimba
Julianna Kamila Siedler-Smuga ksylofon, marimba

Album: "Perpetus"

Wydawca: Perpetus (2025)

Tekst: Robert Kozubal

Gniewomir Tomczyk to pierwszy muzyk na świecie, który konsekwentnie i na tak wysokim poziomie improwizuje ze sztuczną inteligencją (AI). Choć nie ma to bezpośredniego związku z konkretnymi nutami na tej płycie, sądzę, że definiuje jej autora. Tomczyk nie tylko używa AI, ale aktywnie prowadzi działalność popularyzującą ten mariaż technologii i sztuki. W ten sposób udowadnia, że zaawansowana technologia może być przyjacielem artysty, a nie konkurentem. To artysta, który w pojedynkę, a czasem wbrew własnemu środowisku, przesuwa granice muzyki. Nie mogłem zapomnieć o tym słuchając "Perpetus". Słuchałem albumu artysty świadomego, który - mam takie wrażenie - dobrze wiedział, jaki efekt chciał osiągnąć. Efekt: klasycznego innowatora.