Marcin Hałat / Maciej Garbowski - "The Dialogues"

Marcin Hałat / Maciej Garbowski

Marcin Hałat- violin
Maciej Garbowski - bass

Tytuł: „The Dialogues”

Wydawca: FSR (2025)

Tekst: Maciej Nowotny

The Dialogues to zapis 17 krótkich improwizowanych spotkań muzycznych dwóch wybitnych instrumentalistów: skrzypka Marcina Hałata i kontrabasisty Macieja Garbowskiego. Improwizacje na skrzypce i kontrabas – do tego całkowicie swobodne – są czymś z pogranicza muzycznej akrobatyki, dodatkowo wykonywanej bez jakiejkolwiek siatki bezpieczeństwa.

The Owl - Improcode (2020)

The Owl

Marcin Hałat - violin
Maciej Garbowski - double bass
Krzysztof Gradziuk - drums
Pablo Held - piano

Improcode

FSR 2020/21

By Adam Baruch

This is the second album by Polish Jazz trio The Owl, comprising of violinist/composer Marcin Hałat, bassist Maciej Garbowski and drummer Krzysztof Gradziuk. On this album they expanded the lineup to a quartet with the addition of German pianist Pablo Held. The album presents nine original compositions, three of which were composed by Hałat and six are group improvisations, credited to all four participants.

The music on this album is split between two almost separate environments, the almost "classic" Jazz on the composed pieces and the completely free spirited improvised pieces, which fit together rather well and provide a much more structured listening ambience than most strictly Improvised Music recordings.

The addition of Held had a major impact on the overall sound and musical approach of the trio in comparison to their debut album recorded almost three years earlier, all for the good of the music. On the three composed pieces Held is able to weave a wonderful melodic layer and on the freely improvised pieces his contributions become a wonderfully expressive and balancing element, full of self confidence and clear musical vision.

Hałat made a significant progress since his early days in the Free Jazz realm (i.e. on the debut album) and managed to embrace the freedom of improvisation without clinging to his Classical background as before, which takes this album another step further towards the bona fide Improvised Music idiom. Of course the rhythm section is feeling like a pair of whales in the ocean, which is hardly surprising considering their long-lasting experience in the field.

Overall this is a most welcome sophomore outing by the trio and a superb collaboration with the guest pianist, combining the best of what these four wonderful musicians have to offer. Considering the exquisite sound quality of this complex music, which enables every detailed nuance to be perfectly audible, this album is a true feast for the ears and surely one of the best Improvised Music albums released in 2020.

One can only hope we won't have to wait for another three years to hear again from The Owl and hopefully to meeting with Held will lead to further future recordings - a trio by Held and the RGG rhythm section sounds salivating. Well done Gentlemen!

The Owl feat. Pablo Held - Improcode (2020)

The Owl

Marcin Hałat - violin

Maciej Garbowski - double bass

Krzysztof Gradziuk - drums

Pablo Held - piano

Improcode

FSR 2020/21

By Piotr Wojdat

Do tego, że wszyscy członkowie tria RGG z powodzeniem realizują swoje pomysły poza macierzystą formacją, zdążyliśmy się przyzwyczaić i chyba nic w tej kwestii nas już nie zaskoczy. Należy się z tego cieszyć, bo muzyka w ich wykonaniu, a która szczęśliwie do nas regularnie dociera, z każdym kolejnym wydawnictwem jest coraz bardziej interesująca i zarazem mniej oczywista. Artyści związani z RGG już dawno wykroczyli poza idiom klasycznego fortepianowego tria i choć nie porzucili tych inspiracji, to przede wszystkim w przemyślany sposób podążają własną drogą. Dowodem na to są między innymi płyty z Evanem Parkerem ("Live@Alchemia"), Trevorem Wattsem ("RAFA"), Vernerim Pohjolą i Samuelem Blaserem ("City Of Gardens") czy Anną Gadt ("Mysterium Lunae"). O tym, że Krzysztof Gradziuk i Maciej Garbowski nie zbaczają z obranego kursu oraz dalej się rozwijają, świadczy też najnowsze wydawnictwo grupy The Owl.

Liderem zespołu, który za sprawą Fundacji Słuchaj właśnie wypuścił na światło dzienne swój drugi album, nie jest jednak żaden z członków RGG. Siłą sprawczą projektu jest skrzypek Marcin Hałat, który może pochwalić się dużym doświadczeniem popartym wieloletnią edukacją. Do tej pory współpracował m.in. z Grażyną Auguścik, Piotrem Orzechowskim, Dominikiem Wanią czy Włodzimierzem Nahornym. To jemu przypisuje się autorstwo kilku kompozycji. Tak było na "On The Way" z 2017 roku, tak też jest i w przypadku "Improcode", na którym trio The Owl rozrasta się do kwartetu. Na albumie pojawia się bowiem niemiecki pianista Pablo Held, co znacząco wpływa na charakter zaprezentowanej przez zespół muzyki.

Tak na dobrą sprawę trudno jednak jednoznacznie stwierdzić, kto jest w tym przypadku gospodarzem, a kto gościem. Marcin Hałat to faktyczny lider, ale to Pablo Held zaprosił kolegów do kolońskiego studia Loft, żeby w przeciągu dwóch lutowych dni w 2019 roku zarejestrować materiał na "Improcode". Mamy tu zatem do czynienia z konkretnym podziałem ról, co ma też swoje odzwierciedlenie w muzyce zamieszczonej na omawianym przeze mnie albumie. 

Najnowsza płyta The Owl to wypadkowa dotychczasowych doświadczeń, umiejętności i inspiracji wszystkich członków kwartetu. Znajdziemy na nim trzy kompozycje lidera ("The Land", "Improcode" oraz "Lunatic"), a pozostałe utwory są improwizacjami, których autorstwo przypisuje się całemu zespołowi. Muzyka jest stonowana, a artyści są powściągliwi w epatowaniu emocjami. Aby je poczuć, potrzebne jest wnikliwe słuchanie, wolne od przyzwyczajeń i jakichkolwiek oczekiwań. To właśnie wtedy można sobie uświadomić, że mamy do czynienia z muzyką bogatą w odniesienia, a paleta barw i natężenia poszczególnych dźwięków jest naprawdę szeroka. 

Kunszt wiolinistyczny Marcina Hałata nie sprowadza się do śpiewnych tonów, szlachetnej ekspresji czy przesadnej wirtuozerii. Artyści dają sobie za to dużo swobody i przestrzeni do dialogu na cztery instrumenty. Zazwyczaj na pierwszy plan wybijają się skrzypce lub fortepian, a sekcja rytmiczna za nimi podąża. Nic jednak nie jest na tyle oczywiste, na ile może się wydawać. Kwartet po prostu nie czerpie z gotowych wzorców, starając się dążyć w kierunku poszukiwań autorskich rozwiązań. 

Drugi w dorobku The Owl album potwierdza wysoką klasę wykonawczą artystów. Jeśli traktować tytuł jako wyznacznik tego, co powinno stanowić o wartościowej improwizacji, to mamy tu do czynienia niemal z podręcznikowym przykładem. Hałat, Gradziuk, Garbowski i Held rozumieją się doskonale i z dużą wprawą posługują się własnym muzycznym kodem, którego zgłębianie dostarcza słuchaczowi dużo pozytywnych wrażeń i jest inspirujące. 

The Owl feat. Pablo Held - Improcode - premiera nowej płyty w Fundacji Słuchaj

Marcin Hałat - skrzypce

Maciej Garbowski - kontrabas
Krzysztof Gradziuk - perkusja
Pablo Held - fortepian

Marcin Hałat, skrzypek i improwizator, prezentuje kolejny autorski album, który współtworzą czołowi muzycy europejskiej sceny jazzowej. Druga płyta tria The Owl z gościnnym udziałem niemieckiego pianisty Pablo Helda zawiera 9 utworów. Wydawnictwo zatytułowane "Improcode" tworzą: Marcin Hałat, Maciej Garbowski, Krzysztof Gradziuk oraz wspomniany znakomity pianista Pablo Held. Płyta wydana nakładem Fundacji Słuchaj, będzie miała swoją oficjalną premierę w dniu 15.09.2020 r.

"Improcode" to zaskakujący album, w którym splata się wizja muzyki współczesnej w odniesieniu do wysublimowanej formy wiolinistyki. Płyta zawiera wiele różnych koncepcji dialogu i czterostronnych rozmów w obrębie tej stylistyki. Dużo jest w niej wolności i przestrzeni, która charakteryzuje zarówno współczesne idiomy jazzowe, jak i klasyczne. Indywidualny kod The Owl odznacza się niekonwencjonalnym podejściem do muzyki improwizowanej, a kiedy Marcin Hałat staje naprzeciw współgrających indywidualności, muzyka nabiera wyjątkowego znaczenia.

Marcin Hałat - skrzypek, improwizator, poruszający się między muzyką klasyczną, jazzową i improwizowaną. Urodzony w Beskidzie Śląskim w 1981 r. w rodzinie o bogatych tradycjach muzycznych. Jako mały chłopiec dorasta w otoczeniu muzyki ludowej, muzyki Fryderyka Chopina i dobiegających z radia dźwięków amerykańskiego jazzu. W wieku siedmiu lat rozpoczyna naukę w Szkole Muzycznej w Katowicach. Jego talent improwizacyjny odkrywa i zaprasza do współpracy Adam Makowicz. Marcin Hałat wybiera studia na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach pod kierunkiem skrzypka Henryka Gembalskiego oraz na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie Roberta Kabary. Nawiązuje współpracę z Orkiestrą Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Sinfonietta Cracovia, z którą bierze udział w licznych krajowych i międzynarodowych nagraniach, koncertach i festiwalach.

Pracuje z najwybitniejszymi dyrygentami, są wśród nich: Krzysztof Penderecki, Jerzy Maksymiuk, Christoph Eschenbach, Lorin Maazel, Valery Gergiev, Lawrence Foster, John Axelrood, Rafael Payare i Jurjen Hempel, oraz nagrywa dla takich wytwórni jak Sony Classical, DUX i Tv Arte. Jednocześnie realizuje wiele własnych projektów muzycznych - od muzyki ludowej, przez muzykę kameralną i muzykę improwizowaną. Współpracował z takimi artystami, jak: Grażyna Auguścik, Dorota Miśkiewicz, Włodzimierz Nahorny, Pianohooligan Piotr Orzechowski, Dominik Wania, Pablo Held, Adzik Sandecki, Joszko Broda i Atom String Quartet.

Jest liderem tria The Owl, które tworzy wraz z Krzysztofem Gradziukiem i Maciejem Garbowskim. W 2017 roku ich debiutancki album "On The Way" został wydany przez Fundację Słuchaj i doceniony zarówno w Polsce, jak i za granicą. Marcin Hałat jest stypendystą Ministra Kultury i Marszałka Województwa Śląskiego. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta w Instytucie Muzyki w Cieszynie Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

The Owl – On The Way (2017)

The Owl

Marcin Hałat - violin
Maciej Garbowski - bass
Krzysztof Gradziuk - drums

On The Way

FSR 2017/07




By Adam Baruch

This is the debut album by the Polish trio called The Owl, which comprises of violinist/composer Marcin Hałat, bassist Maciej Garbowski and drummer Krzysztof Gradziuk (the last two well known as the rhythm section of the famous RGG trio). The double CD album presents fourteen original compositions, nine of which were composed by Hałat and five were co-composed by all three members of the trio.

On the Polish Jazz violin scene, which is pretty crowded these days, Hałat arrives as a newcomer, although he has years of experience of playing Classical Music. His sound is quite unusual and unconventional in many respects, surely not typically Jazzy, with obvious Classical phrasing, fingering, and voicing. But when placed opposite one of the mightiest Polish Jazz rhythm sections Hałat is pulled into the Jazz idiom, seemingly almost against his will. His improvisation is also atypical and stays relatively close to the core themes, which after a while gets a bit too uniform.

The musical themes are generally simple, folkloristic little ditties, not really fully developed melodies, which are fine as starting points for the mostly improvised pieces, but hardly able to stand on their own. Nevertheless the music flows smoothly and is able to sound coherent mostly thanks to the incredible swinging feel of the rhythm section. Time after time the listener is faced with the dilemma if he is listening to a Jazz recording or a contemporary Classical piece, all relative to the measure of involvement of the rhythm section.

There is a lot of freedom and space in this music, which characterizes both modern Jazz and Classical idioms. This allows a lot of different forms of dialogue and trialogue conversations within this music, which becomes the most interesting ingredient of the music, especially when it becomes completely improvised as in the five collective pieces. It seems that Hałat was extremely lucky in finding these two partners to record his debut Jazz offering, which probably would have not been possible otherwise. Garbowski and Gradziuk, who have consistently moved towards more open/improvised music in the last few years, prove here that they are able to carry on a full album just on their own, and their contribution here is simply invaluable.

As to Hałat being the next "thing" on the Polish Jazz violin scene, I'd definitely need to hear more and give it some time. This is a very unusual, surprising and even promising album, but it does suffer from some inhibitions which need to be resolved, before Hałat earns his honorable place on the pedestal. Overall this is definitely music that should be investigated and even embraced, as it does offer a novel approach and a lot of courage. Highly recommended!