Wojtek Mazolewski – kontrabas Marcel Baliński – fortepian Piotr Chęcki – saksofon Paul Butscher – trąbka Tymek Papior– bębny
Tytuł albumu: "Live Spirit I"
Wydawca: WMQ RECORD
Tekst: Robert Kozubal
Gdyby Wojciecha Mazolewskiego nie było, należałoby go stworzyć. Ten facet robi dla jazzu stokroć więcej aniżeli armia znawców gatunku. Pokazuje uśmiechnięte oblicze tej muzyki, rozprasza ją kolorowo w internecie i w radio, podsuwając pod nos statystycznego Kowalskiego i przekonując, że wbrew obiegowym opiniom to muzyka dla wszystkich, że nie jest - jak mniema wielu - ponura czy przeintelektualizowana, a tym bardziej (fuj!) elitarna. W przerwach między swą dydaktyczną działalnością nagrywa zaś świetne płyty. Właśnie opublikował album koncertowy pt. "Live Spirit 1", który zarejestrowano podczas występu w Studiu Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego.
This is the debut album by the
Polish Jazz ensemble RASP Lovers, led by guitarist Szymon Wójcik and also
including saxophonist Jerzy Mączyński, pianist Marcel Baliński, bassist Rafał Różalski and drummer Bartosz Szablowski. However, four of the above listed
musicians (all except Baliński) appeared last year as members of the P.E.
Quartet which released their debut album "Cokolwiek" then, so one
might wonder why the change of moniker? The album presents eleven original
compositions, all by Wójcik. The music was recorded at the Monochrom Studio and
engineered by Ignacy Gruszecki, who is probably the only person on earth up to
the task.
To my surprise the music on
this album does not continue the direction of the above mentioned P.E.
Quartet's debut album, which perhaps answers the question about the name change.
It is a harsh, often conflicting amalgam of many musical elements, from
Avant-Garde, Jazz, Rock and Punk (more in attitude than musically). As a result
the music shakes the listener at first contact, which perhaps is the desired
effect. It is very difficult to find a coherent direction or concept in this
music at first, again perhaps intentionally so, with the music jumping between
rocky riffs and improvised music parts without warning and which, as a result,
can be quite masochistic for a casual listener.
But on the other hand one has
to admire the non-conformism and the courage to follow the Artistic vision,
which obviously stands behind this music. The five musicians all perform
wonderfully and imaginatively throughout this album, creating absorbing flow
and fascinating moments, given the opportunity to be heard and noticed. It
takes time and patience to create a mental bridge to this music, which probably
very few listeners are able to build eventually, and which is probably not a
primary concern of the music's creators. For hardened Improvised Music/Avant-Garde fanatics this is an obvious chaotic heaven, the rest of the world –
you have been warned.
Jerzy Mączyński – saxophone Marcin Elszkowski – trumpet Marcel Baliński – piano, microKORG Franciszek Pospieszalski – bass Wiktoria Jakubowska – drums, flute
Apoorva Krishna - violin
Jerry & The Pelican System
PN 0190295475895
By Krzysztof Komorek
Seria „Polish Jazz” w swojej historii zasłynęła wieloma znakomitymi tytułami. Z dzisiejszej perspektywy są one niejednokrotnie klasykami, ale pośród nich znajdziemy także takie, które w momencie wydania były debiutami. Prezentacją czegoś nowego, innego, odkrywczego. Reaktywowana seria nie odstępuje od tej tradycji, a album „Jerry & The Pelican System” świetnie się w ów trend wpisuje.
Nasłuchałem się i naczytałem o płycie Jerzego Mączyńskiego na długo zanim trafiła w moje ręce. Wypowiedzi były dość stonowane. Nie brakowało pochwał, ale w wielu opiniach pobrzmiewał zarzut zbyt wielkiego nagromadzenia pomysłów w siedemdziesięciu minutach materii albumu. Muszę przyznać, że faktycznie na „Jerry & The Pelican System” dzieje się dużo. Nawet bardzo dużo. I jednocześnie zdecydowanie stwierdzam, po kilkakrotnym przesłuchaniu, że zupełnie mi to nie przeszkadza.
Lider znany chociażby z ubiegłorocznej płyty P.E. Quartet skompletował na swój stricte autorski album kwintet muzyków młodego pokolenia, z którymi miał okazję zetknąć się przy okazji wspólnego grania, czy też w czasie edukacji w murach tych samych uczelni. Warto nadmienić, że mimo młodego wieku każdego z członków grupy, ich nazwiska nie są dla fanów jazzu anonimowe. W składzie znajdziemy trębacza Marcina Elszkowskiego, pianistę Marcela Balińskiego (tu grającego także na microKORG-u), kontrabasistę Franciszka Pospieszalskiego oraz perkusistkę Wiktorię Jakubowską (na albumie zagrała również na flecie). W utworze finałowym zespół powiększył się o hinduską skrzypaczkę Apoorvę Krishnę.
Album zawiera trzynaście nagrań autorstwa samego Jerzego Mączyńskiego. Osiem z nich stanowi fragmenty kilkuczęściowych mini suit: trzyczęściowych „Chaosu” i „PeeaceOFF” oraz dwuczęściowej „Zoży”. Muszę przy tym wspomnieć, że słuchając „Jerry & The Pelican System” miałem wrażenie obcowania z jednym, długim utworem. Kwintet płynnie przechodzi od jednej kompozycji do drugiej. Ciekawe, jak wygląda to w odsłonie koncertowej, bo wspomniana forma prezentacji, wzbudza we mnie zwykle dodatkowy dreszczyk pozytywnych emocji.
W tym muzycznym maratonie zespół co chwilę zmienia style i nastroje. Atakując raz elektronicznymi bitami „Big Kraśki”, raz smyczkowym solem kontrabasu w „GoodnessGOOFY”, kontrując to delikatnością „Cosmic Violet”. Wybrzmiewają w tym wszystkim nuty ambientu czy też rocka, krajowy i egzotyczny folk. W pamięć zapada, dziki momentami „Naya Rang”, z udziałem wspomnianej już Apoorvy Krishny.
Z równo i solidnie prezentującego się kolektywu trudno jest w zasadzie kogoś wyróżnić. Zwróciłem jednak nieco mocniejszą uwagę na wyrazistą grę perkusistki –– być może także dlatego, że Wiktoria Jakubowska zapisała się w mojej pamięci już kilka lat temu podczas koncertu finałowego International Jazz Platform w czasie odbywającej się w Łodzi Letniej Akademii Jazzu. Miło było skonstatować teraz, że tak udanie odnalazła się na opisywanym tu wydawnictwie. Generalnie Jerry i jego Pelikany sprawili się więcej niż dobrze i mam nadzieję, że jeszcze nie raz przyjdzie mi ich pochwalić.
This is the debut album by the young Polish Jazz quartet Entropia Ensemble, which consists of saxophonist Dariusz Stanisławski, keyboardist Marcel Baliński, bassist Rafał Różalski and drummer Kacper Kaźmierski. The album presents eleven original compositions, six composed by Baliński and one each by Kaźmierski and Stanisławski. The remaining three compositions remain mysteriously unauthored. The music was recorded at the Monochrom Studio and engineered by Ignacy Gruszecki with the usual spectacular sonic quality.
The music is a highly
interesting collection of modern Jazz compositions, melody based but clearly
open to include unexpected twists and turns, polyrhythmic tempi and Free group
improvisations, all this without loosing the focus for a single moment. These
clever young chaps seem to have a complete disregard of stylistic conventions
and frivolously move between tango, Free Jazz and Swing within one tune without
even blinking, in the true spirit of the Avant Garde.
There is plenty of space on the
album for personal expressions and all four members of the quartet get proper
exposure. The piano leads the twisted melodic plot, the saxophone improvises on
top, the bass takes care of the linkage between the parts as well as carrying
the lot together and the drummer adds a steady clockwork beat and frenzy
explosions to confuse the listener whenever possible.
Overall this is an incredibly
intelligent, devilishly clever (perhaps a bit too clever), totally surprising,
completely unusual piece of music, definitely one of the most striking (if not
the most) debut albums of 2018 on the vibrant Polish Jazz scene. With hundreds
of albums released in Poland alone, recording a highly original and completely
innovative album is an almost impossible task – but these young musicians stand
up to the challenge with eloquence and a fantastic sense of humor (or sarcasm).
Absolutely stunning!
This is the debut album by young
Polish Jazz trombonist/composer Bartek Halicki recorded with his septet which
also includes trombonist Jacek Namysłowski, saxophonists Maciej Kądziela and
Dariusz Stanisławski, pianist Marcel Baliński, bassist Rafał Różalski and
drummer Karol Szczygieł. The album presents seven compositions, the first four
of which are grouped together into a Jazz Suite. Although not specifically
mentioned on the album's artwork, the compositions and arrangements are assumed
to be all by Halicki.
The music is an ambitious
project amalgamating many stylistic Jazz elements, starting with traditional
Jazz from the early 20th Century, Bebop and modern European Jazz, as
well as Folkloristic themes and Big Band/Orchestral arrangements. The result,
although kept well within the mainstream Jazz idiom, is fresh and full of
youthful energy and offers a most pleasant musical experience.
The septet performances and the
excellent arrangements are able to achieve a big orchestral sound, which
creates an illusion of a much bigger group of musicians being involved in the
process. With solos played in parallel by several musicians and multilayered melodic
division skillfully intertwined, the music makes a potent impression and forces
the listener to pay attention to the many details happening at once.
In spite of the young age of
most of the musicians involved in this project, it is immediately obvious that
they are all well educated and schooled, and most importantly enjoy the
opportunity to play music together, which evidently influences the end result.
Their fluency and knowledge of the Jazz tradition and its many sub-genres is
impressive indeed. But as usual it is the cooperation between the septet
members which is the most important factor leading to the success of this
music.
Since larger Jazz ensembles
become less and less popular over time, for a variety of reasons: economic,
logistic and artistic, it is a real joy to see a successful septet doing such a
splendid job. Hopefully Halicki will be able to continue his large ensemble
passion in the future as well. Overall this is an impressive
debut album, which offers both excellent compositions and exciting
performances, as appropriate for the young Lions of Polish Jazz, and which
should keep Jazz connoisseurs happy anywhere on this planet. Warmly
recommended!
