Translate

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Prucnal Bartek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Prucnal Bartek. Pokaż wszystkie posty

środa, 25 czerwca 2025

Bartłomiej Oleś Quartet - “Eleven Phrases”

Bartłomiej Oleś Quartet

Bartłomiej Oleś - drums, composer
Marcin Oleś - double bass
Bartek Prucnal - alto saxophone
Bartek Pieszka - vibraphone

album's title: “Eleven Phrases”

CSK Lublin – 01 (2024)

Review author: Viačeslavas Gliožeris

Twin brothers Bartłomiej (drummer) and Marcin (bassist) Oleś are with no doubt most respectable Polish rhythm section on international jazz scene. They played and recorded with such greats as David Murray, Ken Vandermark, Kenny Werner, Chris Speed and Eric Friedlander among many others. Their international experience (predominantly with US leading artists) gave them invaluable proficiency in different techniques and aesthetics, in fact almost every album with their participation is always a high quality product. Besides of that, brothers have large collection of own recordings (as duo and collaborating with many different musicians as well).

środa, 23 listopada 2022

Jacek Kochan & nakajee - Life, Stress And Other Pleasures (2022)

Jacek Kochan & nakajee

Jacek Kochan – perkusja, perkusjonalia, syntezatory, syntezator basowy
Jerry de Villiers jr – gitara
Dominik Wania – fortepian, fortepian elektryczny, syntezator basowy
Bartek Prucnal – saksofon altowy, tenorowy i sopranowy
Michał Kapczuk – kontrabas
Mo Boo – bas
Hazz Wind Ensamble

Life, Stress And Other Pleasures (2022)

Wydawnictwo: Audio Cave

Tekst: Paweł Ziemba

Jazz powinien być postrzegany bardziej jako forma sztuki, ekspresja i rodzaj kultury, niż konkretne brzmienie czy rodzaj muzyki….

Kolejna odsłona muzycznej podróży, do której zaprasza nas Jacek Kochan „Life, Stress And Other Pleasures” charakteryzuje się ogromną pomysłowością w aranżacjach oraz różnorodnością muzycznych inspiracji. To sprawne żonglowanie elementami modern jazzu, free-jazzu, fusion, hip-hop oraz elektronicznych eksperymentów, dostarcza przyjemności dla ucha w każdym ze swoich narracyjnych epizodów. Dodatkowo, co postrzegam jako plus, muzyka zawarta na krążku przywołuje we mnie wiele świetnych muzycznych skojarzeń z takimi gigantami jak Weather Report, The Mahavishnu Orchestra, Herbie Hancock, Billy Cobham czy też John McLaughlin and the 4th Dimension.

Podążając śladami wielu muzyków, Kochan w 1981 roku, przeniósł się do Nowego Jorku, a następnie do Montrealu, aby studiować jazz i muzykę współczesną. Uczył się w Grant MacEvan College w Edmonton, a także w The New School na Union Square. Pobierał również lekcje u Jaco Pastoriusa, Mike’a Clarka i Robbiego Gonzaleza. Możliwość przebywania i studiowania w Nowym Jorku pozwoliła mu nagrywać i koncertować z wybitnymi muzykami światowej sceny jazzowej: John Abercrombie, Greg Osby, Lars Danielsson, Kenny’m Wheelerem, Dave’m Liebmanem, Gary’m Thomasem, Piotrem Wojtasikiem, Franzem Hautzingerem, Adamem Pierończykiem.

W swojej muzycznej karierze zrealizował ponad 20 płyt. Kochan to perkusista o ogromnej energii i rytmicznej inwencji, potrafiący skomponować materiał na cały album. Dodajmy, że nie tylko na ten jeden. Bez wątpienia dobór silnego składu oraz odpowiedniego materiału muzycznego jest dla Jacka Kochana ważnym elementem, mającym wpływ na całość muzycznego projektu.

„Life, Stress And Other Pleasures” jest znakomitą kontynuacją płyty „AJEE” zrealizowanej w 2018 roku. U boku lidera Jacka Kochana grającego na perkusji, perkusjonalia, syntezatory oraz syntezator basowy pojawili się ci sami, znani nam z poprzednich nagrań, żądni przygód muzycy: Dominik Wania – fortepian, fortepian elektryczny oraz syntezator basowy, Bartek Prucnal – saksofon altowy, tenorowy i sopranowy. Dodatkowo skład zespołu został uzupełniony o Michał Kapczuk - kontrabas, Mo Boo – gitara basowa oraz Hazz Wind Ensamble. Gościem zza Oceanu jest kanadyjski gitarzysta znakomicie odnajdujący się w stylistyce Fusion Jerry de Villiers.

W 9 oryginalnych kompozycjach Jacek Kochan oferuje członkom zespołu mnóstwo instrumentalnych możliwości (z grona sześciu muzyków, trzech gra w sumie na dziewięciu instrumentach), uniemożliwiając jakiekolwiek znużenie czy obojętność. Całość płyty cechuje niezwykła dojrzałość wszystkich muzyków, wyrażona różnorodnością muzycznych pomysłów, jak również zrozumieniem koncepcji autorskich kompozycji lidera.

Płytę otwiera „Homecoming” to świetna, dynamiczna kompozycja, przepełniony ekspresyjną charyzmą i muzyczną substancją. Ten w stylu Shortera, pełen pomysłów numer, to również fantastyczny utwór na początek, prezentujący cały zespół Kochana w najlepszym wydaniu. Rytmiczny kolorowy gobelin utkany przez klawisze Dominika Wania, bas oraz perkusję lidera, jest znakomitym tłem dla dynamicznej improwizacji Jerry de Villiers na gitarze. Zdecydowanie brzmiący saksofon Bartaka Prucnela, oraz solo Dominika Wani, którego siła odśrodkowa pochodzi ze zręcznych jazzowych fraz oraz niezliczonej ilości kolorowych faktur, służą potwierdzeniu improwizacyjnego wątku Jerry de Villiers’a.

"Private Yeti" w jakiś sposób przypomina mi dowcipną muzykalność, charakterystyczną dla Carli Bley i Steva Swallow i należy do moich ulubionych. Fundamenty dla tego utworu zapewniają Jacek Kochan, Dominka Wania oraz kontrabasista Michał Kapczuk.

Z kolei „Attention Shoper” początkowo spokojnie zagrany unisono przez kontrabas i fortepian riff, którego dopełnieniem jest perkusja Jacka Kochana, przechodzi z łagodnego charakteru do bardziej energetycznego brzmienia. Jest to znakomite pole do popisu dla zadziornych improwizacji Bartka Prucnala na saksofonie, wspieranego przez klawisze fortepianu. Dominik Wania to odważny pianista, w którego muzyce znajdziemy mnóstwo kolorów. Ten kalejdoskopowy muzyczny wszechświat postrzegam jako naturalne odbicie jego otwartości na muzyczną podróż wynikającą z idei AJEE (Acoustic Jazz in Electronic Environmet).

"Ginger Phobic People" pozwala Kochanowi i pozostałym członkom zespołu na prezentację żywiołowych umiejętnościami fusion. Dynamiczna improwizacja Jerry de Villiers na gitarze z dodatkiem syntezatorów i dźwięków pianina elektrycznego, nadaje utworowi wyrazisty charakter. Natomiast brzmienie syntetyzatorów udowadnia, że aby odnieść najlepszy efekt nie trzeba naciskać wszystkich możliwych guziczków, próbując użyć wielu dostępnych opcji, potwierdzając tym samym zasadę „mniej znaczy więcej”

Puryści mogą mieć zastrzeżenia do niektórych bardziej współczesnych akcentów na płycie, a szkoda, bo połączenie tak wielu różnych jazzowych podgatunków sprawia, że słucha się tego naprawdę przyjemnie. „Life, Stress And Other Pleasures” pokazuje, że Jacek Kochan jest indywidualnością muzyczną, on dobrze wie, jak to eklektyczne środowisko uporządkować i odpowiednio złożyć.

Naprawdę staram się znaleźć jakiekolwiek minusy tego albumu. Każdy utwór to jazzowa perfekcja. Jacek Kochan i Nakajee oferuje nam muzyczną różnorodność zanurzając się w szerokim wachlarzu dźwięków i barw, gdzie znudzenie jest zupełnie niemożliwe. Kochan znakomicie realizuje się w roli lidera a swoją siłę „ognia” wykorzystuje do interesującego dramatyzowania muzycznych historii.

Produkcja krążka jest również znakomita. Każdy instrument jest naturalny w brzmieniu i łatwy do wyodrębnienia. Rzadko zwracamy uwagę (zwłaszcza na poziomie współczesnych realizacji) na tych, którzy pracują po stronie produkcji, ale „robota”, którą wykonali Jacek Kochan – producent, Darek Grela – realizacja nagrania (Nieustraszeni łowcy dźwięków z Krakowa) oraz Paweł Ladniak – mastering, zasługują na szczególne wyróżnienie. Gra jest zwarta, a stylistyka utworów oraz ich układ na płycie sprawiają, że album trwający 70 minut mija szybko.

poniedziałek, 13 lipca 2020

New Bone - Longing (2020)

New Bone

Tomasz Kudyk - trumpet, flugelhorn
Bartłomiej Prucnal - alto saxophone
Dominik Wania - piano
Maciej Adamczak - double bass
Dawid Fortuna - drums

Longing


CM RECORDS 1030

By Adam Baruch

This is the sixth album by Polish Jazz quintet New Bone founded in 1996 and led by trumpeter/composer Tomasz Kudyk and including in its current lineup saxophonist Bartłomiej Prucnal, pianist Dominik Wania, bassist Maciej Adamczak and drummer Dawid Fortuna. The album presents nine original compositions, eight by Tomasz Kudyk and one by his late father Jan Kudyk, who was one of the pioneers of Polish Traditional Jazz, trumpeter/composer and founder/leader of the Jazz Band Ball Orchestra.

The music of New Bone was initially characterized by strict mainstream Jazz tendencies, but with the arrival of Wania in 2013 it took a slow but consistent turn towards more modern approach, which on this album reaches an apogee of bravado and creativity. Still firmly based on melodic themes, full of melancholy and typical Polish lyricism, the music now ventures into much more complex, both harmonically and rhythmically, explorations, moving even further away from the old-fashioned customary mainstream doodling.

Kudyk weaves beautiful themes, which on this album reflect his feelings resulting from his Father's passing, which are sometimes heartwrenching, and which is completely understandable. All five members of the band are clearly experienced and highly talented musicians, who mange to maximize the qualities of the themes, stretching them into beautiful mini suites. The soloing by Kudyk and Prucnal is stronger than ever, highly inspired by the collective input of all the players, producing a well structured and attractive result time after time.

Wania is, as always, the alpha and omega of everything that happens around him, taking the music into another dimension (or more than one for that matter), playing wonderful accompaniments all along the way and wondering into stratosphere when soloing. He is one of the most unique players today on the European and every album in which he takes part is irresistible.

The rhythm section does a wonderful job supporting the soloist and providing a steady flow to the music, all this without being obtrusive, which probably is the best compliment one can offer to a rhythm section. Overall this is by far the best album by New Bone so far, miles ahead (pun intended) of everything recorded previously and an enormous promise as far as their future is concerned. As much as I was sorry in the past to criticize the band for conventionality, it gives me an enormous pleasure now to praise them now for their success. This is Polish Jazz at its best!

piątek, 17 kwietnia 2020

New Bone - Longing (2020)

New Bone

Tomasz Kudyk - trumpet, flugelhorn
Bartłomiej Prucnal - alto saxophone
Dominik Wania - piano
Maciej Adamczak - double bass
Dawid Fortuna - drums

Longing


CM RECORDS 1030

By Krzysztof Komorek

Kwintet New Bone, prowadzony przez trębacza Tomasza Kudyka, zaprezentował w tym roku swój szósty album. Po dość długiej, kilkuletniej przerwie, zespół powrócił z płytą "Longing". Ów twórczy przestój miał swoje źródła w  osobistej tragedii lidera zespołu. W roku 2015 zmarł bowiem ojciec Tomasza Kudyka - Jan. Również znakomity muzyk, trębacz i wokalista przez wiele lat związany z zespołem Jazz Band Ball Orchestra. Płyta "Longing" zadedykowana została jego pamięci. 

Najnowszy album New Bone powstał w tym samym składzie, co wydany w roku 2014 "Follow Me".  Muzycy pracowali również wspólnie przy projekcie "Teatr Witkacego od-JAZZ-dowo". Lider - Tomasz Kudyk - zdecydował się tym razem w całości wypełnić wydawnictwo własnymi kompozycjami. Jedynym wyjątkiem jest "Head Dizziness" napisane niemal pół wieku temu przez Jana Kudyka, teraz zaaranżowane przez Wojciecha Groborza, który ze zmarłym przed pięciu laty autorem muzyki współpracował przez dwie dekady. Finalnie dziewięć nagrań z "Longing" zajmuje godzinę i dwie minuty. 

Całość rozpoczyna się minutową solową introdukcją w wykonaniu Kudyka. Cztery kolejne utwory to już solidne porcje zespołowego grania. Na pierwszym planie najczęściej pozostają trąbka i saksofon altowy Bartłomieja Prucnala. Ciekawie brzmią fragmenty zagrane solo przez lidera we wstępach i zakończeniach niektórych utworów. Nie brakuje także solowych wstawek Dominika Wani. Świetnie wypada chociażby, rozegrana w triu fortepian/kontrabas/perkusja, druga część "Heritage". 

Kolejne części albumu przynoszą kilka moim zdaniem najciekawszych utworów. Tytułowy "Longing", delikatna nastrojowa ballada, zagrany przez duet Kudyk-Wania, oferuje cztery minuty mistrzowskiej jazzowej kameralistyki. Z kolei finałowy "Farewell"  fantastycznie prezentuje wszystkich członków kwintetu. Znakomicie pracuje sekcja rytmiczna, a całość zaczyna się i kończy solem na werblach, które stanowić ma odniesienie do nowoorleańskich uroczystości żałobnych. 

Wyróżniłem dwa nagrania, ale "Longing" jest niezwykle równy, nie ma słabszych momentów. Świetne kompozycje, znakomita współpraca całego zespołu, który z dużą klasą prezentuje się zarówno w interakcjach pomiędzy muzykami, jak i w indywidualnych popisach. Pomimo smutnej dedykacji muzyka nie narzuca nastroju żałoby, prowokując raczej do zadumy, dając nadzieję. Tomasz Kudyk powtarzał w wywiadach, że chciał, by "Longing" stał się kontynuacją tego, co zespół grał wcześniej. To moim zdaniem znakomicie się udało i powstała kolejna bardzo dobra płyta firmowana nazwą New Bone. 

piątek, 13 marca 2020

New Bone - Longing - premiera nowej płyty


Tomasz Kudyk - trąbka, flugelhorn
Bartłomiej Prucnal - saksofon altowy
Dominik Wania - fortepian
Maciej Adamczak - kontrabas
Dawid Fortuna - perkusja

"Longing" to szósta płyta w dorobku kwintetu New Bone. Zawiera głównie kompozycje lidera grupy, trębacza Tomasza Kudyka. Zadedykował on ten album swojemu ojcu, Janowi Kudykowi, wieloletniemu liderowi grupy Jazz Band Ball Orchestra. Przez pełną liryzmu muzykę autor chce wyrazić wdzięczność i szacunek dla swojego ojca, który na początku jego drogi muzycznej był dla niego ważną inspiracją i autorytetem. Jak podkreśla Tomasz Kudyk: To dzięki Tacie jestem w tym miejscu dzisiaj i robię to, co On. Na płycie obok autorskich kompozycji Tomasza Kudyka znajduje się też utwór jego ojca "Head Dizziness" w aranżacji Wojtka Groborza. Album "Longing" ukaże się nakładem wydawnictwa CM Records.

New Bone to kwintet jazzowy złożony z samych uznanych muzyków. Pięcioma, w tym trzema autorskimi, płytami utwierdził swoją pozycję na polskim rynku jazzowym. O ich dotychczasowych dokonaniach niezwykle entuzjastycznie wypowiadali się cenieni w tej branży artyści i dziennikarze, tacy jak: Jarek Śmietana, Piotr Baron czy Bogdan Chmura. Pozytywny oddźwięk w branżowej prasie, zarówno polskiej, jak i zagranicznej, przyczynił się do wzrostu zainteresowania zespołem poza granicami naszego kraju. Dziś grupa otrzymuje propozycje koncertów w najdalszych zakątkach globu. 

Do tej pory formacja zaprezentowała się w ramach drugiej edycji festiwalu Polskie Gwiazdy Światowego Jazzu w Moskwie, a także w czasie Międzynarodowego Delhi Jazz Festival w 2013 r. Grupa była również jedną z gwiazd Varna Summer International Jazz Festival w Bułgarii w 2014 r. oraz brała dział w festiwalu Art Jazz Cooperation – Ukraina 2015 r. W lutym 2014 r. zespół przy współpracy z Instytutem Polskim w Moskwie po raz kolejny zagrał dla rosyjskiej publiczności. Tym razem w dalekim Uralu zaprezentował swoja muzykę w Czelabińsku w Filharmonii i renomowanym klubie Ever Jazz w Jekaterynburgu. W marcu 2015 r. New Bone wystąpił w Filharmonii Narodowej w Mińsku na Białorusi, na koncercie, którego współorganizatorem był Instytut Polski. Warto dodać, ze zespół w czasie pobytu w Indiach zapisał się także w historii muzyki jako pierwsza formacja, która zagrała koncert jazzowy na żywo w Kaszmirze! W listopadzie 2018 r. rupa, na oficjalne zaproszenie Konsulatu Generalnego w Kaliningradzie, wystąpiła w ramach cyklu "Jazz w Filharmonii", gdzie została gorąco przyjęty przez rosyjską publiczność.

środa, 26 czerwca 2019

Eskaubei & Tomek Nowak Quartet - Sweet Spot (2019)

Eskaubei & Tomek Nowak Quartet

Eskaubei - rap
Tomek Nowak -trumpet
Bartłomiej Prucnal - tenor saxophone
Kuba Płużek - keyboards
Mr Krime - cuts, synth
Alan Wykpisz - bass
Max Olszewski - drums


Sweet Spot

FPJ 56A-19-01

By Adam Baruch

This is the third album by Polish Rap and Jazz ensemble which finds rapper Bartłomiej Skubisz (a.k.a. Eskaubei) combining forces with a Jazz quartet led by trumpeter Tomek Nowak, which also includes keyboardist Kuba Płużek, bassist Alan Wykpisz and drummer Maksymilian Olszewski. DJ Wojciech Długosz (a.k.a. Mr. Krime), saxophonist Bartłomiej Prucnal, vocalist Aleksandra Tocka and a few additional vocalists also take part in the proceedings. The album present thirteen original compositions, nine of which were composed by Nowak, one by Płużek and three are collective instrumental improvisations. Skubisz wrote all the lyrics except two which he co-wrote with other people.

The album repeats the same basic concept that was used on the two previous albums, which sets the lyrics written by Skubisz against Jazz tunes, which serve at times as background/accompaniment to the lyrics but also take the front stage when Nowak or Płużek play solo parts. After five years of working together the Jazz-Rap Fusion is brought to perfection and seems as natural as any other cross-genre exploration and combined with the wonderful musicianship by the participants it offers its own aesthetic ambience, rather than a random opportunistic conglomerate of styles.

Skubisz manages to express his views, often very controversial, critical and bitter, with clarity and coherence, using well developed language and eschewing vulgarism and simplistic shortcuts. Although the resulting Rap is somewhat "soft" in comparison to the usual hardcore roughness that characterizes the genre, his messages are my no means less striking, penetrating of evocative. Of course his target public is probably quite different from the typical Rap followers, especially when combined with Jazz, but his consistent activity definitely managed to create a strong following over time.

Overall this is another solid release by this ensemble, which maintains the same level of execution and musical ingenuity. The only point worth consideration for future releases might be the very close similarity of the three albums released so far, which perhaps should be refreshed/reconsidered in forthcoming projects.

sobota, 4 sierpnia 2018

Jacek Kochan – Ajee (2018)

Jacek Kochan

Dominik Wania - electric piano, synth, keys, voice
Bartłomiej Prucnal - saxophones, voice
Jacek Kochan - drums, percussion, synth, electronics, voice

and others


Ajee

AUDIO CAVE 2018/007

By Adam Baruch

This is an album by veteran and prolific Polish Jazz drummer/composer/bandleader Jacek Kochan, recorded in a core trio format with the incredible keyboardist Dominik Wania, who plays synthesizers exclusively on this album, and saxophonist Bartłomiej Prucnal. Several guest artists appear, mostly on vocal parts. The album presents thirteen original compositions, nine by Kochan and four by Wania.

The music, as usual with Kochan's albums, is completely original and unexpected. Characterized by odd meters, which are the drummer's trademark, it is a form of Fusion, but completely different from the typical Fusion approach. There are elements of Groove, Hip-Hop, Rap and Funk, and the sound of the analog synthesizes (which produce also the bass parts) brings back fond retro memories of early Funk albums and the playing of the iconic George Duke.

The individual performances by the participating musicians are all first rate, as expected. Wania dominates the album with his synthesizer parts, which expose a new facet of his immense talent. He manages to create a dark, a tad reserved atmosphere, but his virtuosic playing and incredible sense of time are simply astounding. Prucnal adds a more melodic, soulful layer, which at times is very intensive and superbly crafted. Kochan manages to steer the music smoothly through the crazy rhythmic patters, with flair and elegance, which only Master drummers are capable of.

This album is quite removed from the Jazz mainstream and as such it will be probably sniffed at by the Jazz "critics", but Kochan is way beyond such trivialities and his constant search after new forms of expression is a virtue he does not have to apologize for. This album is full of wonderful music, lyricism and sophistication, which one rarely expects to pop up in the Fusion idiom.

Overall this is a superb piece of music, which takes time to get into and get used to, but offers layer over layer of excellent music and fantastic instrumental work by the participants. Hopefully Kochan will continue to explore and expand the horizons of music and I am already anxious to hear his next album, which hopefully will be here soon. Hats off Gentlemen!

środa, 25 kwietnia 2018

Sophia Grand Club - 4 a.m. (2018)

Sophia Grand Club

Eskaubei - rap, spoken word
Kuba Płużek - piano, wurlitzer, flute
Bartłomiej Prucnal - alto & soprano saxophones
Vitold Rek - double bass
Max Olszewski - drums

4 a.m.


AFRO VIBE 001

By Adam Baruch

This is the debut album by the Polish ensemble Sophia Grand Club, comprising of rapper Eskaubei (a.k.a. Bartłomiej Skubisz), saxophonist Bartłomiej Prucnal, keyboardist Kuba Płużek, veteran bassist Vitold Rek and drummer Maksymilian Olszewski. The album presents eight original compositions, four by Płużek, three by Rek, one co-composed by Płużek and Rek and one improvised piece credited to all members of the ensemble. Seven of the numbers feature lyrics by Eskaubei and one is an instrumental.

Musically the album continues the formula set up by Eskaubei with his two albums recorded with Tomek Nowak Quartet for the For Tune Label, i.e. Jazz tunes featuring Rap and spoken word amalgamating the genres into a new musical entity. Płużek, who proves to be one of the most versatile players / composers on the young Polish Jazz scene, delivers again some fiery Jazz / Funk tunes and Rek adds his more melancholic contributions, together creating a wonderful collection of highly effective musical vistas.

Eskaubei yet again delivers a set of meaningful texts, touching upon deeply troublesome problems of contemporary life, social relationships, loneliness, injustice and many others. It is a pity the lyrics were not included in the album's artwork, as they are definitely worth reading on their own. These lyrics could be seen as contemporary revelation of what we once called "protest songs" fifty of so years ago, just to show that the world is nothing like a TV commercial, then or today.

The instrumental work is also first rate, with Prucnal delivering some soulful solos and elegant accompaniment, Pluzek is master of the ceremony with his keyboards providing most of the melodic and harmonic framework, Rek plays wonderful bass parts, which are both very Jazzy and superbly Funky at the same time, and finally Olszewski adds his polyrhythmic Groove to keep things moving ahead.

Overall this is another superb album by Eskaubei and his instrumental cohorts, which proves that Rap can be a meaningful idiom, both musically and textually. Highly recommended to open-minded listeners, who like to be told the truth straight in their faces, which even the Funk doesn't make much easier to digest. Well done again!

piątek, 15 września 2017

NSI Quartet/Dominik Wania - The Look Of Cobra (2017)

NSI Quartet/Dominik Wania

Cyprian Baszyński – trumpet
Bartek Prucnal – saxophones
Maciej Adamczak – double bass
Dawid Fortuna – drums
Dominik Wania – piano

The Look Of Cobra

AUDIO CAVE 2017/005


By Krzysztof Komorek

Drugi album kwartetu NSI zgodnie z zapowiedziami stanowić miał rozwinięcie i dopełnienie tego, co zespół zaprezentował na debiutanckim wydawnictwie zatytułowanym "Introducing". Muszę stwierdzić, że ten deklarowany proces kontynuacji nie stał się jedynie czczą, marketingową gadką. Nietrudno odnaleźć na "The Look Of Cobra" nawiązania i kontynuacje tego, co zawierała poprzednia płyta. Począwszy od pojawiającego się motywu kobry, poprzez tytuły, konstrukcje i klimat utworów. 

Całość materiału ponownie jest dziełem Cypriana Baszyńskiego i Bartka Prucnala. Znów pojawia się duetowy dialog tych dwóch muzyków ("Dialogues II"), choć tym razem w znacznie bardziej rozbudowanej formie. Za rozwinięcie formuły trzeba niewątpliwie uznać zaproszenie do kilku nagrań znakomitego Dominika Wani. Instrument harmoniczny w składzie zespołu otworzył nowe możliwości przed muzykami, choć można mieć wątpliwości, czy nieco – w tym akurat przypadku – nie zachwiało to spójnością prezentowanego materiału. 

Najlepiej i najciekawiej wypadły kompozycje zarejestrowane w podstawowym składzie kwartetu. Jednak stosunkowo krótka długość płyty – zaledwie pięćdziesiąt jeden minut – nie pozwala na drążenie i rozpamiętywanie ewentualnych jej niedoskonałości. Lepiej skupić się na tym, co dobre – a w zasadzie w przypadku "The Look Of Cobra" – bardzo dobre. Moją uwagę przykuły dwa utwory: otwierający płytę "Tvoor" i przedostatni "Udu". Zwłaszcza w drugim z nich, najdłuższym w zestawie, możemy zapoznać się z pełnym spektrum pomysłów NSI Quartet i różnorodnością sposobów ich realizacji. 

Chwaląc zespół muszę ze szczególną atencją wspomnieć o przebudowanej – w stosunku do debiutu – sekcji rytmicznej (Mike'a Parkera zastąpił Maciej Adamczak). To właśnie Adamczak i Fortuna znakomicie wypadli w solówkach, ale także, a może przede wszystkim, w budowaniu drugiego planu dla instrumentów dętych. Często cofałem się w trakcie słuchania, by z lubością odkrywać smaczki i niuanse gry kontrabasu oraz perkusji. Zaletą jest też zaznaczona już wcześniej zwięzłość wydawnictwa. 

Choć "The Look Of Cobra" zostawia słuchacza z lekkim uczuciem niedosytu, to wolę zdecydowanie takie wrażenia niż niecierpliwe oczekiwanie na koniec rozdętej do granic możliwości nośnika płyty, co niestety czasem się zdarza. NSI Quartet ma do przekazania dokładnie tyle, ile trzeba, i jest to zdecydowanie przemyślana i zaplanowana decyzja. Zalecam więc skrzyżować spojrzenie z tytułową kobrą. 

wtorek, 25 października 2016

Cracow Jazz Collective – No More Drama (2016)

Cracow Jazz Collective

Mateusz Gawęda - piano
Cyprian Baszyński - trumpet
Dominik Mietła - trumpet
Marcin Ślusarczyk - alto saxophone
Sławomir Pezda - tenor saxophone
Bartłomiej Prucnal - baritone saxophone
Piotr Południak - double bass
Dawid Fortuna - drums

No More Drama

FOR TUNE 0093

By Adam Baruch

This is the debut album by Polish Jazz ensemble Cracow Jazz Collective, an octet led by pianist/composer Mateusz Gawęda, one of the most notable upcoming Polish Jazz musicians in recent years. The rest of the ensemble consists of other young and upcoming Polish Jazz musicians: trumpeters Cyprian Baszyński and Dominik Mietła, saxophonists Marcin Ślusarczyk, Sławomir Pezda and Bartłomiej Prucnal, bassist Piotr Południak and drummer Dawid Fortuna. The album presents three expanded compositions, all originals by Gawęda.

The music embodies an amazing amalgam of contemporary Modern Jazz, which moves stylistically between swinging melodic themes and collective group improvisation with elegance and grace. The sound of the octet is typical of much larger ensembles and is no less powerful than a Big Band at times. The arrangements, which call for unisono brass parts and almost Rock like rhythmic riffs, create a fat sound, which is extremely effective. All these contribute to the fact that this is one of the most quite recordings on the Polish scene lately.

The extended pieces offer plenty of opportunity to show the individual talents of the ensemble members, which are all very impressive, but also emphasize the ability of the musicians to sub-divide the lineup into sections, which play in a variety of combinations from unisono to individual improvised statements. The majority of the music is however very "well behaved" and follows strictly wonderfully arranged scenarios.

This album reveals a much lesser known side of Gawęda, who so far is mostly known as a piano virtuoso of highly individual style, who plays mostly Free Jazz and Improvised Music, whereas here he symbolizes the Jazz tradition not only as the composer and arranger but also as a player, which can be followed through out this album. Perhaps the fact that this music was recorded a couple of years before it was released, portrays Gawęda at that time, which is not what he does now, but I certainly hope he will make more music as majestic and skillfully arranged as this one in parallel to his explorations of the Free realms.

There is little doubt as to the fact that music is such complexity on one hand and perfect execution on the other is the proof of the incredible level of the young generation of Polish Jazz musicians, who are slowly taking over the local scene into their capable hands. In fact it is so good that it should studied by other young musicians as a model of what Jazz is all about. Definitely a shining gem of an album!

czwartek, 20 października 2016

Czwartek Jazzowy z Gwiazdą - New Bone !!!


Scena Klubu Muzycznego 4art
ul. Wieczorka 22
44-100 Gliwice
www.4artgliwice.com
Bilety: 15 zł (do nabycia w Klubie Muzycznym 4art)

Rok jubileuszowy dla Stowarzyszenia Muzycznego Śląski Jazz Club, więc i sam cykl Czwartek Jazzowy z Gwiazdą będzie wyjątkowy w tym roku. Jak też ławo zauważyć, mamy w tym roku pewną kumulację jesienną, a to ze względu na fakt, że jesienią świętujemy jubileusz 60-lecia Stowarzyszenia Muzycznego Śląski Jazz Club, czyli najstarszego stowarzyszenia jazzowego w kraju.

W roku ubiegłym obchodziliśmy 130. rocznicę urodzin Stanisława I. Witkiewicza. Teatr Witkacego, który również obchodził w ubiegłym roku jubileusz, tym razem 30-lecia swojego istnienia, dla uczczenia takiej kumulacji świąt postanowił zorganizować koncert z muzyką z takich spektakli, jak m.in. "Na niby – naprawdę", "Czarownice z Salem", "Dr Faustus" czy "Bal w Operze" autorstwa wybitnego kompozytora muzyki teatralnej Jerzego Chruścińskiego – związanego z tą instytucją od początku jej istnienia. Aranżacją, wykonaniem i nagraniem tej muzyki, w charakterystycznym dla siebie klimacie współczesnego jazzu podjął się nasz gość - zespół New Bone. I tak powstała nowa płyta grupy "Teatr Witkacego od-JAZZ-dowo".

New Bone – to kwintet jazzowy złożony z młodych, utytułowanych muzyków. Czterema płytami (w tym trzema autorskimi) utwierdził swoją pozycję na polskim rynku jazzowym. Entuzjastycznie o ich muzycznych dokonaniach wypowiadały się takie autorytety w tej dziedzinie, jak Jarek Śmietana czy Bogdan Chmura. Pozytywny oddźwięk w branżowej prasie zarówno polskiej, jak i zagranicznej, przyczynił się do wzrostu zainteresowania zespołem poza granicami naszego kraju. Grupa otrzymuje propozycje koncertów w najdalszych zakątkach globu, obecnie trwają prace nad kolejnymi zagranicznymi występami. Formacja zaprezentowała się w ramach drugiej edycji festiwalu Polskie Gwiazdy Światowego Jazzu w Moskwie, a także podczas Międzynarodowego Delhi Jazz Festival w 2013 r. Formacja była jedną z gwiazd Varna Summer International Jazz Festival w Bułgarii w 2014 r. oraz brała dział w festiwalu Art Jazz Cooperation - Ukraina 2015. Warto dodać, że zespół w czasie pobytu w Indiach zapisał się także w historii jako pierwsza formacja, która wystąpiła z koncertem jazzowym na żywo w Kaszmirze.

New Bone zagra w składzie:

Tomasz Kudyk – trąbka, flugelhorn
Bartłomiej Prucnal – saksofon altowy
Dominik Wania – fortepian
Maciej Adamczak – kontrabas
Dawid Fortuna – perkusja

poniedziałek, 8 sierpnia 2016

Cracow Jazz Collective - No More Drama (2016)

Cracow Jazz Collective

Mateusz Gawęda - piano
Cyprian Baszyński - trumpet
Dominik Mietła - trumpet
Marcin Ślusarczyk - alto saxophone
Sławomir Pezda - tenor saxophone
Bartłomiej Prucnal - baritone saxophone
Piotr Południak - double bass
Dawid Fortuna - drums

No More Drama

FOR TUNE 0093

By Maciej Krawiec

Cracow Jazz Collective jest kolejnym, po składach PeGaPoFo, Silberman czy autorskim triu, przedsięwzięciem Mateusza Gawędy. Niemal wszyscy muzycy, którzy występują na płycie "No More Drama", zdążyli już dać się poznać jako wyróżniające się talenty polskiej sceny jazzowej. Łączy ich wspólne doświadczenie słuchania i kreowania muzyki na krakowskim Kazimierzu, w miejscu zwanym Jądro Jazzu. Ta towarzysko-artystyczna płaszczyzna zainspirowała pianistę do opracowania utworów i aranżacji na oktet z dominującymi instrumentami dętymi. 

Trzy rozbudowane kompozycje na albumie to konstrukcje, które umiejętnie łączą ścisłą dyscyplinę, fantazyjną dezynwolturę i pełną swobodę. Tematy Gawędy są znakomite – choćby poruszający, melancholijny wstępny pasaż "Jazz Drama" czy też seria ekspresyjnych wątków w "Piano Drama". Pośród charakterystycznych motywów i kluczowych zwrotów akcji muzycy gęsto prezentują swoje indywidualne bądź kolektywne improwizacje. Wszystkie elementy bogatej koncepcji Gawędy – oparcie utworów na nawracających tematach, jazzowa sekcja (brawa zwłaszcza dla Dawida Fortuny za pełne charyzmy dialogowanie z dmącymi kolegami!), wolny od rytmicznych ram impresjonizm, agresywnie wrzaskliwy free jazz, skupione improwizowanie solo – są stosownie wyeksponowane, składając się na różnorodną, interesującą i spójną całość. Wysoka jakość tych niebanalnych narracji jest niewątpliwa. 

Ponadto album krakowskiego kolektywu spowity jest pewną aurą retro, która przywodzi na myśl legendarne albumy Komedy czy Trzaskowskiego. Klasyczne formy i ponadczasowe brzmienia jazzu są Gawędzie bliskie, ale te odniesienia w wykonaniu oktetu żyją współczesną energią, pomysłami i budzącą podziw techniką młodych artystów. Jest to również muzyka na swój sposób poważna – jej rozmach formalny oraz niesione przez nią emocje sprawiają, że mamy do czynienia z płytą dojrzałą, proponującą sztukę bez mała dramatyczną. Zważywszy ów fakt, jej tytuł to jedyna oznaka przekory lidera. 

Nie tylko zawiązaniem projektu Cracow Jazz Collective, ale przede wszystkim jego wartością artystyczną Mateusz Gawęda unaocznia, że nie jest po prostu kolejnym zdolnym pianistą młodego pokolenia. Jakość kompozycji i aranżacji, jakie słyszymy na "No More Drama", sytuują go pośród najciekawszych wschodzących gwiazd polskiego jazzu, ambitnie myślących o sztuce w kategoriach nie tylko wykonawczych, ale i kompozytorskich oraz konceptualnych.

wtorek, 8 grudnia 2015

Mike Parker's Unified Theory – Embrace The Wild (2014)

Mike Parker's Unified Theory

Bartek Prucnal - alto saxophone
Sławek Pezda - tenor saxophone
Cyprian Baszyński - trumpet
Mike Parker - double bass
Dawid Fortuna - drums

Embrace The Wild




PRIVATE EDITION

By Adam Baruch

American bassist/composer Mike Parker spent a period of a year and a half living in Kraków and playing with local young Polish Jazz musicians. He was a member of the NSI Quartet, together with trumpeter Cyprian Baszyński, saxophonist Bartłomiej Prucnal and drummer Dawid Fortuna, recording with them their excellent eponymous debut album. In parallel and with the addition of the saxophonist Sławomir Pezda they also recorded this album, Parker's second recording as a leader so far, which is released only now. It presents eight original compositions, all by Parker (except one co-composed with Prucnal), three of which are parts of a suite.

As already mentioned in my review of the NSI Quartet album, Parker had a huge influence on his Polish cohorts, taking them away from the European Jazz idiom into more traditional American approach. On this album this is even more perceptible, as the band is playing Parker's compositions and not those by the Polish players, like on the a.m. album.

Parker's music is a great example of modern American Jazz, which keeps up with the changes happening in the music and manages to get itself free from the stagnation that characterizes most American mainstream. His compositions are all well structured and include melodic statements, which then are improvised on, but the freedom and breathing space present in the music allow the musicians to take off and express their individuality, before returning to the compositional structure. All of his pieces are a pleasure to listen to, and the three-part suite that concludes the album is a profound and very moving composition that proves his great talent as a composer.

Of course Parker also plays some tasteful bass parts and his Polish colleagues, all of them superb musicians as well, make this music to come alive in its full splendor. These are after all some of the young lions that will represent the European Jazz scene in a few years. Overall an excellent effort, in every respect, definitely worth listening to, so get it ASAP and help Parker to move on and create some more great music for all of us to enjoy!

piątek, 3 lipca 2015

New Bone – Teatr Witkacego od-Jazz-dowo (2015)

New Bone

Tomasz Kudyk - trumpet, flugelhorn
Bartłomiej Prucnal - alto saxophone
Dominik Wania - piano
Maciej Adamczak - double bass
Dawid Fortuna - drums

Teatr Witkacego od-Jazz-dowo


PRIVATE EDITION 060

By Adam Baruch

This is the fifth album by Polish Jazz quintet New Bone, led by trumpeter Tomasz Kudyk and including saxophonist Bartlomiej Prucnal, pianist Dominik Wania, bassist Maciej Adamczak and drummer Dawid Fortuna. It presents seven compositions by Jerzy Chruscinski, the resident composer of the Witkacy Theater in Zakopane, which were scored for seven different spectacles produced and performed by the Witkacy Theater over time and are now dressed up as Jazz pieces arranged by the members of New Bone.

Although Wania, who joined the quintet just before they recorded their previous album, upgraded the overall level of their playing considerably, the quintet struggles from day one with their tendency to copy American Jazz from the 1960 and stay safely within the mainstream idiom, which was a waste of their potential. This album comes as a surprise in some respect, since New Bone make for the first time a serious effort to step up their antiquated approach and move into modern Jazz, still within the mainstream guidelines but at least using wider and less constrained tools to make the music more interesting, thanks more often than not to Wania's superb playing.

The arrangements work very well transforming the compositions, which were initially not meant as Jazz compositions, into the Jazz milieu, and are all good examples of the incredible importance and strength of a good arrangements. The performances are also quite excellent, vigorous and well rounded, as appropriate for musicians of such statue. Wania plays a myriad of small accents, chords and little ditties, which add a whole new dimension to this music and which would have sounded much less excitement without them. Prucnal gets at last an opportunity to show his chops and plays some exciting solos, although does not follow Wania in the "thinking beyond the box" approach. The rhythm section does a good job supporting the soloists and keeping the rhythmic dynamics working, but again avoids any attempt to try innovative rhythmic techniques.

Overall this is definitely the best album recorded by New Bone, which finally shows hope that they might make it after all into an exciting and interesting musical unit, which they deserve to become. Let's hope for the best.

czwartek, 3 lipca 2014

New Bone – Follow Me (2014)

Tomasz Kudyk - trumpet & flugelhorn
Bartlomiej Prucnal - alto saxophone
Dominik Wania - piano
Maciej Adamczak - double bass
Dawid Fortuna - drums

CM 1023



By Adam Baruch

This is the fourth album by Polish Jazz ensemble New Bone, led by trumpeter Tomasz Kudyk and also including bassist Maciej Adamczak, who has been with the ensemble from day one, excellent young drummer Dawid Fortuna, who played also on their previous album and two new members: saxophonist Bartlomiej Prucnal (Prucnal and Fortuna are also members of the NSI Quartet) and the fabulous pianist Dominik Wania, one of the biggest stars on the polish scene at the moment.

The album presents seven new arrangements of film music written by two Polish (of Jewish origin) and later American composers: Henryk Wars and Bronislaw Kaper. The arrangements are all kept in the middle of the road mainstream Jazz, making sure nobody is offended but also providing very little intellectual or aesthetic reward to the listener. Although pleasant on the ear and sweetly melodic, this music is simply forgotten as soon as it stops playing.

Of course there are some excellent players involved in making this music, so it has its moments. Wania couldn't be boring even if he tried very hard and his contributions are splendid, but by far not enough to save this album from its blunders. Prucnal doesn't get an opportunity to show his chops until the fifth track, by which time I was already yawning. Hiring great musicians to play on an album always presents the problem that their performances stand out even more dramatically. Definitely not my cup of tea…

sobota, 4 stycznia 2014

NSI Quartet – Introducing (2013) ****

Cyprian Baszynski - trumpet
Bartek Prucnal - saxophone
Michael Parker - bass
Dawid Fortuna - drums

FONOGRAFIKA 5903292106045






By Adam Baruch

This is the debut album by young Polish Jazz NSI Quartet, which comprises of trumpeter Cyprian Baszynski, saxophonist Bartek Prucnal, American bassist Michael Parker and drummer Dawid Fortuna. The album presents seven original compositions; four by Prucnal, two by Baszynski and one co-composed by them both.

As usual with those debut albums appearing on the Polish Jazz scene the first impression is always that of astonishment and awe, considering the age of the contributors and their relatively limited experience. But apparently one has to get used to expect the unexpected, when listening to those releases time after time. Obviously this quartet leaves a strong impression and introduces new faces, which are about to become a part of the local scene for years to come, and considering their abilities as of now, no one can predict how far they will go eventually.

Musically however, NSI Quartet are quite different from other emerging young Polish Jazz ensembles, arriving on the scene in the last couple of years, primarily for the reason that they sound completely "non Polish" or even "non European", if such stylistic concept makes sense at all. If I had listened to the album blindfolded, I'd have never expected it originates in Poland or in Europe, as it sounds completely American in every respect; it is a semi-free kind of post Be Bop, very popular on the USA scene, mostly among the Chicago-based AACM ensembles, in the late 1960s and 1970s. NSI Quartet's music has the same kind of urgency, edge and even aggressiveness in it. But compared to the other Polish ensembles, it suffers on the melody front, emphasized even more strongly by the lack of a pianist in the group. Sure enough all this is intentional and of course completely acceptable, but the question "where is the melody?" did pop up in my mind from time to time while listening to this album.

Of course these young lions can play and play they do – with vigor and seemingly endless energy. Technically everything is top notch and all the ensemble members display their effortless powers of Swing. Baszynski dominates the overall sound and his frequent solos are all on fire. Personally I find his playing a bit too busy, but it must be the youthful eagerness to show what he can do. Prucnal on the other hand simply makes his statements elegantly, without further ado. The rhythm section is also rather on the busy-side, but this type of music justifies this kind of relentless drive, even it is somewhat heavy on the ear to the average listener.

Overall it's still a damn good album, even if the music is a bit stuck in the past and the playing becomes somewhat over the top at times. These talented musicians will learn and keep surprising us in the future, that is for sure. Kudos for kicking off your career with a blast!

środa, 20 listopada 2013

NSI Quartet - Introducing (2013) ****

NSI Quartet

Cyprian Baszyński - trumpet
Bartek Prucnal - alto & soprano saxes
Mike Parker - double bass
Dawid Fortuna – drums

Introducing (2013)





It seems to me that I was first writer who few years ago started to use a term "renaissance" to describe what is going right now in Polish jazz. I found it appropriate since after a decade or two of stagnation during which only occasionally some creative sparks (like yass) lighted up the darkness, all of the sudden the young generation invaded the stage. They kind of rejuvenated a body which seemed long dead. Such a picture might be oversimplified but nonetheless I assume nobody can question the role of young musicians in recent resurgence of jazz music in Poland. That is why we have on our blog FOCUS ON DEBUT category and we regard albums featured in it as also the best among ALL released recordings in given year.

Now in this category we present you a very special recording which embodies what is the best in youngest generation of musicians in Poland. First of all it is very well performed which is due to the high level of education. Like many of his peers a two members of this collective - trumpeter Cyprian Baszyński and saxophonist Bartek Prucnal - are students of one of the best music academies in Poland, precisely the one located in Cracow. Furthermore, and that is also almost a rule, they are among them a lot of winners of many jazz contests and in this case this band won famous in Poland Jazz Juniors contest. What is now also frequent is that these young artists very soon start to collaborate with their colleagues from other countries. That's why we should not be surprised that in this band we find a American doublebassist Mike Parker who is is as young and as talented as the rest of the players in this band.

Dawid Fortuna, the drummer, is a bit different story. Though young as well he already graduated from Cracow school and, more importantly, has earned himself a name among jazz musicians in Poland. Regular member of Paweł Kaczmarczyk and Dominik Wania trios he is also playing in band called New Bone. Everywhere he is valued for his energetic yet technically impeccable style.

Now we move to the most important common feature of the projects of many young musicians who debut in recent years: unlike a decade or even 5 years ago this generation is much more looking to the future than to the past of jazz music. Sure they know, they respect and they use the great heritage of jazz music as a foundation for their own development. But as much these four musicians constituting NSI Quartet as many his colleagues they first of all try to experiment to find in jazz music what always was vital for it: that is something fresh, something personal and something which reflects the actual tastes of popular audience. All these augurs well for the future of our music, for the future of jazz in our country and bodes well also for the future of these for young artists of whom I am sure we will hear a lot of in years to come. Congratulations!

Zobacz też: