Dominik Bukowski/Dominik Kisiel - Delta Scuti - premiera nowej płyty w Go North Records - 15.05.2021

 

Dominik Bukowski - wibrafon

Dominik Kisiel - fortepian, fender rhodes

Dwóch trójmiejskich muzyków młodego i średniego pokolenia - Dominik Bukowski i Dominik Kisiel -  postanowiło połączyć swoje doświadczenia i stworzyć duet pełen kolorów muzycznych i wolności artystycznej. Są jak jeden organizm, gdzie obaj muzycy inspirują się nawzajem i szukają nowych wspólnych przestrzeni dźwiękowych. Koncerty duetu to otwarte sesje improwizowane, które, pomimo kameralnego zestawienia instrumentów, cechują się ekspresją, innym razem kontemplacją muzyczną.

"Delta Scuti" - odległe gwiazdy, których rytm pulsacji jest analizowany od dłuższego czasu przez astronomów. Najnowsze badania dowodzą, iż ów rytm nie jest chaotyczny, jak wcześniej sądzono, a układa się w sensowne struktury rytmiczne, tworząc regularny wzór swoich drgań. To zjawisko stało się inspiracją dla Bukowskiego i Kisiela, którzy poprzez pozornie chaotyczne motywy melodyczno-rytmiczne budują nowe konstelacje muzyczne.

Dominik Bukowski - absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach na wydziale Jazzu. W 2020 i 2021 uznany za najlepszego wibrafonistę w ankiecie Jazz Top według magazynu Jazz Forum. Laureat Bielskiej Zadymki Jazzowej 2002 wraz ze swoim zespołem Blue Mind Quartet. Jego płyta "Projektor" oraz "Sufia" z amerykańskim trębaczem Amirem ElSaffarem znalazła się w pierwszej dziesiątce najlepszych płyt roku według miesięcznika Jazz Forum oraz innych zestawieniach najlepszych płyt jazzowych, zaś "Vice Versa" została nominowana do nagrody Fryderyki 2010. Grał i nagrywał z takimi muzykami jak Amir ElSaffar, Tim Hagans, Soweto Kinch, Nigel Kennedy, Cikada Quartet, Janusz Muniak, Leszek Możdżer, Piotr Wojtasik, Maciej Sikała, Zbigniew Namysłowski, Jan "Ptaszyn" Wróblewski i inni. Koncertował w takich krajach, jak Kanada, Indonezja, Izrael, Rosja i w większości krajów europejskich.

https://dominikbukowski.com

Dominik Kisiel - pochodzi z Lublina. Jest laureatem wielu konkursów solo i z zespołem Dominik Kisiel Exploration Quartet m.in. LOTOS Jazz Festiwal 20. Bielskiej Zadymki Jazzowej 2018, NOVUM Jazz Festival 2018 w Łomży. Autor cyklu koncertów improwizowanych "Pianoworks". Na swoim koncie ma dwie płyty - "Exploration" i "Live At Radio Katowice". Dominik jest także wykładowcą Akademii Muzycznej w Gdańsku. W 2019 otrzymał nominacje do nagrody muzycznej Fryderyki w kategorii debiut roku.

Lublin Street Band - Od Mroku Po Wschód (2021)

Lublin Street Band

Michał Suszek - trumpet, vocals
Andrzej Flis - saxophone

Jarosław Żarnowski - bass

Krzysztof Redas - drums
and others

Od Mroku Po Wschód

PRIVATE EDITION

By Adam Baruch 

This is the debut album by Polish nine-piece (five brass and four rhythm) Brass Rock ensemble Lublin Street Band, led by trumpeter / vocalist / composer Marcin Suszek. The album presents ten original songs, all written by Suszek.

The music is a delightful retro Funk/Brass Rock experience, which takes the listener back to the times when music was fun to listen to. It follows the established format of Brass Rock material with the songs featuring vocals backed by the brass instruments and spiced with soloing by the individual brass players, all this based on a strong Funk riffs supplied by the rhythm section. Although the vocals are in Polish, this hardly matters to be honest, as the music is sure to move the booty of anybody who has any sense of rhythm in their body.

Although there is nothing here that we haven’t heard before, the music and the performances are too good to be ignored, especially since nobody makes music like this today. Yet again we have a proof that the "White Man Can’t Jump" slogan is pure BS, and this album as good as anything of this kind ever made across the pond, with vengeance.

Obviously Lublin can not only produce Tzadiks but also some great Funky music as well, which by the way includes some Hassidic motifs audible for those with pointed ears. It is also worth to mention Suszek’s earlier band, called Sex Machine Band, which released the excellent "Funkmistrz z Lublina" album in 2015, which is also worth checking out! Overall, this is pure delight from start to finish, especially for people who are not completely dead inside yet, and can enjoy music that goes directly to their guts rather than anywhere else in in their body. Funk away!

Arszyn - Bop (2021)

Arszyn

Janusz Topolski - saxophone (1)
Michał Zygmunt - guitar (2)
Jan Galbas - guitar (1,6,8)

Maciej Rodakowski - ocarin, udu drum (3)

Krzysztof Topolski - drums percussion, electronics, synth, field recording

Bop

ARSZYN RECORDS 2021

By Jędrzej Janicki

Są takie płyty, które swoimi kompozycjami do czegoś nawiązują, wymagają kontekstowego odczytania, chociażby przez pryzmat skomplikowanego konceptu całego nagrania czy biografii artysty. Umówmy się, stosunkowo rzadko są to albumy ciekawe, a raczej takie, które dla swojego uprawomocnienia poszukują wszystkiego oprócz muzyki. Są jednak wśród nich również takie, które są na tyle mocne i wyraziste, że nie potrzebują jakiegokolwiek dalszego usprawiedliwienia czy uzasadnienia swojej obecności. Takim wydawnictwem niewątpliwie jest "Bop" perkusisty Krzysztofa Topolskiego, który od lat sygnuje swoją działalność artystyczną pseudonimem Arszyn.

Jeśli chcieć opisać "Bop" jednym słowem, to sprawa okazuje się być w miarę oczywista. Tym słowem jest groove. Nie jest to jednak ten organiczny, pierwotny wręcz rytm, tak doskonale uchwytywany chociażby przez basistów związanych z legendarną wytwórnią Motown, lecz raczej specyficzny industrialny "puls miasta". Co więcej, chodzi bardziej o tę fabryczną, industrialną, brudną i ciężką od zanieczyszczeń część miasta. Paradoks polega na tym, że estetycznie takie miejsca potrafią być fascynujące. I właśnie taka jest też muzyka Arszyna.

Zaczyna on od delikatnego, być może nieco nieśmiałego, na wskroś niepokojącego beatu w utworze "Prywatyzacja Kosmosu". A potem płyta staje się coraz gęstsza i bardziej niebezpieczna. Utworowi "Modern Drummer" absolutnie nie brakuje już tak wiele w swojej intensywności do repetytywnych fraz stanowiących o sile muzyki techno. Psychodeliczny i groteskowy "Orchestrion" przełamuje ciągłość tej silnie zrytmizowanej, intensywnej narracji i wprowadza trochę zgoła niespodziewanej atmosfery. Potężne i agresywne "P+A=L+2" oraz nieco lżejsze w odbiorze "Spaceship Earth" nawiązują nieco do muzyki IDM i ogólnie brytyjskiej elektroniki lat dziewięćdziesiątych.

I dokładnie w momencie, gdy wydaje się, że wszystko zostało już powiedziane (a raczej "wystukane" na perkusji), Arszyn szykuje nam cudną niespodziankę. W finałowej kompozycji "Honey Bee" tworzy przestrzenną strukturę perkusyjno-elektroniczną, na tle której po prostu genialną partią gitary popisuje się Jan Galbas - muzyk znany raczej z poruszania się w stylistyce metalowej. Wbrew temu, co uważają niektórzy z nadętych "miłośników" jazzu, artyści rockowi to niejednokrotnie świetni muzycy. Partia Galbasa jest po prostu nie z tej ziemi - gra on prosty riff, który jest jednak tak totalnie (przepraszam, nie jestem w stanie znaleźć innego słowa) osadzony w czasie, że cała kompozycja wrzyna się mózg odbiorcy i sieje w nim niemałe spustoszenie. Drodzy Państwo, po prostu miazga...

Słynny baseballista Ozzie Smith zwykł mówić, że kiedy jest się w groovie, to nie ma miejsca na myślenie, a wszystko po prostu samoistnie się dzieje. I dokładnie tak samo jest z odbiorem płyty "Bop". Ta muzyka się po prostu dzieje, tu i teraz, bez przeszłości i bez przyszłości - po prostu jest i zawłaszcza całą przestrzeń odbioru tylko dla siebie. No cóż, w "Bopie" jestem po prostu zakochany.

Nowicki/Święs/Frankiewicz - Overtones (2021)

Nowicki/Święs/Frankiewicz

Radek Nowicki - tenor saxophone
Andrzej Święs - bass
Sebastian Frankiewicz - drums

Overtones

AUDIO CAVE 2021/003

By Adam Baruch

This is the second album by the Polish Jazz trio comprising of saxophonist Radek Nowicki, bassist Andrzej Święs and drummer Sebastian Frankiewicz. The album presents nine original compositions, five by Nowicki, three by Święs and one by Frankiewicz.

Following the debut recorded and released almost a decade ago, this release offers a much more coherent and mature piece of music, based on excellent compositions and outstanding performances by the trio members. The music is mostly contemplative and develops slowly, but is wonderfully expressive and offers a most satisfying listening experience, which is a vast improvement in comparison to the earlier effort.

Although the saxophone trio is an extremely difficult vehicle to steer, this trio works just perfectly, offering a perfect balance between the three musicians. It is nothing like a lead instrument supported by a rhythm section, but from the very onset it becomes completely clear that they work in unison and shoulder to shoulder. As a result, the saxophone, bass and drums are fully present for the entire duration, recorded on the same level and offer an organic trio sound, which is very rarely achieved by other similar outfits.

It is usually expected from the saxophone to set the tone, but it is impossible to decide who is leading the trio at any given moment, while the music lasts. Święs paves the path with his deep and rounded pulsations and his performances here are absolutely stunning. Frankiewicz does not stay behind, driving the music lice a hurricane during the crescendo moments and pushing it gently during the delicate passages. Nowicki states the melodies gently and improvises with conviction and obvious Masterly touch.

Overall this is a great album from start to finish, with no dull moments in between, superbly played by three Masters of the trade, who push their abilities to the max. The music manages to create a unique sonic climate, and the no bullshit playing is convincing and strikes right where it is most effective. This is Polish/European Jazz at its best - Kudos my friends! Wholeheartedly recommended!

Gard Nilssen's Supersonic Orchestra - If You Listen Carefully The Music Is Yours (2020)

Gard Nilssen's Supersonic Orchestra

Eirik Hegdal - saxophones

Hanna Paulsberg - saxophone
Maciej Obara - alto saxophone
Goran Kajfes - trumpet
Ingebrigt Håker Flaten - bass

Ole Morten Vågan - bass
Gard Nilssen - drums, percussion

and others

If You Listen Carefully The Music Is Yours 

ODIN CD9572

By Piotr Wojdat

Gdy najnowsza płyta Garda Nilssena rozpoczyna się od utworu "Premium Processing Fee", moje myśli wracają do 2012 roku. To właśnie wtedy w ramach festiwalu Katowice JazzArt odbył się koncert grupy Power Of The Horns, który wielu spośród słuchaczy z pewnością zapadł w pamięci, a dla niektórych był wydarzeniem dużej rangi. Między masami dźwięków generowanych przez Supersonic Orchestra wyczuwalna jest podobna energia i przytłaczająca wręcz ekspresja, jak miało to miejsce w przypadku popularnych Powerów. Za sprawą wytwórni For Tune koncert Power Of The Horns został wydany na płycie "Alaman". Na czele formacji stanął trębacz Piotr Damasiewicz, a wśród plejady jedenastu muzyków jedną z wyróżniających się postaci był Maciej Obara. To właśnie osoba tego saksofonisty łączy oba wydawnictwa i sprawia, że porównanie obu orkiestr wydaje się zasadne.

Power Of The Horns uderzali z dużą mocą, norweski perkusista Gard Nilssen również zaczyna album z wysokiego C. Podobieństw jest zresztą więcej. Materiał, który został zarejestrowany na potrzeby "If You Listen Carefully The Music Is Yours", także pochodzi z koncertu. Supersonic Orchestra wystąpili w 2019 roku na Molde International Jazz Festival i był to debiut Nilssena w roli lidera tak dużego składu. Teraz mamy okazję przekonać się, jak artysta wywiązał się z tego zadania.

Samo nazwisko perkusisty Garda Nilssena ze zrozumiałych względów kojarzy nam się oczywiście z Maciejem Obarą i jego kwartetem. Najpierw panowie występowali razem pod szyldem Obara International, teraz wydają albumy w ECM ("Unloved" i "Three Crowns"). Norweg ma także na koncie kilka innych ciekawych projektów, na które warto zwrócić uwagę. Należy tu wymienić Cortex i Acoustic Unity. Z tą ostatnią grupą wydał zresztą w 2019 roku bardzo ciekawy album zatytułowany "To Whom Who Buys A Record".

Wspomniałem, że pod względem ekspresji nowy album Supersonic Orchestra przypomina dokonania Power Of The Horns. Takie wrażenia można odnieść na samym początku słuchania "If You Listen Carefully The Music Is Yours". Z czasem jednak dostrzegamy, jak z bardzo zróżnicowaną muzyką mamy tu do czynienia. Orkiestra włącza dodatkowy rytmiczny bieg i wciąga słuchaczy niemal w afrykański groove. Potem płynnie przechodzi w solowe partie poszczególnych instrumentalistów, jak i potężne zespołowe uderzenia. Słychać w tej muzyce inspiracje dokonaniami wielkich orkiestr jazzowych Charlesa Mingusa czy Charliego Hadena. Awangarda spotyka się tu z tradycją, a całość brzmi nowocześnie i jest w miarę przystępna nawet dla słuchaczy preferujących bardziej zachowawczą twórczość.

Myślę, że album orkiestry Nilssena, w której kluczową rolę odgrywa Maciej Obara, można spokojnie postawić na półce obok wydawnictw innych skandynawskich big bandów w rodzaju Fire! Orchestra, Large Unit czy Angles 9. Poziomem wykonawczym wcale im nie ustępuje. Słucha się go znakomicie i z dużym zainteresowaniem. Przydałoby się tylko, żeby zyskał na popularności i cieszył się podobnym wzięciem jak projekty Matsa Gustafssona. Życzmy tego Maciejowi Obarze i Gardowi Nilssenowi, bo naprawdę na to zasłużyli.

Zapowiedź debiutanckiej płyty kompozytora i gitarzysty Daniela Nosewicza

We wrześniu 2021 r. będzie miała miejsce oficjalna premiera debiutanckiej płyty kompozytora, aranżera, dyrygenta i gitarzysty Daniela Nosewicza. W nagraniu albumu udział wzięli czołowi polscy muzycy jazzowi: pianista Michał Ciesielski, saksofonista i klarnecista Szymon Łukowski, kontrabasista Konrad Żołnierek i perkusista Sławek Koryzno, a także Budapest Scoring Orchestra. Gościnnie na płycie usłyszymy również trębacza Jerzego Małka. Miks i mastering materiału wykonał trzykrotny zdobywca nagrody Grammy, Dave Darlington.

Daniel Nosewicz - kompozytor, aranżer, dyrygent i gitarzysta. Urodził się 4 maja 1987 r. w Lidzbarku Warmińskim, gdzie ukończył I stopień Państwowej Szkoły Muzycznej w klasie fortepianu i gitary klasycznej. Edukację muzyczną kontynuował w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia w Olsztynie w klasie gitary Adama Giski. W 2013 roku ukończył studia z wyróżnieniem w Akademii Muzycznej w Gdańsku na kierunku Jazz i Muzyka Estradowa w klasie aranżacji i kompozycji prof. Leszka Kułakowskiego oraz w klasie gitary jazzowej dr. Macieja Grzywacza. W latach 2010/2011 student Royal Conservatoire de Musique de Bruxelles na Wydziale Jazzu w ramach programu Erasmus.

Laureat wielu konkursów międzynarodowych i ogólnopolskich, m.in: I NAGRODA na VII Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Krzysztofa Komedy (2013 r.), finalista The 1st Annual Young European Bigband Composer Competition w Kopenhadze (2013 r.), Oticons Faculty Film Music Competition 2016r., Young Talent Award 2015 r., laureat programu stypendialnego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego "Młoda Polska" (2020), laureat Stypendium Artystycznego Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego (2011 r.), II NAGRODA na Big Band Festival w Bydgoszczy (2009 r.), II NAGRODA na Ogólnopolskim Festiwalu Big Bandów w Nowym Tomyślu (2010 r.). 

W 2014 roku odbyła się premiera jego koncertu na gitarę i orkiestrę symfoniczną w Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej podczas IX Międzynarodowego Kursu i Konkursu Gitarowego w Olsztynie. W 2015 roku aranżował i dyrygował orkiestrą podczas koncertu w 100. rocznicę urodzin Franka Sinatry w Operze Leśnej w Sopocie, gdzie wystąpili m. in. Kasia Cerekwicka, Kasia Wilk, Łukasz Zagrobelny, Sławek Uniatowski. Dyrygent, aranżer i kierownik muzyczny telewizyjnego programu "Hit Hit Hurra!" w TVP1, w którym występował m. in. z Edytą Górniak, Kayah, Natalią Szroeder, Zbigniewem Wodeckim, Ryszardem Rynkowskim, Michałem Szpakiem, Sound’n’Grace.

W 2016, 2017 i 2018 roku podczas festiwalu Blues Na Świecie dyrygował i aranżował dla czołówki europejskiego i światowego bluesa. W koncertach wzięli udział m.in.: Frank McComb, Lachy Doley, Matt Schofield, Mike Andersen, Sari Schorr, Ben Poole, Henrik Freichlader, Innes Sibun, Stanisław Soyka, Grażyna Łobaszewska, Natalia Przybysz i inni. W sierpniu 2018 r. jako aranżer i dyrygent wystąpił wraz z Orkiestrą podczas transmitowanego koncertu "The Best Of Sopot" w ramach Sopot Top Of The Top Festival, towarzysząc gwiazdom polskiej estrady. Na scenie Opery Leśnej wystąpili: Edyta Górniak, Natalia Szroeder, Kasia Kowalska, Kasia Cerekwicka, Patricia Kazadi, Kasia Wilk, Izabela Trojanowska, Sławek Uniatowski, Andrzej Piaseczny, Andrzej Dąbrowski oraz zespoły: Feel, Pectus i grupa VOX.

27 grudnia 2018 r. odbył się koncert "Muzyka Wolności" z okazji setnej rocznicy wybuchu Powstania Wielkopolskiego. Na Stadionie Miejskim w Poznaniu wystąpili Perfect, Kayah, Edyta Górniak, Lady Pank , Andrzej Piaseczny, Maryla Rodowicz, Natalia Kukulska, Margaret, Kamil Bednarek, Natalia Szroeder, Kasia Kowalska, Michał Szpak, Varius Manx & Kasia Stankiewicz, Anna Wyszkoni, Lombard, Cleo, Stanisław Soyka, Sebastian Riedel, Kasia Wilk & Mezo, Sztywny Pal Azji, Ola Gintrowska oraz orkiestra symfoniczna pod kierownictwem muzycznym: Adama Sztaby, Daniela Nosewicza i Nikoli Kołodziejczyka. Organizatorem koncertu był Samorząd Województwa Wielkopolskiego. Wydarzenie było transmitowane przez telewizję TVN.

Michał Lewartowicz Quartet feat. Adam Wendt - Inspirations (2021)

Michał Lewartowicz Quartet feat. Adam Wendt

Michał Lewartowicz - guitar
Adam Wendt - saxophones
Rafał Czarnacki - keyboards
Jarosław Żarnowski - bass
Paweł Nowak - drums

Inspirations

SJ 053

By Adam Baruch

This is the debut album by Polish Fusion guitarist Michał Lewartowicz recorded with his quartet, which also includes keyboardist Rafał Czarnacki, bassist Jarosław Żarnowski and drummer Paweł Nowak. Saxophonist Adam Wendt guests on five tracks. The album presents eight original compositions, all by Lewartowicz.

The music is typical Fusion, based on solid, very melodic compositions, full of catchy riffs, well put together and not less impressive than any music of this kind made across the pond in the last four decades or so. These young musicians know their stuff and are able to express the Fusion Groove like clockwork. Lewartowicz is familiar with all the tricks of the trade and has all the sound gadgets one would expect to be in his arsenal. The rest of the quartet follows suit and veteran Wendt shows that his chops are completely up to date.

Overall this is a perfect Fusion album, that fans of the idiom will love to bits for sure. The music is catchy, the playing impressive and professional, and it is fun to listen to. It is definitely a solid debut album, reflecting the inspirations that guided Lewartowicz so far. One can only hope that now, once Lewartowicz proved his abilities, his future projects will move forward towards more ambitious territories, since honestly Fusion has not moved an inch since it was first invented a very long time ago.

T/Aboret - Cyjanotypia (2021)

T/Aboret

Natalia Czekała - piano, vocals
Karolina Matuszkiewicz - strings, vocals
Maciej Szczyciński - double bass
Krzysztof Guzewicz - percussion

and

Andrzej Lewocki - palmas (5)

Łukasz Korybalski - trumpet (8)



Cyjanotypia

PRIVATE EDITION 2021

By Adam Baruch

This is the debut album by Polish Jazz quartet T/Aboret comprising of pianist/vocalist Natalia Czekała, string instruments player/vocalist Karolina Matuszkiewicz, bassist Maciej Szczyciński and percussionist Krzysztof Guzewicz. A couple of guest players appear on two tracks. The album presents nine tracks, which are a mixture of arrangements of folk songs and original compositions. The music was recorded at the fabulous Monochrom Studio and engineered by Ignacy Gruszecki, offering the usual excellent sound quality.

The music is heavily soaked in Polish Folklore, especially that of the Kurpie region, which already was featured as the central theme of two excellent Polish Jazz albums: "Bukoliki" and "Kurpian Songs & Meditations". In fact, the quartet’s music manages to incorporate the Folklore so closely into their musical fabric, that it is impossible to distinguish which of the tracks are arrangements of Folk melodies and which are original compositions.

The group members play on a plethora of instruments, especially Matuszkiewicz, most of which are associated with folk music. The overall acoustic sound is serene, deeply melancholic and beautifully melodic, with the Jazz elements appearing as an undercurrent accent, rather than the main facet of the music. This album is one of several recent Polish Jazz releases, which emphasize the popularity of the trend of returning to the musical roots, in which young musicians find a remedy for the constant pressure of the global noise and emptiness of uniform non-culture.

Overall this is a highly aesthetic, delicate and beautifully designed piece of embracing music, which offers an immediate, embraceable aural experience, respectful of tradition and Culture in general. Definitely a breath of fresh air and a most promising debut effort! 

Webster/Oleszak/Doskocz/Lisle - Karate (2020)

Webster/Oleszak/Doskocz/Lisle

Colin Webster - alto saxophone
Witold Oleszak - Hammond organ
Paweł Doskocz - electric guitar
Andrew Lisle - drums

Karate

RAW TONK 2020

By Andrzej Nowak

Zapraszamy do Poznania na pierwszy koncert drugiego dnia 3. edycji Spontaneous Music Festival, która odbyła się jesienią 2019 roku. Na scenie klubu Dragon kwartet stworzony na potrzeby tego akurat miejsca i czasu, a zatem definitywnie ad hoc, o uroczej nazwie własnej Karate: Colin Webster (saksofon altowy), Witold Oleszak (organy Hammonda), Paweł Doskocz (gitara elektryczna) oraz Andrew Lisle (perkusja). Koncert składa się z dwóch części, głównej i rozbudowanego encore, trwających łącznie 35 minut i 22 sekundy.

Pierwsze dźwięki dostarcza perkusja, tuż obok szumi gitarowy amplifikator, subtelnie prycha saksofon. Dynamika rodzi się po dwóch minutach, głównie z woli gitary i bystrych talerzy. Po chwili pierwszy dźwięk wydają organy, pozornie pasywne, ale siejące grozę. Grające na przeciwległych flankach gitara i właśnie organy mkną po szczęście stopione w jeden strumień post-fusion-rocka, niesione dynamiką perkusji. Saksofon na chwilę milknie, a gdy wraca, całość opowieści po raz pierwszy łapie oddech spokoju, jakkolwiek na niedługą chwilą. Gitara i organy znów znajdują wspólny, tym razem nieco oniryczny, punkt widzenia i zaczynają mącić pozorny ład improwizacji. Saksofon i perkusja wgryzają się w to z mistrzowską precyzją. Cały kwartet definitywnie pracuje tu na świetnej komunikacji wewnętrznej. 

Wraz z wybiciem 11 minuty muzycy dość zdecydowanie wchodzą w obszar zbliżony do ciszy. Zaczyna się na gra na małe pola bez udziału gitary. Dobrze iskrzy na linii saksofon-organy. Gitara powraca z małym kwasem pomiędzy strunami i z miejsca sieje błyskotliwy zamęt. Kolejna eksplozja emocji dzieje się na wyjątkowo delikatnym podkładzie perkusyjnym. Krok ku wytłumieniu czyni tym razem Hammond, zwinnie gasząc płomień niedawnej erupcji i wypuszczając na łowy duet saksofonu i perkusji, który przez pewien czas pozostawać będzie w mglistym stadium dramaturgicznego bezruchu. Finałowa kipiel seta zasadniczego skrzy się lotem wznoszącym altu, a gaśnie niemal perfekcyjnie, na raz, wprost w objęciach burzliwych oklasków.

Dogrywka, która potrwa ponad 10 minut, w swej początkowej fazie stawia na subtelność i zaniechanie. Drobne intro perkusji z tamburynem, mała gitara, Hammond, który snuje strugę cienia i alt oddychający na stronie. Najczarniejszy z klawiszy buduje nastrój, reszta czyni swobodne zdobienia, kreśląc uroczy post-free-fusion flow. W wyniku splotu tajemniczych intryg (Oleszak, nie bez udziału Lisle’a) improwizacja zaczyna jednak nabierać mocy i dynamiki, wszak nikomu nie zależy tu na rychłym zakończeniu. Ostatni interwał tego smakowitego koncertu, znów tworzony nad wyraz kolektywnie, wrze i pędzi na złamanie karku, po czym zostaje równie efektownie zakończony. I tym razem muzycy mogą liczyć na nieskromne oklaski.

Gembalski/Iwański/Majchrzak/Zduniak - 1999 Harmolodic Odyssey (2020)

Gembalski / Iwański / Majchrzak / Zduniak

Henryk Gembalski - violin
Janusz Yanina Iwański - guitar
Krzysztof Majchrzak - bass
Michał Zduniak - drums

1999 Harmolodic Odyssey

MTJ 11977

By Adam Baruch

This is an archival album by a Polish Jazz quartet comprising of violinist Henryk Gembalski, guitarist Janusz Yanina Iwański, bassist Krzysztof Majchrzak and drummer Michał Zduniak. The album presents five lengthy improvised pieces, co-credited to the participating musicians. The music was recorded live and waited for over twenty years to be finally released. It is dedicated to the memory of Zduniak, who sadly passed in 2006.

Polish political martyrology created the "cursed soldiers" idiom to commemorate the lesser known heroes of the struggle for independence, but many Polish Culture champions, who acted over the years on the margins of the Polish post WWII State sanctioned mainstream Culture never won the proper recognition, neither collectively as a movement nor individually as fighters for intellectual freedom. Polish Jazz is of course no different. In parallel to the Jazz activities overseen by the State recognized Polish Jazz Society, which controlled the local scene with an iron fist, many less conformist Jazz musicians managed to create their own, mostly Avant-Garde oriented facet of Polish Jazz, which enjoyed many creative peaks. People like Andrzej Mitan, Andrzej Przybielski and many others were almost completely anonymous on the Polish Jazz scene for decades, and even today are known only to a handful of hardcore specialists.

The musicians on this album also belong to the league, which operated mostly on the outskirts of the Polish Jazz mainstream, taking part in ensembles like Labirynt, Tie Break, Free Cooperation and others, playing exactly what they wanted to, regardless if it fit any "party line" or not, and often suffering the consequences.

The music is a mixture of Fusion and Avant-Garde, or Avant-Garde Jazz-Rock Fusion, which is a wonderful amalgam of the four individual voices, with diverse stylistic accents, which creates a forceful statement, losing nothing of its intensity and innovation over time. Between Gembalski, who represents the Free Jazz approach, Iwański, who is a Rocker at heart, Majchrzak, who is a Fusion kicks-ass and Zduniak, who is simply a brilliant drummer beyond classification, the music is a highly concentrated exchange of individual soloing and ensemble playing, which although demanding, is unique and superbly uplifting, with energies equaling an erupting volcano.

Overall this is excellent document of the lesser travelled path of Polish Jazz, that rightfully deserves to be a part of the documented history of the genre. Good to see it finally available and hopefully more of such hidden gems will float to the surface. It would be a Cultural crime to have this music doomed as forgotten.