Tomasz Chyła Quintet - Eternal Entropy - premiera płyty i trasa koncertowa

Tomasz Chyła Quintet

Tomasz Chyła - violin
Piotr Chęcki - saxophone
Szymon Burnos - piano, electronics
Krzysztof Słomkowski - double bass
Sławomir Koryzno - drums

Eternal Entropy


PR CD 2033

W dniu 27.04.2017 r., podczas festiwalu Jazz Nad Odrą we Wrocławiu, miała miejsce koncertowa premiera debiutanckiej płyty kwintetu skrzypka Tomasza Chyły zatytułowana "Eternal Entropy". W maju formacja zaplanowała trasę promującą album. Wydawcą albumu jest Agencja Muzyczna Polskiego Radia.

27.04 - Wrocław - Jazz Nad Odrą

05.05 - Bielsko-Biała, Aquarium

06.05 - Kraków, Harris Piano Jazz Bar

07.05 - Kielce - Czerwony Fortepian

08.05 - Warszawa - Nowy Świat Muzyki

09.05 - Warszawa - Studio im. Agnieszki Osieckiej

10.05 - Sopot - Teatr BOTO

31.05 - Elbląg - Mjazzga

18.06 - Sopot - Muszla Koncertowa

28.07 - Kraków - Letni Festiwal Jazzowy

Tomasz Chyła Quintet to trójmiejski zespół, który świetnie obrazuje, że młoda scena jazzowa w Polsce rośnie w siłę. To doskonale doprecyzowana wizja muzyki, jaką ma lider tego zespołu, skrzypek Tomasz Chyła, który do współpracy zaprosił znakomitych muzyków. Jego pozornie niepasujący do jazzu instrument błyskotliwie funkcjonuje w symbiozie z resztą członków zespołu, którzy prężnie budują i rozwijają trójmiejską scenę w takich składach jak Algorhythm, Kamil Piotrowicz Quintet, Inner Out czy Jerzy Małek Group. Skrzypce frapująco dialogują z saksofonem Piotra Chęckiego i fortepianem Szymona Burnosa, a mocne podstawy utworów zapewnia sekcja rytmiczna kontrabasisty Krzysztofa Słomkowskiego i perkusisty Sławomira Koryzno. Muzycy pokazują nowe oblicze, naznaczone muzyczną charyzmą lidera, zafascynowanego postacią jazzowego skrzypka Zbigniewa Seiferta. Największym dotychczasowym osiągnięciem zespołu było zdobycie Grand Prix na 40. Festiwalu Jazz Juniors w Krakowie w 2016 roku.

Tomasz Chyła Quintet odwołuje się do mainstreamowego jazzu, ale jest to muzyka podszyta młodzieńczą energią i werwą. Materiał na "Eternal Entropy" zachwyca lekkością, a jednocześnie szlachetnym rysem kompozycji. Zespół gra czujnie i błyskotliwie, momentami zahaczając o folk. Kwintet pozwala się ponieść w rejony szerokiej improwizacji oraz pokazuje młodzieńczą buńczuczność. To muzyka wyrazista, zagrana przez artystów, którzy doskonale poruszają się po szerokim spektrum stylistyki jazzowej. Potrafią zabrzmieć romantycznie, ale jednocześnie treściwie i dobitnie podkreślając swój charakter. A jeśli spojrzeć na tytuł debiutanckiego albumu, to określenie stopnia nieuporządkowania stanu należy rozumieć wyłącznie jako wciąż ewoluujący, zbierający różne inspiracje i otwarty na pomysły zespół. 

Włodzimierz Knaś Jazz Projekt – Po Piąte (2017)

Włodzimierz Knaś Jazz Projekt

Włodzimierz Knaś - guitar
Paweł Surman - trumpet
Łukasz Kluczniak - alto saxophone
Michał Rorat - piano
Michał Kapczuk - bass
Grzegorz Masłowski - drums

Po Piąte


PRIVATE EDITION

By Adam Baruch

This is the debut album as a leader by Polish Jazz guitarist/composer Włodzimierz Knaś, recorded in a sextet setting with trumpeter Paweł Surman, saxophonist Łukasz Kluczniak, pianist Michał Rorat, bassist Michał Kapczuk and drummer Grzegorz Masłowski. The album presents seven original compositions, all by Knaś.

The music sits well within the contemporary mainstream Jazz, with very well structured compositions and ensemble arrangements, which allow all the participants to show their respective chops. Knaś selected representatives of the young Polish Jazz generation, which invigorated the entire proceedings and creates a splendid flow and resourceful atmosphere.

Knaś plays very well in a diverse stylistic range, from classic to modern electric Jazz guitar, performing with fluency and excellent feel. All the members of the sextet also play flawlessly and display technique and talent. The rhythm section drives the music steadily, without being over dominant and the brass players contribute solid solos and excellent background sound layers.

Overall this is an excellent mainstream Jazz album, with great melody lines and elegant ensemble execution, which is a pleasure to listen to. Guitar enthusiasts should find this especially interesting, as most albums featuring guitar tend to present the Fusion approach, and this album stays within the good old Jazz guitar idiom. Recommended!

Janusz Zdunek – Numery (2017)

Janusz Zdunek

Janusz Zdunek - trumpet, synth
Bogumiła Ludwińska - alto saxophone
Mariusz Godzina - tenor saxophone
Tomasz Glazik - baritone saxophone
Jarosław Ważny - trombone, voice


Piotr Wróbel - tuba
Ireneusz Kaczmar - bass
Rafał Baca - drums

Numery

SP 0217

By Adam Baruch

This is an album by Polish trumpeter/composer Janusz Zdunek, recorded in an octet setting with six brass players (Zdunek on trumpet, trombonist Jarosław Ważny, saxophonists Bogumiła Ludwińska, Mariusz Godzina and Tomasz Glazik and tuba player Piotr Wróbel) and rhythm section: bassist Ireneusz Kaczmar and drummer Rafał Baca. The album presents eleven original compositions, all by Zdunek. One of the tracks features Rap style lyrics. The musicians on the album are old Zdunek's cohorts from his Yass ensembles 4 Syfon and Marienburg and Rock group Kult.

The music is consistent with earlier albums by Zdunek, presenting more or less the same mixture of Jazz, Rock, Yass and Funk influences, which are almost danceable, played with great feeling of Groove and a Funky approach, but basically adding very little to the musical arsenal, which Zdunek presented already in the past, except perhaps for a few Klezmer influenced pieces.

The large brass section could have been used to create a much richer and multilayered environment, but sadly it is mostly limited to playing long unisono lines behind Zdunek's trumpet solos, which are not interesting enough to keep the listener on his toes. The rhythm section keeps the music moving forward in a hypnotic Funky Groove, which is really excellent, but after a while becomes somewhat repetitious.

Overall this is a nice, listenable album with a lot of brass sounds and Groovy/Funky rhythms, which many listeners should be able to enjoy and perhaps even dance to. More entertainment that Art, but nevertheless definitely worth investigation!

Dominik Strycharski - Flauto Dolphy - nowa płyta Fundacji Słuchaj

Dominik Strycharski - Flauto Dolphy

Fundacja Słuchaj nie przestaje zaskakiwać. Tym razem jej nakładem ukazuje się solowy album flecisty Dominika Strycharskiego z muzyką legendarnego Erica Dolphy'ego. Jestesmy dumni, że możemy pokazać światu po raz pierwszy, jak muzyka Dolphy'ego brzmi przepuszczona przez mózg i wrazliwość Strycharskiego i to właśnie jemu oddajemy głos w dźwiękach i w słowach.

"Bardzo chciałem nagrać płytę solo. Przede wszystkim po to, by flet prosty zabrzmiał całym swoim bogactwem nieskrępowany, otwarty, pełny, kompletny. Jestem fanem jak najpełniejszego obcowania z surowym, nieocenzurowanym światem jednego instrumentu, sytuacji, w której muzyk i instrument są poddani jakby powiększeniu niczym przez lupę.

Sytuacja, w której się postawiłem, jest fascynująca. Bo flet solo to żadna niezwykłość w świecie muzyki poważnej. Jest masa płyt na flet prosty solo z muzyką barokową i współczesną. Wszyscy mistrzowie, których znam, taką płytę mają w swoim dorobku, niektórzy mają takich płyt kilka. Moje działanie wpisuje się zatem w szeroki świat fletów blokowych. Ale zarazem nie ma żadnej jazzowej czy też improwizowanej płyty z fletami prostymi solo. I w tym rzecz – swoista pionierskość była dla mnie bardzo pociągająca.

Pierwszą ideą była oczywiście płyta jedynie z moją muzyką. Szybko jednak odrzuciłem ten pomysł stwierdziwszy, że znacznie lepiej zadziała jakiś szerszy kontekst, jakieś zderzenie. A przede wszystkim, że należy pokazać, że miejsce tego instrumentu jest tu, wśród innych. Solo, a zarazem w pełnej orkiestrze odniesień i kontekstów.

Chciałem więc odnieść się do twórcy, który łączy ze sobą dwie fascynacje – różne odmiany jazzu i muzykę współczesną. Dlaczego Dolphy? Przez jego najbardziej pokrętne tematy. Przez żywiołowość i bliskość tradycji. Swing i atonalność. Jego flet. Wielkie interwały. Interwały nie jazzowe, strukturalne. Interwały dysonansowe, bardzo inteligentnie używane. Eksperyment. Karkołomna ekspresja. Szaleństwo i tkliwość. Kontrowersje. Czczony, a zarazem odrzucony. Flet prosty potrzebuje nowej krwi i ja się staram ją dostarczyć…".

Dominik Strycharski 

Algorhythm - Mandala (2017)

Algorhythm

Emil Miszk - trumpet, glass
Piotr Chęcki - tenor saxophone
Szymon Burnos - piano, cowbell, glass
Krzysztof Słomkowski - double bass
Sławomir Koryzno - drums, tank drum, glass



Mandala

ALPAKA 001

By Adam Baruch

This is the second album by Polish Jazz quintet Algorhythm, which comprises of trumpeter Emil Miszk, saxophonist Piotr Chęcki, pianist Szymon Burnos, bassist Krzysztof Słomkowski and drummer Sławomir Koryzno. The album presents eleven original compositions, three each by Miszk and Burnos, two co-credited to them both and three short (not-credited) pieces.

The music on this album is a significant step forward in comparison to what the quintet offered on their already quite excellent debut. It is much more complex, diverse and ambitious and includes many twists and turns, polyrhythmic layers, odd meters and multifaceted dynamics within each composition. Some World Music influences are also present. Therefore, again in comparison to their straight ahead debut album, this one is a whole new game.

The performances are also more energetic and focused, with the entire crew taking part in the proceedings, contribution and supporting each other vigorously. The teamwork on these difficult pieces it truly wonderful. The overall sound of the quintet is very contemporary and sparkling with talent and oomph, placing Algorhythm on the list of Polish Jazz ensembles, which deserve to be closely watched and which are definitely very promising in their quest to better themselves.

This is European Jazz at its best, bursting with talent, ideas and courage to explore rather than imitate, which of curse is what great music is all about. It makes me very happy to see the quintet to make such a giant step forward and I hope to catch them on stage soon. In the meantime hats off!

Adam Jarzmik Quintet - Euphoria - premiera 29.04.2017

Adam Jarzmik Quintet

Adam Jarzmik - piano
Paweł Palcowski - trumpet
Kuba Łępa - tenor saxophone
Maciej Kitajewski - double bass
Piotr Budniak - drums

Euphoria

AUDIO CAVE 2017

Premiera debiutanckiej płyty pianisty Adama Jarzmika - "Euphoria" - odbędzie się 29.04 podczas Festiwalu „Starzy i Młodzi, czyli Jazz w Krakowie”. Wydawcą albumu jest krakowska wytwórnia Audio Cave.

Adam Jarzmik Quintet to młoda, rozwijająca się formacja, która pomimo niedługiego czasu swojego istnienia, została już nagrodzona na festiwalach takich jak Jazz nad Odrą, RCK Pro Jazz czy Blue Note Competition. Muzyka, jaką wykonują, to głównie kompozycje lidera oraz standardy jazzowe w zupełnie innych aranżacjach. W autorskiej twórczości najwyżej stawiają ekspresję, dzięki czemu podczas występów na pierwszy plan wysuwa się improwizacja. Najświeższym osiągnięciem kwintetu jest pierwsze miejsce na Bielskiej Zadymce Jazzowej i wręczony z tej okazji Aniołek Jazzowy.

Członkowie zespołu mają za sobą udział w licznych festiwalach jazzowych w kraju i za granicą. Nagrody: 2016 – II Nagroda na 52. Festiwalu Jazz Nad Odrą. 2016 – I Nagroda na VII RCK Pro Jazz Festiwal w Kołobrzegu. 2016 – II Nagroda na Zilina INTERNARIONAL Jazz Contest. 2016 – I Nagroda na Blue Note Competition w Poznaniu.

Adam Jarzmik - pianista, kompozytor, aranżer. Urodził się 10 Lipca 1990 roku. Absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach na wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w klasie fortepianu pod okiem pianisty Wojciecha Niedzieli. Obecnie Student III roku Kompozycji i Aranżacji. W 2008 roku debiutował na festiwalu "Starzy i Młodzi czyli Jazz w Krakowie" z zespołem Jarzmik & Dzioboń Quartet. Finalista licznych konkursów jazzowych m.in: 2008 - finalista Old Jazz Meeting w Iławie - Adam Jarzmik Trio; 2014 - I Nagroda w konkursie zespołów jazzowych w Rudnikach - Łukasz Knapik Quintet; 2015 - Nagroda Publicznośći na II Międzynarodowym Konkursie na Kompozycje Jazzową w Katowicach - utwór "Noche De Luna"; 2015 - III Nagroda na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim Krzysztofa Komedy w Słupsku - utwór „The Someone Of The Thought"; 2016 - Finalista Bielskiej Zadymki Jazzowej - Paweł Kamiński Quartet. 2016 - II Nagroda na 52 Festiwalu Jazz Nad Odrą - Adam Jarzmik Quintet; 2016 - I Nagroda na VII RCK Pro Jazz Festiwal - Adam Jarzmik Quintet; 2017 - I Nagroda na 19. Lotos Jazz Festiwal w Bielsku-Białej.

Tomek Grochot Quintet feat. Eddie Henderson - In America (2016)

Tomek Grochot Quintet feat. Eddie Henderson

Eddie Henderson - trumpet
Rob Denty - tenor & soprano saxophones
Dominik Wania - piano
Krzysztof Pabian - double bass
Tomek Grochot - drums, kalimba, darbuka



In America

PRIVATE EDITION

By Adam Baruch

This is the second album by Polish Jazz drummer/composer Tomek Grochot, recorded in a classic quintet setting with veteran American trumpeter Eddie Henderson and saxophonist Rob Denty, and Polish pianist Dominik Wania and bassist Krzysztof Pabian. The album presents seven original compositions, six composed by Grochot and one by Pabian. Of the album's seven tracks, six were recorded in 2011, i.e. five years prior to the album's release, and one short bonus track is a recent recording from 2016.

The music is typical mainstream Jazz, very much in the American Jazz tradition, based on the excellent compositions, which are used as vehicles for solo spots by the quintet members. The character of the compositions reflects the Polish facet of this music, being full of melancholy and lyricism, which is best expressed by the exceptional playing by Wania. But of course all the performances are highly professional and overall the album represents mainstream Jazz at its best.

This album is plain evidence of the fact that Polish and American Jazz musicians can play together without any inferiority complexes hindering the proceedings, as well as the fact that American Jazz tradition spiced with Polish musical influences works out perfectly, a cultural meeting which is happening more and more often in the last decade with remarkable success.

Overall this is a highly professional mainstream recording, which should satisfy a wide range of Jazz fans anywhere on the globe. Great tunes, exciting soloing and polished execution ensure that the album delivers exactly what is expected in such circumstances. Definitely worth investigating!

Anna Maria Jopek & Gonzalo Rubalcaba - Minione (2017)

Anna Maria Jopek & Gonzalo Rubalcaba 

Anna Maria Jopek - voice 

Gonzalo Rubalcaba - piano

Armando Gola - bass

Ernesto Simpson - drums

Minione

UNIVERSAL 5739808

By Krzysztof Komorek

A ja Annę Marię Jopek lubię. Tak po prostu. Obok jej płyt nagrywanych z naprawdę znakomitymi muzykami nie sposób przejść obojętnie. W końcu który z naszych może poszczycić się współpracą z takimi artystami, jak Pat Metheny, Branford Marsalis, Christain McBride czy w końcu Gonzalo Rubalcaba – przytaczając tylko część nazwisk. Poza tym cenię ją za to, że śpiewa po polsku i chętnie sięga po rodzime piosenki.

Kolejny jej album to znowu odkrywanie na nowo wielkich polskich przebojów (z jednym małym wyjątkiem w postaci nietypowej i oryginalnej wersji "Besame Mucho") – tym razem przedwojennych tang. W kameralnej odsłonie, z jazzowym tercetem prosto z Kuby. Tercetem dowodzonym przez wspomnianego już Gonzalo Rubalcabę, z Armando Golą na basie i Ernesto Simpsonem na perkusji. Trudno chyba znaleźć lepszego kompana do takiej płyty. Pamiętam wspaniały album firmowany przez Charliego Hadena "Nocturne" z kubańskimi oraz meksykańskimi bolerami i tangami, gdzie ów pianista odgrywał pierwszoplanową rolę. Teraz kapitalnie odnalazł się – jako wykonawca i aranżer - w kompozycjach Kataszka, Dana, Golda, Petersburskiego, Białostockiego. Melodiach uzupełnianych przepięknymi tekstami Własta, Tuwima, Hemara.

"Minione" jest dedykowane czasom potańcówek na wolnym powietrzu, wspólnych spotkań, bliskości w tańcu. To nostalgiczne wspomnienie, przypomnienie chwil bezpowrotnie straconych. Podróż sentymentalna i w większości smutna, czasem bardzo. Dziewięć piosenek i dwie krótkie fortepianowe impresje. Wystarczyła jedna krótka chwila, kiedy pod koniec drugiej minuty pierwszego na płycie utworu - "Twe usta kłamią" - do rozpoczynającego nagranie duetu fortepianu i wokalistki dołącza sekcja rytmiczna. Wsiąkłem - mówiąc kolokwialnie - wtedy zupełnie, a muzyka przeniosła mnie osiemdziesiąt lat wstecz. Ciepły wieczór, taneczny parkiet w parku i bliska osoba obok – nietrudno wyobrazić to sobie, wsłuchując się w "Minione".

Warto wspomnieć o przemyślanej i starannej warstwie edytorskiej. W dołączonej książeczce znajdziemy tłumaczenia tekstów na język angielski i hiszpański. Zaprezentowane nietypowo, ale pomysłowo: nie jako pełne wersje, ale tylko we fragmentach, tych najistotniejszych, które przybliżają sens utworu. Dla kolekcjonerów przygotowano wydanie z płytą DVD zawierającą materiały promocyjne i klip do jednej z piosenek. Jednak najważniejsze to głos i muśnięcia fortepianowej klawiatury. Idealnie do siebie dopasowane.

Michał Kulenty – Dusza W Uszach (2016)

Michał Kulenty

Michał Kulenty - tenor & soprano saxophones
Krzysztof Herdzin - piano, keyboards, percussion
Robert Kubiszyn - bass
Cezary Konrad - drums

Dusza W Uszach



POLSKIE RADIO 1835

By Adam Baruch

This is an album by veteran Polish Jazz saxophonist/composer Michał Kulenty, recorded in a classic quartet setting with pianist Krzysztof Herdzin, bassist Robert Kubiszyn and drummer Cezary Konrad and accompanied by the Polish Radio Orchestra conducted by Herdzin. The album presents twelve original compositions, all by Kulenty and all arranged by Herdzin. The album was recorded four years prior to its release.

The music is all very melodic and well structured, only marginally belonging to the Jazz idiom, being much closer to Popular and light Classical music, especially in view of Herdzin's elaborate, but sugary arrangements. Although Kulenty improvisations are at the centre of the listeners attention, they are somewhat watered down by the orchestral accompaniment with an overall Smooth Jazz ambience. Kulenty's wonderful tone and phrasing, which awarded him the nickname of "saxophone poet" due to his superb feeling and lyricism, are indeed pure delight.

The album offers many wonderfully lyrical moments, appropriate especially for the less strictly Jazz oriented audiences, and is highly professionally executed and recorded, which overall produces a very pleasant listening experience. Tragically the release of this album almost coincided with Kulenty's premature death in January 2017, which was a great loss to the local Jazz scene.

Franciszek Pospieszalski Sextet w 12on14 Jazz Club

Franciszek Pospieszalski Sextet

18.04.2017, godz. 20.30

12on14 Jazz Club

Bilety: 40 PLN

Kuba Więcek – saksofon altowy
Jędrzej Łagodziński – saksofon tenorowy

Grzegorz Tarwid - fortepian

Franciszek Pospieszalski – kontrabas
Szymon Gąsiorek – wibrafon, perkusja
Albert Karch – perkusja

Projekt z kompozycjami autorskimi z pogranicza jazzu, improwizacji oraz klasycznej muzyki współczesnej. Wyjątkowa mieszanka coraz bardziej rozpoznawalnych polskich muzyków młodego pokolenia, którzy w poszukiwaniu nowych inspiracji oraz w celu poszerzania horyzontów sztuki wyjechali na studia do Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. Członkowie zespołu chcą przybliżyć polskiej publiczności trochę skandynawskiego klimatu, który pozwala na rozwijanie swojej kreatywności, muzykalności oraz przekraczania barier, schematów oraz przyzwyczajeń, o które łatwo w dzisiejszym świecie, w którym, jak to niektórzy mówią: wszystko zostało już zagrane. Lider zespołu Franciszek Pospieszalski w swoich utworach chce temu wyraźnie zaprzeczyć. Muzycy niejako przybywają z misją otwarcia się na świat muzyki autorskiej, nowoczesnej, awangardowej oraz eksperymentalnej.

Skład zespołu jest niekonwencjonalny, a inspiracje sięgają od muzyki klasycznej poprzez muzykę rockową, jazz i muzykę improwizowaną, pozwalając uwydatnić charakter każdego z muzyków. Franciszek Pospieszalski pozwolił w swoich kompozycjach zawrzeć polską duszę, niecierpliwą ciekawość świata oraz bezkompromisowość, w niełatwych, czasem "kontrowersyjnych", brzmieniach sześcioosobowego składu. Można powiedzieć że zespół jest złożony z dwóch trio dając tym samym drapieżne brzmienie poprzez dwa zestawy perkusyjne, dwa saksofony, nord electric piano i kontrabas.

Franciszek Pospieszalski – ur 13 lutego 1993 w Warszawie. Pochodzi z muzycznej rodziny, czynny kontakt z muzyką towarzyszył mu już od najmłodszych lat. Kontrabasista. Licencjat duńskiego konserwatorium muzycznego w Kopenhadze (Rhythmic Music Conservatory). Absolwent PSM II st. im. Józefa Elsnera w Warszawie. Uczęszczał również do szkoły muzycznej z Wydziałem Jazzu na ul. Bednarskiej. Brał udział w wielu letnich międzynarodowych akademiach jazzowych takich jak. International Summer Jazz Academy, Jazz Hanza Festival, Warsztaty Jazzowe w Puławach, Lesznie i Żorach oraz w Karimski Club Workshop. Szczególne osiągnięcia to: 1. nagroda dla zespołu „FreeO” w Konkursie Azoty Tarnów Jazz Contest 2012 w kategorii zespołowej, wraz z zespołem „FreeO” Finalista 36- tego konkursu Jazz Juniors w Krakowie, indywidualne wyróżnienie w finale Ogólnopolskich Przesłuchaniach Kontrabasowych CEA, finalista festiwalu Jazz nad Odrą.

Współpracuje między innymi z następującymi artystami i zespołami: Jesper Zeuthen „Zeuthen Sadan Cirka”, Albert Beger, Roscoe Mitchell, Jerzy Mazzoll, „Transkapela”, Rodzina Pospieszalskich, The Love And Beauty Seekers, Sabina Myrczek Quartet. Franciszek Pospieszalski jest muzykiem i kompozytorem czynnie działającym na terenie Polski i Europy. Koncertował w Polsce, Niemczech, Francji, Włoszech, Białorusi, Danii. Miał okazję wystąpić między innymi na scenach Teatru Wielkiego w Warszawie, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Teatru Starego w Krakowie, Pałacu Prezydenckiego w Warszawie, Teatru Dramatycznego w Warszawie, w Rytmisk Musikkonservatorium, oraz w Jazz Instytut Berlin.