Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble - Kagel, Donatoni, Szymański, Muntendorf, Peszat, Eizirik (2022)

Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble

Jakub Gucik - cello
Krzysztof Guńka - saxopohone
Wiktor Krzak - bassoon
Barbara Mglej - violin
Małgorzata Mikulska - flute
Mateusz Rusowicz - trumpet
Tomasz Sowa - clarinet
Aleksander Wnuk - percussion
Paulina Woś - violin
Martyna Zakrzewska - piano

Kagel, Donatoni, Szymański, Muntendorf, Peszat, Eizirik (2022)

Wydawca: Dux

Tekst: Maciej Nowotny

Stare jazzowe koty jak ja muszą się pogodzić z taką oto rzeczywistością, że dla młodego pokolenia granice między gatunkami muzycznymi stały się płynne, a właściwie lepiej powiedzieć, że w wielu przypadkach przestały odgrywać jakąkolwiek rolę. Dlatego dostając dzisiaj płytę do rąk nie sposób dokładnie rozstrzygnąć gdzie w katalogu powinna się ona znaleźć: czy w dziale muzyki eksperymentalnej, muzyki współczesnej, muzyki improwizowanej czy freejazzowej? I tak jest z tym oto, tak naprawdę wybitnym krążkiem, zespołu o wdzięcznej (lecz nie krótkiej) nazwie Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble. Tworzą go następujący muzycy: Małgorzata Mikulska (flet), Tomasz Sowa (klarnet), Krzysztof Guńka (saksofony), Wiktor Krzak (fagot), Mateusz Rusowicz (trąbka), Barbara Mglej (skrzypce), Paulina Woś (skrzypce, altówka), Jakub Gucik (wiolonczela), Aleksander Wnuk (perkusja) i Martyna Zakrzewska (fortepian). Co najmniej dwa z tych nazwisk są mi znane, a myślę tu o Jakubie Guciku i szczególnie Aleksandrze Wnuku, którego nagrany ostatnio z Pauliną Owczarek album  zatytułowany "Komentarz Eufemistyczny" był przez nas opisany na blogu i piszącemu te słowa bardzo się podobał.

Także w reperturze, który stanowi szereg niezwykle świeżo brzmiących utworów kompozytorów współczesnych (Kagela, Donatoniego, Szymańskiego, Muntendorfa, Peszata i Eizirika) znaleźć można jazzowe nawiązania jak np. w świetnej kompozycji Maurizio Kugela zatytułowanej "Ragtime Aus Westen 1994". Ale najwięcej wspólnego z jazzem ma ta muzyka w sferze inspiracji: buntownicza, swobodna (chociaż grana z partytury), dowcipna i zaangażowana społecznie (udział w nagraniu - niezamierzony oczywiście - Antoniego Macierewicza). Krótko mówiąc, jeśli ktoś niekoniecznie szuka jazzu jazzu (powtórzenie zamierzone), a raczej muzyki jako takiej, współczesnej, wykonanej na najwyższym poziomie i na najwyższym poziomie też, a do tego oryginalnie, pomyślanej to ten album jest dla Was i podobnie jak mnie bardzo pozytywnie może Was zaskoczyć (szczególnie jeśli kojarzycie np. kto to był Pierre Boulez).

Spółdzielnia Muzyczna contemporary ensemble · Ricardo Eizirik | re / wind / re / write

Krakow Improvisers Orchestra - KIO At Cricoteka (2020)

Krakow Improvisera Orchestra

Paulina Owczarek - alto saxophone, conduction

Malwina Kołodziejczyk - tenor saxophone
Marcin Bożek - french horn

Patryk Zakrocki - viola

Liliana Zieniawa - vibraphone

Adam Stodolski - double bass

Tomek Chołoniewski - percussion

and others

KIO At Cricoteka

MW 1002-2

By Piotr Wojdat

Saksofonistka Paulina Owczarek to jedna z najbardziej ciekawych i barwnych postaci krakowskiej sceny muzyki jazzowej, współczesnej oraz improwizowanej. Z pewnością należy też do grona artystek odważnych - cały czas szuka nowych pomysłów, sprawnie porusza się w obrębie różnych stylistyk i działa interdyscyplinarnie. Znamy ją doskonale, m.in. z takich projektów jak Sambar (duet z saksofonistą Tomaszem Gadeckim), Uncharted Territory czy z saksofonowego żeńskiego kwartetu Saksofonarium. Współpracowała też z ważnymi postaciami światowej sceny muzycznej. Dla przykładu można tu wymienić japońską pianistkę Satoko Fuji czy szwedzkiego saksofonistę Martina Küchena.

Krakow Improvisers Orchestra to być może najważniejszy jej projekt, który powstał już w 2012 roku. To właśnie Paulina Owczarek jest pomysłodawczynią orkiestry, dyrygentem i jego siłą sprawczą w jednym. Po latach koncertów, które odbywały się w Krakowie, innych miastach i na festiwalach muzycznych w rodzaju Ad Libitum czy Krakowskiej Jesieni Jazzowej przyszła pora na debiutancki album tej formacji. Ze zrozumiałych względów nie jest to dzieło studyjne. Wypełnia je muzyka, która została zarejestrowana na żywo w 2018 roku w Cricotece przez Rafała Drewnianego i wydana przez wytwórnię Not Two.

Inspiracją dla KIO wydają się być zespoły mające duże doświadczenie i wprawę w improwizacji dyrygowanej. Można w tym przypadku wymienić chociażby London Improvisers Orchestra, z którą Paulina Owczarek współpracowała, czy duże składy, na których czele stoi kontrabasista Barry Guy. To właśnie tym tropem na "KIO At Cricoteka" podąża krakowska formacja i obiera podobny kierunek, co bliźniacza Warsaw Improvisers Orchestra saksofonisty Raya Dickaty’ego.   

Na płycie znajdują się trzy kompozycje. Każda z nich opiera się na improwizacjach dyrygowanych. Paulina Owczarek, która prowadzi orkiestrę, ma dużą swobodę działania. Dyryguje na podstawie partytur graficznych, w trakcie utworów dzieli orkiestrę na mniejsze składy, a czasami nie daje artystom żadnych wskazówek, co uwalnia potencjał trzynasto-osobowego ansamblu do swobodnej improwizacji.

Muzyka zawarta na "KIO At Cricoteka" powinna przypaść do gustu słuchaczom orkiestr improwizowanych i awangardowych. Dla pozostałych prawdopodobnie będzie to ciekawe, odświeżające doświadczenie, które jednak nie zapadnie na dłużej w pamięci. Formacji nie można odmówić tego, że są niepowtarzalni i oryginalni w tym, co robią. Tworzenie tego typu muzyki niesie jednak ze sobą duże ryzyko i radość ze słuchania może szybko przejść w znużenie. "KIO At Cricoteka" to album nierówny, z lepszymi i gorszymi momentami. Warto mu jednak poświęcić trochę uwagi i trzymać kciuki za zespół, w którego składzie znajdziemy całą plejadę znakomitych instrumentalistów z liderką na czele. 

Elder Space Bankers - Money Back Guarantee (2013)

Elder Space Bankers (band)

Paulina Owczarek: Alto and Baritone Sax
El Pricto: Alto Sax and Conductor
Wiktor Krzak: Bassoon and electronics
Michal Dymny: Electric Guitar
Vasco Trilla: Drums and percussion

Money Back Guarantee (2013)

By Maciej Nowotny

This Polish- Spanish collaboration is a next project of small yet active cooperative of young musicians from Kraków who are obviously enamored in freeimprov version of modern jazz music. What I have written with respect to their previous album "Live in Cracow" released in 2012 may very well be repeated here. The quality of this music can be measured by depths of collective spontaneity. It seems to me most sophisticated form of jazz of all and most difficult to accomplish successfully. Surprisingly it is often taken by young or poorly educated musicians. The result is often discouraging to audience which is confronted with meaningless cacophony.

However when musicians start to read each other well this music can be very rewarding offering pleasures hard to met on so well trodden mainstream paths. This specific album shows many moments of such unrestrained beauty, in fact many more than on above mentioned their previous disc. It is clear that members of this band begin to resonate better one with each other, to harmonize, to have the common goal. The music is therefore more coherent, truly captivating, even if somewhat challenging to listener. But with freeimprov such a challenge is all this kind of music is about and I definitely do not regret to be confronted with it. On contrary I feel intrigued and will be waiting impatiently to listen what their next step will be. As this CD clearly shows that they are on right track as far as this project is concerned.

Pseudo-Devival I - Live In Krakow (2012)

Pseudo-Devival I

Paulina Owczarek - alto and baritone saxophone
El Pricto - alto saxophone and conduction
Wiktor Krzak - bassoon
Michal Dymny - electric guitar
Vasco Trilla - drums and percussion
Tomek Choloniewski - drums and percussion

Live In Krakow (2012)

By Maciej Nowotny

From linear notes: "Devival is a term used by both the Church of the SubGenius and later Discordianism for a gathering or festival of followers. The name is a pun on Christian revivals. 

The central belief in the church of the SubGenius is the pursuit of Slack, which generally stands for the sense of freedom, independence, and original thinking that comes when you stop worrying about personal goals. In essence, Slack is about finding satisfaction with what you have and who you are, as opposed for searching for satisfaction in accomplishment".

So this is it as far as (let's take it with a wink...) philosophical background of this music. Musically speaking this is typical free improv. This is quite big ensamble consisting of six persons of whom best known are drummer Tomek Chołoniewski (check his solo drum album "Un"), guitarist Michał Dymny (known from interesting collaborations with Rafał Mazur or avantgarde band called Nucleon), and saxophonist(ess?) Paulina Owczarek (known from another project with Chołoniewski titled "Uncharted Territory"). 

Apart from them we found here EL Pricto who is playing on alto saxophone and conducting (OMG! Karajan would be astonished by his work indeed...), Wiktor Krzak on bassoon and Vasco Trilla on drums and percussion. But it is difficult to distinguish someone. As typically for free improv it is collective work which decides about the quality of such a cooperation. In this case it deserves praise though my impression is that this music makes biggest impact when played in duos or trios. When whole ensemble joins the game it becomes too disorganized for my taste and I hear little more than unpleasant noise. 

All in all, this is important recording since it seems to me that all these young musisians are somehow connected with Cracow scene. The only serious scene in Poland which up to this pint was almost entirely dominated by rather conservative mainstream jazz. I am therefore happy that new generation is beginning to enrich the musical landscape of this so splendid city...

New project featuring Tomek Choloniewski to listen for FREE!!!

Uncharted Territory - Somewhere Along The Line (Discordian Records, 2012)

Paulina Owczarek - Baritone Sax
Wiktor Krzak - Bassoon
Tomek Choloniewski - Percussion