Michał Zienkowski - gitara
Piotr Chęcki - saksofony, syntezator Roland Juno Ileś Tam
Tomasz Sadecki - bas, syntezator Moog
Sławek Koryzno - perkusja
Album: "Mova"
Wydawnictwo: Alpaka Records (2022)
To chyba Słowacki jako pierwszy opisał nasz narodowy charakter słowami o „duszy anielskiej w czerepie rubasznym” i „pawiu narodów i papudze”. Cóż, stulecia mijają, ale kompleksy jakoś się nie zmieniają – diagnoza wieszcza równie trafnie opisuje psychologię współczesnych Polaków, muzyków jazzowych nie wyłączając.
Wiele jest cech, o których można powiedzieć, że wyróżniają jazz spośród innych gatunków: specyficzne traktowanie rytmu, bluesowe korzenie, złożone harmonie, improwizacja, kolektywne tworzenie przy zachowaniu indywidualności, poszukiwanie unikalnego brzmienia oraz nieustanne poszerzanie granic gatunku i brzmieniowe eksperymenty. Ale wśród tych cech brakuje jednej, która oddziela jazz dobry „na jeden odsłuch” od tego, do którego chce się wracać, bo regeneruje ciało i uwalnia umysł. Tą kategorią jest oddech.
Album: "Jednia" (2024)
Wydawca:
Tekst: Maciej Nowotny
Jazzowa Jesień w Bielsku-Białej od samego początku swojej historii jest miejscem, gdzie rodzą się nowe, specjalne projekty. Tak będzie i w tym roku. Na scenie Domu Muzyki Bielskiego Centrum Kultury nowe oblicza swojej muzyki pokażą m.in. Aga Zaryan, Raphael Rogiński i Marcin Wasilewski Trio.
Instrumentarium: sanzasy, kalimby, sanzula, grzechotki, kijki deszczowe, dzwonki, metalowe przedmioty, sprężynowe tuby, tuba wah-wah, bęben obręczowy, okaryna, flety, piszczałki, automat perkusyjny, efekty (Soma Laboratory, Electro-Harmonix, Strymon, HardWire, Boss), nagrania terenowe.
Adam Bałdych
Adam Bałdych – skrzypce, skrzypce renesansoweWydawnictwo: Imaginary Music
Tekst: Mateusz Chorążewicz
Adam Bałdych od lat wypracowuje własny, rozpoznawalny język muzyczny – pełen elegancji, skupienia i emocjonalnej powściągliwości. Najnowszy album „Portraits” to kolejny rozdział tej konsekwentnej drogi. Z jednej strony mamy tu wszystko, czego można by się spodziewać po artyście tej klasy: dopracowane aranże, pełną kontrolę nad brzmieniem i zespołem, a z drugiej – subtelne poszerzenie granic estetycznych, które czyni ten album bardziej refleksyjnym niż efektownym.
Mateusz Bliskowski - gitara
"About Nature" (2025)
Tekst: Maciej Nowotny
Mateusz Bliskowski to gitarzysta i wykładowca Katedry Sztuki Muzycznej Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku. Ukończył Akademię Muzyczną im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy oraz – wcześniej wspomnianą – słupską Katedrę. Jest autorem dwóch albumów, z których pierwszy, zatytułowany Imaginary Landscape, został nagrany ze świetną sekcją rytmiczną w osobach kontrabasisty Grzegorza Nadolnego i perkusisty Piotra Biskupskiego, ale – niestety – nie miałem okazji go posłuchać. Dotarła do mnie wszakże jego druga, najnowsza, solowa płyta zatytułowana About Nature – i wywarła na mnie doskonałe wrażenie!
Tomasz Markanicz - saksofony: sopranowy, altowy, tenorowy oraz instrumenty perkusyjne
Tytuł: "Lądolód"
Tekst: Maciej Nowotny
Albumy nagrane solo wymagają od słuchacza przestawienia się na trochę inny rodzaj słuchania. Muzyka grana solo przypomina mi w tym poezję. W wierszach, podobnie jak w muzyce granej w tym formacie, najważniejsze bowiem są emocje, brzmienie i... cisza. Najlepsza muzyka grana solo przypomina dźwięk spadających kropel deszczu, szum morza czy burzę grającą nad horyzontem, W tych nagraniach tylko dźwięk, który brzmi jak naturalny fenomen przyrody, nie generując jazzgotu, wrzawy, hałasu, może zamiast być barierą, budować most między słuchaczem a iluminacją.
Już 24 września zainauguruje działalność stały repertuar muzyczny w Teatrze Kamienica i Scena 93 – nowe jazzowe miejsce na mapie Warszawy. W kameralnych, nastrojowych przestrzeniach historycznej Piwnicy Warsza zagości nie tylko jazz, ale też muzyka crossover, improwizowana czy z pogranicza muzyki świata. Usłyszymy koncerty uznanych nazwisk polskiego i światowego jazzu, a także występy młodych, obiecujących twórców, w tym projekty specjalne stworzone dla tego miejsca.
Premierowy projekt Macieja Obary. Kit Downes w Polsce!
Bartłomiej Oleś, po latach owocnej kariery w jazzie, kiedy razem z bratem, kontrabasistą Marcinem, tworzył jedną z najbardziej kreatywnych polskich sekcji rytmicznych, zwrócił się ostatnio ku muzyce poważnej. Właśnie tak bym to określił, bo w utworach, które komponuje, nawiązuje mniej do klasyki sensu stricto, a bardziej do współczesnej muzyki poważnej — w przypadku tej płyty szczególnie do wspaniałej polskiej twórczości XX wieku, zwłaszcza Mikołaja Góreckiego, Witolda Lutosławskiego, Grażyny Bacewicz i Andrzeja Panufnika.
Tekst: Mateusz Chorążewicz
„One Voice” to album, który miał być efektownym połączeniem charyzmatycznego wokalu i jazzowego saksofonu, a w praktyce jest zbiorem dość przypadkowych nagrań pozbawionych wyraźnego sensu. Płyta zagrana jest poprawnie pod względem technicznym, lecz brakuje jej historii i autentycznego głosu. Zamiast naturalnego przepływu idei, słychać przede wszystkim próby grania „po amerykańsku”, które kończą się na powierzchownych naśladownictwach. Efekt jest taki, że muzyka niby ma groove, niby trzyma się określonych struktur, ale brakuje jej życia i świeżości.

Big Band Wiesława PieregorólkiHenryk Miśkiewicz – as, ts
W latach osiemdziesiątych Wiesław Pieregorólka, absolwent wydziału jazzu katowickiej Akademii Muzycznej i kompozytor wielkiego przeboju Andrzeja Zauchy „C’est La Vie – Paryż z pocztówki”, stworzył big band. Zaprosił do współpracy zarówno prawdziwych weteranów polskiej sceny jazzowej, jak i przedstawicieli młodszego pokolenia — w tym Wojciecha Karolaka, który napisał dla niego kilka utworów. Owocem ich współpracy był wydany w 1989 roku album “Big Band Pieregorólka”, który następnie doczekał się reedycji w roku 2025.
Album: "Sprawy" (2024)
Polish Jazz Blog FOCUS ON DEBUTKwartet o nazwie SEDNO debiutuje niniejszym albumem "Sprawy" i w odczuciu piszącego te słowa nie tylko trafia w sedno sprawy, ale po prostu rozbija bank! W dominującej w polskim jazzie powodzi szkolno-akademickich debiutów muzyków, których aspiracją zdaje się być dostanie szóstek na egzaminie, oto mamy czwórkę młodych yassowców, którzy kochają w muzyce bunt, radość z tworzenia i wolność mówienia we własnym imieniu. Skąd wzięli się ci ludzie? Czy spadli jak kiedyś David Bowie z kosmosu?
Niechęć