Beata Przybytek – „Ja tu tylko śpiewam”

Beata Przybytek

Muzycy: Beata Przybytek – śpiew, chórki
Tomasz Kałwak – produkcja, aranżacja, edycja, programowanie, instr. klawiszowe, fortepian, Hammond
Bogusław Kaczmar – fortepian, instr. klawiszowe
Damian Kurasz – gitary, ukulele
Adam Kowalewski – kontrabas, gitara basowa
Tomasz Machański – perkusja

Gościnnie:
Paulinho Garcia – gitara [6]
Marek Podkowa – saksofon tenorowy [9]
Paweł Tomaszewski – Hammond [4]

Tytuł albumu: „Ja tu tylko śpiewam”

Wydawca: SJ Records (Premiera 14 czerwca 2025 r.)

Tekst: Maciej Nowotny

Na stronie wydawcy płyty SJ Records znajdujemy taka informację: 

„Ja tu tylko śpiewam” to muzyczna mozaika nastrojów, w której dźwięk splata się ze słowem, a jazzowe korzenie przenikają się z bluesem, soulem, R’n’B, funky i muzyką latynoską.

I rzeczywiście płyta mile zaskakuje oprawą muzyczną, nie tylko sięgającą do różnorodnych muzycznych stylistyk, ale też zagraną przez zestaw wybitnych instrumentalistów, którzy opanowali niemal zapomnianą dzisiaj sztukę "nienachalnego akompaniamentu". A jednak ich słychać! Przypomina się tutaj Tommy Flanagan wspierający na fortepianie Ellę Fitzgerald. Stara szkoła, ale jak dobra. 

Tadeusz Borczyk – No Name (2011)

Tadeusz Borczyk

Tadeusz Borczyk - bass
Jan Smoczyński - piano
Cezary Konrad - drums
Tomasz Kałwak - keyboards
Marek Podkowa - saxophone
Michał Dąbrówka - drums
Damian Kurasz - guitar
Jarosław Spałek - trumpet

No Name

FLOWER 030

By Adam Baruch

This is the second album by Polish Jazz bassist/composer Tadeusz Borczyk recorded over a period of several years in different studios (including the excellent Studio Tokarnia) with a changing lineup, which includes pianist Jan Smoczyński, keyboardist Tomasz Kałwak, guitarist Damian Kurasz, saxophonist Marek Podkowa, trumpeter Jarosław Spałek and drummers Cezary Konrad and Michał Dąbrówka. The album presents eight original compositions, all by Borczyk.

The music belongs to the melodic easier side of Jazz and Fusion, is well played and solidly composed, which means that although it is not very ambitious, it is altogether quite a pleasant listen. The problem with such recordings is of course their dangerous proximity to Smooth Jazz, which although in this case does not cross the line, is very close to it. All these compositions sound very similar to each other and are eventually quite unremarkable, which means that once the album is over one remembers almost nothing of the actual music.

Borczyk plays a few nice bass solos, which are amongst the highlights of this album, and Smoczynski saves the day with his piano playing, which is the most constructive contribution on this album. A few other solo spots are also worth notice. The album has a very good sound quality, which basically means that fans of easy Jazz music, which is almost danceable, should have a field day with it. It is also ideal for driving. Altogether this is quite a nice album for people who treat Jazz as entertainment.