Pink Freud – Pink Freud Plays Autechre (2016)

Pink Freud

Adam Milwiw-Baron - trumpet, electronics
Karol Gola - baritone saxophone
Wojtek Mazolewski - bass guitar
Rafał Klimczuk - drums

Pink Freud Plays Autechre

MYSTIC 294


By Adam Baruch

Four years after their previous album Polish group Pink Freud, led by bassist Wojtek Mazolewski, hits the market with their ninth album, dedicated, as the title suggests, to the music of the British electronic music duo Autechre. Although the album's booklet gives absolutely no information about the recording or even the band's current lineup, which of course is sloppy, arrogant and plain stupid, a short research on the web will tell us that this is a live recording and the remaining members of the group are trumpeter Adam Milwiw-Baron, saxophonist Karol Gola and drummer Rafał Klimczuk. They perform eight pieces composed by Autechre.

What the booklet does include is a lengthy rant by Mazolewski, who tells the listeners how this album is a realization of a dream, which he has been planning since many years and why he thinks Autechre are the next best thing to silence. Personally I find the music of Autechre terribly boring and comparing them to John Coltrane or Johann Sebastian Bach is a cultural sacrilege

Following the good advice of "don't judge the book by the cover" I was ready to disregard the shortcomings of the album's booklet, giving the music a fair chance, but alas to no avail. The music is simply going nowhere, repeating the simplistic, mechanical rhythmic patterns ad nauseam and saying very little. Milwiw-Baron is of course a very talented player and I have always enjoyed his performances, but he is by far not able to save this album by himself.

Contrary to the hopes that we all developed about Pink Freud returning to playing Jazz, this album takes us again off the target. This repetitive and dull music lacks everything that Jazz stands for: originality, aesthetics and innovation. Better luck next time.

Pink Freud - Pink Freud Plays Autechre (2016)

Pink Freud

Adam Milwiw Baron - trumpet, electronics

Karol Gola - baritone saxophone
Wojtek Mazolewski - bass guitar
Rafał Klimczuk - drums

Pink Freud Plays Autechre

MYSTCD294

By Bartosz Nowicki

W końcu jest. Po długich oczekiwaniach płyta Pink Freud z coverami Autechre trafiła do słuchaczy. Próbowano wydać tę płytę za granicą w Warp Rec. - matczynej wytwórni legendarnego duetu z Rochdale, niestety ambitne plany zespołu spaliły na panewce. Fakt ten może wydawać się rozczarowujący, gdyż artystyczna strona tego przedsięwzięcia jest wielce udana.

Idea nagrania w jazzowych wersjach kompozycji gigantów elektroniki i idm pojawiła się już na płycie "Monster Of Jazz" (2010), na której to figurowała aranżacja utworu "Goz Quarter", dość skromna i oszczędna wobec finalnej wersji zamieszczonej na "Pink Freud Plays Autechre". Pięć lat dzielące album "Monster Of Jazz" od koncertu w katowickiej Hipnozie, gdzie zarejestrowano materiał nowej płyty, to czas, który pozwolił członkom zespołu dokładnie przestudiować materiał źródłowy, mozolnie go ogrywając, wydobyć z niego esencję i przełożyć na pinkfreud'owski język przebojowego free. 

Tylko z pozoru koncept nagrania coverów ikony eksperymentalnej elektroniki mógł wydawać się karkołomny. Gdyby członkowie Pink Freud zdecydowali się podejść odtwórczo do ostatnich nagrań Autechre, stanęliby przed wielce ryzykownym zadaniem. Mocno wyabstrahowane kompozycje Brytyjczyków wydane po 2010, to już niezwykle zawiłe konstrukcje, oparte w głównej mierze na bezkompromisowej dominacji warstwy rytmicznej; mocnych, połamanych uderzeniach, nierównych mutujących się pętlach i chropowatym, tępym brzmieniu. Tymczasem Gdańszczanie zdecydowali się zreinterpretować najbardziej melodyjny etap w twórczości Autechre, przypadający na lata 90., gdzie wyrazista rytmika została uładzona melancholią ambientowych pasaży.

Właśnie klasyczne idm'owe melodie duetu Rob Brown - Sean Booth wyznaczają na "Pink Freud Plays Autechre" partyturę dla sekcji dętej (trąbki Adama Milwiw-Barona i saksofonu Karola Goli). Pracująca z regularnością automatu perkusyjnego, wyrazista sekcja rytmiczna Mazolewski - Klimczuk dyktuje zręby kompozycji, zaś syntezator (zgaduję, że jest to Minimoog Voyager?) obsługiwany przez Adama Milwiw-Barona, swoim niskim pomrukiem dodaje pożądanej gęstości i masywności. Obecność klawiszy wydaje się wprost niezbędna dla tej płyty. Pozwala muzykom podeprzeć swoje artykulacje na solidnym basowym fundamencie i stanowi wymierną przeciwwagę dla charyzmatycznych dęciaków.

"Pink Freud Plays Autechre" nie jest zwyczajną transkrypcją materiału źródłowego. Gdańszczanie podeszli do oryginałów twórczo i z animuszem. O powodzeniu eksperymentu zaważyło przede wszystkim skrócenie oryginalnych kompozycji, co wpłynęło na zwiększenie dynamiki utworów i przykuło uwagę do wątków melodycznych. Sięgając po nagrania Autechre, Pink Freud zmodyfikował konceptualną, abstrakcyjną formułę duetu w przebojowy repertuar. Kwartet z maszynową precyzją podąża od konkretu do konkretu, nie pozwalając sobie na rozprężające impresje. Mamy zatem do czynienia z materiałem, który pod względem formalnego rygoru przejawia wszelkie znamiona produkcji studyjnej. Okoliczności nagrania materiału zdradza dopiero zarejestrowany aplauz publiczności, zaś w warstwie wykonawczej charyzma i wigor instrumentalistów.

Interpretacja ikonicznych kompozycji duetu Autechre w wykonaniu Pink Freud imponuje monumentalnością brzmień i aranżacji, zdyscyplinowaną formą, profesjonalizmem wykonawczym i błyskotliwym przełożeniem elektroniki na jazzową modłę. "Pink Freud Plays Autechre" jest przy tym materiałem cholernie przebojowym, zyskującym z każdym kolejnym przesłuchaniem. Nie zniechęci purystów wiernych stylistyce oryginalnego Autechre, choć swą przebojowością może zmylić tych, którzy z twórczością duetu nie mieli wcześniej do czynienia.

Pink Freud - Horse & Power (2012) by Adam Baruch

Pink Freud (band)

Wojtek Mazolewski - bass guitar
Tomasz Duda - baritone sax, bas clarinet
Adam Milwiw-Baron - trumpet, trombone, vocal, electronics
Rafal Klimczuk - dr

Horse & Power (2012)

This is the 8th album by Polish ensemble Pink Freud, one of the country's top acts both in the Jazz and non-Jazz spheres. Formed in 1998 by bassist / composer Wojciech Mazolewski, the group changed its lineup several times over the years but succeeded to maintain its popularity and gradually achieved a cult following and a large fan base home and abroad. This album was recorded in a new quartet lineup, which features, alongside the leader, trumpeter Adam Milwiw-Baron, saxophonist Tomasz Duda and for the first time new drummer Rafal Klimczuk. All the ten tracks on this album are original compositions by the group members with Mazolewski being credited or co-credited for all but one composition. 

In full contrast to their last album ("Monster Of Jazz"), recorded almost three years earlier, this album is a complete stylistic "about face", marking the group's return to almost acoustic Jazz, with the electronic, dub and other non-Jazz elements completely gone. Of course this is still Pink Freud, with their unique brand of post-Yass, characterized by non-Jazz rhythm patterns, nonchalant treatment of chord changes and other signs of the "coolness" poise, but also full of passion and surprising ventures into Free Jazz soloing and funky bass parts, all of these happening out of the blue, which of course is absolutely marvelous, if one likes such atypical musical approach. And those great melodies, which were almost completely lost on the preceding album, are back, haunting the listener, turning him into a humming zombie. 

People familiar with Mazolewski's activities should not be taken by complete surprise by this album, since his excellent solo album "Smells Like Tape Spirit", released in between the two last Pink Freud albums, already hinted as to the return of the prodigal son to Jazz. So here we have a group that changes like the proverbial chameleon, adopting to contemporary developments and returning to the tradition, and yet managing to keep their musical originality and integrity intact, which is definitely a great accomplishment. Above all, this music, apart for its quality, intelligent compositions and excellent execution, manages to be such fun. Imagine hearing this stuff live and one can understand why the group mesmerizes audiences all over the world taking no prisoners. So regardless if this music is driven by horse power, steam power or nuclear power, it is worthy of music connoisseurs attention and should not be missed, for fun's sake. Brilliant stuff!

Track listing:
1. Konichiwa
2. Bourbon
3. Pink Hot Loaded Guns
4. Promised Land
5. Flying Dolphy
6. G-Spot
7. Vinegar Pauper
8. Tickets, Buttons And Flyer
9. Horse And Power
10. Zero Ending Story

By Adam Baruch
http://www.adambaruch.com/

Pink Freud - Horse & Power (2012)

Pink Freud (band)

Wojtek Mazolewski - bass guitar
Tomasz Duda - baritone sax, bas clarinet
Adam Milwiw-Baron - trumpet, trombone, vocal, electronics
Rafal Klimczuk - dr

Horse & Power (2012)

I have recently written about this bands' concert and now I have pleasure of listening to the same material again. More studio-polished but still remaining it's horse & power vigour.

Wojtek Mazolewski, the leader of the band, is a public figure in Poland, one of the few jazz(y) musicians that made it to the mainstream, that get played in the national radio and Pink Freud's music explains well why it is so.

"Horse & Power" is a strong selection of melodious songs ranging from spacious and new-age "Konichiwa" to begin with (gentle and calm, pretty theme nicely balancing the harmony in the front-line with the bass's counterpoint), to rocker workouts (heavier "Bourbon" that follows, or "Pink Hot Loaded Guns" right after, my personal favourite, with acid and fuzzy trumpet solo that will remind you of the best fusion jams of the era). Mazolewski (author or co-author of all but one of the 10 tracks on the cd) has a gift for fine and catchy melody ("Promised Land", starts gentle like a breeze, "G-Spot" dances lightly like a drink on the beach) while being able to rock the house with dynamic riffs and turbulent tempos and crazy solos. Each track with its own charm, refreshingly gentle and relaxing or joyfully energizing. Somewhere beetwen the spacious, cosmic walks of Cuong Vu and the dynamite stage presence of Rage Against The Machine. 

And there's more. A bebopish "Flying Dolphy" that combines the jazz walking with heavy ostinato riff and wailing baritone sax. The eerie noir suspense of "Vinegar Pauper", with its feverish horn duos and back-and-forth tempo and mood changes, (reminds of me the bands' older albums, especially "Punk Freud"). "Tickets, Buttons and Flyer" with its tricky broken rhythmics by Rafal Klimczuk, expanded horn arrangaments, a piece featuring especially fine soulfull clarinet solo. The sketchy and entertaining title track, a mini crazy rock'n'roll shouted piece should make smile widely. The cd ends with aptly titled "Zero Ending Story" finely tuned between somewhat cold riff and echoing solo trumpet theme and heartwarming, soothing chorus. 

Pink Freud rocks, jams, jazzes easily, with grace and conviction, joy and a lot of fun. And they bring a kind of album that you can hum along, you can dance-pog a little, tap your feet. A set of music that should please equally jazz fans as well as alternative rock followers who aren't afraid of instrumental music. Music with commercial appeal but not watered down with cliches. Strong statement, too much fun not to enjoy it. So enjoy! And even more so - see them live.

Track listing:
1. Konichiwa
2. Bourbon
3. Pink Hot Loaded Guns
4. Promised Land
5. Flying Dolphy
6. G-Spot
7. Vinegar Pauper
8. Tickets, Buttons And Flyer
9. Horse And Power
10. Zero Ending Story

By Bartek Adamczak
http://jazzalchemist.blogspot.com/